Rheinisches Museum für Philologie

발행: 1833년

분량: 667페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

301쪽

13. 91 'ει παντος δε τρόπου - θανατω ζημιωθῆναι.

302쪽

τοῖς αλλοις απα si τιμωρειν υπὲρ σφῶν αὐτῶν Ἀγορατον

τινες οντες πολῖται καὶ αυτοὶ καὶ ων προς ηκοντες ἀδικού

βολον παρὰ βασιλέως του μεγάλου φιάλην χρυσον, ὼς 'Αριστοφανην λα β εῖν ἔκκαίδεκα μνας ἐπ' αi'τη, αν

μνας' πολλῶν γὰρ ἀγαθῶν καi ἄλλων χρημάτων

303쪽

λαβεῖν εκκαίδεκα μνας επ' αυτη δανεισαντα, D' εχοι ἀναλι- σκειν εις τὰ της τριηραρχιους. 21, 20 οDκουν αζιον πειθομενοις κατηγόροις τοιουτοις

304쪽

ἀστρατειας μεν αει ἀγωνιζύμενοι τηλικουτοι γεγόνασιν. Or. 28, 13 ο σοι 'μεν ἐλευθεριις και του δικαιου 5Πιθυ- μουντες - των νμετερων κινδυνων μετε Iχον, ου Πονηρους ε,αι πολιτας , οὐδε αδικως τονἔοις φημι αν ειναι υπόλογον

ῖνα κακῶς, εἴ ny δοναιντο, ἡμεῖς ποιήσειαν, τουτοις 'νμας αν τους ε πετρέψατε, ώς μεγύλην και ελευθέραν

θους περ i τῆς πατρίδος καὶ ημῶν αυτῶν γίνεσθαι, Πιπτε U-οντας μεν τοῖς θεοῖς καἰ ελπίζοντας ε ni το δίκαιον μετὰ rων αδικουμενων ε σεσθαι. Tie lepten

306쪽

3u Cicero'δ Cato maior c. 22 g 79 Quaro, si haec ita sunt menn meine Seele unperblidi ist), sic me colitote ut deum,

Ain una ost interiturus animus cum corporo, vos tamen deos verentes - memoriam nostri pie inviolatequo servabitis' gegen

εφωρατε. g 18 τὰς δε των α δικαπαλντων φυλὰς ουπω κατενο- ησατε οἱ ους μεν φοβους τοις

μιαιφόνοις ἐμβάλλουσιν, οἱ Ους δὲ

παλαμναι ους τοις ἀνοσιοις ἐπιπέμπουσι; τοις δε φθιμένοις τὰς τιμὰς διαμένειν ετι αν δοκεῖτε, εἰ μηδενος αὐτῶν αι φυλαι κυ

παῖδες, οὐδε τουτο πώnοτε ἐπεί- Nolito arbitrari, o mei carissimi filii, me cum a V bis discessero nusquam aut nullum sore. Neque enim dum eram vobiscum Rnimum meum videbatis, sed eum esse in hoc corporo ex iis

rebus, quas gerebam, infelligebatis.

Nec vero clarorum Virorum post mortem honores Per

manerent , si nihil oorum ipsorum animi efficerent, quo diutius memoriam viri ten

307쪽

ει τε δ εγώ δεο μαι. εἰ δεμ 4 οντως, αλλὰ μενον Ια η

in corporibus essent mortalibus ViVere, cum excessissent ex iis emori nec Vero tum animum esse insipientem , cum Ox insipienti corpore evasi88et, sed cum omni admixtiono corporis liberatus, purus et integer esse coepiSSet, tum esse sapientem. Atque etiam, cum hominis natura morte dia- solvitur, ceterarum rerum Per spicuum est, quo quaeque dis codat ; abeunt enim omnia illuc, unde orta sunt; animus Vero solus nec cum adest, nec cum

discedit apparet. Iam vero Vi dotis, nihil esse morti tam simile .quam Somnum. Atqui do mientium animi maxime declarant divinitatem suam; multis enim, cum remissi et liberi sunt sutura prospiciunt. Ex quo in- tolligitur, quales suturi sint, cum Se plane corporis vinclis relaxaverint. Quare si ha ocita sunt, sic me coli toto ut deum; sin una est interiturus animus cum corpore, vos tamen deos Verentes, qui hanc omnem pulchritudinem tueantur et regant memoriam nostri pie inviolat. quo SerVabitis. .

308쪽

gieero unb Xenophon.

ετι, επειδαν et ου ἀνθρωπι νου βιου τελευτήσω in nolite arbitrari - me cum a Vobis discessero nusquam aut nullum sors.

einen unb Sualuhrungen aut ber anherii Selle an ben grietillen Tert an hiδ tu ben Vorten: εἰ μεν οντως ἐχει si haec ita sunt),mo bei Cicero an stati και τὴν ἐμὴν φυχὴν κατ αιδουμενοι ποιεῖτε α εγῶ δέομαι 'eht: sic mo colitote ut deum,

310쪽

me colitote ut deum in sic me colitoto ut dixi nahe genu g

SEARCH

MENU NAVIGATION