장음표시 사용
191쪽
Ita illustr. pag. z. editi areas exhibuit Bessorius ex schedis 'rebi Leotii; unde eelebriorem illam di in bonem Poetriam Eresiam faciunt etiam recentiores quidam& in iis Gonovin Tom. II. Thesauri Antiq. Graee. sol. 31. Error autem est Ger. D. risu de Poet. Gr. cap. 3. qui ex Eresia Eretriam secit, quem secuti mannus in Lexico v. Sappho, & Llodius in Lexico Car. Stephani. Μitylenaeam tamen secit Herodottis lib. II. in Euterte cap. I 31. Pag. 14o'. ed. Gron. qui diserte fratrem ejus Charaxum Mitylenaeum dicit, alterum fratrem ejus Larinum etiam in Prytaneo apud Mitylenaeos οινοχοουνlα nobis sistit Asbenaeus lib. X. pag. 424. Firmant rem eandem Mosebus in Bionis epitaphio Idyll. III. v. 92. Cullius Laurea in epigrammate Anibol. lib. III. eap. 21.Lum. 64. in quo Mιτυλ31MGα αοgo τολος vocatur, Democharis item, qui epigrammate in imaginem Satibus authol. lib. IV. cap. 27. num. 19. Mιτυλη-
ναλ αερδα eam appellat. Hos omnes certum est loqui de Sapphone illa telebriore, Poesi omnes sui sexus antecellente. Imo & Arifotelem Rhetorie. lib. II. cap. gr. iis addas licet, qui Chios Homerum in nummis suis signare dicit, quem scilicet, licet civis eorum ex mente Aristotelis non sit, hac ratione sibi
vindieent, P Mitylenaeos Sarpbonem; Strabonis item Geogr. lib. XIII. pag. 6 17. qui diserte inter illustriores Mitnenaeas Sat bovem refert, & Pollucis Onomast. lib. IX. eap 6. se l. 8 . qui ipsa illa Aristotelis verba exseripsi me videtur; eoque spectat nummus Mitylenaeorum apud Ursinum l. e. cujus area altera caput seminae exhibet, quam Salpbonem non immerito dicunt Antiquarii. Ego certe posteriorum auctoritatem quin praeseram, animum non inducere non possum, sitque adeo Mitylenaea Satibo nostra, Poesi adeo celebrata. Sed extitisse tamen aliam Eresa revera ortam, auctores non contemnendi tradunt, ex cujus cum nostra eonfusione ortum videri queat, ut pro Mesa ea a nonnullis venditaretur. Meminit Eresiae Athenaeus lib. XIII. pag. 196. E. eamque diserte a Mitylenaea Poc tria distinguit, neque aliud quidquam ejus, quam Phaonis amores commemorat. At Phaonis amores Mitylenaeae, hoc est, famosae illi Sop-1boni tribuunt veteres Ovidius in epistolis Heroidum num. XV. & Palaetbatus
192쪽
Eresa est. AEliavus quoque Var. Hist. lib. XII. cap. I9. Mitylenaeam & Ere. siam distinguit, illiusque poetieam saeuitatem, hujus meretrietas solum artes
celebrat. Contraria tamen ratione Suvias in Eresiae tribuit, quae vulgo Mitylenaeae celebriores auctores, Scamauboumma patrem, Gara m fratrem, praecipuam carminum laudem & reliqua; Mitylenaeae contra meretricias impuritates & Phaonis amores, sed carminum tamen etiam praeterea laudem jam ei di terte negaverat AElianus , quae omnia in eandem mulierem & com e nire possunt, & secundum bonos auctores conveniunt. Hinc semper mihi visum est, viros quosdam bonos, Socratis maxime & Platonis admiratores, cum viderent καλὴν passim & σοφὴν apud illos Philosophos Poetriam nostram audire, varioque ornari laudum genere, indignum esse reputantes, seminam prostitutae pudieitiae & monstrosae libidinis a tantis Viris tantas eonsequi laudes, ex cori troversia de patria ejus occasionem captasse duas fingendi, impudieam alteram& meretricem, alteram eastam & Poetriam. Quam eonjecturam meam non
obscure firmat locus AEliam l. c. qui diserte ait, eam quam Plato σπιὴν vocet &ποώτ,uct ab altera illa diversam esse. Sed illa Sattiari infamiae nota sorte alia ratione abstergi possit, qua de re paulo post videbimus. Interea ut de patria ejus absolvamus, si vera sit conjectura de una eademque Saps bone Ere-sa Mitylenaeave, putem ego dissensum auctorum de ea causam habere hanc ipsam, ob quam de illustrium quoque virorum quorundam patria dissentiunt,
quod nata scilicet harum ei vitatum sit altera, altera magnam vitae partem exegerit, sorte civitatis quoque jure in ea honoris causa donata. Patrem ejus Samand Ovinum juxta cum fratre Charaxo Herodotus i. e. memorat, & AElianus i. e. Alios tamen Simonis, alios Emetomim vel Eumeni, alios Eruit, Eae ii alios, alios baini, alios Camonis, alios Earili filiam eam statuere, Gigas ait. Cujus tanti dii sensus vix causa excogitari potest, eam tamen Vir Clarissimus De. P
rioni us in notis ad LE. avum l. e. putat, qΠod multae extiterint Sambas nomine mulieres, quarum patres invicem confundentes antiqui eam sententiarumperererint diversialem. Charaxi fratris ejus meminit Herontas l. e. qui eum
magno aere Lbo ten redemisse ait, formae emeudatissimae seminam, sed qirim
193쪽
Is Dorisam potius suisse dicit Albenaeus lib. XIII. pag. 116. eique insensissimam
ait Sa I bovem nostram, carminibus quoque indignationem testatam, quod maximarum ei statri impensarum causa esset. Eandem rem tangunt Strabo lib. XVII. pag. 8o8. & Suidas in ανοημα, qui ipsius Charaxi passim meminit in ' Α-πος, 'Iαδμων. Alium Sapphus fratrem Larichum Alb naeus lib. X. pag. 424, '. memorat, in Prytaneo apud Mitylenaeos vinum optimatibus ministrantem, La stam Suios in nominat, qui & tertium Eurnium addit. Idem matrem ejus Cleida nominat, & maritum Cereolam Amdrium, male enim Cereala apud Clar. Baelium in Lexico Critico v. Sappho di citur, & filiam Chida. De aetate Sappbus nihil addo, de ea enim affatim Viri docti, & ipsa Sunbo Alcaeum sibi coaevum agnoscens, 1 reliquis tamen observatis addi possunt Clar. Perlinio ad Italani Var. Hi st. XII. I9. dicta. Poemata Sanbus maximam partem amatoria, & conversatio cum puellis elegantioribus turpis ipsi ignominiae notam jure injuriave inusserunt, de qua plura dicere verecundia vetat. Puellas, quas in εταίραις Vel in μαθητριος ejus censent veteres,
diligenter ex Ovidio, Maximo sorio & Suida recenset Clar. Fabricius; iis additamen ev Ooidio Epist. Sapphonis ad Phaonem num. XU. Heroidum potuisset actove, sed sorte eandem illam cum Mactoria apud Maximum Tyrium vir do ctissimus credidit. Turpitudinem illam abstergere illustri seminae conata est
sexus feminei nostra aetate ornamentum Anna Daceria, Tanaq. Fabri filia, in vita Sapphus fragmentis ejus praefixa, eaque ex parte inter veteres praeeuntem habuit Maximum Grium diis. VIII. pag. so. qui philosophicum eum fuisse Sap-rbonis in puellas amorem contendit, & plane Socraticum. Equidem si suffragiorum multitudine dati bonis causa agenda st, succumbet haud dubie, valebit. que Longitetri in vita Sapphonis fragmentis ejus praemisia Daceriae opposita oratio ,
842 Cons omnino vitam sisπει, fragmenti, eius pra fixam Hamb. i 733. 4 Vir praestantissmus I 'Oν- ita. pro singulari sua humanitate me certiorem fecit de numo aeneo. in cuius ad ea a parte: ΚΑΙΣΑΡ ΣΕΒΑΣΤΟΣ Miles gallarus tam hasa; in aversa : ΛΕΣElnN Σ ΑΠ ΦΩ. siania δε ιηι. Epigramma Atis DPoetitae in Sof tinem exstat supra in eius fragmentis num. III. pag. 8 .ssi P De SIDONE Ponti Elia tellatur Saati hiis l.. sive Psia Allias apud EOdium lib. I. praeparat.
194쪽
tio; sed multitudo testium veritatis semper argumentum haud est. Ipsa caris mina animum impurum quod loqui ait juxta eum Ba Fo l. e. rigide rem exa. minanti dubium videri possit. Exprimant illa vividissimum in quasdam puellas affethium, at nihil in eis obscoenitatis; nihil quod phantasia poetica elata se. mina imitandi illius asse his studio, de formis praestantioribus sine erimine dicere non possit. Sed satis ea de re post magna ingenia. Scriptorum & fiagmentorum ejus eoilectionem diligenter satis Ursinus, Fabricius, Lon apetrae is dedere, quibus & inventa ejus musica atque poetica commemorantur, ut quae addi mereantur, vix succurrant, ab iis autem dicta repeli istius loci non patiuntur angustiae. Alibi tamen rem omnem exponemus prolixius. go LXVI. SARBIS eadem esse fertur cum Alexandra, quae & Cassandra & Taraxandra,
de qua dictum supra suo loco quantum satis putavimus. 81 LXVII. STESICHORI filiae malaridi eommemorantur in epistola ad murolam, L num. LXVII. sa) in qua eas se audivisse ait Himerae, ad lyram carmina canentes, tum a patre concinnata, tum propria industria elaborata. fit. que ea quidem parentis carminibus aequiparanda non esse addit, aliorum tamen quorumvis anteferenda poematibus esse. Quam ob causam & parentem beatum esse judicat, cujus institutione prosecerant, & ipsas non minus, quae maiorem, quam sexus ferre videretur, & profundiorem docti tuam essent consecutae. Equidem de fide illarum malaridis epistolarum magnas hac aetate controversias motas esse, non ignoramus, quas nostras nunc non iacimus. Eas saltem, utcunque alias fides Auctoris laboret, non adeo sallaces esse in rebus historicis, inter viros eruditos in consesso est.
195쪽
eis jam denuo addamus. t LXIX..
TELESILL Α non ingenio tantum valuit, sed consiliis quoque D manu. Argos ei patria suit, familia illustris, eorpus infirmum. Cui medicinam quae.
rens, oraculo adito, responsum tulit, Musas ipsi medicam operam praestituras. Quo accepto, ut ei obsequeretur, carmini & muscae operam navare coepit, quo facto & valetudine rectius uti coepit, & carmine inter seminas in admiratione esse, ut Plutarcho num. VIII.J relatum. R tas ejus, ut ex mox dicendis patebit, in cleomenis, Atheniensium Regis, tempora incidit, atque adeo circa Olymp. CXXXIX. . Tanta autem vis carminis ejus upud Argivas seminas fuit, quem admodum Maximo orto inum. X. J proditum, ut Virorum fortissimis, Lacedaemoniis, arma opponere auderent puellae imbelles; ut nihil adeo gloria cedat vel ortaeo, qui Spartiatarum, Alcaeove, qui Lesbiorum virtutem carmine excitaVit, quin polius utrumque tam longo superet intervallo, quam longo 1 seminei sexus imbecillitate distat virile robur Nempe jam in eo erat Cleost nes, Spartanorum Rex, ut magna Argivorum edita strage, ipsi urbi opera admoveret, Reile se potiturum sperans tutela virorum, maximam partem occisorum, nudatam urbem. Sed ecce a Telesilla concitatae, ipsa duce, arma arri puere seminae, atque Cleomenem multos suorum desiderantem sortiter epulere. alterum Regem Demaratum, qui, ut Socrati proditum, in urbem se jam penetraverat, & Pamphyliacum occupaverat, vi eiecerunt. Plura eam in rem
legere est apud Plata, obtim num. VIII. J & missaniam num. VII. J atque ejus hic exscriptorem Sui Iam f num. XI. J quibus & Clemens Alexandr. f num.
XIII. J addendus. Mirum ea omnia praetermisia Neronto esse in expeditionis illius Lacedaemoniorum in Argos historia, cum tamen oraculum recitct, quod ad rem ab Argivis seminis clare gestam pertinere & videtur & eo a Pausania resertur. Argumerito rei veritatis aperto est sestum Λrgivorum in noviluni
196쪽
Iunio mensis quarti, qui Hermaeus Argivis dictus, quo res patrata fuit. Ea enim die Hybristica sacra agunt virilibus tunicis & laenis indutae mulieres, viris contra Vittis ac Veiis incedentibus, ut relatum Plutarebo. num
Iege debuerit, & quod Argis γυναικῶν Αἴρης habeatur juxta Lucianum L num.
vos columnae insistens, atque ad pedes carminum projecta volumina reprae
sentans, ipsa Celesilla in galeam oeulos defigente, quam capiti quasi impositura tenebat, ut apud Pausemam num VII.) est & Suidam. num. XI. Illa statua nescio an sit Meandri leg. Niter uti statuarii, quem Telesillam finxisse Tutiaηtis num. XII. testatur. Quantum ad carmina ejus, ασματα ea vocat Pausanias L c. ωδας Plutaribus i. c. Maximus Grius cnum.
fragmenti Censorino subjecti. vid. num. XXI. Ex iis omnibus unicus nobis versus superest, quem ex Hephaestione num. I. retulit Ursuus, quamvis & alias non nimis raro citetur veteribus, Apollodoro, cnnm. VI. 9 Parsesama, cnum. IV. h. 9 Albenaeo num. II. h. quorum loea Usuo jam notata. Epistolam Celesillae ad Laidem meretricem finxit neophtactus Sim earta num. XI. at hanc illam longe recentiorem esse, Clar. Fabricio Biblioth.
Gr. lib. II. cap. I J. num. 18. pag. I98. Observatum.
LXX. De TELESINA non habeo, quae addam supra in Atlbin dictis. LXXI. THALARCHIDIS Argivae, quod sciam, mentio nulli bi exstat, nisi a
pud Catianum in orat. ad Graecos S. 1 2. pag. II . qui ejus ab Eutherare ela' boratam statuam memorat. Eum vero Olymp. CXX. floruisse, ex Ponto lib. XXXIV. cap. 3. segm. I9. discimus.
LXXII. THARGELIAM Milesiam αις is quidem vocant Athenaeus lib. XIII. A a 2 pag. Di sitiros by Corale
197쪽
Astasiam, de qua supra diximus, Plutarcbas in vita Periclis Tom. I. Opp. pag. i 61. B. 81) auctor est. Iungit item eam cum inpasia & Distima, Philosophis mulieribus, Liiciantis in Eunucho Tom. I. Opp. pag. 8 3. ct 69 ut mirum sit, in seminarum Philosopharum historia ab eruditissimo Amnatio esse praeteritam. Sapientiae ejus tribuit Aestabius, quod urbes & principes plures subegerit, qua in re formam quoque, qua plane fuit singulari, partes suas egisse colligas ex Plutarcho & eloquentiam, in qua χάρις juncta δεινοτητι esset. Ea enim quam plurium urbium studia Regi Persarum 'eam conciliasse, devin fis omnibus, qui in amplexus ejus venissent, idem Auctor allir. mat. At & sibi ipsi regnum eis quaesivit virtutibus, si recte quidem se ha. bet Suidae in Θαρ γηλία 87 textus, qui Mesagorae eam filiam sacit; Thessalisque ait imperasse annis XXX, interemtam postremo ab Argivo quodam
captivo suo. Sapientia ejus & pulchritudine commemorata additum Hs ebio, δο και πλει ην ἐγυιοιτο των διασημ οτατων, ubi legebat doctillimus Pul. meritis etπαλαιτηρο , ut sensus sit, formam ei F sapientiam maritum concitiasse Luetatorem celebe, rimum. Egregiam vero sortunam seminae virtutibus & sor. ma clariis et Legendum ego censeo πλει ους, ut sensus st: sapietitiam ei Spulebrisusnem maritos comparasse quamplurimos; auctoremque eme dationis do Albenaeum, qui di serte ex Iuppia memorat, viris quatuordecim eam nupsisse. Verum satis de femina, quam Poetriam suisie non satis certo constet. Equidem in eo censu eam habuit Politianus, & post eum miroquelitis in Leg. XI. Connub. Tom. II. Opp. pag. I92. a. non alio tamen, ut puto, landamen
198쪽
ΝDE POETRIIS GR. It 9to, quam quod troclyti dieatur, quod antiquissimis temporibus fuit Poctarum elogium, & quod Aspasiam eam imitatam fuisse constet, quam in claris Poetriis supra suo loco retulimus. LXXIII. THE AN O genere Cressa, Pythanactis filia, Dibagorae coniux suit; sapientia ejus exculta penitus, ita ut scholas quoque post ejus excessum habuerit. Hinc inter seminas Philosophas, quarum historiam doctiismus Mevaritis persecutus est, locum promeruit. Neque est, cur post eum de rebus ipsius prolixius commentemur; quae ad poeticam ejus facultatem pertinent, paucis absolvemus. Solam ex mulieribus philosophatam esse Sc seripsisse poemata Di hino affirmari in libro de philosophia Pythagorica apud Clementem Ab Ou i in m l. c. immerito taxat Menarius. Nam ut Clari T. Fabricius Biblioth. Graec. lib. II mp. I 3. 9. 2 pag. 328. jam observavit, non solam sed primam philolophatam, poemata inde scripssse nec solam nec primam affirmat. Eidem ποι ιια τι δἰ επων tribuit . ui.las, de epistolis enim ejus & reliquis seri piis nihil huc pertinentibus nunc taceo. Aliam T avo Locridem, Lyricam Poetriam, idem memorat Suidas, itemque Eustatbius, ejusque λυρια και μίλη exstare SuiIus testatur. De aliis nominis ejusdem semini doctis limo
Joiso nostro observata videri possunt, in praeclaro de scriptoribus Historiae philosophicae opere. 88 LXXIV.
TH EM ID IS quoque nomine illustres seminae plures memorantur. Utque de ea nil dicam, quae in Deorum numerum relata, πρεσβειρα Θεων audit
199쪽
e. ut puto, Titanis, cui inter alia μανὶρ ς, cum poesi conjunciae, inventionem tribuit Diodorus Sicilius lib. V. pag. 232. A. 8ρὰ eamque inter Titanidas diserte refert. Eam male, ut puto, a emi is Τitanide distinguit Turoquellis
in lcg. XL. Connub. Tom. II. Opp. pag. I92. b. quam carmen heXametrum
juxta nonnullos primam invenisse, legimus apud Clemetitem Alexatiar. Strom. lib. I. cap. I 6. pag. 3o9. cpoὰ mirumque haec ad diversam a priore Uz missem referre TDaquellinii, cum tamen retulisset locum Diodori, qui de Titani- de agit, ad priorem illam Ibemi Iem: ut non pateat, quo jure de TDemide Titanide loquentem Clementem de alia accipere possit. Sed & Evandri mater, quam Carmentam vocant Latini, carminisque apud se faciunt auctorem, gleniis est dicti, ut discimus ex Plutarcho in Quaest. Rom. Tom. II. Opp. pag. 278. B. cpi 9 Et quamvis antiquiorum in Italia gentium linguam, eamque, qua locuta Carmenta suit, graecam fuisse non dubitem, vel non multum ab ea dissidentem, imo & iplam hanc seminam graecae originis esse sciam; illa tamen sive C mis sive Carmeisia in latinis Poetriis jure comparebit, quod iis carminis auctor ab omnibus perhibeatur. LXXV. THEOS EBIAE nomen scemininum est, quod praefixum legitur epigrammati in mortem Ablabii medici, quod est in Anibologia lib. III. cap. 11.
epigr. I. Unde inter Poetrias ejus mulieris mentionem Grai tis de historia Poetar. dial. III. pag. Iro. secit, Jc miraquessus in Leg. Connub. XI. pag. I93. a. cujus alibi obviam esse mentionem haud memini.
200쪽
LXXVI. Αgmen elaudat XENO CLE A, Delphici Dei quam ipsam Poe-
triam suisse dubium non est, cum extet versus ejus, quem extempore fudit, Hercule Amphitruonis filio tripodem prae indignatione asportante, quod ipsi tanquam Iphili caede polluto, oraculi responsum negatum esset. Vide rem omnem exponentem Pan aniam in Phocicis lib. I. cap. I g. pag. 83o. 92