Rheinisches Museum für Philologie

281쪽

Do Τhoocriti carmino a soli cocum sontentia Horatii, Od. IV, 1, 37: , nocturnis ego somniis iam captum teneo, iaIn volucrem Sequor to per gramina Martii campi, te per aquas, dure, volubiles . V. 24 sospitator utriusque nostrum iudicio Berghius Exstitit. Codicis haec verba sunt: χ, παυσαοθ' δ' ἐνιαυτος οὐ χαλεπαὶ ου Initium versus habet collocationem eandem verbi πανσασθαι, quas est id. XI, 28 παυσασθαι ὁ ' ἐσιδών τυ, καὶ et στερον

V. 25 to Bergiuumque secutus verba codicis. ταυτα ἄτερα πολλὰ nor' εμον Θ μον εμεμφάμαν servavi, nisi quod do Berghii sontentia προτ' correxi et Ahrensii, id. XXVIII, 6, exemplum imitatus accentum εμον, et δρομον, Per inde atque v. 12, non ignarus id. XXIX, 36, ubi AhronsiuA quoque θυμ v scriptum edidit, et Τιαλλα novavi. De verbo μέμψασθαι cs. Theocr. II, 144. Vss. 26-27 nihil est quod quisquam dubitet, quin emendati satis sint a Bergrio, qui ea, quae supra scripsi, ex his verbis codicis eruit: oio δε τουτ' εφτ' o τις δοκει μοι τον δολομάχαναν νικύπειν ερον ' οἶτος δοκεῖ μοι τῆς Mnερ αμμ

Verbum δοκίμωμι o. gr. in Sapph. lim. 111 Ahr. et in inscriptiono Memnonia Letr. 24, 73 legimus. Adiectivum δολομάχανος admonet nos de verbis Simonidis, segm. 42: σχέτλιε παῖ, δολόμητις Ἀφροδιτα τον ' Aρει δολομαχάνον ι ἐκεν si de descriptions Amoris Mosch. I, 8 sqq. V. 28 hoc utiquo dici dobuit, quod similibus verbis Catullus, LXl, 206, expressit: illo pulveris Asrici siderumquΘ --

cantium subducat numerum prius, qui vostri numerare volt

multa milia ludi cf. et Catuli. VII, 7 - aut quam sidera

multa, quum tacet nox furtivos hominum vidoni amores nostri cetera). Itaquo scripsi - δοκι μοι τοiς υπερ αμμέων ευρειν βραῖδι ως ωστέρας οπποσύκις εννέα, eaque verba sic interpretor r,,qui se Amorem putat posse vincere, is putat se in Venirct numerum altrorum , vel, ut poeta dicere maluit, , putat se possis astra invenire et dic oro quoties exutot numerus illo sanctus novenarius . Eustath. Il. p. 180, 183. Habos

igitur idom dicendi gonus, de quo dixi ad id. II, 69 φραζε ο-ικετο). Quintil. X, 1, 62 Stesichorum quam sit ingenio Validus

materiae quoque ostendunt. De verbo cs. et Herod. I, 5, 1. Vt εννέα scriberem, porsuasit mihi Curtius, quod hoc vocabulum proximo a verbis codicis abest. Quamquam ὀΠΠοσακι μυριοι

mallem, si liceret per codicem, in quo haec habemus: ετ ρειν βραδιως ἀστέρας ὁπποσύκιννενν ευνέα. Ex his verbum ευρειν iure a to rorantum esse iudico, de ceteria

282쪽

nuper a Theodoro Berghio edito. 261 vero dissentio. Suspicaris enim postam hoc sero dicore voluisso: ..qui amorem Vinci posse putat, is stellas quoties novenste sint inveniri sive stellas numerari posse putabit. uuare scripsisti: - οἶτος δοκίμοι τοiς ι περ αμμεωνευρειν βραUιως αστέρας οπποσσίκιν έ νατοι contra Borgicius: - ουτος δοκίμοι τοiς Pπὲρ αμμεων μετρεῖν βραῖδιὰς ἀστέρας, οπnοσσάκι μεic νἐ . Vocabulum aeolicum 'ραιθέως, a Bernio abundo testimoniis vinterum munitum, quandam etiam auctoritatem ex Theocriteo vo

eabulo βράκη habet, id. XXVIII, 11. Cf. Sapph. lam. 74 233.

VSs. 29-30 nunc tua opera ad Berghii studia accedente innatos QRAe existimo, dummodo v. 29 κατ' αμφενα, id quod eg0 pro τον αμφενα scripsi, adsciscatur. Praepositionem κατυ

vel ab auctoritato Homerica Iliad. ω 406. Odyss. χ 3283 sistis habere praesidii mistimo. Codex quidem haec propinat:

και νυν εἱτε θέλω. χρη με μακρον εχοντα τον αμφεν Βλκειν τον ζυγον' εἰ ' ονκ εθέλω ταυτα γαρ tJγα θέος. Verum Vidit Bergkius, quum versu priore ειτ' εθέλω, id quod posterioris versus concinnitas postulat, et σχόντα reponeret: Verum tu, mi FritΣschi, vidisti, quum Oxtremo versu' poAteriore, sibi Bergkius Αγαθος edidit, ωγαθε scriberes. Me vero urtieulus τόν ante αμφενα vocabulum a Berghio luculento vindicatum malo habuit. Potius καz' roquirero ridotur oratio. VO-cabum αμφην ab Hesychio, ubi αυχὴν pro ui λην legendum, mmemoratum, ratum est. Τhoomidis succurrit vorsus illo

l023, o iurοτε τοῖς θροισιν υπο ζi γὰν αυχενα θησω. Pra terea cs. Theocr. XXVII, 20. Theocr. XII, 15. Hor. Sat. II, 7, 91 eripe turpi colla iugo. IIor. Od. I, 33, 10 sic visum Veneri, cui

placet impares formas atque animos sub iuga aenea saeva mit tere cum ioco. Od. HI, 9, t 8. V. 31 eruiolitus a Berghio ost, cuius nos sententiae Recea rimus. Codicis haec est varietas exigua: -

βουλεται Θέοσος καi διος εσφαλε μέγαν νόον. Cum his Pseudotheocritum comparo, id. XXIII, 4-5 , ubi Vers Ahrensius correxit: κο i)κ ξδει τον Ἐρωτα, τίς ην, θεός, ἁλίκα ἔζζα χερσι κθατεῖ, πῶς πικρὰ βελ' ποτι καi Λίαβάλλει. V. 32-33 haec a codico suppeditata sunt: παντας κυπρογενηας εμε μὰν φιλον επάμερον σμικρας δε vόμενον αυρας ο μελλων αἴκα φορεῖ. Veneris quidem commemoratio talis est, ut Moschum imitatorem, . id. I. 2li loqui existimes. Sed aquam quis citius o pumice qum Fententiam ex his roliquiis exprimi posse arbitretur. Τu tamen praeclare vicisti his, quae ipso redoptavi, erutis. Sed firmare, quae 8cripsisti, his rationibus liceat. Poeta quum id significare vellet, quod Tibullus, I, 6, 3 scripsit: ,,an gloria magna est ius i

283쪽

Ds Thoocriti carmino aeolico etc.

dias ἐσφαλε) homini composuisso doum2 mortalem hominem

cum solio caduco vi ventorum celeriter ex arbore decusso com

parat, usus imagine - ad quam tu ipse provocas - Homerica, Biad. Z146 : οῖ' περ φυλλων γενη, τοιο δε και ἀνδρῶν. φύλλα τα μέν τ' ανεμος χαμάδις χέει -. Haec extrema interpretionem parant verbis nostri poetae σμικρας δε μενον αἴρας. Quam notum autem Graecis illud dictum Homoricum fuerit vel o versu Simonidis segm. 85 60, 23 intelligitur: ἐντο κάλλιστοι Xῖος εειπεν ἀνήρ ' ,,οιη περ φύλλων γενεῆτοι η δὲ καi ἀνδρῶν M. παυροι μην θνητῶν κτλ. Mimnermus

vero lag. 2, 13 4μεῖς, inquit, ora τε φύλλα φύει πολυανθέος

ηρη εαρος - τοῖς ικελοι πήχυιον ἐπὶ χρονον ανθεσιν ηβης τερπωεθα. Iam quod ego propter Flaccum meum Od. I, 36, 16 sebrovo litium 3 in vorsu latino dixi issolium breve , id Theocritus adiectivo ἐπάμερον so sacilius significare potuit, quod nemo non in aecus audito hoo vocabulo do mortalitato generis humani cogitabat. Audiamus modo Pindarum Pyth. VIII, 923: - ἐν ὀλιγω βροτῶν τὸ τερπνὰν αυξεται -. επάμεροι ' τι δέ τις ς τι δ' ου τις; σκιας οναρ ανθρωπος. Audiamus Aeschylum

Prom. 5463: τις ἐφαμερι ων α ρηξις; Ου δ' ἐδέρχθης ὀλιγοδρανιαν &κικυν ἰσονειρον, τὸ φωτῶν δέδεται Mein. γἐνος ἐμπεποδισμένον; Audiamus Platonom Logg. XI p. 923 Aὶ ἀφιλοι, φήσομεν, καὶ ἀτεχνῶς εφήμεροι. Denique his ipsius Theocriti vorba addamus id. XIII, 43 ἁμιν -, οι θνατοi πελόμεσθα, τὸ δ' αυριον ουκ εσορῶμες. Ad extrema verba d sendenda opportuns memor fuisti Lysiae, Eratosth. g 28 πῶς υμεῖς εἰκὸς αποδέχεσθαι; Restat ut commemorem Bernii coniecturas, qui versus ita consormavit: καυτας Κυπρογενήας' εμε μαν φιλον ἐπώμερον σμικρας δεύμενον αἴρας ανέμων οὐ δικαον φορεῖν ἔSed φιλον producta prioro syllaba, vol potius φίλλον, ut Pirecet Bericlo p. XV, nec mihi probabile est neo Curtio, qui quidem potius φυλον coli. Biad. E 441 Soph. sem. 518 Dind. εν φῆ- λον ἀνθρωπων μι' εδείζε πατρὸς καi ματρὸς ημῶς δμήρατους πάντας) scriptum fuisso suspicatur, adhibitis etiam Oxemplis graeci vocabuli γένος Odyss. J, 63 ανδρῶν γένος ἐστε διοr ρεφέων) et Odyss. o 267 ἐξ 'Iθάκης γένος εἰμι st vocabulorum

Teutonicorum atque Anglicorum menschoescind, mantand. Ainuo haec fortasse tibi ipsi nunc arridobunt. Itaquo sor sententiam et lac ut reliqua, quas de Τheocrito rocondita habes, mox publici iuris fiant mihiquo, dum oporae typothotas in Oxtromnparto Τheocriti mei occupati sunt, pateant. Vale. ScriΡsi

Lipsias Id. Ianuar. MDCCCLXVL

285쪽

Super sepulchrum Paulo.

Scipio quam genuit, Paule fudere suder J par

Grecorum sobolis Agamennonia inclita prol . . Oo iacst in tumetula is auδ um, Ioeint eδJ. Paulam dixero Eustochiae genetrix Romani prime Pauperiem Christi, Bethlemitina rura se In foribus spelun . . Respicia augustum praecisa rupo sepulchrum 3Ospicium Paulo est ces tia regna tenentia Quo fratrum sic cognatos patriamquo relinque

Divitias sobolo Bethleemi con . . . .

His s aul ci Duitura locis felix, ubi dona magorum Portantur regique hominiquo deoque dedero Pie 2uden am gnde bes exsten epigrammeε ruhren von einem Pelect

Respicis augustum praecisa rupo sepulchrum γHospicium Paulo est celeatia regna ἀenentis. Fratrum cognatos Romam patriamque relinque Divicias sobolem Bethloemitico conditur antro, Hiis fruitura locis solix, ubi dona magorum Ηlia praesepe tuum Christo atque mistica magi Munera portantes hominiquo deoque dederunt.

286쪽

Hic praesepe tuum, Christo, atque hic mystica magi Munera portantes hominique deoque dedero.

do incarnationo v. 8, tom. XIX p. 773 Mign. und d. r. m. 357J.

Thus aurum myrrham regique hominique deoque Dona dabant;

nehmend qui gelassen haben. 'Pulchorrime munerum Encramenta Iuvencus Presbyter uno versiculo comprehendit: thus aurum myrrham regique hominique deoque dona serunt'. - Uenn alio

287쪽

Porvia divisi patuerunt caerula ponti. Et ieiuna novum vomuerunt marmora Potum. Sicca peregrinas stupuerunt marmora plantas. gelicis tremefacta minis affatur asella. Edidit humanas animal pecuale loquellas.

cara mihi anto alias. neque enim novus iste Dianao' folgenver estali liest cara mihi ante alios otc. usque Dianae', ist eben nurein gehler 8erauδgeberδ, unus e multis. mu, dielmebr an

288쪽

bie beide Ruloren don der alternben Sara mathen lib. in genes.

Intoroa steriles iam pridem sessa per annos Pordiderat etiam votum iam Sarra parentis. Et quia praegelida partum non poneret alvo

Ad secunda suum coepit lactare maritum Gaudita. Saucia iam vetulae marcebant viscera Sarae Mandaevo consumpta situ prolemque negabat Frigidus annoso morions in corpore Sanguis. Cum senioro viro gelidi praecordia ventris

In partem tumuere novum tremebundaque mater Algentes veneratu sinus etc.

289쪽

Eliam - ministri I, 170. - 280 agmen pavit inorme VI, 264, 5. - 310 quem - sperando tepescit m I, 350.

290쪽

Imperii facitus gemina vicennia signa. Pagina 1loxuosa tramite vota notat. Constantine genis ΙIelicondo italia natis Munera devotis haustibus Ora rigans. Hoa rupes Cirrea Boiiet videatque coruscos Pontum nobilitas altera Roma duces. Sed nunc to victor ultima pictas honorum Contentum tenui munera Musa cupit. Quod textu scruposa siet mea pagina simplex, Dissorat Augusto Calliopea mea.

g. Seio. Nomε E. 71. - De quibus sermo nobiΗ hoc loco non rit, sed do iis tantum libris qui Mosaicam historiam conti- uuantes Exodum et reliquas Heptateuchi partes persequuntur, atque Alcimi Aviti nomino in nonnullis bibliothecis reperiuntur. quos ego ut ad Avitum portinere non abnuerim, adeo tamen rudes passim et impolitos ac mendis scatentes in tribus quae vadi exemplaribus animadvorti, ut religioni sit opus quod auctor ipse ui fallor hoc habitu premi mallet in lucem evulgare. Singulorum autem librorum initia, si cui animus est cognoscere, ex subiecto indice deprehendet. Alc. Aviti metrum in Exodum. versus continoi MCCCXXVII. Intersa varios agitant dum tempora cursus Et nova succiduo surgit de germine Proles.