장음표시 사용
111쪽
in sepulchrum Menedaei. Sepulchrum hoc mortui Menedaei posuit Damis, Equo cum pectus hujus cruentus Mars Percussit; niger vero sanguis per dura pelle munitum corpus Ebulliit, tristem vero terram irrigavit caede.
in Antibiam. Virginem Antibiam deploro, quam propter multi Sponsi desiderantes, ad patris venerunt domum,
ob pulchritudinem & prudentiam inclytam ; sed omniunx Spem damnosa mors subvertit prius.
c 9 Originem & signifieationem huius vocis Opiose explicat Mascis unis in scholita ad Iλ. a.
112쪽
ci 2 Ex ZκιMogia lib. III. cap. 32. Opigr. II. In hoe epigrammate nihil laude aut admiratione dignum video, praeter simplicitatem, quae puellam loquentem decet. Ob paeas. 22 La ianus in Tragopodagra T. II. Opp. pag. 1i8. Καὶ λοιΘια θνήσκω μ εν laλῆ πατρός. λευ- Iia Euripiris ad Orest. v. 316. Tὸ λοίδιον τν ἀ- τον, τὸ α φ ετ ρου su ετε ον μεταμνον. αερ .
113쪽
in Erato. Ultima tae patri charo circa manus amplectens Dixit Erato, teneris lacrymis conspersa, O pater, non amplius sum. Nigra vero meum oculum occulit Iam morientis atra mOIS. xΙΙ-
Ejusdem, in Philaenidem. Saepius hoc lugubriter puellae in sepulchro inclyta
Mater cito morientem filiam inclamavit, charam Animam evocans Philaenidis, quae ante nuptias
Viridem super fiuvii fluctum Acherontis ivit. Musis
γωγιαν pertinent, silentio praetereo. io2 In infisi Carminibus IX. illustr. scemina. rum pag. 58. huic epigrammati additur aliud in Plis.
115쪽
in gallinaceum. Non amplius me ut prius densis alis quatiens Excitabis, ex lecto mane evigilans. Nam te dormientem sur clanculum superveniens Occidit, gutturi celeriter imposito ungue. XIV.
in locustam. Non amplius suaviter canens te juxta divitem Reidis domum Locusta canentem videbit sol. Iam enim prata ad Clymenis evolasti, Et roscidos aureae flores Proserpinae. Et cu
117쪽
IEsculapii fanum iam nihil est praeter rudera; sed a fundamentis illud ere
xit olim vir privatus Phalysiis. Et aliquando graviter cx oculis & sere usque ad caecitatem laboranti, qui Epidauri colitur Deus, Anyten misit nobilem versibus faciendis, cum tabulis obsignatis. Eas per visum in quiete mulier sibi accipere visa fuerat; seo vero eventu res est comprobata; tenuit enim manibus jam vigilans obsignatas tabulas. Naupactum igitur quum appulisset, jubet Phalysum amoto signo literas perlegere. Ille primo putare literas a se aspici non posse, qui oculis captus esset: in spem deinde erectus, salutare sibi sortasse aliquid ab AE sculapio apportari, tabulis resignatis in ceras aspexit, & simul se ocu-Iorum calamitate levatum sensit. Et An tae quidem, quae ei in illis tabulis scripta fuerat, pecuniam expendit, bis mille nummum aureorum. XVI. Anytae statuam aeneam fabricarunt Euthycrates & Cephisodotus. XVII. Multa innexuit Annes lilia; multa Myrus Liria; Santas vero perpauca quidem, sed rosas. Narcissumque hymnum Menalippidae choreis sertilem,
Et novum cenanthes palmitem Simonidis.
ἀ uMN . ubi etiam hoc distichon profert. PM-titur de nat. Deorum cap. 33. Κλυμιενω . ἀὴρ αδης λεγετω, - ἔροι- ωπι - κλυ- - πεπληγμέν ω ἡ φωνά. sis Ursinui legit δνοφερο, atrat, eatuin M. o Pausanias lib. X. in Phocitas eap. 38. in fine. Quod autem hujusmodi χρηι ποιαι praesto suerint Asculapio inter alia ministeria, id vel ex Liariani Pseudomante videre est. Nam iste impostor per omnia imitabatur inuulapii oracula, ut 6νατρὸς esset τὸ νωδω. M. 3ὶ Tatianus in orat. ad Graecos segm. sa. P g.
at Fuit ni fallor hare mulier χρησμοποιὸς, quae responsa IEsculapii in vemus epicos redigebat, Pro qua opera ei hoc tulit praemii, quod Auctor narrat. Hos versus ex carmine versuum prope sexaginta, quod prooemii loco coronae si e Meleager praefixit, prosert 'ane. Ua s r cap. i is libri de epio a grammate
118쪽
se in tu'- ia uer maram; re denuo: et Me tir mio esse , gramma. Scilicet quod Ariste Poetriaci.jus multa Li': grammata in Ahiso Iulia liguntur c ni suo Loci di tale epitaphium scripterit. In An t lcia vero, uti ea a mutilatore Plantia. ea stat ho
die , id Epigramma non exstat: Speramus exstare in . ouae infinita alia eximius noster Salmaficis inve n t. Ee ut quam primum bono publico Rei p. literari eda . xiii docii eum urgere vehat vel quotidiano co vitio. Iungem. 3ὶ Leg. φεμινα ἐωέγρα ' attice, est, data ope ra inscripsi ; est ubi de σέ-σα plane otiosum videtur.
In versu errorem hic esse ait u si Mantis. ge pro ἐπολυeιζον ait hic: istic πολυφρι sed non metro tamen satisfactum puto. Tamerm. s) Loeum fruticibus densum aut den statem minu tarum arborum fgniscat; est ab Θαμια, Θ μ νὸι, Praeponitur theta propter aspira tionem, ut in ab αλι, αλι,-ά - σα, oάλασσα. cons Menagii Amoenit. Juris Civ cap. 33, pag. aos. 6 Canes Loerensum aestimabantur. vid. Mev/ιis Q neget. pag. 229. ροὶ pro ι ιυτα, ν legerim δκυτήτή. succurrit Sis asti, nostet, de hic felicisima coniciati' i in emdans: ώλto δήποτε κm σύ πολύπι ν ΟΡ- μνον, δεο ει, φιλ γώ . m.
119쪽
' Una eum ista simplachum 1 suavissimo Riano, Et dulcem Herinnae crocum, puellis colore similem. XVIII. Tegeatis Ante Locrida celebrem secit, in cuius sepulchrum incidens in
Morere tandem, & lyricam ede vocem iuxta lucum, Locri, bene vocalium celerrima catulorum: Quare allevianti tuo immisit membro Venenum immedicabile variegata collo vipera.
XIX. . Civis Tegeates, ut Eleates, & semiuinum Tegeatis. Fuit vero poetria Any
iij Exstat haec vox apud risoaeum in Theogon. v. 63 9 iat Memoratur ab Hesiori met 3. 4eηδὼν
42. Ἀγι ηι pro Aυγγι positum eis, ita apud SD Λ-ntim in voce τα/a pro 'Ἀκυτη excusum cst αυγη, G staldo etiam Ave legente. l . L/vaiatis Emend. lib. II. cap. 16. Tom. III. Lamp. inurer. sag. 37. MSS. υτη, legendum 'Aνυτή. IAI97re itis. Duo, his subesse errores existimo: prior est in 'Aυ γη, pro quo 'Aυγης, po.lerior in Τεγεατιι, pro quo Τεγεατνς legendum. Sic enim videtur legi ille Vos sis, in de Poriis Graecis inc/ν .e in alis, cum ait: διυ Aas mero tes Aticen μελοποιον memorat, ii aetas. Drria Tegeates ex Geta. A cuius sententia distedere est mihi religio a nee ignoro L. Gr/0. G is Am de Poetarum hinoria dial. VII. ex nostro Aυ.ctore celebrare Avi. v Melorum Pocottiam Tegeatiti. ex Tegea Cretica, nullam enim suspectFbat fraudem in illi, A tharii verbis. Atigram poetam comicum Atheniensem mentorat scit δει, nee non Arisa ebum poetam Tragicum. Tegeatem. Euri aes pynthro. num . quom tragoedias LXX. doeulisse ac vitam ultra cuntora anno, producit se iradit. A Psh dis.
120쪽
Lebes hie bovem eapiens, qui autem dedicavit, est Eriaspidis filius
Cleobotus, & patria ampla Tegea. Minervae vero donum elaboravit Aristoteles Clitorius, nomen idem cum patre sortitus.
Anytae Poetriae, in Delphinum. Non amplius in navigabili mari exultans Collum protendam, ex imo surgens. Neque juxta scalmos navis pulchra labia instabo, Mea effigie me oblectans.
Tegeatin sui sie eo ludit. Id melius demonstrat Stι Dii testimonium ibidem. La Crora. : Hos nivi habet 'Eetat σπιδα. 3 mgoiar & Oisarias legunt γυνεπω. Exhibet illud Xuseras in notis ad Suidam in ubi distichon medium prosertur. e) Epigramma hoc scriptum est in Delphinem, quia stultibus in littus eiectus, queritur, se non amplius in mari iuxta naves exultaturum, essigiemque suam cum voluptate aspecturum esse. Solebant nimirum veteres in proris navium eis es vel Φανουιὸς variorum animalium, ut delphinis, leonis, muri, canis &e. ornatus gratia collocare, unde toti navi nomen imponebatur. Hinc legas. ναῖς δελe ινρe ρ κeιοφόρω, ταυροραρ γ c. i. e. DaVis, delphini, arietis, tauri S c. essiriem in prora praterens. Pollux lib. I. cap. 9. Υ ἐρ θ το ἡMgολον ἔταν ὁ ναις δε ιν η. Sapra roserum vero celA Mur δι
Observandum porro est, pro σ ερθῶς. ut Salias hie habet, in Codica MS. Epigrammatum legi σκαλ-μο ς, i. e. scalmis: quae lectio cum magis placeat. eam in versione secutus sum. Ποιφυσσω autem his non tam significatspiritum ore emitto, ut Suidas interpretatur, quam insio, ut sensus & constructio suadent. X erus.
6ὶ Gigniarebus in hymno in Delum. v. ra με ρεια βυσσόθεο εξερυ . s. sui me sariis se uisubvertat. Significationes hujus vocis Cas . II inti lectologia Sacra putat petitas esse ab hebr. sed per errorem sorte, cum dicere Vellet . Iura, notanta .. nsio in Philologia S. de Hebraismis N. T. Pan I. cap. 1. P. R. enim notat tr) labium. 1ὶ dialectum linguarum. 3ὶ littus maris, perinde utriuet. Udisius tamen negat Hebraismum esse, eum etiam a profanis Scriptoribus ita usurpetur.