Praelectiones de Sacra Ordinatione

91쪽

SUUM DOCTRIX E ΛTII OLIC E DE ORDINIBUS 77SACRAMENTIS. Inde e XIII, ConSt Apostolicae curae ld. Sept. n. 1896, ordinationes anglicanas irritas declaravit, eae defectu formae et intentionisi. Demonstratiar autem propoSitio sere unico Irgumento,nompo traditione Ecclesiae cum enim essectu Sacramentorum, et notanter ordiniS, de quo agitur, XCluSiVe endeat a voluntate Christi, parum Valent argumenta e ratione humana deprompta. Porro 1 Traditio nobis exhibet sacramenta tanquam propria Di et e sit cacitate constantia unde eorum ellicacitas non pondet a probitate, nec a side, ne a te ritima missione

ministrantium, quia Christi sunt, quia Christus ibi principaliter operatur. Hoc Saeptu Supra udiVimVS, pru)cipue circa baptismum et ordinem, ab HieronVmo AuguStino, Leono n. 18). - Hinc aliud actum quod nobis exhibet Traditio, nempe baptiSinum et ordinem, etiam ab aere licis aut aliis ministris collatos, non fuisse iteratos quod otiam testantur idem Patres, ut supra eodem loco Vidimus. 20 Himo Traditio illibata et clara permanSit per quinque priora arcula imo Sque ad nonum sere Saeculum quod constat ex sactis historici supra XPOSitis; nam Heor dinationes Joannis Scholastici saeculo vi non spectant nisi

quam minimam Ecclesii partem, et aliunde Suscitarunt vividas, tum ex parte catholicorum, Una ex parte ha)Peticorum, protestatione S - . Quoad reordinationes clericorum a Constantino inVaSore ordinatorum, Xplicationem et excusationum habent in illo stupendo et adhuc in Romanu Ecclesia inaudito scelere, nempe inVISioni Sedis apostolic o quod novum facinuS OVIS P Una e XPOStulare idebatur ceterum non nisi paucisSimi clerici iterationein ordinationum PaSSi Sunt.

Leonis XIII Acta Romae t. VI, 897, P. 266 S l.

92쪽

Fornios Pontilicis cujus trilinatio nos it rari jussit Sor ius de hae obnubilatione Constat οὐ ariis opseribus Auxilii supra Ohili n. 233. NUCipue e. u epistola ad Leonem, Nohmum opi Scopum . in pro inmio ejus libri Infensor et Defensor Missa legatione asseris to violentas ali Oppressi in S, ut PiScopule Sacerdotium, quod olim a papa Formoso suscepisti quasi nihil sit, irritum actas. Qua ex

sulla apud te Seripla retinere, qua te hujusmodi rata res sionem committere manifesta ratione prohibeant. Nihilo minus autem cogi me objectionibuS, qua adverSUS eumdem Formo Sum Papam, HUSque ordinationes quidam

niacis colla larum inde circa ordinatione simoniacorumo hau oli eorum simoniae habebantur ut ha)retici quatuor supra i n. 25 memoratio Doctorum opiniones etiam doctissimi viri liniebant quid hac de re sentirent. 40 Atlamon intor illas lenebras, lux veteris traditionis fulgore non desiit sic Auxilius Vulgarius, et Prousertim Petrus Damianus, alidis argumentis, e . Augustino plerumque depromptis, aliditatem ordinationum a Simoniacis, ii Dreticis, aliisque pesSimi miniStri receptarum, propugnarunt quibus pddendus est Bernaldus circa sinum

so culicit , in Suis operibus De sacramentis aecommianicatorum o De reordinatione vitanda'. Tandem, Saeculo XIII,

Migne, P. L. t. XXIX, Ol. 10 b. Migne, P. L. t. XLV iii, col. 1062 Sq. 125 sq. - Hic tamen auctor non Semper recte Senserat de ordinationibus Simoniacorum vide ejus

epistolam Ad Adalbertum g Inquiris praeterea; hid. Col. 11b Sq.

93쪽

SUUM DOCTRIX E CATHOLIC E DE ORDINIBUS I9S. Thomas antiquam Traditioni consormem sententiam locuit, eumque ut eram propugnavit, nempe omnes illas

ordinaliones a quibuslibet ministris receptas alidas esse, o proinde non licero illas it raro' Et ita otiam S. Bonaventura'. Ab hoc autem tempore, o e sententia, et VetuStraditio, ubique prἐDVnluit. 'ma, Traditio, qualenus docet sacramenta continere Iratiam, quam Significant, eam consorro vi solius sicyni sacramentalis nempe eae opere operato), et proinde propria vi efficacitate et sanctitate constare, ideoque non qndere a protitate ministri, do ςm sido ovasit vi do finitio num Cone Trid. Canonilms , T se 12, sos s. VII, DE SACRAMENTIS. - me pariter Traditio, quatenus ocos Laptismum etiam δε haereticis collatum, alidiam esse Otproinde ejus in non pendere a sit de ministri dogma idoles ab antiquo tempore, et otiam vi definitionis concilii Trid. Can. 4, QSS. VII, DE BΛPTISMo. - Quod attino ad ordinationem, nulla specialis conciliaris dosimilio prodiit: cum amo do fide sit ordinationem SSe Sacramentum, se ipso certissimum St, et Saltem side proXimum, ex cit. canonibus 6, 7 et 2 ordinationem contineI' stratiam eam

protitate ministri in Super e eadem ra3sata Tradition0. pia ab antiquissimi temporibus con Slanter demptis paucissimis Oxeoptionibus prohibuit iterationem quarumlibet

ordinationum, certum S Vim ordinationi non pendere fido no a logitima missione miniStri unde a tempore concilii Tridentini, omnes auctoreS, Si excipia Morinuni ut baralea, concordant ASerente Ordinationes recopiasub piscopo etiam iuretico, Schi Siaantico intruSo, Simoniaeo des radato, et . QSS VultdIS, et I roinde nota esse

94쪽

6 Unde oro linquendi sunt Morinus trabaralea. Prior

operi docet EccleSiam OSSe condere canones circa ordinationem. V. V., ut Ordine non nisi certis intervallis recipiantur hil rati Conserantur, et . , Mitias canonitus iolatis Ordinatim nulla pro Siam irritaque sil episcopus suidem Servat characterem, qui indelebilis ost, sed virtus characteri S qua', HXta eumdem Morinum, in characteris substantia distincta St, ad operandum prorsus inefficax est: aliis verbis. Ecclesia lotest italueres impudimonia dirimentia circa ordinem, Sicut Statuit circa matrimonium et etiam reipsa circa poenitentiam . In hoc ergo derelin quendus e St MorinuS e X XpoSila enim traditione et dotii nitionibus concilii Tridentini, constat ritum sacramentalem substantialem ordinationiS, Sicut et baptismi, vi propria operari, et omnino Subtrahi, quoad Vuliditatem, a potestate Ecclesiar; nec Valet Comparatio cum poenitentia et matrimonio: hi De inim Quo Sacrament, obnoxia Sunt, etiam quoad validitatem, poteStat Ecclesiae, non quidem directe, ratione sacramenti, Sed indirecte, ratione nempe vel requisitae jurisdictionis, vel substrati contractus nihil autem hujusmodi invenitur in sacramento ordinis, Sicut nec in sacramento baptismi. - II is sere similia docet baralea; tenet enim potestatem ordinis diversam S S a charactere, POSSeque ut e Separari, ita ut epi SCOPUS, retinen characterem, amittat potestatem valide ordinandi δ; et re ipsa

leonis XIII Acta, t. XVI, P. 26b. Loc. it., XerCit. V C. IX, P. 80-86. De sacris pravorum ordinationibus, C. II, P. 13 - 14.

95쪽

NUMMA DOCI IUX E CATHOLIC E DE ORDIΝlBUS 1liane potestatem amitti in pluribus casibus ab Ecclosiudeterminatis quod demonstraro nititur barato a lactis supra X positis de toralis ordinationibus. Adeo autem propriis placiti Conlidit, ut, licet probe noverit omnes

Doctore S u SI Culo XIII, OPPOSi tam tueri Sententiam Suam opinionem Veram xi Stimet contrariamque in Deteratia ne ror D amrmare audeat . Consulari autem potest eisdemur umenti ac Morinus.

96쪽

CAPUT II

MINISTRO

27. - Praevia. t Episcopus os mini Ster ''dinarius aerio Ordinetitioni A. quia ut in capite Superiore demon Strη tum St, epiSCOPUS, vi sun ordinationis episcopalis, et sine ulla cujuslibotlieontia imo contra prohibitione et CenSurn Superiorum, potestatum habet omnes ordines valide Conserendi. Contra pote Sin preSbyteri quoad Sacram ordinationem, dupliciter limitata ost nam Non potest ullum ordinem valido Consorro, sine delegatione Romani Pontificis; 2. Elium cum dologationem Pontificis, non poteS omnes Ordine Conserre. Sed innium ton Suram, minore ordine Set subdia Conalum unde jure presbyter Vocatur minister intra ordinarius sacra ordinationis de quo agetur in capite III. 2 Licet episcopus sit minister ordinarius Sacru ordinI-

s. Riganti, In requiam 24 Cancellarim, Coloniae Allobrogum, i bi t. I, P. 338 Sq. iratili, Eaepositi juris pontis. Dari. II,

97쪽

DE ORDlΝΛRIO ET LEGITIMO ORDINATIONIS MINISTRO 83tionis, non tamen potest e sitime seu licite ordines conferre cuilibet, sed tantuni MLditis stiis, sicut pro quilaus libet aliis sacramentis unde cone. Trid. Cap. Ordinatio HOS

8 SeSs. XXIII, DE REF., pra)cipit ut UnusquiSque proprio episcopo ordinetur , Quatuor autem modis aliquis fieri potest subditus episcopi, ad hoe ut ab eo recipere licite possit ordines, nempe ratione originis, vel domicilii. vo tenesicii, vel familiaritatis ' unde quod correlativunt eSt, epiScopuS, relative ad aliquem subditum ordinandum dicitur estitimus seu proprius, ratione vel Oristinis, Vel

domicilii, vel tene sicii, vel familiaritatis. - Addi potest aliquem fieri posse subditum alicujus episcopi ratione

incorporationis Verum cum incorporatio Supponat epi-SCOPum proprium, Ut incorporare aleat, clariu et commodius agetur de incorporatione in Capite IV. l. De DiSCODO PODPi Putioii ovi filii S.

28. - Competentia episcopi originis quoa ordinationem. - Episcopus oristinis, in genere, illo est in cujus di DCes natus est ordinandus. Porro licet in pleriSque niti rebuS V. ς. quoad judicia, quoad matrimonia. epiSCOPUS Oristinis non sit Compotens, si subditus reliquerit dioecesim originis, otia mon, quoad Collationem ordinum, epiScopus oris in is est compotons. - onstat clarissime tertitus jiaris nam Q. Clumen IV. Cap. S; pe conlitisit. l.

DE TEMPORIBUS ORDINATIONUM, in m. nil Statuimu ulnullus episcoporum Italia de Cetero liquem ultramoniu- num Clericum ordinare i nusumat nisi a Nobis specialem

licentiam habunt, vel uti piscolio lo totis di cc si . traritot illinem ordinandus, O in Cuj ii dii Dcos beneficiatus exiStit u dii piscopus ct tis dici cos traxit risin m

98쪽

uin nullia Cimi Cuni tiro)Ciἐν dico cosis aliena ario tui superioris ipsius licini inna debent ordinare. Superior in tot liueitur in io CASU PiSCOPUS de totis dio ces est is qui ad ordines pro Dio Per deSidemit, Ortiandus, Seu in cujus dii Deos beneficium tali ne ecclesiasticum, seu halbet, licet illi, nulli liurii l. domicilium in Ondem. - . Inno Cen-liu XII. ulla peculatores, 4 nov. ibi, sextu statim

citando. n e Omnia Confirmat.

29. - Pressium determinatur qui sit piscopus

originis. - Hem declaravit Innocentius XII, cit. t ulla : Ceterum subditus ratione originis is tantum sit,ae esse intelligatur, qui naturaliter Ortus est in ea dioecesi, in qua ad Ordines promoveri desiderat ' dummodo tameni hi natus non fuerit eae accidenti, occasione nimirum ti neris, Ticii legationis, mercaturio, Vel cujusvis alterius temporali mori Seu Supermanentia ejus patris in illo loco quo a Si nullatenus ejuSmodi fortuita nativitas, sed vera tantum et naturalis patris origo erit altendenda . . At si palor in alieno loco, ubi jus filius natus est, tamdiu ne eo animo moram traxerit, ut inibi pro domicilium do jure contra Xerit, tune, non origo patris, Sed domicilium per patrem legitime ut pru)sertur contractum, pro ordinalione jusdem filii altendi del)oti is Unde i in Episcopus originis illo est in cujus dioecesi ordinandus

ortus est naturaliter, id est, natus est. Unde Non ut lenditur conceptio, sed nativitas Non attonditur nativitas spiritualis per baptismum qua spiritualis nativitas ultenditur lantum pro conversis o Juda)iS, et . Ut

Buli Ino m. t. ix, p. 3 5. - IIanc ullam peculatores habes ad calcem hujus voluminis, Documentum L

99쪽

DE ORDI ARIO ET LEGITIMO ORDI ATIONIS MINISTRO 85 infra dicetur , nec nativitas effatis per adoptionem, Uantumvis plenam; - . Allenditur tantum nativitas naturalis. - QmO omnia patent ex clarissimis Innocentii verbis. 2 Dummodo tamen hi natus non fuerit eae accidenti Did est, quando ordinandus natus quidem est in aliqua dioecesi, sed eae accidenti, episcopus hujus dioecesis nonost episcopus originis dat autem Innocentius exempla hujus fortuitae nativitatis, nempe si quis nascatur in aliqua dioecesi occasione itineris parentum, Vel o Ficii testationis, mercatiarise, aut alterius temporalis morae parentum.

Quoties ergo pater in aliqua dioecesi non habo nisi moram

temporalem, silius, durante hac mora natuS, non Sortitur episcopum hujus loci tanquam epiScopum originiS. Moram autem esse temporalem judicatur X adjunctis, V. g. Si Igatur de Olmicis, ex natura ipsius ossicii si enim ossicium, Susceptum a patre, sit ad nutum reVocabile, pater non habet in dioecesi in qua exercet hoc ossicium, nisi moram temporalem, nisi tamen intendat, etiam relicto ossicio, remanere in eadem dioecesi. In Galliis, plurima sunt ossicia re)cularia, in variis civilibus administrationibus armee, magistrat Ure, posteS, et ), qua Sunt revocabilia ad nutum P qua proinde Si qui eXercent, non praesumitur habere in loco nisi moram temporalem.

30 Quando igitur ordinandus in aliqua dioecesi natus St, non eae accidenti, sed normaliter episcopus hujus dio cosis QSt episcopus originis. - Hoc autem fit in duplici casu 1. Quando pater in eadem dici cos habet domicilium, tunc enim non moram temporalem ibi trahit, sed stabilem suu Perpetuum. - . Quando pator, non habens in huc Li)ces domicilium proprio dictum, habet tamen ibi sodomstahilem, domicilium nim proliri dictum constitui obet in parochia, vel saltem in aliqua civitate itii ut tui habile in hac parochia o civitate uni animo ibidem Perpe-

100쪽

ollicium luidona ad miliam revoc' bile Oxerceat, sed ita lamen ut o tuo a mitti extra limitos di i cosis in hoc ergo casu abo se Iem p rpetuam seu moram stabit m in dioecesi licet non domicilium. - Porro hoc ullicit, ut filius, durant hac mora natus, dicatur in i inces natus normalit r. non eae accidenti natio est Iuta Innocontius, ad desiniendam nativitalem normalem, nullo modo exigit domicilium de qua no unum quidem Verbum habet, sed tantummodo xcludit moram omporalem in loco, nempe in diit Cesi nevera quando Innoconlius roquirit domici lium illud proprie e Xprimit, uti, V. g. in altera partero lati sextus si pater. . . inibi Dere domicilium de jure ContraXerit. . . , Ergo, si pator haboat in dioecos sedem seu moram stabilem filius, durante hac mora natus, dicitur

ibi natus normaliter, non ero eae accidenti.

10 Quando autem ordinandus in aliqua dioecesi natus est in accidenti. jus episcopus originis est episcopus illius dio CeSis in tua tempore nativitatis illi, pater hahetat

vel domicilium vel saltem, in Sensu XPOSito, Sedem Sta-hil Di. - alio est quin, in hoc Casu, siliu CenSetur,

lictione juris, natus in loco domicilii paronium ibi nimnorma litor nasci debuit. A c fictio valebat jure Romano, ut constat lum L. HMjusmodi, 4, effatum, 10, . DELEGATis Q XXX ubi is qui in fuga est, censetur SSe in loco u quo fugit, olim L. Metro, 6, r. DE CAPTIVIS XLI X. vi ubi is qui ab hostibus in civitatem reVertitur,

CURSelii Semper fuisse in civitate. Porro licio fictio, valde rationi con Sona, recepta tuo lue sui in jure canonico, et Specialiter in nostro casu, ut constat communi interpreta-