장음표시 사용
21쪽
tur adeoq; compositum generatur ut inter materiam 'or
mam, corpus lanimam vel a κατοι λοιφλών ἡ νήρισιν, ut,
quando mixtum ex elementorum corruptione oritur.
XXXIV. Mixtae, κέοι συγκρο- 'aut νακροπι, tria vulgo constituunt genera: κα-ηρέων, per justam contemperationem, ut, cum ex aqua melle fit mulsum καπι φυεριον vel commaslationem, quando humida Hicca miscentur, ut ex aqua&farina, panis κα-συ,κtim Vel συναλοιφν , quando fine justa
temperatura e duobus mixtis confusis fit aliquod tertium, ut ex ceravi pice, pipere linamomo. XXXV. Arbitraria, fit consilio voluntate Entis intelligentis, Dei, Angelorum,Hominum Voluntaria, respectu Dei, quando ab ordine naturae disceditur, ut in Unione Personali Sacramentali Huc pertinet προσωmκῆ, est, quando Deus cum sanctis unitur. Angelorum, ut Hominum arbitrio, fit uni καγ grato scazmν Παρα m Vero Angelorum cum sit apparens unio, alijs dicitur ανδ οκησῖν.
XXXVI. Unio Accidentalis, vel est Accidentium, quatenus illa uniuntur cum suis subjectis ut doctrina VHomo Vel substantiarum, respectu termini, qui est forma Accidentalis. Nos utramq; significationem hic admittimus. Illa est Naturalis, quando ea, quae ex principiis constitutivis fluunt, cum subjecto uniuntur, fundatur in Accidente absoluto inantitate vel inalitate, ut, Homo est altus, crassus, doctus, risibilis c &4espectivo,ut, quando Accidens inter duo subjecta haerens utrumq; certo xespectu importat. Voluntaria totidem dicitur modis. Nam in Q antit te continua est es συναψιν IJ κολλυ ac, quum diversae tabulae in unam mensam conglutinantur false semc, cum duo asseres se invicem arcte attingunt i 3J συμ*νως, qua
do surculi inserti, ramus, truncus, radix in unam continuam artaborem concrescunt. In inantitate διωρμ τριεν fit Unio. καγωρον, quando multa grana in unum cumulum miscentur. 1Jκα ι.ειαν, quando domus ex caemento, lignis lapidibus extruitur. 3 κατεαnB- ut in lignorum strue collocata. Unio
in Qualitate est i καθ άρμονίαs, quando diversi soni unum
22쪽
concentum absolvunt. 2yκαθ' οριο νοιαν ἡ υτοβουλίαν eaq; est vel ἡλκῆ, inter Amicos μυε κη inter omnes fideles Linionis respectivae καβ dictae varissim gradus κα3 5ιαν, μιο-πιμύι ν,ομ- χίαν, κατ υλκιαν quae ex ipsis Nominibus intelliguntur κα- σαρκα, Vae est inter Maritum uxorem qui ob conjugalem consuetudinem dicuntur una caro. XXXVII. Ex jam dictis certo concludo, nullam esse Uni C-nem in toto rerum latifundio, quae cum personali comparari potest. Cujus materiale duae Naturae terminus, ipsa, cpzmς. Formale, potissimum ex remotione falsorum modorum cognoscitur. Nos ergo, cum Concilio Chalcedonensi, factam esse ιοσυγκυτως, τρεῖHως, αλακρετως , χωρ affirmamus. Et
quanquam nec Naturarum nec Aciis α' ν communicatio, stentiam hujus unionis, constituat tamen, cum a priori vi cognoscatur . per κοινωνίαν tanquam posterius quid in cognitionem ejus ascendimus. Effectus enim nos in Causarum cognitionem
XXXIIX. Requiritur vero ad hanc unionis ποις κης Ormam, non tantum arctissima IVaturarum praesentia, ita ut ubi λογρο est, ibi sit Caro, quod Hunnius contra Pegelium; Menigerus in Anti martino invictis argumentis probant sed etiam mutua profundissima Naturarum m&χώρηας invicem intime cineffabiliter permeant, unumq; φιῶμ ενον cQnstituunt' quam m&χώρηm κοινωνία iturarum in1equitur: non vero essentialiter, ut Cressius lib. 2. Ii ago g. cap. 3. dist. . dc Piscator ad Hosmannum statuunt. Nec Accidentaliter ex mente Schegki in Respons ad libellum Anonymi, quem sequitur
Gra erus in libro, cui titulus Absurda Absurdorum absurdissima Calvinistica absurda Nec ob άλλοιωm Zvingli nugatoria sed Deus est Homo, Homo est Deus, inusitat erit etae πικῶς. XXXIX. inandoquidem enim extrema sunt ius arata unio extremorum inusitata moduspraedica ranusitatus: Non est 'eriei de dividuo, σιοῖ οὐ nec altera Natura praedicatur de tota tim)λσει χεροκω nec persiona de persona identice Nec Natura de
Natura in Ab Octb, quod confusionem Eutychianam inducit:
23쪽
sed concretum Naturae, de concreto Naturae praedicatur, quod in Ab acio fieri nequit quippe duo disparata de se invicem negantur potius quam affirmantur, sed, intervenient ενοποιω, de se praedicari possunt, ut Theologus est Philosophus, non vero Theologtit est Philosophia. Idem heic merito observatur Altera natura subjicitur, altera praedicatur, non vero κατ' ἡσίαν vel ἀπλως ideoq; non in abstracto, sed κατώχλο -υαι tπικῶς qVia in Unati πο-
σω uniuntur, quae, quandiu simul con notatur,vere inde oriuntur praedicationes,concreti vae nimirum,non abstractivae Meilia.
pari. i. Philos Sob Seet. I. Quaest. Log. q. XL. Ut in pleniorem hujus subjecti cognitionem perveniamus cc raciliorem nobis ad reliqua, aditum praeparcinus, duo discutienda sese offerunt. Primo, an talis Christus Mediator aeternus secundo, quaenam consideratio hujus loci sit propria. De utroq; breviter agam. Prius quaesitum, in hac ipsa Acade.
mia, dextre, a Beatae memoriae Resimo contra Coccium, est explicatum. Nos itaq; ipsum secuti, distinguimus inter aeternum ci H, αἰπrλως quod Deo Triimi solum convenit; inter aeternum πῆ seu ceternum participatione. Q ramvis enim Christus,
qua Hunnanitatem, non sit ita aeternus cirλως, ut creatura esse negetur tamen Deo Herno ita aeterna est, sub ratione sui quavis vertis ma, non saltem quoad statum κεitio πως sed simul, qualis inde jam sit totus in perpetuat περυχνο Θει ina propter glorificari voliti gloria, quam habuit apud Patrem ab aeterno, oh. 7, 3. Resen disput hab anno I 6 II thes Io. seqq. XLI. Agnus hoc sensi dicitur, Apoc. IJ, . Occisu ab origine mundi in apropter mian: κα-βαλῆς, ad nomina in libro vitae inscripta, distinctione insolenti non retrahendum Christus heri σhodie, in secula idem Lin quo eodem, ante mundi fundamenta, electi sumus ino circa μαλατερον su σαῖε ρον credimus, Christum Deo fidei es e aeternum meo; invia, anticipatione
nostri futuri in suum praesens perpetuum, omnia antequam crea rentur, cognovit; postquam consummata fuerint, conspicit omnia
24쪽
omnia sibi semper aeque prae se tui a styersa immutabiliter.
necem , admittitur, absorbe temporumήια --. Unio itaq; coram illo non facta est O to tempore succedente. Hiie Nam patres habuerunt emadem hristum; eadem falvati sunt fide, quae temporum intervalla e ceait. Est enim Γ-m n. ν λ n -
μένων, et αγμά νελεγχ' λεπιμέν Hinc vidit Abraha mus diem Domini sibi praesintissimum. Quo modo si intellexeris nux' cum distribution iubjuncta, nihil est,.
quod a Meis n. rationibus tibi metuas XLII. Iam alteram promissi partem, absq; ambagibus, expedituri statuimus Christum non quatenus Deo&I ei aeternus sit nobisq; λογ' dicatur, heic considerari. Apostolus euim de tali Christo, qualem nos praevio literarum sacrarum ductu, superius descripsimus agit. Hujus Christi, non incarnandi, sed αν πληρώ-uαπι Μονουχ εκάτους-m amat exemplo, ad κενοοοξί Philippensium retundendam,&ὰ Θωαι tollendam,utitur. XLIII. Huic sententiae opponunt se acriter Calviniani, qui
sermonem est e unanimiter asi erunt inam rotundam Calvunas ertionem haec verba in Comment super hunc locum, produnt: Christus ante χmmdum conditum erat informa Dei quia apud Patrem loriam siuam obtinebat. Nam in Dei Vientia, priusiqvam carnem nostram indueret, nihil homile, nihil abjectum, d magnificen ita Deo digna Talis cum esset, abs injuria poterat e Deo qPalemoerere .sed nonprae se tulit, quod erat jecpalamsumpsit in cutis homini , quod uresilium erat Calvinus heic procul dubio vest1
25쪽
,ου gen γμον ματο 6 c. Idem censet Hieronymus anchius, part iecula d. de tribus Elohim lab. I. cap. I. pag. mihi q7OIs cum informa Dei esse s c. Vide eluim pag. 77. 379 ubi VR 'm aequalitatem naturae manae aequalitat didrnae Naturae, quam
cum Deo habere dicitur, V hac dicit Christumst exuis, nempe in keciem, e quoad fism, oecia tempus. Daniel T nin in praeterit. suisitasper hunc locum commentatur et Locus eli de dilabus in Christo Naturis de forma Dei in qua erat subsistebat, ante assumptam Humanam Naturam, de forma servi c. Theodorus Bera in Notis Nov. Test. Zadeel in lib. de Veritate Humanae Naturae, pro hac sententia, tanquam pro aras .focis, Ugnant. Hem- mingius ab hac sententia non multum abludit Nerba ejus haec sunt Esse in forma Dei, est Majeilate & gloria se verum Deum declarare, id quod fecit etiam Dominus, ante assiumptam formam servi, ut hic Paulus manifeste loquitur. Nam discernit inter tem pus Majestatis inanitionis seu Humiliationis, quo formam ser 'vi assumpsit. Ideo ante & formae Dei, formae servi meminit,
ut Christi affectus expressus ponatur, qui neglecta Majestatis gloria, se ita submisit, ut noster fieret servus, Humana Natura in Unionem Hypostaticam Τι ici. XLIV. Huic Calvinianorum sentcntiae obviam ivit n. Egidius Hunnius, Theologus celeberr. de Ecclesia Christiana optime meritus, cujus rationes hae sunt: i. non memorat Apostolus,
QVOmodo λογ' Homo sit factus, sed quomodo esus Christus
stria assiimpserit, a. Calviniani, pro δυναμῆmilhabent, esse forma Dei, Sc tura esse Deum: quibus haud inviti damus, Christumi latur. esse Deum, sed id a praesciit scopo, textu est alienum. Etenim λογγ uspiam dicitur in Myer ῆ θεὼ υπχκεχων alias de Patre spiritu Sancto idem asseri deberet. J. Refellunt a nativa verbi μκενωσε significatione, qVae Deitat immutabili non competit, ut ex seqq. patebit. q. Demonstrari poterit error ipsorum ex subjecta κενωσσως defini-xione, quae obsequium usq; ad mortem, qrtem sane crucis,
26쪽
l includit. 3. Exaltatio, quam Paulus immediate subjicit, Deitati immutabili non congruit XLV. inae cum ita sint, ordo postulat, ut quid per o, μορφῆ θεὼ πάρχων denotetur, inVestigemus. Non desunt, qui persuadere satagunt, Apostolum loqui de spiritu, ante mundi constitutionem, creato, qui postea anima Christi fuit. Sed id prolixiori refutatione non est dignum. Nec intelligi tu similitudo, vel modus tantum, nec species aut figura, nec spem mei miraculorum, qVae in statu κενου πως κατ οικονοαἰαν edidit; neq; qua est Deusta retrλως ' Mωδως sic enim λογ', ipsa est χορφῆ ipsa est ικων τε θελοιοψ . Sed χορ*, , in praesenti loco , respicit fundamentum G originem της σουῆ γ, simul gloriosam infinitam Majestatem con notat, quae Humanae Naturae ob talem νυ ταρξία indivisam ποmsi , communicata est ob quam μετάδο- - πληρωμ α οπιῆν XLVI. Accepit ergo Christus σωματκως, omni cmχό-uατα Divinae Naturae, ενεργηπικά , nimirum omni praes omni- scientiam c. μιεσως dc his mediantibus, νενεργντα , c. aeternitatent, infinit immens c. Nam a terna, infinita immensa fuerunt νεργητικὰ Humanae Naturae communicata.
Non ergo rapinam duxit, το ἀνου - θεω esse aequalia Deo, ut vertit Resen in lib. Apolog. motis Bibl. Vernacul ait der
ifulleiare lige ting med ut . inam explicationem hoc
libentius amplectimur, quo exactius possessionem τοῖν - exprimit. Non tamen j bellum volumus indictum, qui more Graecorum, adverbialiter exponunt. Cujus rei exempla passim in Graecis Auctoribus sunt Ob Via Pythag. Ais: et αεν πωτα θεὰ c. Hom. πια ν λελογχα cra Im Boisi; Posset. in Suntaxi sua ait Hellenismum esse. τὸ ἀνια ἰσα poni pronomine ἰσοτητρο c. Quae sententia non plane contemnenda est: nam articulus Neutrius Generis infinitivum saepius
27쪽
esse. Calviniani cadem oberrant chorda exponunt enim
η γ ατο per modum potentialem, subintelligendo ἄν ut Rom. 9, 3. ηυχόμην pro optassem I. Or. a. V. 8. ει γάρ γνωαν, pro cognovissent. Prodit ergo hic sensus Christus in essen tia Dei ante incarnationem subsiistens , non illicitum sibi esse duxisset, gerere se aequalem Deo. Unde Calvinus non hic dicitur, quid fecerit Christus, sed quid facere ipsi licuerit XLVIII. Nos tuo hac phrasi importari contendimus. primo ostenditur Chrsum nullo raptu possidere in Mnec qua detinitatem cui ου Πωδῶς, κατο τυ competunt nec 'Va Humanitatem, cui πο ιν ως κατ αλλο gratuit sc μέ- δοσει communicantur. Secundo, non solum non rapuit, sed non existimiavit es e rapinam quod ex mente Chrysostomi nos non interpretamur; nec tamen absq; praegnanti causa, ita loquutus est Apostolus. Sed quandoquidem Humana natura, secundum quam Christus X inanitus est, parem Es moti cum Deo, per unionisgratiam minime vero per raptum accepit Non rapinam duxit, το ιαμ α θόω non voluit ο α ad depellendas infirmitatum injurias,& mortem vitandam ostentare.
XLIX. Sed secus quam αραταξ ei pilam liberrime exina- 3 nivit,
28쪽
nivit,in extrem humiliavit, quod significanter verbo ἐκέ οὐ σέ ab Apostolo efferturi Calvinus exponit per in nihilum redigi. Zanclitus de tribus Elolii in lib. 2. cap. . pag. IJ. - ο εὐνουσε non potest intelligi, nisi reapse Reapse igitur habuit eam gloriam, antequam fieret homo. Vide etiam pag. 379. Sed κενοι. dc κενος, stylo Biblico, significant abstinere ab usurpatione:&usurpantur de intermissione inanitione efficacis operationi, I Ch. IJ, IO. I ,38. I. Ch. 9.V. IS. 2. Cor. 6. U. I. inamVi en Imsubsistereto με ορφὴ θεοῦ, tamen inficinitates unitae Naturae retinuit inas ριορφῆὸ kλου, inclusos amenti respectu, indigitat. Et
ct fu Ider Dominus Dominorum, Re Regum, non ab alijs gestatur, sed Dominio supra humeros posito, alios gestat, alijs
L. Varia hujus κενωστοις explicatio multis crucem fixit, imo ejusdem Augustanae confessionis Theologos distraxit. Nimis enim notum est, quas turbas inter Tubingenses di Hassiacos Theologos excitarit.Hasaaci Menigerus S Fevrbomus existimarunt hanc κένωσaν obstare quo miniis caro Christi in statu humiliationis sit omni praesensis sic veram omnipraesentiae causam ρυ m agnoverunt. Sed Vyrtembergici liquido monstra runt omni praesentiam amomient seu puncto conceptionis a lini datam qui enim negat Christum actu personae toto humiliationis tempore, per triginta quatuor ferme annos, nec creaturis adfuisse, nec easdem gubernasse, is personam divellit, μεργειῶν κοινωνίου evertit, imo αεlάδοm ipsam destruit. Quapropter Vyrtembergici ita loquuntur Inter omnes pie doctos, constat nonnulla λώιια sita es comparata, ut, quamvis aliud sit Majestas, aliud realis exertio istius diomatis illas tamen actum secundum, per Naturam Dei, existentibus creaturis, suspendere nunquam queant. Exempli causa Deus non potest non actu secundo omnia scire Deus non potest non res creatas ex υπι Θέσω nimirtiri am- diu in suo esse perdurant& subsistunt, regere, sustentare, guber
29쪽
ri nare Deus non potest non vi imm
nariensitatis suae rebus se creatis existe tibiis, propinquuate substantiali adesse. Cum taci λέο . ii mne detestemur, sequitur eandem esse rationem ii carni communisi xQrVm' LI Non tamen hinc sequitur simulatam suasi κε mν. enim Christus reapse se exinanivit secundum Humanitatem, quam principium o Totus nascitur; totus easdem in partu dissicultates nobiscum subit inam summam ipsius κε cmν, matris paupertas, loci ignobilitas,dὶVeriori contemptus compro-ἰ hJnt. Imo in universo vitae uxraculo, persecutioneso exilia pertulit, cruciatus maximos sustinuit vocirca scriptura de ipso assi nare non dubitat coepit λυπειβα , μ*μβειάλα , ὀιμονων; imo sudorem per guttas concreti sanguinis, emittere.
LII Hanc expositionem verborum,oeφην δουλου λαβὼν)genuina navi sacram ess ex sequentibus o ομοια δι ἱνΘεο Lο εν )liquet quae ἐξηγως ab Apostolo ponuntur ino Iodo sint intelligenda ex synodo Chalcedonensi discimus Confitetur enim Christum ωοου- η μην - α ρα
se entiam haut obscure proponit significanter Vir ο ιαζα ponitur onueroci tam Nam nomen verbale ut notat Pa-ῖor a secunda persona praet pasi . ortum, actum motum signis ficat, ite Abia vero prima praet pasi indicat rem motu factam. οι α ergo erit illud, quod ex ψοια ει oritur Sed ad investigandu quodnam nostrae ο ιω-ς μοιωμα fuerat, dipo con lactore non est opus: Infirmitates enim fulsi e in confesto est, quas et sibM , Christo Deo attribuere non eremur. LIII. Ille enim ob hoc άνθρω- οαοι-οι habitu inventus est ut homo quemadmodum loquitur Apost V 8 ubi non υ5λργως 'epetitUr id quod superiori continetur versiculo. Vcrum se iasus est Christus se ultro multis infirmitatibus iubiecit, quae δουλώto spontaneam sat ostenderunt ina propter 'μαῖ in Ventus est, uastar nudi hominis. Sed ut Apostolum melius antet ga-mu , vox, ματρο est explicanda, de qua non omnes eandem
30쪽
sovent sententiam. Quidam ea abutuntur ad palliandam Marcionis haeresino opponunt κῆρια Humanae Naturae veritati, qVOS vir celeberrimus Dia. D. Casparus Brochin erroris convincit Ar-tic: de Christo λιωθ ρώ arti, cap. q. quaest. I. Ubi sussicienter docet e scopo Apostoli, non opponi άνθ ρω circio, sed υ εργιωσει. Praeterea non constans hic omnium exemplarium lectio est. Editio enim Basileensis anno i 3 3 apud Nicolaum Bryllingerum ex
cuia loco κημαῖος legit re, ιια quod nos mend9sum esse existimamus. Quandoquidem Chrysostomus qui ante vixit legerit κῆμα:de aliorum Patrum lectione nihil ei definio, sed id nego iij committo ijs, qui ingeni sunt exercitatioris. Bibliothecae instructioriS.
LIV. Nos salieni urgemus Christum habitu inventum esseώς ἄν Θρωπον,ubi particula ούς non secundum Manichaeos es sim titudincis, ac si verus non fuisset homo ; sed ut saepe alias ceu tu inis
legantur ex denso locorum numero .Pet. I, 9 IOh. I.V. Iq. Valelaoc utit νΘοὰρ πνον fuerit discribit Apostoliis partim verbo.
ἐμ*ο κογπ' ἐ- ένα σε quod contemptum ac extremam hummilitatem inclicat partim certo ταπωωσεως genere; VOd Apostolus exerto velut digito monstrat dum haec subjungit γνοαε
i ,ri. de quibus singulis prolixius esset agendum. Sed veret nurne praesens disputatio nimium excrescat; quapropter subsequentem versiculum V. breviter sumus explicaturi.
LV. Et ut inoffenso pede progrediamur notanda est συυεπωα seu textus ipsius cohaerentia, quae vi vocula A insinuatiar: de qua non idem Omnes sentititit Scholastici heiciarias texunt tricas: Lombardus, quem reliqui sequuntur, statuit, Christum quidem nobis redemptionem,sbi autem immortalitatis impos ibilitatis gloriam, meruish sic humilitas passionis, meritum fuisset exaltationis. Quos Broch mari de offi Christi cap. 6 quaest. . recte castigat Christus enim non se exinanivit is quicqva asione& affictiori statu mereretur sed ut nos in pristinum libertatis statum assereret. Unde Propheta: Nobis natus est nobis datus est: