Quaestiones babrianae

발행: 1892년

분량: 46페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

31쪽

Nec minus anapaestorum copia recessit a Romanis, quo laetum est, ut multi abri editores leges metricas Roman0rum abrium sibi imp0suisse arbitrati anapaestos Xeepta prima ei Suum sede Babri ap0logis expellere conarentur in). Ut exemplis utar legitur et in e0d. . et apud Suidam fab. 10 12.): κε χόλυ,11γt: 01TeXit Eberhardius κοται tu, Meinekius χολου 1αt. f. ab. 22, 12. 0d. A. praebet:

Mihi quidem cum alter pede ferend0s esse anapaestos usui riano compr0betur ei. ab. 57 6 69 2 75, 6 75, 15 76 12 88 8. 88 17. te seribendum Videtur, quia desideratur n0men eius, qui fit nudus capillis:

Anapaestum apud Hipp0nactem esse inauditum Crustus dicit,

et tribractos iam ab Hipponacte adhiberi nem neget '). y C6terum quod a Crusio ex usu monosyllab0rum in fine versuum adhibitorum conicitur, mihi quidem salsum videtur. Etenim apud Ba-brium ut apud Hipponacti na, Callimachum, alios numquam hoc loco

m0nosyllaba leguntur, apud Romanos tamen n0 Semper Vitantur, etiamsi saepe coalescunt cum Syllaba antecedente. f. Catuli. c. 39, 20.44, 2 etc. y apud Cramer. D. X. . p. 308. ' ci si g. . l. 12. Phoenic. rg. , 3. Lariscian de meir comp. p. 418 ed. Gaisi.

32쪽

Qua Heptiaestionis perversa opini0ne factum esse mihi videtur. ut Meinehius anapaest08 ex Hipp0naetis fragmentis eicere Studeret. Quare Babrium eum omnino non fuisse imitat0rem ch0liamb0graphorum Roman0rum Videamus, ex eius arte metrica fuisse nati0ne B0manum conicere n0 licet.

Quod denique a Crusi vestigia quaedam e Babrii genere disiendi c0nferuntur unde abrium fuisse R0manum appareat ea pr0fecta esse non ex fabulatore ipso, Sed ex usu tritissim0, qu040eta a magistris et pueris in scholis mediae aetatis pertractabatur, veri simillimum est. Liceat autem illa apud Babrium serm0nis R0manorum Vestigia a Zaehariae0 Crust0, aliis c0llecta

codex . exhibetot set tutic emendavit SelineideWinus Λ δυστλοt itaque lubrica esse hae Crusti coniectura videtur, cum nulla alia re nitatur, nisi SchneideWini emendati0ne. Quamquam ιδυστλοι apud Veteres Graec0rum Scriptores n0 leguntur, leguntur Λι υε et Atyυκοι - tamen simili rati0ne Sunt Kαμυο et αρtκot. Primum quidem inveniuntur Libystini apud Catulli im- . Macrobius autem pollinem Libystinum a Siculis cultum esSe auct0r St. Quare veri simillimum est Catullum Alexandrinum quendam poetam, fortasse Callimaelium sequium hane formam e Graecis transtulisse ad 0man0s. ccedit, qu0 teste Stephano Byganti0' At lugeidem erant aerat υστλοι, ut, ni fallor, metri causa abrius haelarma, Si Vera atque genuina est usus esse p088it Videri. υλα pluralem:

Babrius sexies adhibuit, tamen singulari numero non abstinuit ε). Apud antiquissim0s script0res Graec0s pluralem v0cis D frustra quaeSivi, repperi tamen iam apud Arist0telem β), saepissime apud p0steri0res, ut apud Di0nys Halic de huc. 6, lut Parall. l.

33쪽

qu0 Crusi aliisque simillimum illi Vergilii v0di litora radendi

videtur, tantum abest, ut pr0fectum esse e lingua Latina c0ncedam, ut contra voeabulum esse Vere Graecum putem e piscat0rum usu petitum ut Britanni de everricul digunt to have . Ceterum Avianus hos apol0gi Babriani versus ita imitatus est: Ρiscator solitus praedam suspendere Saeta exigui piseis viis trahebat onus. et Bubrii paraphrasta: αλιευς καθεla o ικetuo tu MEIκS LIt t0α. STt2χει 26 5 50 11:Babrius bis verbum 'Pχει simplex ita usurpavit, ut alii

R0mani autem dicere s0lent animum advertere vel animadvertere vel advertere i). Ille abri usus n0n Graee0rum Sse videbatur rust0. Sed c0nfer Her0d0t. 6, 96 ἐπὶ Ναξ o 'πεῖχου στρατευεσθαι ut Πέρσαι et 1, 53. 1, 80, Thucyd. 2, 8l ob ἐπέσχου

34쪽

Videmus probandum 110 esse, quod Crustus conicit abrium fuisse h0minem R0manum. Sed ne plus temporis c0nsumam ad hanc sententiam refellendam, certum, ut mihi quidem videtur asseram argumentum, unde appareat abrium non in Italia sed in Ae pt vitam egisse. Extat enim abri apologus'), qu0Juppiter aVe c0DV0gasse narratur, ut omnium pulcherrimae traderet regnum. 0racis autem, quae pennis ab aliis ereptis exornata principatum petiverat, d0l cognit hi versus a p0 et adiciuntur:

Quid Pav0, unonis celeberrima volueris, mittitur, quae et apud Graeeos et apud R0manos permagni aestimabatur 2 Itaque Omnin non dubitandum est, quin abrius, si in Italia aut in Graecia 1l0ruisset, hoc l0eo pav0nem n0minaturus fuerit. Ex ill0 autem Heli iiii libr0 praestantissimo ) qui inseribitur Κultur-pssangen und Haustiere', pavonem discimus ign0tum fuisse Aegbitiis. cf. abr. ab. Ib, 3 et 30.

35쪽

nnde sequitur, ut Babrius vixisse putandus sit in Aegypto. Iuvatque Phaedri fabulamy de c0rnice alienis pennis exornata c0mparare cum ill Babri apol0g neque mirum est, quod apud Phaedrum

graculus Superbus pennas paV0ni, quae deciderant, sustulit nempe Phaedrum fabellas c0nscripsisse R0mae c0nstat. es0pi autem, qui fertur, fabula hae est: au ρυεω δουλευσαμευω περὶ 'ασι-

Ceterum non opp0nendum videtur, qu0 fab. 65. RV aBabri citatur, quia eum ap0logum spurium esse Rutherlardius recte monuit, neque multum tribuendum est Suidae testimonio, cuiu e fragment sub voce γέραυος servato, quantum distet fabula Ath0a, intelligatur, praesertim cum iam supra Π0 omnes fabulas Suida abri addictas esse genuinas certiores laeti Simus. XI.

Nun breviter dicam, quid mihi videatur de Babri aetate.

Ac primum quidem p0eta non eo utitur dicendi genere, ut certo aetas p0ssit circumscribi. Itaque Zachariaeus in eam adducitur sententiam, ut ipse confiteatur: Quamquam multa in his ses. Babrii fabulis insunt, quae etiam serius tempus m0nStrant, tamen e0, qu0d iam D0sitheus Magister et Julianus abrium n0verunt, impedimur, ne eum tertio saeculo vel seri0ri aevo assignemus. Itaque ex rebus ipsis termini aetatis abrii, quantum res ipsae sufficiunt exquirendi videntur. Ac primum quidem haud dubium est, quin abrius ante ositheum, qui floruit terti post Chr. n. Saeculo, pol0g0 confecerit, cum ab e citetur. ellerus' autem Babrium dies illas tristissimas vidisse putat, quibus Achaeorum i0edus una cum omnium Graecorum libertate gl0ri08issime periret cum n0 sit dubitandum, quin ad illa temp0ra respiciat haed

36쪽

Qu0 ab omnibus Achaeus canis eligatur dux, cuius generis virtutes a null0 veterum seript0re niSi a Babri commem0rentur haud dubie significari praeclarissimum illud Achaeoruni bellium. in qu0d Babri aetas incidere putanda sit. Qu0d Kelleri iudieiuni temere nimiumque festinanter dictum esse et Eberhardi et mihi videtur. Iidem enim Asthae0rum caue a Polluce λ praedieantur:

c0ncederetur deseribi ill apol0g Achaeorum bellum, tamen inde nihil aliud coneluderetur nisi abrium post id tempus 0ruisse, sed, qu0 amiis p0st illud bellum vixerit, ex hac fabella omnino non g0gn08eitur. Facile enim abriu ap0l0gum n0 ex suopte ingeni0, Sed ex ali quodam fabulat0re haurire poterat. Sed recedamus ad ea quae a Crusi de Babri aetate temptantur. Diei enim p0etam40ruisse imperat0re Alexandro Severo. Ac primum quidem Crusio etiamsi ipse ab ult seript0re filium Sever fuisse tradi negat, tamen verisimile videtur diseipulum fuisse filium Alexandri Severi' , quippe quem innino n0 fuiSSemulierum os0rem e0nstet. Sed in tant script0rum illius aetatis numero fieri potuisse putas, ut imperat0rius filius tantis obscuraretur nubibus, ut nemini notus sit nisi B0iss0nadi et rusio2 Accedunt praeterea mai0res difficultates, quibus Crustus ppressus ut naufragus frustra laboret. Constat enim D0sitheum in usum puer0rum Graecorum Latinam linguam discentium Hygini genea-I0giam Graee et Latine descripsisse ann p. Chr. n. 207. qu0ami ipse pater Alexander puerulus erat du0rum annorUm. Itaque Crustus e0 Babri apol0g0s, ii0 D08itheus in Suum libellum recepit, haust0s esse ex priore Babri editione arbitratur triginta circiter annis ante alteram in lucem missa. Quae si ita 5, 37. Nunc quidem Crustus is Mochensetirist iiij alass ihilol.

1891. I. 6l9. e. s. a Babrio oppellari dicit Branchum deum, ex quo Chilonem esse natum Aristagoras Milesius testetur, velut Chilonis it esopi aemulum. Ut alia iraetermittam, quae huic opinioni adversantur, haud dubie illud δ ρα Ἐχε et εχυ0 Crusti sententiae obstat.

37쪽

dubitati0nem n0 habent quin eidem et pri0 et altera sabularum editi a Babri sint dedicatae illud enim εκ δευτέρου nihil aliud significare atque voeulam iterum e0mprobatur fab. 11 4 5. et fab. 95 101. Nec felicius a Crusi fieri potuisse c0ntenditur. ut p0eta, priuSquam ap0l0g08 0Beet0 edidisset, pangul0s aliqu0spubliei iuris faceret vel amicis impertiret. Etenim abrius filio

Alexandri Severi fabellas non ante annum 35. mittere p0terat, eum filius imperat0rius neque ante annum 225. natu et, quo temp0re librum accepit dedicatum eo circa ad aetatem decem ann0rum pr0vectus esse censendus it. Quae si ita essent, abrius ap0l0g0 fere per triginta annos rep08it08 Servasse putandus est.

Sed quo e0nsili m0tus Quia fabulae egebant lima Minime, eum toto abri thesauro insit unus idemque rati0nis stilus. Qua re me iudice nil impedit, quominus Carol Lachmann astipulantes Babrium floruisse censeamus primo p0st Chr. n. saeculo λ). Quisnam fuerit ille Alexander, me quidem arbitrio ViX Umquam certo p0terit c0gn08ci, nisi n0vis titulis repertis id

aenigma erit Olutum. y etiamsi me non fugit e0 versus, qui ab Apollonio Sophista in lexico Homerico p. 10, 13. traduntur, propter ultimi pedis accentuma abrio esse abiudicando S.

38쪽

Fortuna studiis meis abrianis favere videtur, cum Her0dae mimiambis paucos ante dies quasi ab inferis in lucem rev0catis ei rebus, quas animi quadam divinatione de Babrii choliambis

Suspicatu Sum, nune certissima additur fides stabileque fundamentum. Neque tamen harum rerum diiudicandarum difficultates diminutae, sed auctae videntur, quia Her0dae versu nuperrimea eny0ne e papyro Aegypti descripti Ruthersordi editio

vix digna videtur quae citetur temporum iniquitate ingenti mendarum et laeuuarum numer maculati sunt, quarum partem Blassius et Crustus sanare studebant. In tot tantisque errandi periculis versat Dielsius mihi pitulatus nec tempori nec lab0ri pepercit, ut, quae ipse ingeni0se ad mimiamb0s pern0scend0 vel emendand0s

Restant Herodae versus 598 integri qu0rum exeunt in syllabas natura longas 27 in i, i, , , etc. 199, in V0cales breves 72 ut manifestum sit Herodam ut ceter0 Graec0rum ch0liambograph08 in ultima versuum sed raro ibi e0ncessisse syllabas exeuntes in brevem v0calem, quas abrium hoc l0c omnino Vitasse c0BStat. Neque aliter altera, quae digitur Babri regula sese habet in paenultima versuum sede c0nsidit accentus quam n0rmam Her0das ita secutus est, ut eam quadringentie tricies quinquies Servaret, vi0laret centies sexagies ter. Quae cum ita Sint, qu0 antea exta0liamborum reliquiis abrium non n0vas artis metricae leges invenisse c0nieci sed iam ante haud ign0tas exe0hiisse et singulari cum Severitate observasse, Herodae carminibus luce clarius comprobatur. Quod saepissime erodas ut abrius pr0n0minibus. εῖς, μεῖς etc. in ultima VerSuum Sede titui', nune n0 mirum

39쪽

videatur. Uterque enim, ubicumque ea adhibet, retrahit ageeiutum in primam Abdiabam excepto versuum initi0. Caesio Basso teste hic stag0 pessimus est, qui habet alium quint loco pedem quam iambum, quo tamen Sine religi0ne usus est HipponaX Babrium autem h0 loco non raro spondeum admisisse iam antea commem0ratum est. Apud Herodam non nisi integros Versus numerantibus circiter vicies in quint pede occurrit SpondeuS, ut mimiamb0rum p0eta fere ubique n0tissimam illam

normam SerVRSSe Videatur.

Pr0 cedamus nunc ad anapaestorum usum. 11Venitur enim apud Her0dam prima Sede Septie cf. 4 5 4, 6 4 9 5, 1 5, 13.5, 31. 7, 57. Secunda Semel f 2, 79 συ 1ευ σως λ), tertia numquam. Quart autem l0c bis traditur anapaestus f. 6 5b., ubi B0 μακαριτις, Sed μακαριος Scribendum 8Se 0uiei 0, et cf. 2, 3l: πυλιος καλυπτῆρες, ubi littera i tenuitate X0nerari anapaestum apparet cf. V. 4, 2. Ubi eadem rati0ue anapaestus quint in

pede expeditur. Ita fit ut Her0dam nullo l0c anapaestos legitimos sibi c0ncessisse putemus nisi prim atque secundo. Ne minus severe utitur Herodas dactylis Leguntur enim nusquam nisi

prima sede sexies decies: 1. 33 2 26 2 40 2, 42 2, 56 2 88. 3, 44. 3, 3. 4, 20 4, 1. 4, 1. 4, 3. 4 94 6 57. 7, 58. 7 6 l.)et tertia ter deetes 1 9. I, 28. 1. 30 4 19 5 53 6, 24 6, 7. 6, 74 6, 92 7, 5 7 60 7 128. 7 129. . Tribrachys adhibetur

prim l000 ter, secund te decies, tertio quinquies, quari ter.

Apud Her0dam semper scribendum esse fati et, non hoc ex Jadis n0rma patet et confirmatur . I, 53. cf. 2, 32. 2, 79. 3, 3. 7, 27. Accedunt duo versus, quibus altera sede anapaestum inesse verisimillimum sit, cum legendum videatur:

SEARCH

MENU NAVIGATION