장음표시 사용
311쪽
Sit autem praxis , & usus dd.trium Tabularum per exempla: dc primo, si indagare quis velit tempus squinocti j Veris anno Christi igo.bissextili,quo mense, die ,
hora , ta minuto fuerit tam Vram burgi , quam Romae sere, propter perexiguam differentiam meridianorum mi ultiplicandi sunt tot vicibus d d. anni Iao. donec ij si dein additis d. antio I o. post Christum, deueniamus ad alique ex dd. annis Christi,quidunt descripti in praecedenti Tabula Ingressivum solis in punctis squinoctio-i iam Veri Ilico enim apparebunt horae , α minuta dicti squinoctis anni 14o. Christi, quod quiritur, & additis tot diebus, diei aequinoctij in dicta prima tabula reperti, suo timporta ne anni maximi solarcs, qui praeterieri in t ab equinoctio eris d. anni 1qo. quod quiritur, usque ad an num illum , qui repertus est in diem Ta-
'bula, resultabit dics quoque mςns. , in quo filii dictu squinoctium anni 7 o post Christum; ac proingemensis, dies, hora ,& minutum,in quo luit dictum equinoctiuanni Claristi l o. quod quaesitum est. Vt igitur reperiri possit in dictis Tabulis aequi noctiti Ueris anni i o. post Chri .lstu; prim 5 multiplicandi sunt i 3. si cibus
I dd. anni Iro .videlicet annus unius maximus sol 1ris:& quia ab hae multiplicatio. ne resultant anni I fio completi; liis additis dictis annis post Christum I o. Ia. bentibus, fiunt in totum anni ipso. post
Christum, qui pariter bissextilis est,&labens. Hi autem anni 17oo.post Chri stumi labentes in dicta Tabula iro Jogressuum Solis in punctis aequinoctialibi is quae liti , exbibent aequinooti si Veris d. auni imo. post Christum in die s. sarti j more Iulia.
no, & horis 22. a P. p. n. qus horae in primis indicant squinoctiu illud anni I o. post Christum fuisse hora a a. 1 f. p. m. &quia 1 dicto anno i o. bissextili usque ad annum i 7 . bifleestilem iacta est anti ei patio dierum 13. Exacte propter dicta . cxccstiam intei calationem anni Iuliani, ut visum est, de patet etiam in supradicta prima Tabilla anticipationis dici squino et torum sub numero annorum I 6O. qt Τεest differentia annorum ab anno Christi Isio. ad annum i 766. citi Meua; Idcirco
his diebus additis dictae diei 3. Mart ij fisit
est tempus squinoctij Veris anni 1 o. post Christum, quod 'usrebatur,exquisiti itinio
sub meridiano Vrauiburgi,quam cita Rinmae sere, propter exiguam differentiam meridianorum Vraniburgi,& Romae: Fuit autem dictum aequinoeti iam a Ptolemto obseruatum Alexandriae, ubi propter differentiam meridianorum contigit perhoram I. 3 3y.tardius,& sic dicta die a I. Ma tii hora a 3136 . p. m. Obseruatio autem Ptole in si hibet dictum aequinoctium per horam circ. tardius, scilicet die a 2 Matiij hoc I. fere p. m. di quidem exquis te,propter motum apogei sol aris, ut supra dixi pline in c. 9.&intra in c. I 3. latius
quia motui apogaei considerandus etiam e si in his supputationibus faciendis peratarios maximos sola res,vi late docuimus, de considet uimus in d. c.9. quando quae-rqntur loch Solis vetustissima , & distantissima. Huius autem aequinoctij a Ptol n3aeo obseruati supputatio facta quom cst per nostrai tabulas medioisi motuu ω in c.' 3.de praxi, & exemplis , habita etia ratione miselsi tiη tiporis ob motu apog i.
Secundo in uestigetur tempus aequino cti, Autumnalis anni 161. ante Christi adventum,quo mense, die , hora , & minuta fueritiqui anus more Iuliano fuit bisse. xtilis. Vt ergo possit reperiri in dicta Ta bula squinoctio rima Autumnalium, ines ti plicandi sitiit Is . vicibus anni maximi solares, videlicet tho. anni: tiqesa ab Kac multiplicatione resultant anai i8oo. expleti , ab his sub tractis dictis annis an te Christum I 6 I. labentibus, qui fuit annus bilitactilis, remanent a uni Io o. post
Christum labentes, qui pariter fuit binsediti lis; ni autem anni ι6 o. post Christum in dicta Tabula iro.Ingressuum Sintis in punctis aequinoetialibus quei iti prinstant squinoctiit Autum uale die Ir. Septembris more Iuliano hor. q. I . p. m.
que horae in primis indicant aequinoctili illud anni 16 I. ante Christu,suisse hor. q.
I r. p. . Et quia, ut visu est,ab eode anno
ante Christis Isi.bissextili usque ad annii 16 o. post Christum bissextilem, facta est
anticipatio dierum i s. exacte, ut etiam patet
312쪽
Astronomiae restitutae Lib. I. 28
patet in dicta prima Tabula anticipationis diei aequinoctiorum sub anno I 8oo.quq est dinerentia annorum ab anno Io I. ante Christum, usque ad annos I 64o. post
Christum; Idcirco his diebus additis dicti diei 12.Septembris fiunt dies a 7. Sepintembris hor. . SI . p.m. quod est tempus exquisitum aequinoctij Autumnalis anni Io I. ante Christum ,quod quaerebatur sub meridiano tam Vrani burgi,quam Romae fere,propter exiguam meridiani Vrani burgi, & Romae differentiam. Fuit autem dictum aequinoctium primum ab Hipparcho obseruatum Alexandriq; ubi ut dictu est supra , propter differentiam meridianorum contigit per horam I. 3s'. tardius , &sic hora 6. I 6'. post merid. dictae diei a 7.Septembris, veluti Hipparchi obseruatio praestat , ut supra demon strauimus in dicto cap. 3. de collatione priscarum obseruationum cum modernis
pag. I 6. cuius aequinoctij supputatio etiam a nobis facta est per Tabulas nostras astronomicas in cap. 13. in exemplis habita etiam ratione ad motum apog i, de
Sit nunc in uestigatio solstiti j aestiui an . ni primi Olympiadu, qui fuit annus 77s.
labe n. ante Christi aduentum secundum Chron ologos recentiores, nempe Salianu in Annalibus, Io: Lucidum, & Reinol. dum, ut late dixi in c. Io. de epochis; more autem Iuliano fuit secundus post bil-
Multiplicato itaque anno maximo λ-
ti ut supra, a quibus ablatis dictis annis
773. labentibus, remanent anni 1626. post
Christum labentes, qui anniis pariter fuit seeundus post bissextilem , Hi autem anni r 616. in dicta Tabula Ingressitum solstitialium , exhibent solstitium aestiuum
die D. Iunii more Iuliano hor. I. 29 p. m.
θ quia a dicto anno 7 73. labente ante Christu usque ad annum i 626. post Christum similiter labente, facta est anticipa.tio dierum ho . exacte; Ideo his additis
dictae diei solstitij istiui,videlicet diei II. Iunij, fit dies prima Iulii hor.' .29'. p.m. quod est tempus solstitij estiui, quod quae.
rebatur in dicto anno primo restitutionis Olympiadum , ludorumque, & cet tam i-num, qui a Graecis sub sollitio aestiuo celebrabantur in principio mensis Hecato-beonis, qui congruit nostro mensi Iu lio , ut dixit etiam Rein idus in tab. Poetenicis praecep t. q. & nos late in cap. primu
de anni magnitudine; Annus autem tropicus, ideo dictus est, quia a solstitiis initium suu in antiquitus ducebat; de tempo. re enim institutionis olympiadum apud Grecos anni initium erat asblstitio aestitio, quando Sol tropicum Cancri ingrediebatur, quod erat in principio mcnsis Hecatombaeonis,qui nobis est Quintilis , & hodie Iulius,ut dixi:&de tempore Nil. mae Pompilij exordium anni erat in ibl. stitio hyemali, quando Sol tropicum Capricorni, scilicet eius initium attingubat in principio mensis Ianuarij, ut infra videbimus in investigatione solstitiorum, de tempore Numae Pompilij. In uestigemus modo tempus aequinoctii Veris anni 7s et ante Cluisti aduentum la- n. nempe anni, in quo fuit a Romulo
primo Rege Romanorum condita Roma, ut concludunt Chronographi accuratiores, & Salianus in Annalibus,& Io. Lucidus in libro primo de emcnd. temporum
anno videlicet quarto sex is olympiadis,& nos late in Epochis su p. cap. IO. Multiplicato itaque anno maximo solari,1 . vicibus, fiunt gnni a goo.completi; a quibus ablatis dictis annis 732. labenis remanent anni I 6 9. post Christum labetes,qui annus pariter fuit primus post bis. sextilem. Hi autem anni I 6 9. in Tabula
supradicta Ingrcssuum aequinoctialium , dant aequinoctium Veris in dicto anno i 6 9. post Christum die 9. Marti j hor. I 4.3 . pari. Et quia a dicto anno 73 a. Iaben. te ante Christum, usque ad annum I 6qs. post Chri stum pariter laben. facta est anticipatio dierum χο. exacter Ideo his additis dictet diei ε quinoctij veris,scilicet s.
Martii, fiund dies 29. Marti j hor. I 33 . p.
m. quod est lepus equinoctij Veris, quodqus rebatur in d. anno fundationis Romae: quae fundatio secundum dictos Chron logos,&Salianum,suit mense sequenti , nempe die a I.Aprilis ex omnium consen. su,Sole tunc gradu a a. signi Arietis, con-
313쪽
sequenter, & necessario peragrante, Ut supputauimus infra in cap. 1 3. simul cum
dicto aequinoctio Veris ; Quidquid dicat de Sole in Solinus,qui diti post Christi aduentum vixit; & magis Chronolo
sus, ne inpe Computator lcmporum,quam
Astronomus, ἰk supputator motuum testitim fuit; quem deridet etiam Scaliger in lib. s. de cmend. temporum ubi deprimis Palilibus Vrbis, a. edit. Sit tmodo in uestigatio aequinoctij Ueris anni primi Nabona stari, quod successit post Epochani, seu Radicem C lestium motuum sub die 16. Februarij a Ptolem eo sumptam, qui annus fuit 7q7. labens ante Christi aduentum , ut dixi sirp. in cap. Io. de Epochis ,&more Iuliano secundus poli bissextilem. Multiplicato anno maximo solari a o. vicibus fiunt anni et Oo. completi, a quibus ablatis dictis annis 7 7. laben. α manent anni 76 . post Christu in Iaben. tes , qui annus pariter fuit secundus post bissextilem; Hi autem anni io A. in Tabula supradicta Ingressuum aequinoctialium , dant AEquinoctium Ueris die 9. Mariij more Iuliano hor. I9. 33 . p.m. Et quia a dicto anno 7 7. labsite ante Christurn usque ad annum I 67 . post Christum pariter laben. facta est anticipatio dierum 2 o. exacte ; ideo his additis dictae
diei aequinoctij Veris, scilicet s. Mart ij,
fiunti dies 29. Mariij hor. I9. 33'. p. m. quod est tempus aequinoctis Ucris, quod quaerebatur in dicto anno primo Nabo- nassaiii. Vide calculum dicti AEquinocti j
Veris anni 7 7. labentis ante Christum
scilicet anni primi Nabonassari, in c. II. ubi de praxi, & exemplis, nec non etiam calculum loci Solis diei 26. Februarij in meridie ciusde anni sub meridiano, tam Vraniburgi, quam etiam Ronas serci quoniam ut dixi a dicta die 16. Februarij Αnni primi Nabonas ari descripta est a Ptolemaeo Epocha, seu Radix motuum Caelestium. Perquiramus modo tempus A quinoetiorum , & Solstitiorum anni 7ri. Iuliani ante Christi aduentum , ubi annum
refodinauit Numa Pompilius II. Rex Romanorum , qui annus fuit secundus post
bissextilem more Iuliano. Multiplicato igitur, ut supra, anno S lari maximo et O. vicibus, fiunt anni a oo. completi,a quibus, quia sumus ante Christi aduentum ablatis dictis annis III. laben. remanent anni 169 o. post Christi natiuitatem labentes, qui annus pariter
fuit secundus post bissextilem. Hi autem anni 169 o. in Tabula supradicta Ingressuum AEquinoctialium , & Solstitialium quaesiti,dant 2Equinoctium Veris in dicto anno i5Vo. post Christuin die V. Martii
Iuliani hor. ia. 2Ii. p. m. ti Aquinoctium Autumni die I a. Septembris hor. 6. I p. m. & solstitium aestiuum die io. Iuni j hor. I 6 qt . p. m. & solstitium hyemalo,
die Io. Septembris hor. 17. 26 p. m. &quoniam a dicto anno III. labente ante
Christum, usque ad dictum annum I 692. post Christum pariter labentem, facta est anticipatio dierum Σο. exacth: Ideo his additis dictis diebus aequinoctiorum , &Solstitiorum dicti Anni Iuliani i6 o. resultant exacte dies mensium , & horae, ac minuta dictorum aequinoctiorum, & Solstitiorum, qui qiiaerebantur in dicto anno III. ante Christi aduentum sub meridiano , tam Urani burgi, quam Romae fere, nempe aequinoctium Ueris in d. anno II i. in quo Numa Pompilius reformauit annum Romuli,die 29. Mariij hor. I 2.2I p. m. & AEquinoctium Autumni die a. Octobris hor. 6. II p. m. & solstitium
aestiuum die 3 o. Iunij hor. I 6. IV p m. &solstitium hyemale die 3 o. Decembris
hor. II. 26'. p. m. ac proinde in principio circ. singulorum i a. mensium anni, tunc
erant Ingressus Solis quoque in principio singulorum i a. signorum Lodiaci,
veliit etiam de tempore Romuli. Annus autem initium sumebat de tempore
Numaea prima die Ianuarij, ac proinde ab Ingressu Solis in signum tropicum Τυnde dictus est annus tropicus, ut supra
dixi in inquisitione solstiti j aestiui anni
77 . ante Christum , videlicet in Institutione Olympiadum.
Sit insuper indagatio solstitit aestiui ab
Euctemone, &Methone obseruati Athenis anno q3 r. ante Christum, quod secundum Ptolemaei relationem in lib. I. Alina Su
314쪽
Astronomiae restitutae Lib. I. 28T
Almag. cap. I. fuit anno 3I6. a Regno Nabonassari die x Phamenoth, de inane, ut late dixi ubi supra in cap.3. de colis lat. priscarum Obseruationum cum modernis pag. i 36. & 337. & in cap. Io. pag. 23 o. qui annus Inore Iuliano , fuit secundus post bis sex tilem. Multiplicato igitur primum ancto maximo Solari a 7. vicibus fiunt anni 1oqo. eona picti, a quibus ablatis d. annis 3 r.
labentibus ante Christum, remanent anni 16io. post Christum labentes, qui annus fuit pariter secundus post bissextilein. Hi aute anni in dicta Tabula Ingressitum AEquinoctialium, & Solstitialium, exhibent solstitium aestiuum die II. Iuni mo. re Iuliano hor. 8. qi . p. m. & quia a dicto anno q3 i. ante Christum usq; ad annum Christi i6io. pariter labentem , facta est anticipatio dieru I7. exacte, veluti etiam apparet in dicta Tabula prima anticipationis diei A.quinoctiorum sub numero annorum et o o. Ideo his diebus i 7.
additis dictae diei ii. Iuni j solstitij aestiui,
fiunt dies et 8. Iunii hor. 8. I . p. m. sub meridiano Vraniburgi, ac etiam Romae sere: sed in meridiano Athenarum suit per horam I. tardius, quia Athens est orientalior gr. I 6. Vraniburgo,& sic hor. 9. 4 f. p. m. quod est tempus dicti solsti iij aestiui in meridiano Athenis, quod quaerebatur, cuius solli iiij supputati
nem exarauimus etiam in d. cap. II. tria exemplis. Quod autem dicta obseruatio Methonis fuerit anno q3I. labe n. ante Christum late probauimus in d. cap. 3 de collata priscarum obseruationum cum modernis in fine, ac etiam in ii. cap. I o. ubi de Epoeliis Perquiramus nunc tempus aequinoctii Autunalis anni 323. ante Christi aduentum , in quo anno obi jt Alexander Magnus , deinde die Ia. Nouembris, ut tradunt Chronologi, & nos late su p. in cap. Io. ubi de Epochis, quo die habet intiatium Eoocha , seu Radix motuum caelestium ab obitu Alexandri; Hic aut m annus more Iuliano, sui e secundus post bissextilem Multiplicato anno maximo solari I 6. vicibus fiunt anni I9ao. completi: a qui bus ablatis dictis annis 3 13. labentibus remanent anni 1 98. post Christum labentes, qui annus pariter fuit secundus post bissextilem . Hi autem anni 1 98. in praedicta Tabula Ingressuum AEquinoctiali uin , dant AEquinoctium Autumnale die i3. Septembris more Iuliano hor. I. I 3 . p. m. Et quia a dicto anno 323. labe n. ante Christum usque ad dictum annur , Is 98. post Christum pariter laben. facta est anticipatio dierli i6. cxacte; Idco his additis, dictae diei aequinoctii Autumnalis, fiunt dies 29. Septembris hor. I. II p. m. quod est tempus uinoctij Autumnalis , quod quaerebatur paulo ante obitum Alexandri Magni, Radice inqui motuum Caelestium Alexandream anno 313. labe n. ante Christum. In Cap. autem I 3. de praxi, & exemplis, est supputatio d. AEquinoctij, nec non etiam loci SoIis in dicta die a a. Nouembris, quae ab Astronomis sumpta est pro Radice, &Epocha motuum Caelestium, ut diximus. Modo imaestigetur momentum AEquinoctiorum, & Solstitiorum de temporeis Iulij Cssaris,nimirum anni ος. ante Chri-ilum,in quo Iulius Caesar in stituit annum L liamini, & fuit bissextilis more Iuliano in
Ad inuenienda autem dicta AEquinoctia, & Solstitia in Tab. dd. Ingressuum AEquinoctialium ,& Solstitialium, multiplicandi sunt i q. vicibus anni Ia in nimirum annus maximus solaris; a qua multiplicatione , quia resultant anni 168o. completi, a quibus subtractis dictis annis ante Christum φ . laben. qui fuit bissexatilis, renaanent anili I 636. post Christum. Iaben,& bissextilis. Hi autem anni r 636. post Christum in d. Tabula Ingressuum, quaesiti,exhibet primo aeqiii noctium Ue ris sub die s. Mariij more Iuliano, & hor. . II. 9 . p. m. & aequinoctium Autum. ni die ia. Septembris hor. I. 39'. p. m. &solstitium aestatis sub dic Io. Iuliij hoia I s. 29. p. m. & solstitium livem ale die to Decembris hor. I 6.Iq. p. m. quae horae in primis indicant, aequinoctia, di solstitia illa d. anni I. ante Christum incidista 'ia ijsdem horis,& minutis, sicut dd.aequinoctia,
315쪽
r 88 Francisci Leuerae R omani
noctia,& solstitia anni 1636.& quoniam, ut vidimus ab anno s. bissextili anto' isChristum labente usque ad annum I 636. post Christum labe n. & pariter bissextilem, facta est anticipatio dier. Iq. exacte, ut patet etiam a d. prima Tabula anticipationis diei aeqvrnoctiorum sub numero annorum 168o. Idcirco additis his diebus i . dictis diebus aequinoctiorum,& solstitiorum d. anni Iuliani I 636. resultant exquisite dies mensium, & horae, ac minuta dd. aequinoctiorum , & solstitio rutu , qui qnaerebantur in dicto Anno s. ante Christum, sub meridiano, tam Vraniburgi quam Romς,nempε aequino
ctium Ueris dicti anni s. ante Christum, in quo Iulius Cssar instituit annum Iuliamini; die a 3. mensis Martis hor. I I. 9'. p. m.
&aequinoctium Autumnale die 26. Septembris hor. I. 39l. p. m. & solstitium aestiuum die a . Iuni j hor. I . 29'. P. m. &solstitium hyemale die x . Decembris
ris dicto seculo sese extendebant usque ad diu 24. Martis, nam anno sequenti ante Christum, fuit aequinoctium Ueris die 23. Martis h. I 6. 37 . p. m. &anno seq. 3. ante Christum, fuit die Σ 3. Mart ij
Christu, fuit die Σ . Martio h. . 33 . p. m.
ut patet ex his Tabulis annorum maximorum solarium, dc dd. rho. Ingressisum. Sit uunc indagatio temporis aequinocti j Veris anni ars. post Christum labentis, in quo celebratum fuit Sacrum Concilium Nicaenum, qui annus fuit primus post bissextilem . Murtiplicatis igitur annis Iao. nemplanno maximo Solari II. vicibus fiunt an. ni I 3ao. completi: quibus addendo dictos annos 3a . post Christum laben. fiunt in totum anni 16 s. post Christitem labentcs , qui annus pariter fuit primus post bissextilem . Hi aute anni I 6 s. in Tabula Ingressulim aequinoctialium qu usiti, exhibent aequinoctium Veris dicti anni r6 s.post Christum in die 9. mensis Martii more Iuliano , & horis I S. 2I p. m. & quia, ut vidimus,& constat ex suis prascripta Tabula Anticipationis diei aequinoctioru a dicto anno 31 .vsqi ad annum I 6 3. facta est anticipatio diei u it. exacte ob dictam excessivam intercalatio. nem anni Iuliani, propterea his additis
dicte diei ς. Mariij, fiunt dies ΣΟ. Martis
h. II. 2 I. p. m. quod est tempus aequinocti j Ueris d. anni 3as. labentis post Christi aduentum, quod querebatur, tam
sub meridiano Vraniburgi, quam etiam fermh Rome ; In meridiano autem Alexandrit AEgypti ubi fuit ab Astronomishoe anno obseruatum de ordine S. Concilij Nicaeni , fuit horis I. 3 tardius, ut patet ex Tychone in lib. I. progymnas. pag. 4o. scilicet die a o. mensis Marti j h. I 6. 3 6'. p. m. & sic die a I. Marti j ciuili serme incipiente, & ideo P P. Nicene Synodi hanc diem aequinoctio deputarunt. In uestigemus squinoctium Veris, quod obseruatu fuit die is . Mariij anno Christi io 79. ab octo sapientibus Persarum
qui iussu Imperatoris eorum, restituerunt annum, eiulq; caput statuerunt in d. dieas. Mariij, scilicet in die aeqiii noctij, ut
late refert Scaliger in lib. q. de emend. temporum primo edsto,in fine, ubi de anno tropico Gelaleo Persarum, qui annus fuit Iet Edegird 4 8. Plirurdin I9. ti more Iuliano tertius post bissextilem ω Multiplicatis itaque antris I 2 o. quinque vicibus; fiunt anni 6oo. completi quibus adtendo dictos annos Christi to79. fiunt in totum anni Christi I 679. labentes,qui annus pariter erit tertius poli bissextilem; Hi autem anni Christi i679. in tabula Ingressuit in aequinoctialium exhibent ae . quinoctium Ueris d. anni I 67ς. in die 9. Marti j hor. 1 o. 33 . p. m. Et quia ut visum est,&patet ex dicta Tabula Anticipati
nis diei aequinoctiorum , a d. anno I 79. ad annum usque I 679. facta est anticipatio dierum s. ex acie ob dictam exces.siuam intercalationem anni Iuliani, propterea his additis dictς diei vo mensis
Mariij, fiunt dies I . hor. a . 33 . p. m.
quod est tempus aequinoctij Veris dicti
anni Io 79. Christi laben . quod quε batur, sub meridiano Vraniburgi, ac etiaROme fere. In meridiano ruitem Persico, uti orientali ore , quam Vraniburgi meridian. fuit etiam tardius dictum squinoctium , di sic in die is . hi arti; Ciuili sicuti
316쪽
Astronomiae restitutae Lib. I. 28 Q
seuti obseruatum fuit a dictis octo Astro. nomis Persicis; Hie itaque coepit primus Phrurdin, tali, Neuruχ, Elsultant, scilicet anno Christi ro79. Marti; die II. seria 6. fecundum Maligerum ubi supra, &in fine lib. s. de emend. temporum I. editionis , licet in a. editi eod. lib. q. pag. 3O breuiter recenseat, & alteret historiam, nulla allegata cauta, nec ration G,
di infeliciter quidem ad finem ab ipso
excogitatum in pag. 3ορ. eiusdem lib. q.
Denique videamus , de quo tempore erat aequinoctium Ueris ,& Autumni anno I a. ante Christi aduentum laben. quo tempore solare Apogium erat sub initio Y, qui annus fuit more Iuliano ter. tius post bissextilem. Multiplicato itaq; anno maximo Solari 8. vicibus fiunt anni s76o. 1 quibus
ablatis dd. annis 4r h.labentibiis remanent anni I 6 I9. post Christum labentes,
qui pariter fuit 3. post bissextilem; Hi
autem anni 16i9. post Christum in Tabula dd. Ingressuum equinoctiorum,dant aequinoctium Veris die Io. Marti; lior. 8. 33'. p. m. & aequinoctiuin Autumni dieis I 3. Septembris hor. 3.3 . p. m. dc quia ad. Anno 4rηa. labente ante Christum , usque ad dictum annum I 6i p. labentem
post Christum , facta est anticipatio dierum 68. exacte, ut apparet etiam in dicta Tabula prima Anticipationis diei aequinoctiorum,sub d. numero annorum s 76o.
Idcirco his diebus 48. additis d. diei Io. Martii hor. 8. 33 . p.m. fiunt dies 27. Apri- Iis hor. 8. 33 . p. m. de additis dicti diei 13. Septembris hor.3. f. p. m. fiunt dies
3I. Octobris hor. 3.3 . p. m. quq sunt telnpora aequinoctij, tum Veris, tum Autum. ni, quae quςrebantur in d. ani o I 2. labente ante Christum; Idque tam sub meridiano Vraniburgi, quam Romg. Vido su p putationem horum aequinoctiorum ex Tabulis nostris Astronomicis in cap. I 3. de praxi, & exemplis. Quando vero quis quq rere cupit aequi noctia, & solstitia, quae non fuerint ex acie distantia per solos dies integros , sed per dies, & horas, & minuta, aut per ho-xas , & minuta tantum, eo casu, v eadum etiam est Tabula posteriori, nempE Tabula Anticipationis et quinoctioru , & solis stiliorum in singulis annis consuetis solaribus , usque ad maximum annum solarem, qui est Iam annorum: & usus talis est, nam si aequinoctium , vel solstitium , aut locus quilibet Solis sub Zodiaco , qui quaeritur, est supra unum, aut plures
annos maximos solares, ab eo tempore,
in quo quaeritur d. locus Solis, vel intra unum annum maximum solarem; primo casu quaeruntur in Tabula priori dierum completorum, dies, qui sunt addendi in praeteritis motibus, dc locis Solis ad rationem dd. an norit m maximorum solarium interceptorum ab uno loco Solis ad alterum ,&subtrahendi in futuris motibus, dc locis Solis, qui quaeruntur. Deinde in seeunda Tabula quiruntur hors, deminuta pariter ut supra addendet, vel lubtrahendet ad rationem dd. annorum solarium , qui intercipiuntur inter datum locum Solis, & alterum locum Solis, qui queritur. Hi autem dies, horae,& minuta addita in praeteritis, seli pr cedentibus motibus , qui qupruntur, & subtracta in futuris, sed sequentibus motibus, qui Qtiq.runtur, exhibent, & praestant exactissimhaequinoctia, de solstitia, locaque omnia Solis vera , quet desiderantur eorumque
tempora, dc momenta exquisita. Secundo casu,quando videlicet non sumus supra unum , vel plures annos maximos solares, sed intra unum annum maximum
solarem, ab co tempore, in quo quς ritii rlocus aliquis Solis , vel aliquod aequinoctium, aut solstitium, tunc quaeruntur solum in Tabula posteriori, quae est horarum ,&minutorum, horς ,& minuta qupsunt addenda in praeteritis motibus, de locis Solis ad rationem annorum sola rium consuetorum , qui praeterierunt abusio loco Solis ad alterum , de subtrahenis da in fututis motibus, de locis Solis, qui quaeruntur; Nam hae horet, de minuta addita in praeteritis, seu praecedentibus motibus, qui quaeruntur, de subtracta in futuris, seu sequentibus motibus, qui quae. runtur,praeliant pariter exactissime quinoctia, dc solstitia, de loca quaecumque Solis vera, quae desiderantur, eorumque O o tempo-
317쪽
tempora, & momenta exquisito ; quoin rum omnium exempla plurima iunt in cap. 3. de collat. priscarum obseruatio- mim cum modernis , & in cap. sequenti I 3. de praxi, & usu, ac exempli; diuersis supputationum Plarium motuum; quarum nonnulla exempla hic repetere non erit inutile ad faciliorem intelligentiam usus dd. duarum Tabularum . Si quaeratur, quo die, &hora,&minuto fuerit aequinoctium Veris anni ΙΑΟ.labentis post Christum, Tam in meridiano Vrani burgi, quam Romae, data cognitione momenti aequinoctii Vcris, quod fuit anno is 88.post Christum die 9. Marti j hor. ao. . p. m. tam in meridiano Vrani burgi, quam Roms fere, numerantur anni, qui intercesserunt ab anno I o. labe n. post Christum usque ad annum 1 188. pariter labe n. post Christum ; e runt autem anni 1448. completi Iuliani unus qili sq; dierum 36s. & horarum sex; In Τa Cula autem prima arvii I 4o. dant dies ia. anni vero 8. in Τabula secunda dant horam I. 36 . ac prCindes cum aequinoctium Veris anni Christi iΑo. fuerit dicb. D.&hor. I. 36'. tardius, quam
redierit in d. anno Christi is 88. Idcirco si addantur dL dies Ia.& hor. i. 36'. dictae diei s. Marti; d. anni Iuliani is 88. di horis a o. η F . p.m. fuit hoc aequinoctium Veris in dicto anno i4o. post Christum Iahente in meridiano Vraniburgi, quam Rome die ax. Martis hor.aa. 2I . p. m. Sub Alexandriae autem meridiano,ubi idem squinoctiu obseruauit Ptolemeus, si addantur horae I. 33 . per quae tardius ibi contigit, fiunt horae a 3. 36'. vlla. tius diximus in dicto cap. 3. de collatione priscarum obseruationum cum modernis pag. II q. & I I s.
Similiter si quaeratur quo die, & hora,
& minuto fuerit aequinoctium Autumni anno I 6 I. labente ante Christi aduentum,tam in meridiano Uraniburgi,quain Rome, data prςcognitione momenti temporis aequinocti; Autumnalis , quod fuit d. anno is 88. post Christum die ia. Septembris anni Iuliani hor. I . II p. m. tam in meridiano Vraniburgi, quam Romae fere; Numerantur anni, qui intercesserunt ab anno I 6 I. 'ante Cluistum labem te usque ad annum Is 88. post Christum, Iabentem Hi autem fuerunt IT 8. completi Iuliani. In Tabula autem prima amni 168o. qui est numerus proxime minor d. 17 8.) dant dies I . anni vero ολ qui sunt complementum a dictis annis 16So. ad dd. annos I7 8. dant in secuda Tabula horas I 3. 36'. propterea cum dictum aequinoctium Autumni anni I 61. an Christum fuerit dieb. I . & horis I 3. 36. tardius, quam redierit in dicto anno post
Christum 1 388. Ideo si addantur ducti dies I . At hor. I 3. 36 . dictς diei ra. Septembris hor. Is . Is . p. m. fuit hoc aequinoctium Autumni in d. anno I 6 I. antra
Christum labente in meridiano Vrani burgi , & Romae die 17. Septembris
hor. q. 3IL p. m. sab Alexandris autem meridiano, ubi idem aequinoctium obseruauit Hipparcus; si addantur hor. I. 3 . per qui tardius ibi contigit, fiunt hor. 6. 26 . p. m. vi latius diximus in dicto cap.3. de collat. priscarum Obseruationum cum modernis pag. Io6. & ubi supra hoc eo dem capitulo, & in cap. I 3. de praxi, di
Quando igitur quis velit tempora aeqquin Octiorum, vel praeterita, vel futura exquisith ad quemlibet meridianum habere, utatur methodo tradita in . cap. II.
v bi de disserentia meridianorum , iu*iciendo , quis Iocus sit orientalior, vel occidentalior Uraniburgo, secundumiquem meridianum supputata sunt dicta tempora aequinoctiorum, & ὶlstitiorumdd. I 2O. annorum. Si enim dicta tempora, & momenta aequinoctiorum, & sol institiorum reduci velint ad meridianum Romanum, qui orientalior est Uranibu-go in gradibus duobus cum quadrant gradus , ac proinde tardius fiunt Romae minutiS9. temporis, quam Uraniburgi, addantur dicta minuta 9. temporis temporibus dd aequinoctiorum, & soliticio. rum , nam illud erit momentum temporis , in quo Romae inciderunt Praeterita s& incident futura aequinoctia , 8c sol stitia. Animaduertendum est autem, ut dixi,
quod ad habenda praecisa momenta tem poris
318쪽
Astronomia: restitutae Lib. I. a QI
poris prς dictorum aequinoetiorum,& solstitiorum hic supputatorum Per Tabulas maximorum annorum solarium,consideranda est differentia motus Apogsi, di mors solaris in signis Borealibus, di
consequenter differentia aequationis cen.
tri in idem punctum aequinoctiale Υ, dcin , quae est a vetusto quolibet hie dato 2culo , usque ad pr sens seculum, G Arte , & methodo, quam plenε docuimui
supra in cap 9. ubi momenta horum equi
noctiorum , & solstitiorum descripsimus, habita ratione ad praedictas differenti νmotus Apoggi , & morς solixis , atqui quationis centri eis debitas in singulis priscis seculis prςdictis: propterea as dictum cap. 9. recurrendum cst , ubi plene de his cunnibus,prout etiam supra in hoc eodem capitulo, di infra in cap. I 3. vi h beatur exquisita equatio temporis propter motum Apoggi solaris, tum addenda , tum demenda a praedictis ingrestibus Solis in punctis aequinoctiorum , & λlstitiorum in ed. priscis seculis praeteritis.1 Silentio autem pretereundurn in hoς capitulo non est, quod si per nostras Tabulas supra in c. ii .. elaboratas, supputentur loca Solis diurna ad quaelibet minima scrupula sub Zodiaco in meridio, nimirum si fiat Ephemeris motus Solis,
pro uno anno maximo solari centum vi
ginti annorum, habebitur beneficio supradictae prime Tabule Anticipationis ae. quinoetiorum , & dictorum locorii Solis
Ia O. annorum Ephemeris motuum Solis perpetua in omni aevo, tum futuro, tum
praeterito exquisitissima ad pWdictae que
libet minima scrupula,veluti habita lime aequinoctia, ct so stitia omnia i Adlii bita tamen ratione differcntis temporis propter motum Apogaei solaris,quando q viae ratur loca Solis diurna in seculis longissime futuris, aut longissime praeteritis ,
quemadmodum docuimus supra in cap. 6.& cap.9.& infra in cap. sequenti I 3. per exempla plura. Ephemeris . n. unius anni maximi solaris ixo *nuorum erit radix, & admirabile compendium , supputationum Omnium motuum bolis ad singulos dies cuiuscunque multitudinis annorum totius mundanae durationis, uti illamum ad usui praeclarissimos in cunctis
serme artibus, & disciplinis, de quibus
dixi in cap. 3. praefationis pag. q9. & ι ni lium sumere posset ab anno Christi Iboo usque ad annum i 72o. sicuti Deo danὴς fiet. Inest aute proportio du pla in an 'nos maximos solares,& motu Apogaei so. laris, nam singulis annis maximii solaribus Apoggum solare conficit motu suo duos gradus Zodiaci exacte , & in ,
annis I 8o. maximis solaribus conficit to tum Zodiacum. ' . c. λ . 4 Ο Ο Σ CAP. XIII.
319쪽
De locupletis a Praxi, es 'fis praecedentis Theoriae Solis, ου
VONIAM veritas do inctrinae motuum solariua nobis hactentis tradita, tunc erit certa, & euidens,quando accuratissimas obseritationes
in diuersis saeculis, variisq; orbis terrarum partibus ab Astronomis peritioribus peractas , easque lonissimo etiam annorum decursu inter siesistantes exactissimε ad minutum usque semper praestabit supputatio per nostras tabulas: Propterea in hoc capitulo plurimis exemplis motus solares, quos i praefatis nostris tabulis examinauirmis, &in praecedentibus omnibus capitulis docuimus , dilucidemus , ut eorum veritas Praxi , & usu patenter cunctis innote scat. Incipiamus autem ab illo equinoctio , a quo derivata est Tychontea restitutio eursus solaris ad quatuor proxima saecu la,de pis Tychonianis promulgata, ut testatur Longomontanus in Astron. Danica libro primo theoric. pag. I 8 r. vltimae edit. & ideo utemur generaliter in huiusmodi ex eptis Epocha Christi sumpta ad meridianum Uraniburgi,&eo ma. gis quia idem fere est ac meridianum Romanum, visu p. vidimus ,& ad maiorem breuitatem calculi utemur tabula medii motus Solis ad singulos dies mensium anani communis, & bissextilis supra exarata. obseruatum itaque suit a Tychone anno Christi Is 88. aequinoctium Ueris sub meridiano Uraniburgi die s. Marisi anni veteris Iuliani hor. o. . p.m. veluti a firmat idem Tycho in lib. primo progymnaspag. I 3.& 6. & Longomontanus ubi su p.cuius aequinoctij. SE 9II
a 7 Long.med. Solis in annis Io oo.completis. 3 Long.med. Solis in annis Soo. 37 Long. med. Solis in annis 87. o Longaned. Solis ad diem 9. Mart ij anni Iuliani bissextilis.1s Lon'g.m . Solis ad horas a G13 Long. med. Solis ad minuta 63.16 L g. med. Solis ad dictum tempus summata. Apog. Solis subtr. iis Anomalia Eecentrici solis. AEquat.Centri addenda long. med. Solis. Y o o i iti Long.vera Solis ad dictum tempus. Igitur supputatio nostra ab huius principalis obseruationis Tyconicae puncto non differt nisi per secunda tria, quae dinferentiola est imperceptibilis , dc oculorum sensus in ipsis obser uationibus enfugiens, ut expressε protestatus fuit Ty- eho in libro r. progymnas pag. 28. Immo, quod sine stupore non abu, f c supputatio exquisitissima fit ad secundum usque scrupulum,quando aequatio centridebita Soli,no sumatura tabula prosthapheresium solari lim Tyconica, que est in pag. 6o.dicti libri primi progymnasve luti desumpta a nobis est, sed sumatur illa,
quam firmat ipse Tycho in pag. sa. dicti lib. primi progymnas que est Sr. 2.1 3 LiuDiuili co by Cooste
320쪽
Astronomiae restitutae Lib. I. a
in hoc eodem casu huius sue obseruati nis aequinoctij Uerni et I 88. licut enim ea. dem prorsus est ad lecundum usque longitudo media Solis in dicto squinoctio si
ut videre est in alleg. pag. a.dc 6.Llib. Tychonis; Ita longitudo vera ei ut de Solis Tychoni,& nobis exquisitissima ad secun . dum usq; Calculus autem iste est idem,ac
ille quem integrE,& exquisite cum Tabuistis nostrk supputauimus in fine cap. I I. ad meridianum Romae pag. 27 Praeterea fuit obseruatum a Τychom aequinoctium Autumnale eiusdem annii 388.pariter Uraniburgi die H.Septεbris
Calculus noster est qui sequitur
Sig. Gr. I li tu 9 6 47 37 o Long. med. Solis in radice seu Epocha Christi.
in s 8 f - 3 Long.med. Solis ad annos I 8 o. completos. ii 29 39 3 44 Long.med. Solis ad annos 7. completos. 8 Ia I9 3 ao Long.med. Solis ad diem ret. Septembris anni Iuliani bissext. 36 y3 i a Long.med. Solis ad hor. 1 F. 6 τ Lonymed. Solis ad ad minuta I S. o a a s O ao Long. med. Solis ad dictum tempus summata.
a io 3 a Io a 6 Anomalia Eccentrici Solis. a a qo AEquatio Centri suber. ci ci Io 26 Long. vera Solis ad dictum tempus. Hie disserentiola secundorum Io. in Ilipputatione, ascribenda est proculdubio obseruationi Tychonis: nam ut ipse
fatetur in dicto libro primo progymnacpag. 28. Insolens esse isdetur tam insenutando, quam in obseruando , adeo scrupuisse
in i s fecundis, Solis eursumprae ire, quia
neque ullo instrumento in obseruatiombus perceptibilia sunthensibus oculorum tam6btilem animaduersonem respuentibus. Proflterea, subdit. Secunda scrupula, non tam a signantur in numeratione motus Solis I quod
ita certosine vita disserentiola constare possint
sed ne bis negLectis in alicuius minati, vel eiu emissis deficium inuo uamur. Si itaque
obseruatio haec Tychonis exquisita fuisset etiam ad secunda scrupula,certe supputa. tio nostra ad secundum usque scrupulum illam exhibuisset, quia mcdius motus So. lis est persectissime congruens ad anni caelestis veram magnitudinem,de mensuram, Ad quam nisi esset ita comparatus,vi ple ne de semiret pro supputationibus exquisitissimis solaribus ad minutum semper v cque in omnibus tam praeteritis, quam praesentibus, & suturis saeculis ι aberratio in exhibendis locis veris Solis in millenarijs preteritis, vel futuris, minime consisteret in minutis, sed ad minuta plurima extenderetur, & progrederetur ad plures etiam gradus; & pariter in praestandis locis veris sol is in praesentibus seculis, & aetate s& huius anni Christi is m. nisi medius motus Solis in radice, scit Epocha Christi praecisissimus esset,le couenientissimus verae magnitudini anni coelestis,& omnibus Iocis Solis obseruatis a Tychone, alijsque insignioribus Astronomis priscis, di m dernis, ut infra , aberratio sese extenderct ad gradum utque fere in dictis aequinoctijs praestandis, quae veritas in seque . tilius exemplis clarius semper elucescet,& euidentissima fiet. Potest autem aliquale secundum ser pul um ex praedictis ascribi Tabulae prosta. phqresium solarium Tychonis,quibus uti. mur, ut modo vidimus, in supputationes squinoctij Uerni huius anni 13 88. Verum quia istae disserentiolae secundorum scrupulorum perexiguae admodum, & in per. ceptibiles sunt,& impossibile est, ut sensibiles fiant in quocunque etiam aeuo diisetae prosthaphqreses solares,propter inuariabilem Solis Eceentricitatem, urdiximus in eap. 6. de vero motu Apogaei Solis, di in cap. 7. de Eccentricitate Solis pag.