장음표시 사용
131쪽
bil δἄmalem, citra jactantiam tamen Hxerim, mihi ad earum biforiam inoseus aliquis apparatus. Veruntamen eum ad perspiciendum expoliendumve id opus multorum
annorum p. s3. Pet. Lamδ eitis in appenflice IV. priorum rapitum libri II. Prodromi Histori lit. secundus Laa- .l estis in Honidi civero ingegni non inferiori a passato. Part. II. di sing. 6. Pet. LauremArgitis in Acerra philologica pag. 6 6 sqq. Laur L Has in Musei poetriarum primitiis ad Ovidium Montalbanum. vid. L. t Italiam regn. Pan. III. lib. a. p. is3. ubi etiam pag. x8s. traditur, prelo parari ab Auctore Musium P triarum cum leonibus . Georg Christianus Ghmitii in Teut se bland s galanten Poetinnen, s Germaniae Poetriis politis. Franeos. 171 s. g. Christianus L stritis, vid. insea Guilh. Sal γ-tis. Jo. Limeistis in Additionibus ad Jus publicum Tom. V. lib. s. cap. 3. & a. pag 3 o. x pag. 347. Severinus Lia rupitis in Tract. assecto de seminis eruditis. vid. TM- in praef. ad Gyn,ceum Daniae lit. pag. 4. Nicol. Loνi s dia MDiti in Elogi delle piu principali e Sante Donne det Sagro calendario e Marti tologio Romano, Vergini Martiri ed alistre Messi insti me con molle vigilie. Florent. 36i7. Car. Anton. Maiah aves , in Bilista Goetradina, seu de mulierum Doctoratu apologeti ea legali historica dissertatione, Bonon. I 722. 4. vid. Act. D. I 72η. pag. 239. Jo. Madri stis, qui de illustribus mulieribus scripsisse dieitur. teste Ditiseria in Auctuario Catalogi Biblioth. p. is q. Mutius Mam istis in cento Donne illussri, allegatus a Maiahidieno in Bilis a Gorradina. Io. Maliati etis Lunens s in opere de mulieribus elatis. Paris. Isao. s. vid. Mi tr. N a Hi praef. ad Erotemata Graeae Linguae p. is s. AEgid. Minatius in historia mulierum Philosopharum, Lugd. 16so. g. Accedit eiusdem
MET Biblioth. Vol. Scanet. i q. pag. is R. Jo. Meursus in Auctario philologico cap. 36. ubi probat Ro. manorum virgines in ludum literatium mis is esse. Jo. Gerh. Meuch nitis in Curieuser Se haubiit, ne gelahrier Damex aus Asia, Africa, Europa, voriger und jetetiger Zeit, s. Theatro curioso seminarum eruditarum exs sia Le. Francos & Lips iros. s. vid. Tenetelli Biblioth. Cur . t o 6. p. 346. Jo. Peresius Moy a in Tract. de erediti, mulieribus Hispaniae, Madrili is 83. vid. Paulli ni Zei thurtetende erbauliche Lust Part. II. pag. io08. Gotiti. Otiis itis, Resp. Jo. Christiano Bltimio, in dissert. de Poetriis graecis. Lips 1 og. . Magnus Dan. Om/is, , Resp. Christoph. Christiano mend Bo, in dissert. de Germaniae seminis eruditis. Aliors. 1688. 4. Io. P his, in Gynaereo docto, Witteb. 3686. 4. recuso ib. 37or. 4. iterumque mendos sit me sub tit. D. Andr. Plia, /ki Tractatus de Gynaeceo docto. d. i. von gelahrten Frauenet immer, ib. Iras. 4. Christianus Frane. Pati his; in Philosophi schen Feyerabend s. Feriis philosophicis num. s. pag. R. eum quo libro cons. E. is, i Excerpta menstrua germanice edita Irol. Ian. pag. 38 sqq. Idem PasEiai in Hoch und -ohlge Iahiten Fiauentim mer s. Gynaeem docto Lips 7os. 8. vid. Dux Hii Biblioth. Cur. germantee editam iros. pag. sos. Red aucta Francos a tr. 8. Eduv. PLlyps in Theatro Poetarum, or a compleat eo lection os the Poet, , espeeialty the most eminent os ait Ages, Lond. I 67s. 32. in euius sine agit de poetriis tam antiqui, mam recentioribus. PLA M=tis Atheniensis in libra deperdito, quem inscripsit: Συναγωγη , etiaΠυQ ἀγορέων γυ- ζών. Vid. Mi m in Philippus Piciariatis in seminarum scripturae S. elogii,. centuria sng. Norimb. I 60 . 2. D. Pinus, Tololanus, in tractatu declaris seminis, paris is ri. sol. Iosephus
d piis, . qui scripsisse dicitur de elaris vitis & mulieribus an. isso. tesse Di,scris in Catal. Biblioth. pag. dio . Vine. Putritis in tractatu promisso de scriptis I scriptoribus iuvenilibus & muliebribus . vid. M.νhini Poly hist. lit. lib. I. cap. q. f. sq. Jo. Andr. Plan/rus, vid. supra Jo. Pochius. Jo. Isaacus Po,Mistis in Bi bliotheca seminarum doctrina ae sama Illustium, quam prelo paravit. v. Alb. Ibara in praes ad ideam hist. lit. Danorum pag. i . Angelus Claudius P stimisti, in laude det te Donne Bolognes, in Bolo a a si qui me mutatur a M.t Hamia in Bitisia Garaalina. Tho. RHAEUsus in Variarum Lectionum lib. II. cap. ia. Io. Bapta
132쪽
I 23 annorum labor, plurimorum Scriptorum es vis gentis lectio requiratur, nonum botquoque opus prematur in annum, vel satiem erudum nimis in lucem non protrudatur. SatBapt. Retanati, vid. supra Celeste Cipariniano. Io. R iubardus in Theatro Prudentiae lib. II. cap. 3. 3. i 3. num. I. pag. ς 33 sqq. Jo. Re Horsus in opere assecto de seminis dores, quod promist in praef. ad Bis, Meti Partem IV. Bibliothecae Rabbin. Jo. Rridius in notis ad Scribonium Largum pag. I93 sq. ubi seminas medicas recenset. Ludov. Coelius RH uinas in Antiqv. Lectionum lib. XIV. cap. i. Pet. Paulus is Rib r in Glorie immortali de triomsi ed heroiche imprese dotiscento quar in cinque Donne illustri, antiche e mo. deme, dotate de conditioni e sciente segnalate, cloe in Sacra Scrittura, Theologia, Prosetia, Filosofia, Re torica, Grammatica, Medicina, Astrologia, Leggi civili, Pittura, Musica, Armi ed in altri virtu prineipiti. Venet. i6oq. 8. Herib. Ro e ur in Vitis Saactarum Virginum. quae in seculo vixerunt, cum imaginibus aereae sculpturae, addito tractatu de statu virginitatis, Antvverp. I 626 & I 6 a. 8. Frider. Rethselutitati, in det volstandi gen Frauenetimmer Bibliothee, datin man alle dicenigen schristen findet, die dureh Frauenaim mehselbsten gesthrieben, aus andern Sprachen uebersietzet, oder sensten hema gegeben uvorden, vvorbo aucthdrtialeh Naehrichi von thren leben gereben uvita; uvie auch alle Schristen, die von Mantu persenen dem Frauenesmmer oohi Eur Ehre, ala etvvan Eur vermein ten Beschimplang, seyn gedruchi vvor deni ingleiehenturisti h-und medicinische Bucher, uvesche von den Rechten und Krankhelten dea vveiblichen Gelahlechiahandetna quam prelo parata vid. Nova literaria Lips r 73 o. pag. 393. Jo. Sabbatinus in libis de semitii, ii lustribus. vid. Diserii Catalogum Biblioth. pag. 2 . Guil. Satrinus in tractatu de libris, varioque eorum usu& abusu, lib. I. cap. I. S. 6 sq. cujus meiγευσμα dedit sub ficto nomine Christiani Liberii Germani in B, βλι,οιλια s. de scribendis, legendis A aestimandis libris Exercitatione, Ultraj. ii 68 i. ra. Paulus amilia, immitis in vitis XII. Sanctarum Virginum Se Martyrum, Rom. IS97. El. Frane. Sardona ui in lib. italico de illumibus mulieribus, teste Diinris in Catalogo Biblioth. pag. 92. Vid. supra JO. Baecacias. Ioli. Sau/mbro indissertationibus II. quarum prior sub praesidio Tae. Nomasi habita est, de seminarum eruditione, Lips. 16 i. . Matthias Henrici Sehaebitus in Sehialasmate, exhibente specimen de eruditis mulieribus Daniae, quod in sertum est Novis liter. Maris Balth. a 7o . pag. 2o9 sqq. Anci. Sebot M in Physica curiose lib. 3. cap. 3 a. F. 3. pag. 483 sq. Io. JM. Sin t in Judisichen Merkuviirdioeiten Pari. IV. contin. II. pag. ra . David Zιbult tu, in dissertationibus II. de seminis prima aetate eruditione ac scriptis illustribus ει nobilibu,, Witemb. 1 o3. . Wilh. Ignatiua Sebutrius in tarmptetsi des hocli Ioblichen Fraue Zimmers, Francos i 663. & i 6 3. cui Poliandiatis personatus, sub quo nomine latet D. Gorgias Transylvanus, opposuit den gesturizeten raris meis, des h hi oblichen Frauenzimmers, i 666. vid. Iae. Trimosi praef. LXXI. Lir. δε λυδιο in Feminei
illustres, ou harangues heroiques, avee les verit abies portraiti de ces heroines, tima des medialles antiques, a Pa ria i 6 4. anglice prudiit sub. tit. the semale orators, or the coarage and constancy os divers Emoui Queen, Lad illustrious Women, transsated out of the Frenta, ed. 3. Lond. 1728. 22. Th . de Simo-UM, vulgo a Monte Leone nuneupatus, in opere Magno, quod prelo paravit, de seminis eruditis, cuius speeimen .si ejus historica dissimatio de tollenda ambiguitate 3e confusione inter duas Romanas matronas, Anitiam Falici niam Probam 3e Valeriam Faltoniam Probam, Bonan. I 692. 4. vid. Giorn. di Parma I 692 pag. 2 7. Ni-eol Simoisis in libro uno de Saceis mulieribus, quem stripsit, teste Disserto in Catalogo Biblioth. par. a. . Cytiaeua Dauere , g in Adel-spiegel lib. XIII. cap. 6 sqq. Otto Sperlingius in opere pmmisso de semini. doctii omniam nationum a primis temporibus ad nostra usque tempora. vid. Morbosii Polyhist. lit. lib. I. eap. 10. M. breri Aerem ad Almeloveen. p. lio. Et arti Excerpta menstrua r7O . m. Mart. p. 7 . & 37oi. p. 14 3ι Alb ratirae praef. ad Ideam historiae lit. Daniae pag. l . & ad Gynaeceum lit. Damae pag. . Henr. t datis, in Epitome Annalium Leel. Bamnii ad An. CCCCLXXXII. num. 8. ubi seminas recenset, quibu. S. meroumtis Scripturam S. explicavit. Josua Stermannus in Christognosiae Parte I. metet ε. pag. at 3 sqq. Heat Si in vilius in Historien von den silanemsten Weibem, Q von Adama Zeiten MVvesen, Francos. iue 6. Q a teste
133쪽
Sut cito enim, si sat bene. 629 Cum tamen interea mibi in eo jam eonstituto, ut si mos iu nil obia bonores propediem capessam, specimine qualicunque experimenta profectuum iu linguis S artibus sui e enda, partem decerps ex mea metriarum bistoria, quae Graecas complectitur. In quibus eum pasin notata flat ex antiquioribus quaedam paulo magis recondita, recentiorum errores passim deprehendantur, ine ita
tene passis in Catalogi Parte II. ra g. 106. Herman se. ειδω in Gelehrten Critim Tom. I. qu. Σ6. ubi seminaa gradu academico ornatas recenset. τ ρι a1tis in Apologia. s. Oratione ad Graecos 3. 32. pag. 1 2sq ed. I a, ii, ubi seminas Graecas recenset, quarum saluae sunt fabricatae. Jo. Ravisiva GHιν i. Ossies. na. IV. tr. Thaumon in templo illustrium vitorum A mulierum galliee is 38. g. vid. Jae. risi Bibliothecam Univ. & τὸ /νii Catalogum Biblioth. pag. 299. Jae. Thomastis vid. supra Jo. Saaer s. Jae. Philippus Noma ratis in tractatu de elaris mulieribus Pa:avinia. quem scripsisse dicitur. vid. yri serii Catal. Biblioth. pag. 3 8 Alberi. ratira in Gynaeceo Daniae literato, femini, Danorum eruditioae vel scriptia Haris e spLeuo. Attonav. a 3 a. 8. Andr. G qtieutis in Tractatu de Nobilitate cap. 3 . Tom. I. Opp. pag. is . sqq. R de legibus connub. L Jure mariti in legem connub. XI. gloss. a. Part. XI. Tom. II. Opp. pag. 8s - I93 Warneres Ericus Tannemather, vid. supra Sebas cr/s,h, . Hieron GVa tis Ulyssponensis in Tractatu de illu st,ibu, vilis L seminis ordinis Carmelitici, teste gelserio in eaial Bibliothee. pag. 33 . Mr. δ φνινan in nouis
velle pandore eu femmes illustres du secte du Louis te Grand. Tomes II. Paris. i 7 3. g. vid. Acta Erud. Tom. V. Suppl. pag. 416. Jae . H m Hara in libro de seminis Leodiensibus illustribus, vid. Mi . i. C. tal. Biblioth. pag. isi. Eteonoia Christiana indi uia, viae supra Et onora. Gim. Ne itis in disputationum Selectarum Tomo III. pag. I9. ubi seminas haeretieas reeenset. Gerh. Jo. Vassus in tractatu de Philologiamp. a. pag. 9 sqq. εe in add. pag. 8 I. D. Be h. ventingius, vid. supra Herm. Christoph. Guia1ὰ Mieh W,δmaaatis in poetisthen Gelangensitasten ὀe quidem in der sigebuslen Wollust pag. 33 sqq. Hen nihil IVDtiniis in Diarii Biographici num. 23. Martinus Zelorus in Theatro tragico. s. Flane. voti RU ι aut dem si ni schen in die leuische Sprache versetΣten traurigen Geschichten pag. 38r sqq. Gu flavui Georg. ZM H, a in disr de feminis ex helinea gente eruditis. Aliors apo8. Differt. de Pristilla Aquilae uxore, ib. 1 m. 4. Diff. de eruditione Deborae inter Prophetissas ih. iros. 4. Diss de Alexandri Judaeorum Regina, ib. a it. 4. Dissi de Beruria Judaeorum doctissima semina, ib. 1 i . . Diss de Rebee Polona ib. aris. 4. Theod. Zvieteras in Theatro vitae humanae Tom. II. pag. ri 99 sqq. Scriptores varii - de
134쪽
I 2 3 quoque nonnulla in lucem protrabantur, quarum partem batis tostremam is Clar. Prae e mecum communicatam esse non ingratus agnosco, non injucundam illam tra.
Iationem fore confido. Prolixior in nonnullis fateor esse debuissem, sed moili dissertationis academicae ratio fuit babenda, nee in specimine opus es prolixe exponere omnia, in ipso opere lib. rali manu pertractanda. Quod superes, Lector, juvenili labori fave, dabit seria magis serior aetas. Tu vero bene vale.
de elaris mul eribu, Paris iueri. sol. Lobvi tardige Geselsellast der gelelirier Weiber. d. i. hurire histori schebeschreibung der Furne milen telehrien verssandigen und hunstersalirnen mihsperionen, die in der mlt his au diese Mit gelebet haben. 63 i. . quem librum άν. νυιαὶ prodiise testantur Sitie,s,s disp. I. de freminarum eruditione illes. a. S. 3. in not. Se PatiIZai in Gynaeceo et udito pag q. Sed ει ν tus in Alusio aperto Gynaeret dodii praef. ib) . b not. s. auctorein vocat 'b. natientus, ge ibὶ 6. h not. ag. mendose D. μ ιὴ, is, atque in ipso libro passim illum allegat. Auctor rersenatus sorte in dedicatione vel praefatione no .men mutuatus est ab mar. nati niu An. MCCCXVII. denato. qui multa in laudem seminei sexus scripsi. g. post mortem gratitudinis ergo a mulieribus ad sepulchrum deportatus est. vid B Iii Lexieon gallice edi vim in naura os de Patin Ai l. e. pag s. sacrum Gyna ceum Dominicanum s. Sorores Ordinis Praedicato rum, quae scriptis claruerunt, ae Ordine chronologico recententur in Iae. rti fis ge Ethardi Seriptoribus Oid. Praedicatorum Tom. I l. p. 83o sqq. Teatro delle Donne letterate, quod allegatur a Machi m. A in Bitisa Gorradina. Moniales litetis operam dantes recensentur in praes ad Acta santiorum Ord. Bened. See. III. Eloge de Mad. Tireh. a i 'occasion de laquelle on parte de quelques aut res semmes. 3e d un Pisan astronomes. extat in Bibliotheque Germanique Tom. III. pag. I s sqq. Hia addendi sunt Scriptores, qui eruditos cetiae ξusdam regionis vel urbis recensuerunt. lal Id iterum promisit Auctor in praesamine ad disr. I. de Prineipibus Poetis, Lips ire'. 4. editam
135쪽
A Lphabetieum secuturus ordinem, quem in similibus eoilectionibus Cla- riss D. Alberio Fabricio placuisse video, primo loco commemorare deberem AGACLEN. Siquidem de ea satis constaret certo. At, ut verum se. tear, suspectum mihi est istud nomen, vereorque, ne pro Iunone nubes obtruis datur nobis. Sane ejus mentionem nulli bi invenio, nisi apud Graidum dial. III. de poetarum Historia TOm. II. Opp. pag. IIO. C. & qui eum secutus est dueem, Suaqtiellum in XI. legem Connubial. Glossae I. Part. XI. Tom. II. Opp. pag. 188. a. ca) estque suspicio, natum id esse ex epitheto γαλεος, quod sorte alii cuidam Poetriarum ibi commemoratarum alicubi datum invenit, idque non satis intellectum, in nomen Poetriae vertit. Certe Celesillae, cujus eoloeo meminit, id tribuitur epitheton in Epigrammate Vetere Ambolog. lib. I. cap. 67. epigr. g. v. 1. quod Telesillam αγο λεα eam appellat. Est vero id ipsum
epigramma, ex quo & aliarum Poetriarum nomina recitat eodem loco G alisias, quod nostram certe plus quam verosimilem conjecturam reddit. IIa
ALAUNEA Vel ALBUNA in Sibyllis est, de quo nomine multa habet GD
Deus. Decimo in eis loco censetur a Varrone apud Lactantium Institui. Div. lib. I. segm. 6. pag. 31. ed. Gall. 'Aλβουγαιαν scribit Suidas in Σίβυλλαι, qui eodem numero eam censet, vel Varronem Ob oculos habens, vel ejus aliquem exseriptorem. Sarbin vel Cassandram, Vel Taraxandram eam alias appellari, quod innuit Gallaeus, a veteribus ego non memini assirmari: imo patriam, aetatem quoque, ut verosimile est, & reliqua sere omnia ei sententiae adversa esse pu tem. De aetate quidem ejus non certo constat, si ordinem tamen temporis, quod par est eredere, Varro in recensendis Sibyllis observavit, aliquanto post Solonem & Cyrum eam floruisse ex ejus mente oportet, eorum enim aetate Mavuliam Sibyllam vixisse ait, quam septimo loco collocat. Iidem patria Ti burtem
136쪽
burtem vel Tiburtinam dicunt Autores, quo loeo eam juxta ripas Anienis cultum ti sacra sua aetate vel paulo ante habuisse Varro ait. Λddit idem ingurgite eius fluvii simulachrum ipsius inventum esse, tenens in manu librum. Sacra ejus volumina in Capitolium transtulisse Senatum Romanum ex eodem, ut puto, Varrone Lactantius reseri, confusa tamen cum reliquis Sibyllarum carminibus esse ait, ut invicem discerni non possint. Unde & ipsam carmine, di graeco quidem, oracula reddidisse, adeoque inter Poetrias nostras nomen mereri, ex Graecis in Italia colonis ortam, minime obscure colligitur. Carmina, quae ei ab Ob poeo, Boiordo, & reliquis tribuuntur, omnia incerta sunt, & recentiorum figmenta. ΠΙω
ΛLEXANDRA Priami filia suit, quae & CΛMΛNDRA, sub quo nomine
AMALTHEA Cumana, in Sibyllis & ipsa censetur a Varrone apud Laetantium Institi. Div. lib. I. segm. 6. pag. 34. ed. Gall. septima. Rus locum mirum est fugisse Salmasi του παnu in Exerciti. Plinian. T. I. pag. 33. diligentiam, tanto conatu alias non impugnaturi eos, qui Cumanam Sibyllam ipsam fυisse Amaltbeam statuunt, quae libros fatidicos Tarquinio Superbo attulit. Nam qui equid sit de Dionyii Nahearvas ei Antiqq. Rom. lib. IV. pag. asy, a J. &Plinii Hist. nat. XIII. I a. locis, quae eludere conatur, diserte id sane testatur Varro l. e. septimam cumauam nomine Amuhbeam, eamque ΙX. libros utimiisse ad Retem Tarquinium; & G, sitis ad Virgilii AEneid. VI. v. 72. obtulis ei IX. libros, in quibus diceret fata S remela Romana; qui etiam ipsam illam
Sibyllam, quae libros Tarquinio attulit, oracula eis comprehensa sudisie diserte addit, eo ipso, quem Salmasius allegavit, loco, contra quam vellet Vir magnus, quem caeci alii sequuntur. Nomen habemus etiam apud Ebullum lib. II. eleg. D V. 67. neque dubitem corruptam ejus lectionem apud demium esse, apud
137쪽
quem MALTEA est; Rutilium item in Itinere lib. II. v. 33. cujus vulgati ALTAEAM habent. c θ Habemus ergo Amaltheam & Cumanam, & Sibyllam
Jc earminum satidicorum a lictorem Varronis & Serviii autoritate. Eam ab aliis Demophilea & Herophilen dictam ejusdem Varronis constat testimonio, vel Hierophilam, ut est apud Jui am in Σιβυλλαi. Quod si verum est, quid Tibullo I. c. faciemus Z qui tanquam diversam ab Amalthea allegat in istis: Gicquid Amaltbea, quicquid Marpesa dixit;
iubile, noebo grata, quod admonuit. Et eerte sunt alii, qui Samiae Sibyllae illud nomen Heropbiles vindicent, ut Eusebius lib. post. Chronte. ad Olymp. XVII. an. I. alii, qui Delphicae, ut dolinus eap. II. Polyhist. si genuina est lectio, quam apud eum restituit Salinastis Exerciti. Plin. Tom. I. pag. 11. a. E. Eam floruisse Tarquinii Superbi tempore, ex hue usque dictis patet circa Olympiadem L. juxta Solivi computationem. Qua ratione solidissime evincitur, eam esse non posse, quae belli Trojani tempore aeneae oracula edidit apud Virgilium & Ovidium, quod solide demonstratum Salmafo concedimus, modo ne ille nobis neget, Cumanam nostram fuisse& Sibyllam, id enim firmiter tenere nos iubet Varronis autoritas. Patria vero an duae illae Vates ita distinguendae sint, ut Cumana nostra, altera Cumaea dieatur, a Κυμη Asiae ista, illa a Cumis Italiae, quae fuit Ricb. Montatutii in Α- lectis Exerciti. Eccl. Exere. IV. se L 6. pag. I 1 I. sententia, explosa 1 Salmaso, de eo non multum Sulmasio adverser, eum ab Italiae Cuma vel Cumis omnino Κυιιαῖος fieri possit, & quae Κυφεῖα Aristoteli περὶ Θαυμωτίων ἀκουσα. apud Mimasium Merc. Plin. T. I. pag. 1 2 sq. est dicta, si omnino, quae Cumis Italiae fuit. Et antiqua etiam monimenta suadent, ex Asia in Italiam Cumas antiquiorem illam Sibyllam transivisse. Ceterum si non Cumaeam & Cumanam Sibyllam distinguere pace Salmoti liceat, Cumanam saltem & Cumanam, vel
138쪽
29 vel Cumaeam & Cumaeam distinguere licebit autoritate Varronis, qui diserte quartam Sibyllam Cumaeam in Italia, quam Naevius & Pilo nominent, sepii. mam Cumanam nomine Amaltheam memorat : nisi tamen pro Cumaea Cimmeriam ille scripserit posteriore loco, quod & Onubrio Pan vinio in lib. de Si. byllis p. Io. magis placere, & Lactantii Codices quosdam praeserre, & confirmare dui am in Σίβυλλαι, animadverto. Alia de ea taceo, quae passim Viris doctis diligenter eollecta leguntur, Gultico inprimis in suo de Sibyllis opere.
ANAGORAM Milesiam inter Poetrias censere quis dubitet 3 quae decimam Musam, Lesbiam illam Sapphonem, seeuta est, ejusque disciplina prosecit. Eam enim in mair litis ejus diserte censet Suidas in Σαπ*ω,, unde & de aetate nostrae constat. dapphonem enim ad Olymp. XLIV. Eusebius in Chronico retulit. Apagoram eam ab aliis dictam, relatum Craquello in Leg. XI. Connula Gloss. I. Part. XI. Tom. II. Opp. pag. I 81. b. cujus tamen autoritate id ei sit
assirmatum, nescire me fateor. m.
ΑNYΤEN ei rea Olympiadem CXX. florui sse ex Catiano vid. num. XVI. eonstat, qui statuam ejus ab Euthycrate & Cephisodoto factam esse ait; eos vero illa aetate floruisse ex Plinio Hist. Nat. lib. XXXIV. cap. 8. Iegm. I9. discimus. Patriam ei Epidaurum assignaverat Fulvius inmus in Carmin. IX. Femin. ilis Iustr. pag. 16. haud dubie nixus testimonio Pausaniae, vid. num. XU. qui eam ab I sculapio Epidaurio missam ad sanandum miraculo Phalysium dieit. At ei Vir magnus Lucas Bostentus in notis ad Stephanum Bretant. in Τέγεα conis tradicit, & Tegeatidem esse 19 contendit &c. 3cc. cvid. supra pag. O . not. i.J Vitae genus, quod secuta illusiris haec semina fuit, optime ex loco Pausa.
139쪽
fu i sse, quae responsa I sculapii apud Epidaurios in versus redegerit, quales praesto fuisse Asculapio inter alia ministeria, ex Luciani Pseudomante Tom I. Opp. pag. 719. colligere est, qui impostor, uti per alia, ita hac quoque parte,
imitari A sculapii oracula est censendus. Pro ea vero opera ei AEsculapius praemium, hoc modo, ut Pausaniae relatum est, rependit. Oculis ad coecitatem usque laborabat Phalysius, ad eum igitur Asculapius ADtev misit cum t bulis obsignatis, quas per insomnium mulier accipere sibi visa fuerat, eventu rem comprobante, ubi esset expergefacta; manibus enim vigilans tabulas obsignatas tenebat. Has illa, Naupactum delata, Phalysium amotis signis legere juD sit, qui primo frustra id se tentaturum, caecutientem quippe, existimavit, AE. sculapii tamen nomine in spem erectus, resignavit eas, legitque ipse, aureorum numinim bis mille Λnytae esse solvendos, quos solvit, juxta & oculorum malo
liberatus suit. Ita autem hoc munere lancta Avγte Poeticam facultatem exco. luit, ut nomen invenerit in novem Poetriarum illustrium censu, quas non novem tantum illustribus Poetis Lyricis, sed ipsis Muss novem aemulas quasi opposuit antiquitas. De quibus quid impedit, quo minus Antipatri Epigramma ex Anibologiae lib. I. cap. 67. epigr. 3. addamus: Tὰς δε Θεογλώσσους, &c. vid. Sanbus Fragm. num. CXXXVIII Θεογλώσσους vocat omnes h. e. linguam Deorum loquentes, ea vero poesis est, ut ex Homero ejusque interpretibus constat
num. xl X.ὶ Igendum esse existimant, egregie confirmat Pol x inum. XVIII l a quo Anti expresse vocatur T. γεατιι, ei locum Auctorem nostrum non inspexisse miror, inprimis cum isse paulo post allegetur. Notodum etiam cst, nostiam inum. XXIIIJ Tei Mibi meam. 64 Nee non epigramma in Delphinum inum. XXI.ὶ Asia, Epigrammata exstitisse In eotona Meo pi liquet ex versibus inum. XVII. Hie inserendae sunt A RIGNOTE Pythagorio, quae Βακχικα meteste x varia epigrammata se i-rsit, de qua fluta proferam in catalogo seminarum Mediorum, Philosopharum Ate. qui propediem eum illarum Fragmentii prelo subjicietur. Deinde ARISTO UACHA. e us mentionem facit PL/archtis sympo lib. V. cap. r. Tom. II. Opp. p. 673. B. ΤΠe lue Πολεμώνω του Ἀθωνα. τ εν Δελεοῖο Θησαυροῦν a- sim, etτι πολλῶι υι α ν ἐνlυγχάνω ἐτι, - πολυώ -s . ἐν τοῖς - ενικῶσ-rάγαuσιν ὲκD MIνυν ἐυρησε τε γεγρομμέ- ὼτ έν τω 'Σικυων vi χρυσουν άνέ-το βιβλιον 'Aeae 1 uus λαθὸ ψ 'Fρυθρακι ποι, νειαι, 'I. u ιιι νινι κυίαι. Denique A RisTOCLEA
140쪽
eonstat. Amplissimo vero praeterea elogio Anyten nostram ornat, cis tribuit, quae & 2Dchii laus apud veteres, vid. Plutaribum de Gloria Athen. T. II. Opp. p. 348. D. eamque, quod Homerus in maribus, id in seminis esse dicit. Exstant vero hujus Anytes in Avibologia Epigrammata XIV. quae in Carmini. bus IX. feminarum illustrium descripsit Fulvius Ursimus, editis Antwerpiae ex ty
pographeo Commetiniano I 1ρ1. Eis addi jam potest quod ex Hosterio supra exhibuimus, vid. num. XX. ut & aliud apud Julium Pollucem vid. num. XVIII. 69 Denique inedita adhuc quatuor in Agathii Scholastici Collectione
veterum Epigrammatum, quam ex Schedis Holstentanis descripsi, atque nobiscum pro sua humanitate communicavit Vir legum pariter ac omnis elegantioris literaturae consultissimus D. C. G. Genius. Ea vero, non est, cur Lecto.
in Sibyllis loco censuit Varro apud Lactantium Div. Instituit. lib. I. segm. 6. p. 33. ed. Gall. & eum, ut videtur, secutus Isidorus Origg. lib. VIII. cap. 3. chrysippus quoque ejus meminit in libro, quem de divinatione composuit, apud Lactantium l. c. Ut ex Varrone saltem non habeat Onubrius Pantinias de Sibyl
lis pag. 7. quod dicit primum ei inter Sibyllas locum deberi, id quod secutus