Praelectiones de Sacra Ordinatione

71쪽

SUMMA DOCTRINA CΛTII OLlC E DE ORDINIBUS 5717. - riscopis. - Quidquid facere pote Si re-Sbyter, id sacere potest episcopus sed pra)terea, Sicut ab initio, ita et nunc plura reservantur ordini episcopali non

agitur hic do potestate jurisdictionis), quibus distinguitur ab ordine presbyterati. Et quidem

1. Ure clivino, reservatur ordini piscopali ordinatio tum epiScoporum, tum presbyterorum, tum diaconorum, de quo Supra n 2 dictum est item, jure divino epiScOpus est minister ordinaritis sacramenti confirmationiS.

2. Iure ecclesiastico, multa reSerVantur PiSCOPiS V. g. , conserre Subdiaconatum, ordines minores et ton Suram Con- sicere Sanctum ChriSma Con Secrare eccleSias, altariu VRSISacra, et . Varia impertire benedictiones, et . de quibus omnibus agitur suis locis unde hic sum ciat ea anno

I. FACTA HISTORICA

18. - Quinque priora Saecula. 1 Per quinque priora Saecula, nunquam iterabantur ordinationes, licet ah haereticis, schis ni alici' eaecommunicatis, in tru-δiS, etc., peractae, Sed hahetantur ut valid P. - otandum est hic agi de ordinationibus, quae, etsi illicite collata', pera Ct O tamensuerant uxta legitimos ritus ab Ecclesia probatos. - De qua re habemus testes omni exceptione majores teste nempe Sunt A. S. Ilieronymus hic enim in Dialo 'o contra Luciferianos totus est ut ostendat episcopos aut presbyteros Arianos valide Conserre Sacramenta, non tantum baptisma quod sero concedebant Luciferi ani), sed et alia, ut notanter ordinem. Ait enim n. in id sua baptigato bapti Zans nocere non Potuit et tu sit de sua sacerdotem coiis tituliani Constitueris non inquinavit ii- et n. 11 Eadem enim ratione Piscol)um ah Arianis recipio, qua tu recipi baptigatum et n. 27 Synodus quoque

72쪽

Π Au iustinus hic ii in pluries c testatus est, et quid una

tanquam xl ra Omnena contro VOPSiam. O in olo orbe receptum

ait enim a Contra Pistra L m o i me ita ni lii . II n. 28 6 Utrumque enim baptismus o ordinalio sacramentum est, et quadam Consecratione utrumque homini latii P. illuc cuna l)aptigatur, Stud cum ordinatur ideoque in et th ilica Ecclesia utrumque non licet iterari. Nam si quando ex ipsa parte hiae resis VenienteS, etiam rc positi pro bono pacis, Correcto Schismati errore, suscepti sunt et si visum est opus esse ut ea lena os sicia Ierererit, uuae Icrchant. On Sunt rursum ordinati sed sicut Laptismus in eis ita ordinatio mansit integra, quia in pria cisione uerat Vitium quod unitalis pace correctum est, non in SacI amentiS, quae ubicumque Sunt, ipsa urit. Et cum hoc expedire judicatur Ecclesii . ut m positi eorum venientes ad catholicam societatem honores suos ibi non administrent, non eis tamen ipsa ordinati in is Sacramenta detrahuntur, sed manent Super eo3. Ideoque

non ei in Populo manus imponitur, ne, non homini, Sed ipSi Sa Cramento sita injuria'. Et, paulo infra. n. 30: si Elia' squidem alia uiuslio est, utrum et ab iis qui nunquam suerunt Christiani possit baptismus dari nec aliquid emere inde a Tr- mandum est Sine auctoritate tanti concilii, quantum tant ae rei Sufficit. De iis vero qui ab Ecclesiost unitate separati Sunt, nulla jam quaestio est quin et habeant et dare possint ... IIo enim jam in ipsa lotius orbis unitate discussum, consideratum, Perseetum atque firmatum est. Sed si nos male lacimus, ipsi explicent qu0- modo ocramentum aptizati non possit amitti, et sacramentum

ordinati possit milli. . . Si enim utrumque Sacrament Um St,

quod nemo duhilat, cur illud non millitur, et illud amittitur rAeutri sacramento injuria facienda St. . . . D

73쪽

SUM II DOCTRIX E CATI IOLIC E DE ORDINIBUS 59b. Contra Cresconium donatistam lib. I. i. 2, similia ha bet: si Magnum aliquid tibi dicere visus es, nominando Candidum illa regiensem , et Donatum a comadien Sem Illi eae re3tris episcopi etiam pii l nos episcopi uertitit ..., Ua Si Sacramenta et invocatio nominis Dei, qui sit apud vos, ipsa inimica sit notis, cum et in iis qui aetra Ecclesiam Sunt, non it omnino nisi Ecclesi P. . . uris etiam . 13, 143. c. Item in Sermone adici sareensis Ecclesia pletem, Sed propter malum quod habent Donatistae), non in ei POSSU-mta Persequi bona quo' agnoscimus Malum enim dissensionis. SChi Sinatis, haeresis, malum suum habent, bona vero qua in illis DOSCimVS, non sunt sua, Domini ostri habent bona. Ecclesiae habent bona. aptismus non est ipsorum, sed Christi in Poc δε-tio nomini Dei super caput ipsorum quando ordinantur episcopi, invocatio illa Dei est, non Donati. Non cum Suscipio epi-

SCOPUm, Si, quando Si ordinatus, super Caput eju Donatus est in VoCatu S. In errante et deserente milite, crimen 3 deSertori8. character autem non es desertoris, sed imperatori S et C. .

d. His similia otiam habet tum in opere De aptismo coliti δDonatistas, lib. I, c. ' tum in reviculo Collationis cum DO HalistiS, Collatiora c. tum in pistola conciliari Ad Donati3las, . 3δ - tum in epistola Ad incentium, . 16'

- tum in pistola Lxxxv, De correctione Donatis larum. n. 17 ubi manifeste testatur Ecclesiam Africanam ham reticos et schisma ticos Suscepisse cum suis ordinibus Ceteros Correctos, etiamsi eaetra Ecclesiam ordinati essent, in suis honoribus suscipiendos QSSe en Suerunt episcopi)Τ. Revera, concilium Carthaginense III an. 397), can. 38 ait Illud autem Sug e erimu mandatum nobis quod etiam in Capuens plenaria synodo videtur si aluium : Non liceat fieri rebapligationes Ol 'o irdinationes vel

74쪽

C. F. Leo pariter id rare lare testatur sic . . In Pistola lis histic uni a rhori. Incluis I ait qui autem clerici ili istis arcu loepiscopis in eis ecclesiis ordinatis urit . quio ad Proprio episcopo pertinet ant, et ordinatio eorum consensu et judicio pra)sidentium facta est potest rata haberi , ita ut in ipsis occlesiis perseverent . h. In opis lola I l Pi3copos Africanos, C. VI, ait si a Ximum tuoque o laico licet reprehensibiliter ordinatum, tamen si Donatis laciam non est et a spiritu schismaticio pravitati alienuS, ab episcopali quam quoquo modo adeptus est, non repellimuS

dignitate, ita ut et ipse libello ad nos edito, catholicum Se SSemanifeste In cipistola A J Ianuarium Aquileiensem, loquens de clericis Pelagrianis Conversis, ait Circa quos etiam illam canonum ConStitutionem Pn cipimus custodiri ut in magno habeant beneficio, si adempta sibi omni spe promotionis, in quo inveniuntur Or line labilitate perpetua maneant, si tamen iterata tinctione

non fuerint maculati .

Unde clarissime patet totius Ecclesia suisse conSuetudinem, Peri δ' Priora sarcula, ut Sicut baptismus, ita et ordinatio, ab harreticis, schismaticis, et: peracta, rata haberetur. 19. - 2 Soli untur dissicultates. A. E concilio Nicino can. 8, in quo loquens de ovalianis qui e vocabant Καθαρους, puros , ait si Placuit Sancta et magia i Synodo, ut impositione manuum donati, Sic maneant in

clerici Novatiani jussi sunt iterum ordinari, cum impositio

manuum ignissicet ordinationem et ideo vocabulum χειροθετου

iruns Concilia, . I, P. 28. II id. p. 72. Epist. Lxvii Migne, P. L. t. IV, Col. 1203. Epist. xli Mix ne P. . t. IV, Ol. 6b3. Epist. viii ii id. col. 708. Bruns. Concilia, . I, P. 16.

75쪽

SUMM DOCTRINAE CATII OLI E DE ORDINlBUS 1 1ευου latine Vertunt ordinatos Rusinus, Collectio Hispana, et Gratianus . Lem. Q. VOX εtροθετ et Significat simpliciter impositio ma nuum et ideo dicitur de qualibet in OSitione mariti Um, . .

de illa quae fiebat super baptigatos ab haereticis, qui redibant ad Ecclesiam ' dicitur etiam de ordinatione, quia sit per impositio

nem manuum attamen rariu adhibetur in hoc ultimo sensu ad significandam enim ordinationem, Griuci frequentius adhibebant Vocem χεtρoetoviae, id St, aeteri Si manuum', Sic ipsum concilium Nicoenum hoc vocabulum adhibet, cari. 10, ad significandam veram ordinationem. In hoc canone is agitur de Paulianis id est de discipulis Pauli Samo Saloni, qui errabant circa S. Trinitatem et quorum baptisma nullum erat ideo concilium Nica num jubet eorum clerico re haptizari, et Ordinari, αυα6απτισθἐυ-

ergo discrimine verborum et locutionum adhibito indicat concilium ictae num se de diversis ritibus agere in duobus locis Colo rum, si qua dubieta Supersit in Vocabulo χειροθετιχ, oditur 1. Per reliquum textum canoni S , ex quo patet ovatianos nullo modo jussos fuisse iteratam ordinationem accipere, sed eos Si quos poenituerit, recepto fuisse apud catholicos in eo ordinis Iradu in quo erant, Saltem in iis locis in quibus soli suissent

i Rufinus, II. h. lib. I, C. VI; igne, ' L. t. XXI, Ol. III CO declio II ispana, apud Maasson, Geschichte der uellen, etc., p. 26, vel apud Isicloriana Mercatorem tui lian collectionem inseruit suco coni pilationi II in schius L ecretal f isela IO-Isi Ioriatiae, P. 2b9ὶ Pntinnus, an Siqui , , Cati S. I, . Vii. Ita etiani tui tu in alii seu i ha Palea, De sacris

76쪽

concilium Nica num jussisset ordinationes iterari. 2. Quod ut litu)t ad Hulinum au Ct Ore ni collectionis II ispana

ei Gratianum vocabuti lGia Tt. Omit Halio qua adhibuerunt, sorte non magis erant determina in Ad Significandum sacramen tuni ori linationis quAm relati, Una Verblam g I UCum χειροθετιχ, et

ideo intellici possunt de Ordinatione re C Hralliatoria, On sacro nientarici. Quod si intellexerunt Veram ordinationem, res l)ondeo multo plures alios Simpliciter Verti SSe et intellexisse manu uni impositioneni. v. g. InnoCenti US I, DionySiu Exiguus, versio

sconius Auxilius Petru Damiani, etc. imo Tarasitis, patriar-olia Constantinopolitanu S in Concilio Nicaeno II an 8 in act. I, vocabulum γε ροθ et et interpretatur de Simplici benedictione, non de ordinatione Dii Forte, inquit, in heri edictione lantum hic manus impositionem dicit et non con3ecrationem' is et cit Auxilius ex verbis concilii Nica ni concludit OVatianos non fuisse iterum ordinatos Audistis liquidius quod a Seu do- episcopis Ordinatio facta possit rata con Sistere audi Stis etiam quia Sicut denuo suisque baptigari non debet, ita nec denuo in eodem ordine consecrari Potest . . . Inde etiam et ovatiani, ut fuerant ordinati, per manus impositionem su3cipiuntur R. Mitto aliam inter l retationem Verborum Nicaenorum, juXta quam agatur non de nova impositione manuum accipienda, Sed de Veteri jam accel)ta apud Novatianos. Me qua is Vultasse Huic interpretationi

Innoci epist. Vii. Di episcopos Macedoniae n. 10 Mi ne P. . t. XX, cibi. 32 - Dionysius Exiguus in versione Nic unorum canon una Migne, I . . t. LXVI i, Col. 49 Prisca, Pud an Si, Concilia, t. VI, col. 1l28 - tre ali P versiones, num se versi Caeciliana, allico-hispana etiallica, apud Maassen, Gescilicii te der uellen, to , . 905, 11, 18 CPeSCΟ-nius Breviari uni canonicum n. 4 Migne, P. L. t. XXXVIII, Ol. 864 Auxilius. De ordinationibus a Formoso papa factis, C. XXIII Migne P. ., t. XXIX, Ol. 068 Petrus Damiani, ther qui dicitur Gratissimus, C. xii Migne, P. L. t. XLV, Ol. 133. Mausi, Concilia, t. XII, Ol. 102l.

77쪽

SUMMA DOCTRINA, CATHOLICAE DE ORDINIBUS 63 repugnat PS a locutio Tre ea, imo PSI VOX Zizοθετουαξ 0υς, UA: est, non pra' teriti, Sed pro Sentis temporis. B. Eae concilio Nicaeno iterum, ex epistola synodali ad epi SCopo AEgyptioS. In hac epiStola, quί prostat apud Socratem et Theodoretum' gens de Meletianis, schismaticis, aiunt Patres concilii si Illi vero qui ab eo Molotio in sacrum ordinem lecti Sunt, Simul atque Sanctiore manuum impositione con sit mali fue-

admittantur, et permittatur illis quidem honoribus frui, et Sacris muneribus ungi , Ergo a itur de vera et nova ordinatione χειρο -

tur; er, o jussi sunt Meletiani iterum ordinari. Quod tenet Valesius, in notis ad praedictum locum Socratis item et Mori

LeSp. Certum est Vocabulum Etροτουι Sat requenter adhiberi pro ordinatione; attamen non Semper adhibetur in hoc sensu ' insuper hic non simpliciter adhibetur Sicut in an is de Paulianistis), Sed cum vocabulo θεόαι , θευτας, quod Sigili licat ConsirmatOS porro non consit Dicitur nisi quod jam existit agitur ergo non de impositione manuum On Secratoria, Sed de impositione manuum reconciliatoria, qua nempe Clerici Meletiani, ad Communionem admissi, permittebantur Suis ordinibus ungi. Quod autem haec impositio manuum VOCetur Sali Cllor Piore, nihil mirum prior enim contulit quidem CharaCterem, Sed noli Spiritum Sanctum, imo fuit impia et Sacrilega altera Signumerat efficax redditae Communioni S remi S Sorumque PeCCntorum. Ceterum, ut jam dixi pro canon 8 ejuSdem Concilii, Si tun dam dubietas supersit in intelligendis verbis concilii, tollitur certo per relata testimonia Hieronymi Augustini et Leonis. C. Eae Innocentio I lomano Pontilice hic, pistolii xxiv Ad Aleaeandrum Antiochenum, . , ait Arian OS P; Uterea, C te

Cf. Putavium loco cit. IJ hierarchi. EccL, uitaSd e, loCo Puritercit. De Ordine, P. 4.

78쪽

cuni sacerdotii Git mitiis terii cujuspicini recipi debere digni

Qui fieri pii test ut corum profano sacerdotes diqnos Christi honorihus at hitremur, quorum laico imperfectos, ut dixi, ad Sancti Spiritus percipiendam gratiam Cum coenitentia imagine recipiamus 2 inde e ipsi Verbi Innocentii solum Baptisma

Aricinorum natum St, Ila Proinde non est eorum ordinatio, et

proinde corum clerici reCipi non OSSunt in Suis ordinibus. Ita Morinus et baralea Iti m. Innocentiu 3Pt, non de charactere ordinationis, sed de usu et proinde honorihus ordinum, et dicit tantummodo Arianos ceterosque hujuSmodi haereticos, ab li ureticis ordinatos, non debere Suscipi cum Sti et honoritu ordinum, Sed tantummodo ad laicam communionem. Hoc autem expreSSius declarat in epistola vii, Ad episcopos Macedones n. Sed nostro

leae est Ecclesiae, venientibus at haereticis, qui tamen illic tulietati sunt per manus impoSitionem laicam tantum trituere communionem, nec eae his aliquem in clericatus honorem vel eaei-guum subrogare inde, cum concilium icaenum, ut dictum est jusserit recipi clericoS in alia nos cum Suis ordinibu S respondet Innocentius hoc de solis ovaliani intelligendum esse, hi f., n. Possum vero dicere, de Solis hoc ovatiani esse pra)ceptum nec ad aliarum lio reSum Clerico pertinere. Igitur, quando Innocentius, loquens de Arianis, dicit solum eorum taptisma esse ratum, non intelligit ratum quoad characterem, sed ratum quoad jura et honores inde dimanantes, hoc ergo discrimen erat inter eorum laicos et eorum clericos, quod laici, recepta Semel impo Sitione manuum admittebantur cum omnibus uribus et honoribus e baptismate ortis, clerici vero non admittebantur

79쪽

SUMM DOCTRIX J CATIlOLICAE DE ORDUNIBUS 5 cuna honoribu e Sacris ordinibus defluentibus, sed tantum ad

laicam communionem .

20. - Saeculum VI Joannes ScholasticuS. - Joannes Scholasticus, patriarcha Constantinopolitanus 564-578), fidei catholicae addictus, jussit clericos sibi subjectos, qui ab haeresimo nophvsitarum ad Catholicam communionem Venerant, deponia sacri ordinitiis in haeresi receptis, et iterunt in his ordinibus ordinari. Qui revera ab ipso patriarcha depositi sunt, et iterum ordinati. - Ιmo, idem attentavit quoad clericos, et etiam episcopos aliarum dioeceSeon Sic Paulus, episcopus monophySita ei Vitatis Aphrodisiae, in Asia, novam recepit consecrationem epiSCO- palem pro alia dioeceSi. Scripsit pariter Joannes Scholasticus ad plures epiScopo catholico S, Ut eadem agendi ratione uterentur quoad clericos monopho Silas sibi subjectos. - II puc constant ex Chronico Joannis, episcopi Ephesini monophysita saaeculo I) .

Eu er go Primum e Xemplum certum iteratae ordinationis ab haereticis receptae. Verum, ut didicimus eodem auctore, clerici Constantinopolitani, usSi novam ordinationem subire, quantum potuerunt restiterunt maledixeruntque tam Patriarchae quam hi novae ordinationi, Sacris canonibus contrariae . Restiterunt

pariter episcopi imo, cum clerici iterum ordinati Ecclesiae Constantinopolitans adscripti suissent, id aegerrime tulerunt

etiam catholici, Contra canones et instituta ecclesia Stica rem factam esse conclamantes Unde haec acta potius confirmant

Hujus Chronici sere non remanet nisi ultima seu tertia pars lingua syriaca exarata et primo typis edita a Cureton Oxsord, 18b3 , quam in linguant anglicam transtulit . Payne mitti, The thiri par of the ecclesiastica histor os Io in Bishos of Ephesus, Oxsord, 860. - Praeceptum e lepositione et iteranda Ordinatione diaconorum et Pesbyterorum molam physitarum, et item horum de Positionem iteratamque ordina tionem, habes hic, lib. I, c. xii The hirti ari, et . P. 1 - 12 . De Paulo episcopo Aphrodisiensi, et O Sit ala Pi Sco Patu, et iterum pro alia civitate ordinato, vide, ibid. lila. I, C. XIV, P. 3-li. Ibid. P. 12.

Ihid. lib. I, c. viii, P. 2I-26 s. etiam C. XV-XVII, P. II S l. Ibid. lib. I, C. XII, P. I 2. SACRA ORDINAT.

80쪽

21. - Saeculum VIII clo ordinationibus a Constantino

laeti S. tu' i ni ortiti, Paulo I 57- i, in laicus luida in ConStatililius nona ine vi et armis invasit Sedem apostolicam, recepit aut Potius arripuit Omnes Ordine usque ad Opiscopatum inclusive sedemque ponti liciam tenui per menses tredecina interca autem ordinavit octo episcopos, Clo Presbytero S, quatuor dia Con OS .

Constantino expulso Succe SSiSSet, latim Coogit concilium, Cui multi tali in episcopi interfuerunt orta est autem quaestio de iis qui fuerant a Constantino ordinati. Porro statuta Sunt, ut narrat Liter Pontificalis ui episcopi Vero atque reSbyteri Set diaconi viros ipse Constantinus consecraverat, ita in eodem concilio promulgatum est ut episcopi illi, si aliquis eorum presbyter aut diaconus uerit, in pristinum honoris sui gradum reverterentur; et si placabile suisset coram populo civitati Suar, denuo facto decreto electionis, more solito, ad apostolicam advenissent advenirent sedem, et ab eodeni sanctissinio Stephano popa Lenedictionis susciperent consecrationern Pre S byteri Vero ac diaconi at eo leni Constantino consecrati, simili modo in illum quo prius existebant habitum reverterentur. Et postmodum siqui eorum placabiles existerent ante sat beatissimo pontifici eos Presbyteros ut diaconos consecraret ... De laici Vero qui heodem Constantino aut prestyteri aut diaconi consecrati sunt, ita promulgatum est, ut in religioso habitu cunctis diebus eorum vitae, Sive in propriis domibus, vel ubi suissent, permanere deberent . n e facto episcopi illi si qui ab eodeni Constantino Ordinati sunt , a civitatibus suis electi Sunt et, ab eodem an Cti Mimo papa consecrati sunt ... Ita enim in eodem Concilio Sta tutum est, ut omnia quo idem Constantinus in ecclesiasticis

Libor 'ontificalis, Vita Stephani III s 68- 72ὶ id muche Siae, Q. I, p. 468-469. Liber Pontificalis, Vita Stephani III n. 21, t. I, P. 476.