장음표시 사용
161쪽
dicit Eumibius ad Odyssi pag. 144. R. lingua Molossorum, ternasque eas
initio Dodonae easque aniculas oracula edidisse dicit. Quatuor tamen antisti. tas Dodonaeas inde extitisse Strabonis lib. VII. GeogV pag. 329. testimonio perhibetur. Uates fuisse saltem primas antistites illas, adeoque Poetrias, non dubium est, idque diserte Pausanias lib. X. in Phocleis cap. II. Pag. 828. testa. tur, quia eas primas inter mulieres sequentes ait recitasse versus: Zεἰς Ζευς ἐσι, Ζευς ε ται, ω μεγάλε Ζελ
Quamvis quae successere in eo munere, perinde ac Delphis Pythia, suos χρη μοποιὰς habuisse sit verosimile, qui carmine effata conderent. AEtate hasee mulieres Phemonsem anteeessisse idem Pausanias memorat. Sed plura de Do donatis hisce mulieribus nunc non addo, cum a pluribus nuper de Dodonaeo oraculo sit actum.
NEN, Poetam ex Poetria secisse nonnullos memorat Grrauus dial. III. de Poeatis T. II. Opp. pag. i II. D. in quibus Iulium Caesarem Capaccium lib. II. m. storiae Neapol. pag. 1 so reseri, istumque errorem improbat Vossius de Poetis Gr. incertae aetatis in Elephantis. Mus & patria A parentes & aetas & cetera pleraque hodie ignorantur. Poetriam iaciunt recentiores, nescio an satis solido judicio, certe enim eius rei luculentum judicium apud antiquos nullum invenio. T ς εν συνουσια κατακλίσεις eam post Astyanassam descripsisse ait Stii. das, quod opus Uubantidos libellos appellat Lalage Priapei carm. 3. tabellas ex eo pictis Priapo consecrans: molles Elubantidos libellos Martialis lib. XII. epigr. a. v. 4. libros Elephantidis simpliciter Suetonius in Tiberio cap. 63. qui ex iis varia picturarum obscoenitate tubicula in Capreensi palatio commaculari Tibe.rium narrat, ex quibus omnibus locis colligere non possis, carmine scriptum
162쪽
illud opus suisse. Catianus in orat. contra gentes f. 16. pag. I 22. ed. mortb. nihil aliud, nisi τάς ὰ ipsius & Philaenidis επινα. ας memorat. Neque opus ejus de hoc est, de rebus, quae ad corporis ornatum spectant, quod Galeno lib. I. Pharmac. Locat. eap. I. est commemoratum, & cui simile quoque Cleopatra edidit, poetici quippiam spirasse videtur. De rebus abortum procurantibus juxta cum Laide citatur Plinio lib. XXVIII. cap. 7. sed nec ea res Poeta spirat. cai 9 Esse tamen ait G1raldus i. c. qui sua aetate quaedam ejus carmina legi prodiderint, quae ad suas manus non pervenisse ipse ingenue satetur. Putem, si quaedam extent, recentiorum sorte esse Poetarum, qui muliebre nomen suis obscoenitatibus obduxerint.
XXX. ELISSA in Sibyllis suit, idque nominis Libycae vulgo Sibyllae tribuitur, de qua eum supra jam attigerimus nonnulla, opus non est, ut denuo hoc loco
ERINNAE & patria & aetas in controversis sunt inter eruditos. Patria alii Teiam alii Lesbiam faeiunt. Sunt &, qui Teliam, sunt alii, qui Rhodiam existiment, ut ex Stephano En. cnum. X. 9 Suida cnum. XII. Eusta ibio cnum. XI. & Sebbliis Ambologiae num. XVIII. discimus. AEtatem quod attinet,
Sappbus ετ ραν rata AOχtρνον iaciunt ni Ias l. c. & stat bivs l. e. ut locum habere non possit Viri docti conjectura, qui risibii sententiam de Erinnae aetate de sensurus, εταῖραν non semper aequalem significare a servat, nam diserte ..-Gp boni Erinnam duidas ait; quam circa Olympiadem XLII. floruisse sere convenit inter eruditos. Sic vero de aetate E innae sentientium mihi potior autoritas est, quam Eusebii, qui in Chronico suo ad Olym. CUI. ad Alexan
163쪽
dri M. eam retulit tempora. 32 Poetica iacultate tantum proseeit juxta Suidam ti Eusetatbium, ut versus ejus cum Homericis contendere posse crederentur. Fuitque celebre Auctoribus iisdem memoratum poema, quod ηλακα ν, colum, inscripsit, Atiolia Doriave dialecto compositum versibus CCC. Atque id quidem aetatem non tulit, tulere epigrammata nonnulla in Avibologia nobis servata, atque ex ea ab Ursivo in Poematibus IX. illustrium seminarum repraesentata. num. VIII. R. J Iis addere, cum ita serat occasio, duo alia liceat in. edita, ex collectione Epigrammatum Graecorum Holstentana, Agathiam Schola. sticum Λuctorem praeserente. fvid. num. XU. & XVI. I Ceterum alterum Epigramma, quod insinus Erlunae tribuit in locustae & cicadae tumulum, jure ei adscribi, licet Ani bologiae lib. III. cap. 24. epigr. 3. Autae vel Leonidae inscribatur, affatim evineere puto Plinium &c. fvid. pag. Io. not. I.J Sapphica Erinnae oda in laudem sertitusnis, &e. fvid. pag. I 6. a.J Ceterum quae de M rtis epigrammate in Erinnae statuam ex Antialogiae lib. VI. cap. I. epigr. a. ejusdem item hexametris aenigmatteis ex Laertio & epigrammate in cucurbitae ap. plicationem in balneo ex Aristotele observavit Tiraquellus i. c. salsa omnia, nam
duo posteriora ad Cleobulinam spectant, de qua vide supra dicta. Epigramma
Vero ex Anthologia citatum non ad Erinnam, sed Clioumum pertinet, ut Claris. Fabricio Ioeo saepe citato jam notatum. Decessit Erinna XIX. aetatis anno, quo magis mirandum, Homerum eam aequare Virtute potuisse, tantumque dappho hexametro genere superasse, quantum ei melico carmine erat inferior, quod Suidue & EUtatbio loeis citatis traditum. Idem Eustarbitis Epigramma exhibet vetus, eadem omnia confirmans. Erinκae statuam vero Naucydem finxisse, a Tatiano inum. XIII.J traditum habemus. xXXII.
Alliam EUDOCIAM, quam & Eudoxium passim appellant, Athenis natam, patre Leontio Sophista, quem Λεον , metri haud dubie causa, vocat Tetrietes Histor.
Equidem Eo a bii & Stiis . auflaritatem testimonio fusebii snam. XX.J δe Greetii 3 ne Hi snum. X VIII J haud praeferensam esse exutimo, quia illi diu Post Eusta in vixerant, di non raro in Indicanda
164쪽
Histor Chil. X. v. 18. Neraclitum autor Chronici Alexandrini ad Olymp. CCC. pag. 3οὶ apud omnes constat. vid Socratem Hist Eees. VII. 2I. Evagrium Hist. Eccl. lib. I. cap. sto. Νievborum Hist. Eccl. X lv. 23 Cenexum Λnnal. pag. 282, 38 & Zonaram Annal. lib. XVII. f. 22. Imo ipsa sese Δεογlιαλι ἰυπατερειαν voeat in versibus ii Inotio servatis Cod. CLXXXIII. pag. III, 19. Eum Leontium esse non male suspicatur mur. Valesus ad Socratem lib. VII. cap. a I. quem Obmpiosorus suo studio promotum ad Sophisti eum apud Athenienses thronum scribit, ut apud notium Cod. LXXX. pag. II O. est. Mirum igiturfnraquellam l. e. in tanta luce tam spisse errare potuisse, ut Imperatoris Theodosii junioris filiam diceret, erius, ut mox audiemus, coniux suit. Erroris Occasio haud dubie ei extitit Eudoxiae nostrae filia, Licinia Euioxia, quam Imp. Theodosio juniori peperit, Valentiniano Constantii & Plaei diae filio & postremo Valentiniano nupta. Verum Iuniori huic Eudoxiae nihil cum Poeticis studiis. Matrem ipsius, quae nostra est Eudocia, pater Leontitis omni honesiarum disciplinarum apparatu instructam cupiebat, quibus etiam, qua erat ingenii selicitate, praeclare animum suum imbuit. In Grammaticis 'pereebium Prae-eeptorem nacta, Ortoxem in Rhetoricis, aliosque leste Geteta l. c. quos inter quoque parentem fuisse, eumque pariter in Philosophicis eam instituisse, ex Socrate Hist. Mel. VII. 21. & Meeptiro Hist. Eccl. XIV. 4'. liquet. Orionem quod attinet, Thebis ille ex AEgypto ortus suit, ejusque mentionem Eumologus in άνεις iacit, γνώμων vero σφαγωγὴν sive εὐθολόγει tribus libris ad Eusociam discipulam suam eum scripsisse, duidus in 'Ωρίων docet. B perechius Alexandrinus extitit Grammaticus, cujus varia itidem scripta ab eodem Sui a in 'Υπερε - χudis reseruntur. His Magistris ita virtute eminere & ingenio coepit Enricia, ut serma, qua emendatissima fuit, in minimis ejus dotibus haberetur. Hi ne pater etiam moriturus, ut moe bors l. e. relatum est, testamento haeredes scripfit
filios duos Valerium & AElium, vel ut cironici Alexandrini Auctor ad A. C.
veterum Auctorum aetate a veritate aberrarunt. Vindieari etiam hae ratione Erim is auctori potest me ειι 'λωμον. etiam si h e non in Fortitudinis, uia in urbis Romae, laudam scripta a multis credatur. Vatia de nostra profert gho. Graias, in Animadvv. Historie Philologg. P. X. pag. 267 a .
165쪽
quae Albenaidis tum appellabatur nomine, in eruditione & forma patrimonii affatim esse; vel, ut Zonaras ait, fortunam ejus arte ante sbi perspectam, causiatus. Quam iniquitatem illa aegre ferens, cum a fratribus supplex tertiam patcrnae haereditatis partem obtinere non posset, aedibus insuper paternis expulsa, causam in aula Augusti actura, CPol in venit, ubi 'liberiae, Theodosii Iunioris sorori atque tutrici, cujus maxima ea aetate esset autoritas, hacce occasone innotuit. Ea fratri, ut matrimonio sibi jungeret ornatissimam seminam, auctor extitit. Baptietata igitur ab Attico Episcopo, teste Meepboro & docrate, pag na Enim erat, Eudociae nomen aceepit, inde in Imperatoris amplexus veniis nuptiis celebratis Α. C. ccccxx I. ex a. d. via. Idus Jun. ut est in Chronico AElexandrino, Augusta coronata est A. C. ccccxxv. ex a. d. I. Ianuarii, quo etiam anno filiam Liciniam Eudociam peperit, vid. Marcellini Com. Chronicon pag. I9. ed. dirm. Paris I 6 I9. & Chronicon Mex. Ea qua fuit animi indole sublimi & injuriarum contemtriee, fratres tanta sororis fortuna exanimatos, atque jam fuga sibi considentes, retraxit, amplissimisque dignitatibus ornavit, vid. Chroniton Alexandrinum l. c. ipsorum malevolentia istud sibi patefactum ad gloriam iter agnoscens. Filiam A. ccccxxvii. bimulam Valentiniano Constantii &Plaeidiae filio desponsavit, vid. Marcellinum Com. l. c. pag. 2O. quae nuptiae eum Λn. CCCCXXXVII. consummatae essent, paulo post Eudoeia nostra Hierosolymam & loca sacra prima vice adiit, vid. Marcellinum Com. l. c. & plures apud Caistitim ad ciron. Alexandr. atque Valetium ad Evagrii Hist. Eccl. lib. I. cap. vi. Verum ut sunt res humanae parum stabiles, ita nec illa Eudoriae sortuna perpetua suit. Maritalem enim eoncordiam post aliquod tempus diremit os sensa, quam eur levem dicat, eamque se nescire affirmet cingitis de Fam. Byzant. pag. II. non Video, cum eam luculenter edisserant, gravissimamque su isse ostendant cedrenus Tom. I. pag. 343. Nicepborus i. c. & Marcellinus i. c. pag. αώ. Nempe Chrysaphio Eunucho, qui maxima tum in aula gratia florebat, quaedam cum Flaviano Patriarcha eo tempore simultates intercessere: quem
.um sede patriarchali ille euperet dejectum, id vero fieri non posse, quamdiu
166쪽
Pulcheriae praecipua esset autoritas, sacile animadverteret; Eudoeiae eontra eam muliebria studia aceendit. Illa precibus primum frustra animum Imperatori Stentavit, ut Praepositum a Pulcheria abstractum sibi adjungeret, atque sic ad se Pulcheriae autoritatem transferret. Inde vero, Chrysaphio instigante, porro instans postremo impetravit, ut aecersito Patriarchae Imperator praeciperet, diaconissam Pulcheriam ut ordinaret. Quam rem ille aegre serens clanculum ejus Puleheriae indicium feeit, quae jusso ad Eudociam transire Praeposito, urbe excessit, & privatam vitam egit. Sic rerum summa iere ad Eudociam pervenit. Quam Paullino Imperator, plusquam ferret Caesarei lecti honos, favere, interea temporis suspicatus, orta suspieione ex malo ingentis pretii, ab Imperatore Eudoeiae donato, ab ea vero ad aegrotum Paulinum, Imperatori qui erat in charissimis, atque ejus eum Eudoeia nuptias promoverat, mita, quod tamen a se factum ea, eum Paulinus Ierum omnium ignarus malo illo rursum donato Im peratori rem palam secisset, jurejurandi religione interposita negaret turbare ex ista occasione Eudociae felicitatem fortunae invidia coepit; id quod factum ei rea An. ccccxx XIX. Severe hinc Imperator id sactum ei exprobrans, Pauli, num quoque capite plecti iubens, Eudociam vero malorum omnium causam pulsa ex aula Pulcheria sibi extitisse conquestus, eam, ut discederet circa An.eeeextav. Constantinopoli Hierosolymam & loca sacra visitatura, permovit. In quo itinere Antiochiam delata, habita de laudibus urbis ad Senatum populum.
que ex throno aureo oratione, auream effigiem in Senatu, statuam aeream in musto promeruit. V. Chronicon. ΛleX. pag. 3I6. Hierosolymam delata multa ibi pietatis suae monimenta magnificentia regia condidisse perhibetur. vid. Nievbor. XIV. 1 o. Rediisse tamen CPol in dicst Canius in Familiis Byrant. l. c. ti post conjugis obitum rursum Hierosolymam prosectam esse. Qui ortus ex eo est error, quod Vir magnus apud Evagrium Hist. Eccl. lib. I. cap. I. Mee-pbora m Hist. Eccl. XIV. 1 o. Marcellinam l. c. pag. 24. legisset, bis sacra loca adiisse Eudociam. At illud explicandum ex iis, quae supra diximus, de priore ad ea loca prosectione, voti causa suscepta. Sane ex posteriori hoc itinere non rediit, ut ipsi animadversum cingio ad Chronicon. Alexandr. t c. sed diem
167쪽
obiit Hierosolymis anno V. Imperii Mareiani, iuramento, cum in ultimis jam esset, testata, innocuae sibi, quae de Paulino jactata suerant, calumniam assim xi fle. vid. Chromton Alexandr. pag. 3I6. & Cedrenum Tom. I. pag. 346. Sepulta est in Ecclesia S. Stephani, quam in suburbanis aedificaverat vid. Euagrium Lua. Illustris hujus Poetriae carminum memoria ad nos pervenit sequentium. Primum victoriam, qua debellatum cum Perss suit, Olymp. CCC. an. IV. ut apud duratem Hist. Eccl. VII. sto. est, heroi eo versu est persecuta, vid. Socratem l. e. eap. 2I. Deinde teste mcephoro Hist. Eccles X lU. 3o. Hierosolymitanos carmine affata suit, cujus ultimum versum apud eum servatum habes, unde suspicio mihi nascitur, orationem apud Antiochenos habitam, eujus se. pra meminimus, carmine quoque conceptam suisse. Quamvis tamen taeere non possim, versum eundem ab Evagrio dici, orationem ejus ad Antioche.
nos finivisse. Libellos eius duos in Danielem A Zachariam earmine seriptos se legisse ait netres Chil. X. Hist. v. 17. sqq. de quibus vid. Hotium Cod XXXIV. cetera vero commentaria se nancisci haud posse conqueritur. 339 Oxi
168쪽
Uκὶατευχον earmine ab ea redditam non notius tantum Cod. CLXXXIII. quod V io observatum, verum & gratetes commemorat. Laudes Cypriani tribus libris metro prosecuta est, teste eodem motio Cod. CLXXXIV. Homerocento. nes vero in Christum, qui ei tribuat, risus neminem ex antiquioribus novit, at certe sactum id a ira deprehendimus. Factum & a ranara Annal. l. c.
qui opus id a Parritis impersectum relictum, ab Eadocia persectum & digestum
esse doeet, idque patere ait ex inseriptione versibus hexametris ei ab illa praemi sta. Patruium illum proinde alium esse oportere a Pelagio Patritio, qui , Zenone Imperatore sublatus est, & cui Homerocentones tribuit Cedreum, recte
observat cingius ad Zonaram l. e. In catalogo vero Palatino num. 326. Patricii Presbyteri centones Homericos cum praefixo epigrammate Eudociae memorari observat idem, qui & in codice Colbertino eosdem centones perperam G. Axiae, Zoes sorori, Constantini Imperatoris, Basilii Bulgarofioni fratris, filiae ait adscribi. Eos ab Neur. Sivbavo & AU. Mamilio ante eum editos habemus, qui incerti Auctoris eos dicere, quam pemere heic aliquid affirmare maluerunt. 34
3 θ Ηune librum Meurate pro more suo deseripsit Celeb. Fabri itis Biblioth. Gr. lib. II. cap. 7. 3. 4.
169쪽
XXXIII. EUM IS a Patre Cleobulina dicta, supra a nobis commemorata jam fuit,
cujus hie rei indie tum saltem erat faciendum.
phus discipulas censeatur a Sitida in Σαπψω. Quod vero nomen ejus Eamea vel Eaneea vel Eui ea efferri dicit Craquesius in leg. connubial. XI. Gloss. i. Part. XI. Tom. II. Opp. pag. I 87 b. id codieibus, quibus usus est, corruptis
iur Eudocia Maerembolitissa, e vi opustuli Codex habetur in Bibliotheca Collegii Ludovici M. cons. . iam
170쪽
DE POETRIIS GR. Issa XXXVI. HEDYLA Attica, matre nata Mosebina, Iamborum Poetria, filio quoque
facta celebrior Poeta, quem motum rectius ceteris auctoribus, quam Bed lo-giιm Albenaeo vocari, judicium est του πάνυ Casuboni ad Abenaei lib. VII. cap. Ist. ipsa quoque hac arte excelluit. Atque ita ter te accipienda Albenaei l. e. verba: 'Hδυλη τοῖ ποιν, οὐ τούτου H Lλογου μητηρ, Mοδε Θυγατηρ της Ἀτὶικης, ποιητρίας. Ex quibus non video, quomodo Cl. Vossius de Poetis Graec. incertae aetatis in Mologus hunc sensum extundere potuerit; μ his matrem babuit Poetriam, Mosebinae Atticae filiam. Nisi pro flia errore typographorum filium perperam scriptum dicas. Λ tas illorum omnium incerta; Poema vero μευ, quod Scyllam vocavit, ex Athenaeo lib. VII. pag. 297. B. notum, qui ex eo versus nonnullos recitavit. 36 Pausaniam ejus in Boeoticis meminisse, quod miraquem in leg. Connubial. XI. Tom. II. Opp. pag. I 87. b. traditum, non memini. XXXVII.
B m. de la 3 Anmre notas ad Bainti jugemem fur les Ouvrage de Poetes latins, pag. 4ra. R. De Eudoeia antiquiore vid. praeter auctores allegatos, 'raeophanem pag. 72. ibique Iac. Garum in notis pag. s69. Θ-ν uiam de Uiltoria Poet. diat. V. pag. 28 a. a. 3e Menantiam in Historia Mulierum Philosoph. num. et . sqq. Vitam eius eleganter descripsit Auctor Gallua in Continuation des Me moires de Litterature & d Histoire Tom. VIII. Part. i. pag 3--ii 3. qui profitetur, se usum este observationibus Arumantii, quae Tom. XIV. & XU. Memoriarum Hiit. Ecel. leguntur. Vid. Journ. S . 373 . m. Dec. Pag. 43 s. sqq. Conserendae etiam sunt Reflexion, iur i ait chement d Athenais imperatrice dorient mur Paulin Favori de I Empereur ioul'on resutei Auteur de la vie d Athenais inserte dans Ie IX. Tome de Memoirea, quae exstant in Ribliotheque reisonnee Tom. IX. pag. 4s7 - 68. vid. Relati. Saxoniae ins de rebus liter. r 733. pag. a o. 3sy Commemoranda est hoe loco EURYDICE ex Plutarebi libro de liberis edurandis in fine, Tom. II. Opp. pag. . B. IIμνατεμ ἐις τὸν τ τεκνων σων πισMον πάνθ' ἔσα προσηκεν Tηδευ- , ζηλώσαν σαι τὴν 'Εὐρυδί ην, mrις 'Iλλυῶς δυσα, ψ τροβαρβαρω, ἔμως ἐπὶ τη Mαθέ- τ τέκνων, ἡ ἡλικιας ηψατο παιδειας ' ο αυτῆς Την φιλοθινἰς σημαίνει του πιγραρο ι δπερ ἀνοηκε τώς