Francisci Leuerae Romani Prodromus vniuersae astronomiae restitutae de anni solaris, & siderei, ac dierum magnitudine in omni aeuo, & de reliquis periodis, motibus, & circulationibus solaribus admirandis, adhuc incognitis, ac etiam sidereis, ab autho

발행: 1663년

분량: 464페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

291쪽

τες Spancisti Leuerae Romani

G. ι α ι' Magdebursum. Maguntia. Maiorica Insula. Malaca Hisp*niae.

a Io

' Marsilia Galliae.

Monoelitum B uariae. Mons Pessulanus.

' Nintes Britaniae.

Neapolis Avariae . a Nebia Corsicae.

Neoburgum Turingiae.

Nicomedia Bilbiniae. Nicosia Cypri.

Nouaria.

292쪽

Αstronomia restitutae Lib. I.

38 39

Paternianum Hispaniae. Pastratio. Patauium Italiae. Patauium Bau. t Patauia Germaniae. 9 So

7 o Pelusium AEgypti. Pergamum Asiae. Perpignanum Galliae .

' Pisa. Pisiaurum Pistorium. Pistola. Placentia

Rhecanatum

Remis Galliae. Riga Livoniae

8 43

293쪽

ess i Francisci Leuerae Rom aes

Nomina Vrbium, & locorum. IJ I.

Longitu. do Latitu do a

38 ci ν. ν Susarum in sardinia sicci Clauium. Savona sec. Clauium. Lit Scutara Dalmatiae. Seotiae Inc med.

18 so

38 31

qa 23 Taiciatum Tarant O . Taraco. Tarracona. Taruisium Italiae. Taurinum

Tergestum Coloniae. Tossalonicari Thebae 6tricae.

294쪽

Αstronomiae restitutae Lib I. a 6

' Nomina Vrbium, & lac rum . . . .

l valentia Gali Uale ce a L lentia Hispaniae. . Vallia Oletana Vialadesic ,

Venetia; sed sec. Clauium lat. SAE . LVercellae. Veronas

Volterra .

I IO

295쪽

, Polum Arcticum per re

rae ab AEquinoctiali circuIo, quam Tabu

Q TRbularum Directionum in fine a basia Disiligod by Corale

296쪽

Αstronomiae restitutae Lib. I. a 69

ulabula Altitudinis,ssu Eleuationis Poli, maximae Diei

Sub AEquinoctiali. Per Insulam Taprobanen summair m. Per Sinum Analitum Zellain. : : Per Sinum Muliticum, & Insulas Moluceas.

8 34

Per Insulam Meroen,&Calecutum. at . t iPcr Napata Reg. mhiopiae. Pet Syenen sub tropico sed . . . Per Ptolemaidem in Thebaide.

Per Alexandriam aegypti Hierosolymas. Per mediam Phoenicem, &Susam. Per Peloponnesum, Rhodum, Babylonem . in . Per Lys nam, Calabriam, Smirnen. 30 68

Per Podoliam, &Tartaraam minorem. Per Ermidiam, & Cracouiam. - Pet Vvitebergam. Per Pomeraniam.

Per Grypsualdum , oc RoItochium. Per Holiatiam, Regium montem Brussae. Det Hiberniam, & Moseouiam. Per S. Andream Scotiae, & Haphniam Daniae.

eto o

Ad l

297쪽

a O , Francisci Leuorae Romani

Ad exempl5,ex pradictis nostris Tabulis lGer Soris, tum obseruati,tum dat sitam secundum stilum Iulianum , quam Gregorianum; primo sit supputatio ingrensus Solis in punctum AEquinociij Veris , Anno Christi 1 188. Bissextili, qui Ingrensus fuit a Tyclione obseruatus die 19. Martii mors Gregoriano ,& die 9. Martii secundum stilum Iulianum horizo s

p. m. Uraniburgi; Romae autem fuit hoe AEquinoctium hor. zo. p. m. ex qu Roma orientalior est Uraniburgo a. gr. emin .r . ab Insulis Canarijs, & sic s. m, nutis teporis citius contigit dictum aequi. noctium Vraniburgi, quam Romet,ut putet sepra in hoe eapitulo, ubi de dis rentia Meridianorum.

a F Long. med. ω ad dictum tempus summata. L Apog. S subita a longitudine Solis media.

ia I Anomalia Eccentrici Solis. 33 : AEquat. Ceutri Solis adden. Long. Q mediae. 3 l. y Long. vera S ad dictum tempus quaesita.

Hic Tiri: estus u lsaretur obseruatus secundum stilum Gre orianum sub die ast. men fia Martis, eo ea se illius supputatio Per nqstr s Tabulas eodem prorsus modo fieret, clam piis dictis derem diebus a di-dio s. de quaerendo in Tabulis die ς.& sic semper in cun iis alijs diebus mensium d tis Iecudam: stilum Gregorianum se s

o ast

aia punctum AEquinoctij Aurumnalis Anno Christi i6εα Bissextili, qui In gregiis fuit Romae die a a. Septembris stilo Gregoriano, de 72. Septembris more Iuliano hor. I. p. m. Sed Uraniburgi hor. o. Io . p. m. Vt notat Laurentius Helcstadius in suis Ephemeridibus huius Anni roco. ex Tychonicorum obseruationibus, is adri-

uentis.

Long. med. ω ad d. tempus summata. Apogaeum Θ subtr. a longitudine S media. Anomalia Eccentrici S. . stqvat. Ceatri subtr. a Long. med. 2. Long. Q ad d. tempus aequanda

298쪽

Astronomiae restituta: Lib. I. a P. l

Mirabitur quispiam cur supputatio huius Ingressiis Solis in punctum Autumna. te ab Ele stadio adnotati in suis Eph me

ridibus Anni 166o. concordet sernae exquisite eum supputatione facia ex nostris Tabulis, nec non. etiam cur discrepet per

horam citius adnotatione ei dem In gregiis Solis in idem punerum Autumnale facta ab Argolo in suis Ephemeridibus eiusde ni Anni ν66 o. qui pariter'secundum Tabulas Longo moni. DantcδS motum Solis exarauit , veluti etiam Eie-

stadius; Et exigua temporis sit differenisti a inter Meridianu Uraniburgi, sub quo supputauit Eic stadius,& inter MeridianuRO me, sub quo Argolus: verutri hec dita serentia inter Eic stadium , &Argolun est propier discrepantiam a Tychonicis interuallis inter ingressus Solis ab V adsio, dc a D ad G, cum Eic stadius adherere videatur Longomoni. in illis ab ν ad liquantulum hesitanti, & ta.

eile .etiam ob diuersam obliquitatem , Ecliptieae, quam Lic stadius facit gr. 23. 32. vi in ultima pag. dd. suarum Ephenieridum, & ob alia similia . Concordia vero cum nostris supputationibus est sol iusta, inconstans, te irregula lis , nam inacaeteris Ingressibus Solis in punctis AEquinoctiorum , &. Solstitiorum , omnibusque alijs locis Zod ci sensibiliter, 3e irregulariter dissentiunt; veluti etiam sentibusiis discrepant in postibus Solis diuinis λb Lodiaco, eiusque Ingredibus in puncto AEquinoctiorum , & Solstitio

rum caeteri omnes Astronomi, eorumque

Tabulε,atq; Ephemerides propter caulas superius in cap. 3. & 9.. lath a nobis deductas. - I

299쪽

ara Francisci Leuerat Romani

C A P. XII.

Methodo a ueniendi tempora, ae momenta AEquinoctorum,

D ulteriorem demostra tionem suprenas veritatis huius doctrinae monium Solarium remanet, ut exhibeamus mo. dum ad inueniendi tempora , & momenta fi 'quinoctioru in , & solstitiorum omnium

in cunctis seculis pretieritis, di futuris exquisit iis me ad minurum temporis;& quoniain huiusmodi scientia dependet a pr cedenti cognition ς anni maximi Solatis caelestis; proptere 4 cum annus Solis maximus sit annorum Iro. solarium caelestium , quotum videlicet unusquisque

constat ex diebus 36s.ct lion 1. 8 . vllarillime probauimus in cap. 3. di q-praeced. Sanh praecognito tempore cuiuscumque

aequinoctij, & solstitij, positusque Solis in hoc, aut illo zodiaei gradu, S minuto per

observationes caelestes Astronomorum

celeberrimorum, illicis unica reuersio So. t is post singulos annos centum viginti Iu.lianos, ex naturae lege peragenda uno e demque tempore in idem Zodiaci, ac Ho-airontis punctum, unde anno Ia .ei praecedente discesserat, exhibet ex qui siti s- mensem, diemque mense, dc noram , ac minutum temporis illius a quinoctij,&solstiti j,post usq; Solis,qui erit post dictos

2 O. annos sequentes Iul. &qui iam fuit per diectos Iao. annos antecedentes in eo.

dum puncto Zodiaci, locoque Horizon ali dato; Addito tamen uno die post d. singulos iaO,annos antecedentes Iul. & subtracto post I xo. annos sequetes ob excessiua intercalationem Iulian. quae ex decreto Iulii Caesaris fit singulis quatuor annis IuIianis, ex quo Sosiigenes cum tota Anti. quitate existimauit,annum caelestem essta dierum 36s.3c horarum sex, nempe maiorem , seu tardiorem in minutis D. temporis; cum reuera semper fuerit, ac sit dierum 363.dc hor. 1. 8 & sic Itiminutis minor , seu velocior, quam crediderit tota Vetustas cum Solligene,ut late dix. sup.in cap. a.de anni munitudine, di in lib. 3. de anno Ciuili Iuliano , eiusque restitutione integra. Unde fit, ut annus maximus s laris caelestis si minor, seu velocior anno maximo solari Ciuili Iuliano per diem unum exacte post singulos annos Do. Iulianos,& viceversa annuὶ Iulianus maximus D .annorum, sit tardior anno caelestimaXιmo i 1 annorum per diem unu exacte post singulos annos Iao. Iulianos, ac proinde cum citius per diem unum redeat annus maximus caelestis, propterea semper addendus est dies umis annci Ciuili Iuliano post singulos Ia O. annos Iuliauos ad perpetuam invariabilitatem diei equi. noctiorum , di solstitiorum &c. in eodem anno Ciuili; Habet. n. hanc impotentiam, di nn possibilitatem annus Ciuilis, per qua plene correspondere non potest vere magnitudini anni cllessis , qtria cum annul

300쪽

Astronomiae restitutae Lib. I. 273

Ciuilis propter usum popularem necessa ripeonstare debeat ex dieb.integris, ijs-ste modo 36 s. modo 366. Annus autem flestis verus no solum constet ex diebus integris 36s. sed etiam ex fragmen iis dierum, videlicet ex horis quoque s.q8'. non indiget ulla correctione, nepe additione, vel subtractione dierum, nec liorarutro, nec minutCrum, quemadmodum indiget annus Ciuilis, & ideo licet aequinoctia ,& solstitia post singulos annos i ΣΟ. Cael

ses redeant exacte eodem mense, die, hora, & minuto temporis, redire tamen non

possunt post singulos annos Iao. Civiles in quibus dicta dierum, & horarum frag- meta non potuerut exacte enumerari, sed tot dies, horae, & minuta addenda, vel minuenda sunt,quot importat singulis annis defectus, seu excessiis intercalationis anni Ciuilis a vero anno caelesti; tuc enim tantummodo redirent semper squinoctia,&solstitia eodem mense,die, hora, & minuto temporis,quando anni Civiles constare possent, non solum ex diebus integris , sed etiam ex fragmentis horarum, vel quando dicta fragmenta dierum, &horarum constitvcrent exacte diem unum in singulis quadriennijs,ut putabat ritustas, Sossi genes, dc Iuluis C sar; ac proin . de in anno Ciuili Iuliano semper redirent eadem numero aequinoctia , di solstitia ijsdem mensibus, diebus, horis , & minutis post singulos annos maximos solares Civiles Iulianos , si annus quoq; Caelestis constarct ex diebus 363.dc horis sex,

prout constat annus Iulianus , nam tunc

iustissima esset intercalatio unius dici a Iulio Caesare indicia singulis qii adriennijs solaribus, & sic in nihilo unquam anticiparent aequinoctia , di solstitia; Sed quoniam annus Caelestis constat ex die b. 363.& hor. q8. propterea cum annus Iulianus excedat singulis annis annum Cflesie verum in minutis Ia. ab hoc excessu fit, ut post annos Do. licet aequinoctia, & solstitia redeant eadem hora, & minuto,quem admodum anno 12 O. praecedente ; Attamen non redeant eadem die, sed una die citius, quia dicta fragmenta horarum, nu-pe minuta illa I a. in quibus tardior est, ct excedit annus Ciuilis Iulianus annum Caelestem verum, important hor. 26. exa cie post numerum illum iro annorum s .

larium Caelestium decursorum a prsccdε-tibus aequinoctijs, &solstit ijs, ob dietam excessivam intercalationem, seu additionem unius diei in singulis quatuor annis Civilibus a Iulio Carcire ordinatam, scilicet post 3 o. dierum bissextilium additionem factam in spatio Iro. annorum . Ue ra itaque , & unica reuersio Solis, & Zodiaci in idein punctum Horirontale post

annos 'o.bolares celestes,ncit elucescere,quod addi debeat dies unus,annis Iro. Civilibus Iulianis elapsis in dicio anno maximo Iro. annorum solarium Caelestiti, ut dicta reuersio Solis fiat perpetuo inuariabiliter eodem mense,die, hora,&minuto temporis post singulos tro. annos solares Caelestes completos; na Annus maximus solaris Caelestis, qui Ia o. annorum C lestium est, minor,breuior, ac velociorcst per diem virum exactis lime, quam sit Annus unus maximus solaris Ciuilis Iulia. nus post singulos annos Iho. Iulianos Ciuiles;& vice versa Annus maximus solaris Ciuilis Iulianus est maior, longior,& tardior per diem unum exactissime , quam sit Annus maximus solaris Caelestis post singulos annos Ia . solares Iulianos Ciui

Motus autem Apog i solaris, qui interim fit in spatio singulorum rao. annorusolariti, quia exiguam ei licere valet disserentia aequationis centri, in punctis squinoctiorum,ac proinde etia exiguam disse. rentia more solaris in semicirculo Boreali, a pluribus ab hinc seculis, & ad plura futura secula; In sensibilem quoque sere

efficere valet differentiam temporis ingressuum ipsius Solis in punctis aequino e torum , & solstitioru in . A tempore namque Ptolemaei, ubi Apogaeum Solis erat in gr. II. 22'. Gemini , ad praesens v Dque seculum, & speciatim Tychonis, ubi Apogaeum erat in grad. 1 3 o. disserentia aequationis centri in is sdem punctis ae quinoctiorum, non est nisi '.&con sequenter differentia morae solaris in le-micirculo Boreali ab eo seculo Ptolemaeivsq; ad praesens , nisi duarum horarum ,

SEARCH

MENU NAVIGATION