Poetriarum octo Erinnae, Myrus, Myrtidis, Corinnae, Telesillae, Praxillae, Nossidis, Anytae, fragmenta et elogia Graece et Latine ... Accedit Gottfridi Olearii dissertatio de poetriis Graecis ... Cura et studio Io. Christiani Wolfii ..

171쪽

OLEARII DIS S.

XXXVII. De HEROPHILA vel EROPHILA, cujus in Sibyllis celebratur nomen, videnda, quae diximus supra g. Φ & 7. xXXVIII. HEsTIAEAM, sive II laeam Alexandrinam non video, quo jure in Poetriiseenseat Gerb. D. Vossus de Poetis Gr. inc, aetatis in Hesti , & ante eum Tira quellus in Leg. XI. Connub. glois I. se t. XI. TOm. II. Opp. pag. IS 3. a. cui Hestie male audit. Certe enim unicus, quo eius memoriam tuemur, Strabonis Geogr. lib. XIII. pag. 339. 379 locus Grammaticam potius, quam Poetriam suisse suadet. Nempe ad Homeri Iliada quaedam scripsit, examinans, an ad eam, quae sua aetate erat, Trojam Graeci consederint, & an Trojanus is sit Poetae eam. pus, qui inter urbem & mare est. Quae sane earmen haud olere, obesiores quoque nares deprehenderint. Sententiam nostram firmat mentio facta ejusdem in Scholiis minoribus, quae Didymo vulgo tribuuntur, ad Homericae Iliados γ.

XXXIX.

172쪽

DE POETRIIS

tempora refertur. Patrem Pana, matrem Echo et tribuunt, ut veteri Gramma-

eam faciunt Meianirae, uxoris Hippothoontis, ut apud eundem Grammaticum est, vel ut traditum Apollodoro lib. I. Biblioth. cap. y S. i. i) Celei. Ad quem cum Ceres divertisset, filiam amissam quaerens, neque ad eibum capiendum, ut erat moerore plane immersa, permoVeri posset, obscoeno sorporis gestu & scommatibus demum, iambicisque aculeis, quorum ipsa extiterit inven. tri X, eius pervicaciam vicit, quae quidem ab aliis Mythographis Bauboni tribui notissimum, vid Clementem Alexanis. in Protrept. pag. I a. ed. Paris. 429

De LAMIA, quae Arimin Sibyllam filiam habuit, ipsaque primum oraculis reddendis inelaruit, quod addamus supra dictis, ubi de filia ejus, apud antiquos

quidem nihil occurrere meminimus.

173쪽

aM OLEARII DIS S.

XLI. LAMPUSAE nomen in Sibyllis est, ita enim Colophoniam dictam esse Sibyllam x Suida in Σιβυλλα Κολφωνία habemus. Idem 1 Calchante eam originem duxisse ait, unde aetatem ejus colligas licet, vaticiniaque eam ti ora cula pariter ac alia quaedam seripsisse versibus testatur. XLII. LEARCHIDEM inter Poetrias censendam esse suspieionem injicit Catiamsin orat. ad Graecos f. V2. pag. II 3. ed. IVorib. qui inter reliquas feminas poesi apud Graecos claras eam retulit, eiusque statuam a Menestrato fabricatam dicit. Alibi me eius mentionem invenisse non re eordor.

MANTUS supra mentionem fecimus in Daphne, cumque eam carmina scripsisse vel recitasse satis haud constet, plura quoque de ea hoc loco non addimus. Certe diversam eam a Dapbne esse, vel ex eo constat, quod haec Delphis vitam

egerit, Apollinis ἰτις, illa Regi Clari matrimonio juncta fuerit, ut constat ex 'sino fab. CLXXVIII. 439 Cetera consulto praeterimus. ζέε XLIV. MEGALOSTRATE, summo Poetae Alcmani quae in deliciis scit, non sor-

T. τέ κεν κενεα δι- ε- Σιγα δ' εν νεκυεσσι ' το 1 σκ aT εσσε υιτερ ρει. I, ibi. ad inseres, Dam Monus transit inanis, Silentiam inter umbras es, ta oculis o unauntur mel se. 1e mi. Gratis interprete :In rnas ad Ditis aquas vox trans inanis ἔTrisD stini uisbνα ; ealetant lumina nocte. s. Haec fabula Europae historiam recenset, nullamque vel Daphnes vel Mamur mentionem fiest. Sed in sab, CXXVIII. inter Augures numeratur Maει. Troia quibus confirmamur illa, quae sunm not

c ιὰ Commemorandum hoc loco est nomen commentitium MARSEPIAE. de qua Nira uel as in ledem eonnubial. XI. glossae I. Part. XI. Mampia a Potitiam ister rictas cc isto femi a Dinta in earmiae ctii ιutilus Nutricia sv. aro, ubi tamen legitur Marpesial. Eι δε bae es iliad Tibulli lib. II. eleg. V. v. 6 .

174쪽

ma magis quam carminis suavitate animum ejus delinivisse credenda est. De cujus Poetae aetate cum plana sint omnia, circa Olymp. XXVII. floruit enim, nihil nobis ea ex parte ista Poetria nostra scrupuli iacit. Honori ejus consuluit egregie Albe us lib. XIII. pag. 6 O. συμμετρ- eam ab Alcmane adamatam dicens, atque animorum potius, quam corporum, istud commercium suisse imnuens, sermonibusque & cantu hanc seminam amantes sibi obnoxios fecisse dicens. Forma qualis suerit, ipsa innuit, ξανθαν sese appellans in fragmento ab eodem A benao servato, quod Veneris quoque epitheton esse se.

XLV. De MEGARA non est eur repetam supra de isibin dicti, eadem enim omnia ei quoque applieari debent. XLVI. MNESARCHIS vix aliunde nota, quam ex gusiani orat. contra Graeco S g. V2. pag. II 4. qui eam Ephesiam, ejusque statuam Euthycratem finxisse dieit, quem eum CXX. Olympiade floruisse ex Plinio lib. XXXIV. cap. 3. segm. I9.

constet, inde quoque Musarebidis aetas aliquid lucis accipit. 6 XLVII.

175쪽

OLEARII DIS S. XLVII. De MOSCHINA nihil est, quod addamus dictis supra, ubi de Hedyla, quae

vide.

Tom. II. Opp. p. 487. B. & Ct aqvellus in Leg. XI. Connubial. Glois. I. Part. XI. Tom. II. Opp. pag. I 89. b. a forma pariter ac eruditionis praestantia eommendat Lιtilantis in Mulcae encomto, Tom. II. Opp. pag. 377 I eam que inter Poetrias clarum nomen habuisse dicit. Thespiacam eum intelligere Myiam, nulla idonea autoritate eidem assirmatum orial , Treaquello & Q. Meuagio in Historia Mulierum Philosoph. g. 88. Sa e enim duas Araias utramque Poetriam, commemorat Suidas, 68 Thespiacam alteram, alteram Spartiatin, illam Lyrico carmine excelluisse, hane in Apollinem & Dianam hymnum composuisse dicens, quarum an istam an illam Lucianus reipiciat, dicere non est facile. Imo si audiendus Θra lus, apud Luciavium Coranuam nonnulli respici putant, nempe & primam Corinnam Corinthiam & tertiam Thebanam Mi ιαν cognominatam supra nobis ostensum est. Melius vero tonveniret, si Corinnam Thespiacam hoc nomen tulisse eonstaret. Eadem incertitudine laboramus in loco Clementis Alexanis. Stromat. IV. cap. 19. pag. 323. 9 , quo MFa & Sappho junguntur. De a ia Pythagorica hic nihil dicere attinet, nihil enim illi cum poesi, egitque de ea satis diligenter Mevagius i. c. neque de Atheniensi meretrice ejus nominis apud Lucianum l. c. est, quod addamus. x LIX.

176쪽

Poetarum hist. T. II. Opp. pag. i 68. F. & dial. IX. pag. 487. C. & Traque, lus in Leg. Connub. XI. pag. I p. b. favereque ipsis posse videbatur, quod sevibius post Albe um constanter Mοιρω scribat, ubi de 3- μοσυνi ς auctore agit, eamque Βυζαν ιιαν Vocet; Mυρὼ Vero absolute appellat eam, quae hymnum in Neptunum composuit. At in eo saltem ratio non constat Getrali, quod Moeroni hymnum in Neptunum tribuat, reliqua omnia, quae de Moerone habent Albe tis & statbius, ad Myronem reserat. Nee Tira vellus melius hic procedit, qu4 MIroni non tantum omnia eadem tribuit, quae de Moerone antea dixerat, verum ti alia omnia deineeps, quae unius aetatis personaeque ejusdem esse non poterant, permisceat. Mihi omnino cum Paulo Colomeso ad Gyraldi dial. III. de Poetis pag. I 68. verisimilius videtur, eandem esse, quae MFro &Moero dicitur, seminam; sane enim in Moeronem Eusta ibit & Athen i competere omnia videntur, quae Sui as habet de MFraue ; eamque sententiam Viris Claris. simis Lud sero in notis ad Suidam l. c. & D. AU. Fabricio Biblioth. Graecae lib. II. cap. I 3. num. 48. pag. 386. etiam placuisse video. so) Byzantium ea patriam habuit. I tatem manifestam reddi ex eo putamus, quod Homeri Tragici exstitit mater, ut non Midae tantum constat testimonio fvid. num. VI.

laudata Allatio de patria Homeri cap. 17. qui inde emendandum Suidum in Mυρω alibi docet, & pro 'Ol ιηρου τραγικοῖ θυγάτηρ substituendum μ τηρ esse. Floruit autem Ptolemaei Philadelphi aetate Minerus isse, adeoque post Olymp. CXXV.

177쪽

OLEARII DIS S.

I fg CXXV. Unde colligo, omnino Myronem nostram esse, cujus rituam iuxta M.tianum fnum. IX.J fecit Cephis odotus. Vir doctus quidem putavit, distinguendam ei se hanc Catiani MFronem a nostra, hoc ipso argumento, quod illam Cephisibdotus finxisset, quem constat ex Phκio floruisse Olymp. CII. At meminisse debebat, duos extitisse Cephisiodotos juxta eundem Plinium Hist. naturai. XXIV. I p. quorum posterior Olymp. CXX floruit, & cujus aetati praeclare

convenit cum suppeditatis temporum MFronis argumentis. Rῆcte vero eidem Viro doctissimo notatum, non posse eandem eum nostra esse, cujus in Erinnae

epigrammate supra allegato frium. VIII. J mentio est, id enim temporum non fert ratio, nam de fide quidem Epigrammatis Erinnae non erat dubium movendum; neque sane Erinnae epigramma Poetriam suisse eam, de qua loquitur, innuit, neque alias illud nomen inirequens, cum MFrus Rhodiae quoque Philosophiae studiis deditae, Sui as meminerit. Ad nostram ut redeamus, ea Andromachi Philologi fuit coniux, atque inter ὐ γρά*ους mulieres resertur ab Antipatro Anthologiae lib. I. cap. 6I. epigr. 3. Praeter εω vero Vel μελη ἰπὼν quoque & epigrammatum eam Poetriam extitisse, ni alae est proditum. In hymnis ejus est ille, quem in Neptunum eam scripsisse ait Eustathius f num. V.J Eπους quoque memoria superest, quod μνημοσύνην inscripsit, & cujus insi gne fragmentum apud Albenaeum fui d. num. II.J habemus, ex quo illud 'Lmius Ursinus Femin. illustr. Poemat. pag. 42. repraesentavit, emendatius in quibusdam dare potuisset ex Eustatbio snum. XIJ qui ibidem partem ejus servavit. Eodem carminis genere scriptas fuisse ejus sita, sive diras, ex quibus Alcinoes sabulam repraesentavit Parib nius, fnum. PIIIJ ut non immerito Clarissimus Fabricius i. c. suspicatur. Epigramma ejus unicum ex Anibologia svid. num. III.J Fultatis Ursinus repraesentavit. Λddimus hic alterum ineditum ex Collectione Agathii ex Holstentanis schedis descripta svid. num. X. J Antequam finem saciam, loci ni famae &c. fvid. supra pag. 36. not. 3.J

MYRTIS Anthedonia inter Lyricas praestantes allegatur Antipatro in Anthollia lib. I. cap. 6 I. ep. 3. De aetate ejus constat ex eo, quod supra in Corin- Di siligod by Corale

178쪽

ua ex Stida fvid. num. II.J retulimus, ab ea Corinnam institutam suisse, adde, quod Pindarus quoque ex schola ejus prodiisse, eidem Suidae in Πυλαρει num.

III. J dicatur. Cui rei non bene convenit cum eo, quod, cum de Corinna ageremus, observavimus, reprehensam scilicet a Corinna Myrtidem fuisse, quod, se. mina quae esset, cum Pindaro in tertamen auderet descendere. 313rιidem no stram Ποι rustis laudat Plutarctas, num. I.J atque ex ea de Eunosti He. rois loco quaedam prosert. Statuam ejus Boiscum finxisse dicit Catianus..

De MYSTIDE alibi me legisse non memini, nisi apud Catianum in orat

ad Graecos segm. Da. pag. II . ed. Inribi, a quo inter celebres Poetrias ea re. fertur, statuaque honorata esse dicitur, eamque quidem Aristo otus finxisse perhibetur; ut non videam, cur meretriculam eam dicat Vir doctus Frane. Iunius in suo Statuariorum ti Pictorum veterum catalogo.

LII. NICOSTRATA in Sibyllis censetur, eamque cum Carmenta eandem faciunt, de qua in Poetriarum Latinarum historia dicere malim. Nam illius dicitur carminis auctor, quamvis Arcas semina Graecarum censu non sit excludenda. Eam eum Gemide eandem sacere Plutarebum in Quaestion. Rom. T. II. Opp. pag. 27 8. B. notum est, & tum quoque pluribus dicetur. LIII. NOSSIS Locrensis suit, quod antea non observatum, ex epigrammatibus quibusdam ejus, nunquam prius editis probavit Ricb. Benildus. fvid num. III VI.J Abini bonis Tarentini vel Syracusani aequalem suisse, patet ex epigramma' te, quod ex Anthologiae lib. III. edidit Fulvius Vrsnus, vid. num. I. J quod unicum ille λειψανον ejus reperire potuit. Aliud Hostentus & Ber elitis in notis ad Stephantim num. III. attulerant, idque emendatum magis dedit paulo ante laudatus Bentibus, qui & tria alia inedita ejusdem seminae epigrammata in lucem primus protulit, quartum in Samythae reticulum, Veneri dedicatum, Suice in Δαιίαλεον & Σ allegatum, edidit Cl. Rusteras ad eum Aucto-

179쪽

rem. vid. num. III. Quae omnia & nos deprehendimus in aliquoties laudata & a Nobilissimo Goetrio nostro nobiscum communicata Agathii collectione. In qua praeterea & quinque alia invenimus. vid. num. VIII XII. PLIV. NYSIS G1ralis de Poetriarum historia dial. III. T. II. opp. pag. IIO. C.

quidem commemoratur, & ex eo Toraquello in Leg. Connub. XI. pag. I9O. a.

saὰ id tamen sateor nominis nulli bi apud antiquos se mihi obtulisse. Suspicio mihi est, ex corrupto Myssos nomine essi iam hancce Poetriam natam esse, sed ea de re judicium esto nasutiorum. 13

si 2 Ad haee accedit es am inum. II. l eius epigramma, quod in Anthologia ἀδωλον inscribitur. Celeb. sc taedius ex num. IU. probat, 7beusicida, filiam Cleochae, suisse matrem modis, R ex num. VI. conjicit, M linnam forsan pro MI is filia habendam esse. co2 Laur. Crasso, in Istoria di Potiti Greei pag. 36 . CH Nisi rem sti Misse Digrammi, tremas ηρπ

ἐπει

180쪽

DE POETRIIS GR.

PELEAE, s Pelea es Dodoneae sunt eolumbae, fle quibus nihil nunc adden dum iis, quae supra jam de illis nobis observata suerunt. 142

LVI. PHAENNIS ex Chionibus orta, Principis ejus gentis filia, iis temporibus extitit, quibus regnum Antiochus capto Demetrio oeeupavit, iuxta Pausaniam in Phocic. lib. X. cap. I x. pag. 828. hoe est annis sere ante C. N. CLXXIV. Vaticinia ejus sua aetate adhue obvia esse, diserte idem testatur, quorum tamen

quidquam hodie superstes esse non putem. 11 Sunt qui Dodonae eam ora

gula