장음표시 사용
11쪽
ae rerum id latum duci rarat, quae ab late flectu se sic, ut supra, auferantur, vel delentur, non autem quod memoria in totum pereat respectu niuersorum, quia quousq; intellectus agit, alicuius rei, vel altem illiu circa quam de praesenti agri, super sit memoria,Oportet,non tamen per hoc asserere intendimus, quod agentis intellectus actus ipsa vere sit memmorii, sed quod fere impossibile sit, ut post hu.ulaiodi actum cognitae quoq; aliquantisper non perseueret recordatio rei, quze recordat Onis perseuerantia ipsi ascribitur memoriae Actus enim intellectivus, quatenus ad ipsam in ordine actualiter formanda considetatur intellectio nem , seu intelligentiam, internus est ipsius intellectus discursus inter semet mutuo duorum velut de re sibi ipsis proposita inuicem disputamitum in hunc praecise habitus finem, set eiusmodi disputationis medio etenebris ad lumen discussa deducatur res deducta autem ipsi, prout ista ipsa re vera illa extat natura, reues ta maneat intellectui Eccles. c. A. nu. Is Iob c. 2Ο. .3. Apost .ad Epb. c. s. nu. I9. Na actus huiusmodi in sui est substatiare vera lumen ab ipso agente excitatum intellectu, quod in oblatam, seu propositam percutere incis piens rem, eam sigillatim eius illustratione detegendo vadit, donec tola plene illuminata legie, impla prout re vera extat natura sibi manifesta fiat: manifestata autem,eius ipsa lumine sit lumen erus, Apost ad bri . . u. Is eiu ergo quatenus lumine ma vitii lata manet indiuisa revera illius est pars luminis illuminatis illa,ab eius ideo lumine sic esse chalume,eius re vera de lumine est lumen eius. Intellectio sic te iam inesse formata, quam intelligentiam appellamus naturalium est Egies
rerum, alio quae nomine illarum dicemus et se veritatem ab intellectu
agente persus mei naturalem intelligendi actum in propria in semetipso conuersa luminis substantia, in quam in proprio ex se in eam repercutiente inmine, & ab ea in se rursus reflectente, velut in speculum ex tui in se ipso irradiatione luminis essictum,&s armatum conspiciens se ipsum sic, ut supra, suo exacto eamdem illuminatem in se veritatem, suo ac lumine eam in sui in se conuertentem luminis lumen conspicit, de videt, eiusmodi autem conspection visio propria,& naturalis ipsius est intellectus vita. Nam si eut viventis vita, nil aliud est, ipse quam absolutus,& perfectus videndi actus, quem ipsurn vivere appellamus si
tellectio sic, seu intelligentia ipsius cum sit absolutus, perfectus inteuligendi actus,quem ipsum intelligere appellamus, ipsius propria,& na. turalis sit intellectus, in , consequens est, propterea scriptum est mismιοι Domine mellectum. -m PDLaιλ nua 2D 3 Q. eZ qq. .
12쪽
Memoria verti earumdem viventis est veritatum imaginis rerum sie, ut supra,ab intellectu perceptarum, ac in eius conuersarum lumen perennis in illo permansi arum ab eo dilectione. eiusmodi aquam peris mansionis glutino,n sui ipsius infixa, seu conglutinata, de retenta subastantia. etentionis cuius perennitas, & conseruatio eiusdem est intelle
Uerum licet animae intellectivae potentia in se ipsa natura vivens sit, di immortalis,prout est vere, Sap. c. nu. 22.22. 2 3. illa tamen cu libera sit, ut iam dictum est, ut ita sit non ex necessitate, sed ex spontanea sua agat voluntate, necesse est, hinc est, quod dilectio, seu illius vo .luntarium sciendi desiderium, illius quoque sit voluntarium vitae motus principium,&causa, quo se ipsam videlicet ad agendum voluntariε
intelligentiae, intellectivam quam diximus esse vitam, ipsius quoq; perficiendae intellectivae, ac in else formali deducedla vitae et principium, Scausa, Ecclj.6.n 34. similiter: eiusdem intellectivae conseruandae vitae dilectio illius est principium, O causa conseruationis, quam conseruationem memoriam appellamus, cuius dilectio re ipsius est dilectio veritatis,quia spirituum, ac spiritualium hypostasis formandae,ac conseruandae principium causa,&glutinum ipsa est dilectio, Deut. c.IO nu. IF Reg. p. 18 nul.Aα
Per huiusmodi tamen ab ij, quae in superiori a nobis assirmata Deo runt capite non recedimus, quia ibi de mutua actuali vicium ipsarum partium intellectus permutatione locuti fuimus, quod nempe intelle ctus ad intelligendu se voluta me moueat, ac re ipsa voIutarie intelligat: viceq; versa, quod voluntas ad volendu se scienter moueat,ac, quidquid vult, re ipsa scienter velit. Hic autem primo egimus,de huiusmodi victu permutationis colligatione atq; colligationis principio,& causa,ipsam, quam diximus ruisse,&esIe mutuam alterius in altera permansionem, qua velut medio mutuo sic permanentes sibi inuicem proprias per eorum reciprocum contactum, adhaesionem communicant vices. Secundo vero, quod huiusmodi principium,&causa permansionis ipsa sit inter huiusmodi sic permanentes mutua dilectio, quam spirituum, spiritualium diximus esse glutinum, quam dilectionem esse debere,sim, liter dicimus,qualem decet ipsum habere intellectum , scienter videli- Oluntarie conceptam, non autem qualem eam dicimus esse as
13쪽
fectionem naturae, qua res una alteram sibi eiusdem affinitate naturae eoniunctam occulta quadam ipsius naturae vi appetere inscia rapitur, quam sympathiam appellamus quoniam huiusmodi affectio quatenus talis ab ioso est penitus aliena intellectu, cuius proprium est intellectrae agere,vi intelligere, quod agit . Nam pars unaquaeq; intellectus suam praecipuam licet retineat virtutem, a qua suum proprium sortitur nuomen non separate tamen , seu priuatiue ab aliis eam re ipsa in ipso ρομsidet esse Brmali, quia sicut ipsemet intellectus partes in eadem forma litate non tant inter se ab inuicem subitantia diuisae, sic neq; quas ipseis
possidet, ab inuice possunt esse diuisae virtutes,quia virtus pars est indiui. sa substantiae illius, cuius illa dicitur esse propria virtus. Propterea sicut mutua sonorum cominu nicatione symphoniarum in organo audimus immutari qualitates, proprium licet singulae in eo constitutae retineantnstulae sonom mutua sic motuum, ac virtutum ipsarum indiuisarum intellectus communicatione partium harmonicorum concentuum mixta varia in inius formalitatis unitate suauiter per milceri, ac blande prae . cineri mente audimus iucunda cantica, singulae quamquam illius partes motuum, ac virtutum praecipuam ulla propriae sit ne dun inutione libertatis retineant integritatem, alioquin, si sibi invicem priuatis non con sentirent, vel obsisterent motibus,4 virtutibus non consonans, non harmonica, sed rudis, agressis , di horrida esset ipsa vitelle clusio concors concordia, quarum discretus permutator vlcium, harmonicia ruq iconciliator concentuum, totiusque dulcis huius rector iucundus cantici
ipse est, quem diximus, intellectivus amor: Sicut ergo in ipsa concem ttis unitate sunt sibi vicissim voces spiritus vivacitatis, dulcedinis, clagratiae, ipsae sic patris intellectus sunt sibi vicissim in pla mentis unitate spiritus vitae, libertatis,&excellentiae . In omni igitur agentisinte, lectus operatione vitae, sicut harmonicus iste seruatur mentis Once nutus, ut ille suae omnes virae perpetua sibi comite voluntate, ipsius tanquam operum vitae animato,&animante spiritu absoluat operationes, in omni sic voluntatis operatione vitae similis perpetuo seruetur harmonicus crancemus, trilla suae omnes vitae perpetuo sibi comite intellectu,seu memoria, ipsius tanquam animato,& animante spiritu,ab soluat operationes eadem exigit concordia intellectus, integra ut in se ipsa vere pia seruetur substantia mentis , quae ulla nec astricta nece usitate, ulla nec occulta vi rapta naturae, sed in omnibus, ter omnia in se ipsa per petati libera libere semper agas, non per hoc tamen sic ages
in ulla sui ipsius parte est in seipia disiuncta, vel in aliquo se ipsam impur
14쪽
enat, sed puro veritatia,& virtutis amore in se ipsa tota complexa, vel potius se ipsam inuicem totam libere, di voluntarie complectens ex ip-iaveritate propria perpetuo virtute vivit Nam veritas commune est tam diffusa ntellectus, quam voluntatis obiectum, utriusque ac naturale pabulum, distinctis tamen re autem non separatis respectibus, prout ipsi distincti, re autem non separalloni pla inueniuntur intellectus tu, stantia. Nam, quemadmodum corpus solis repercuisum radijsa tenebris in lucem emergens ab elusit oculis nostris illustratione manue,llum factum autem, meo quidquid eit, prout est vere, nostro fit praesens, ac notum conspectui veritas sic a radi;s repercussa intellectus tenebris in lucem emergens ab illius ei denudata apparens illuli ratio, ne, prout est illa vere, suo fit praetens, & nota conspectui, ex huiusmodi autem manifestatione veritati cum Illius tam verum, quam bonum clarissime pateat, eiusq; verum, & bonum licet inter se sint dis lacta,&cognita, ab inuicem tamen in illius nou sint separata substantia, quoniam in ea verum non datur, quod aeque non si bonum, neq; bonum, quod aeque non sit verum , EId. 3. q. m. 36. 39. nam ipse actus veritatis illius est bonum, quod ab ipsa separari non potest, quoniam in
ea unum est substantia tantum , Pron. c. I 2.nu. I M. Gq. v I 3. Is. 3.num. II prout suo loco latius dicetur. Quatenus ideo veritas ipsius est
simpliciter index, & demonstratio veri proprium est potius intellectus, quam voluntatis obiectum, ac illius naturale pabulum , quatenus vero ipsius est simpliciter index, elidemonstratio boni proprium est potius
voluntatis, quam intellectua obiectum, ac illius naturale pabulum, uucut ergo intellectus veri in ea apparentis placore motus proprii, tanquam alimenti illud confestim haurit, ex eoq, alitur,enutritur, repletur: repletus autem ex e perpetuo coniucundatur, condelectatur .&viuit Boni sic in ea apparentis placore mota voluntas, propti tan quam alimenti ad illud statim inhiat: inhians haurit hauriens ex eo illis tur,enutritur,ac repletur, repleta ea eo perpetuo coniucundatur, con- delectatur,4 vivit, quibus circularibus continuisiberis liberae naturae motibus ex se, S in se perpetuo euntibus, cti redeuntibus, quasi expiratis, Sinspiratis noster in se pio perpetuo spirat,4 v. ust intellectus, cuius perpetuatio vitae ab ipsa, ut diximus, pendet mutua intellectus perman. sione in ipsa met ab eo perceptarum veritate rerum, & veritatis illarum in ipso intellectu,&quod eius permansionis glutinum ipse est intellectivus amor, eius qui propria dicitur ella virtus quorum milua sic lin ulveritatis amore adhaerentium permans memoria dicitur, ex quibus
15쪽
Isbus quid inter id eam 4 memoriam intersit ediscere valemus, nam illa rei est imago in agentis intellectu in hune praeconcepta finem, v t sub illius prae conceptae imaginis typo res il la in ipsa realiter producatur,ac for metur rerum natura: ista vero est imago rei prout est iam in verutate in ipsa rerum producta, & formata natura in ipsa gentis intellectu
substantia in hunc imprelIa ac retentamnem , ut intellectus in ea Iau
cuam in speculo vivente rei illius in imagine videns veritatem illius, illectus veri specie, ac decoris,4 gratiae venustate, ex ea proprio tamquam Obiecto, ac naturali pabulo enutritus perpetuo vivat boni sic iblius illecta placore voluntas, ex eo similiter proprio tanquam obiecto, ac naturali pabulo enutrita perpetuo vivat. Ita ut sicut intellectus ab ipsa animatus voluntate, xx a se sponte, ac libere percepta vera taleis perpetuo vivit, sic vivens in eiusdem a se perceptae imagine veritatis
iam ad agendum animat voluntatem voluntas sic ab intellecti tria imagine animata veritati, ecundum intellectus illius operatur verita tem; sic operans ad ipsius a Deo operatae similitudinem operetur veritatis sperans autem ab optimi diuinorum operum ab eo sponte tacta electione praeexcellenter vivit, inuens autem subiectis sibi omnibus diiscitur dominari animantibus, prout , ut ijs dominaretur a Deo creata ruit, ut suo loco dicetur uniuersa autem prae enarrata huiusmodi vi
in se ipsa ergo cum huiusmodi sit nostrae essentia mentis,& hanc profisma nostrae in hoc nob: s dederit Deus humanitatis, ut illa ad suae si . militudinem in nobis operante imaginis voluntaria,&libera, prout in se ipsa est vere, esset nobis uiuendi, coperandi forma, ut per eam sic, ut supra, libere, & volunt te in nobis operantem liberi, & voluntariti quales nos voluit esse Deus, essemus homines, quod cum ita sit, prout est vere, huiusmodi ut simus, secundu eam vivamus, &Operemur, Opor tet, nam ut forma nostra in nostrae nos actualiter constituat speciei esse Brmale suae in nobis excitet actum vitae, necesse est, quia viventis formalitas ipsa est actualis ipsius exsuscitatio, & exercitatio vitae,quam
n nobis non ex luscitet, di exercea t, neq; nos etiam ecundum ea Masormaliter vivere dicimur quia formaliter vivere & non Brmaliter vivere sunt sibi exaduerso contraria, se seq; vicim oppugnant, ct in
Nam, si humanitatis nostra persectio ipsa est integra, de absoluta lac
16쪽
Is formalitatis humanitatis nostrae assecutio, quam ab ipso actu formae
ictu aliter assequimur hu mane nature nosis et eo,quia ille vere integrum
S absolutum nostro dat ella formale formato,cum nil aliud sit ipsa Be malitas, quam ipsius eductio,& exsula latio actus propria potentia. ipse per consequcns actus potentiae ipsius erit perfecta absolutio forma. ti, quoniam ei complete ab lolutum dat esse sormale. Ubicumq; igitur ipse abfuerit potentim actus, ibi formalitas absit,consequens est, absente autem formalitate mire formatum, nil pei sectum in suo potest dici esse formali. Nos igitur cum per intellectum homines vere simus,4 ipsa ratione,
quae rectus est intellectus cliis N ia tanquam disterentia a brutis specie dirimamur. Iubc. I 1 nu. I. sal q8.nu. 3. LI. si solum sine actu daremus nos habere intellectum, nostra non posset humana species a caeteris distingui animantibus disserentia, non distincta autem,vel con fusa, vel laltem omnino incognita maneret, LP al. 48. num. 3. 1 ro
actus formalitatis, atq; absolutionis formati est complementum perfectum illius sic est index verum, Mat. .Tinuolo. 8. Luc. 6.nu.M. Iacac.3.nu. Σ. Prou.c.Σ .nu. II. Idcirco,si intellaestu in sine actu intelligendi
imaginaremus sicut ille formaliter non esset intellectus nos sic, in quibus illum pro forma esse diceremus, inproprium speciei nostr ἔe non constitueret esse sormale, quia in illo sine actu formae, ut dictum fuit, nequidquam persectum, ne quidquam inlarmatum esse potest, alterius nec foris esse valet, qua in seipso sua forma caret, alter i nec opitulari valet, qui sibi adiumento esse non potest, praeterea sicut actus in pomtentia dari non pote it, sic in esse formali potentia sine actu esse ipsi contradicit larma litati, quia in ipsa ista duo unum sunt substantia tantum, substantiaq; omnis natura est indivisibilis, sicut ergo ab intellectu, ut intellectus sit neutrum absit, oportet, neutrum sie a nobis, veri vim mines firmus, absit, oportet, quia solo intellectu vere homines sumus. Iob d. c. a. nu. 2. Psal. II 8.ηv I . d. Hal. 3Dnu. p. intelligendi ergo qui non exercet actum, ipsum formaliter non habet intellectum, quia ad formati talem ipsius intellictus ipse est necessarius intelligendi actuarpropterea Dominus noster Iesus Christus, Nat. e. r .nu. I 6 discipulis suis suos actu non intelligentibus sermones dixit: Vos adhue sine inte Iectu estis, neq; huiusmodi solum intelligendi actum, qui intelligentia dicitur habeat oportet, sed etiam eam conseruet, cuius conseruatici memoria appellatur, ad hoc ut in iRagine in ea impressa veritatis, inte,
17쪽
intellectus veri, & voluntas boni, laeore illecti, & moti ex ea in semetipsis vivant, viventes autem propria eorum vita vitam homini inspira.rent, ac tanquam illius recta forma rectam illi suppeditarent, iram ,
ad hoe, ut in ipsis eam illi sic dantibus ipse viveret homo , vivens, erus esset hOmn, quia non corpus hoc sensibile, quod digito demonstrari potest, sed mens cuiusq;raest vere homo quisque: Nam,si spiritus intellectivus, quem mentem appellari diximus, in hominis faciem a Deo. eius tanquam ab eo praeparata suppositi forma nobis vere nostri,prout vete fuit, extitit essendi, & agendi principium, & forma. Gen. c.2. nu.7. Sap. c. s. nu. I. Apst'. p. ad Cora. a. n. I G Macrob. de somno Scip. mprinci. nostri etiam se nobis uti nostra communicans forma,&suae quae sunt essentiae eo minum cauerit omnia, consequens est , quia in se ipsa nullavere diuisa, vel disiuncta, sed continua & solida est omnis substantia. Uerum, ut haec omnia distincte, ac plene manifesta fiant, ae ficti valeant, non nullas prius diluamus difficultates, quae ex apparenti quadam neceritate in ipsa oriri videntur supposita mentis Drmalitate, queexaduerso contraria esse videntur, qu nempe de eius absolutissima a L. seruimus tibertate.
De intellistus, memoriae. 'moluntatis, ac totius simul mentis
ET si superius dixerimus, quod intellectus, memoriae, volun .
tatis nostrae motus sint vietuam voluntata j,4 intellectivit,intellectivi,& voluntari j, io esse tam e Brmali, cum actus, potentia unum sint substantia tantum, substantiaq; omnis ipsa unum sit in diuisibile natura ; postquam harum quaelibet, vel omnes simul in sua suerint f malitate actu constitutae, qui ita existant,efficere non pos. sumus, etsi ergo intellectus noster sua natiua libertate ad intelligendum, vel non intelligendum pro libito suo se mouere valeat, postquam tamen actu iam intendigit, quin intelligat, efficere non potest, quia hu
iusmodi est natura , essentia Brmalitatis suae, a qua aberrare noria potest quia ipsam esset destruere naturam di essentiam formalitatis suae, quod . n. quid simul &semel Brmaliter sit,&non larmaliter sit, impossibile est, quoniam haee sunt sibi exaduerso contraria, quae inuicem se se perpetuo oppugnast.& inuicem tollunt. Et si ergo actus pose enitarum, seu facultatum, ex quibus nostrum qui , constat, ex libera
18쪽
a 3 sua valeat arbitrii libertate ad libitum suum iis praeessendo moderari,
sis tamen non impeditis,cum oblectus, ex quibus illae vivunt, actu repra sentantur, eos quin deglutiant, efficere minime possunt , quia non vivant, cum vitam hauriunt, fieri non potest, verbi gratia naribus si no .stris aliquod admoueatur odoramentum, illius quin statim Odotem,livo Ius tanquam proprium sensus obiectum, sentiant , efficere minime pos-lumus, propter hoc tam e nostra in nullo laesa manet arbitri libertas, quia it hoc a Deo sensus iste creatus fuit, talis eius ut esset actus vitae, &inesse sormali quae in ipsa existat natur ab arbitrio nostro licet libero
immutari minime possunt, quonia destruereno potest humo, quod Deus
ipse fecit: Similiter ωoculus visibilis obiecti a mundanae lucis diaphan illuminati sibi oblati non potest non videre speciem, auras non audireis sonum, manus palpatae rei non percipere qualitatem, lingua gustaticibi non percipere saporem: Sic etiam, non aliter euenit menti Duae Brae in actibus formalitatis suae nam licet anima nostra intellectiva
absolutam habeat libertatem faciendi, quod sibi videtur: intellectui tamen nostro si denudata, idest a diaphano intellectivae illuminata lucis, aliqua afferatur veritas, quin eam capiari sibique nota fiat, facere minime potest, quoniam huiusmodi capessendae, di intelligendae veritatis actus propriae suae est sibi naturalis actus vitae:immo vitam et ipsa, quam vivendo a se abiicere non potest, alias a se ipso vives abesse posIet, quod est impossibile. Nam a Deo in hoc creatus est intellecetus, ut ae tu inintelligedo formaliter extaret,in suo ergo esse formali sicutio potest non intelligens esse oblatam sic sibi non potest non percipere veritatem, alias,si in ipso4ntelligendi actu, actu non intelligere pollet, vere nolia
intellectu esset, Domino nostro Mat. d. e. II. nu. Ics ut supra, discipulissu factu non intelligentibus , dicenter Uos adhuc sηὸ intellectu sis, quia actu non intelligentes intellectus Brinalitate carebant, quac rentes: s sine ipso esse dicebantur, quia larmalitas est illa, quae suo pera sectum dat eis e sor malo, nam etsi actus, iotentia in ipsa formalitate
cogitatione distinguantur, ab inuicem tamen re separari minime possunt, quia unum formaliter sunt substantia tantu, alias in natura ponset dam viuen , quod actu non viveret, quod impothbile esset, ut supe. tius dictum suit.
Formalitate ergo ille constare diei non potest intellectus,qui ipso
non intelligit actu: memoria, quae non memoretur: voluntas, quae nec velit, nee nolit, quia potentiasine ac Pu velut mortua racet Iac. a. nu. ΣΟ.ario 26. Mat. . . missa, Maro , O n ris LM tac. Iq. num .3 q. quae autem
19쪽
de Intellectu superius assirmata suerunt, etiam de memoria, & volun .
late fuerint affirmata, censenda sunt, nam, quod, dum memorandae res nostro actu adherent intellectui, mutuo in sese perina nent, idest cum ipsas Ermaliter memoramur, earum memoriam non habea mus: S similiter, dum veri honi, vel mali re cogniti obiectum nostria formaliter apprehenderit voluntas, quod actu id vere non apprehenderit, utiq; fieri non potest quia actus sunt sibi in inuicem exaduerso contrarij, qui simul eodem tempore esse non possunt, & essent destructi ut eorum propriae &r malitatis, a cuius destructione natura vaditus, &essentia dictarum facultatum reluctat, quoniam, ut sit, vivat,nititur omne vivens, tanta est enim intellectus nostri naturalis propensio ad capessendam veritatem,& illius appraehendendae naturale desiderium,
ut illius manifestatione, iraesentia quin eam hauriat, S intra se recipiat, iam sibi uni at,vi mutua a sterius in altero permansione ps sermetur memoria, fieri non possit,quoniam ipsius est illa pabulum, ex quo ille perpetuo se ipsum alit, enutrit, replet, & vivit,4 ipsis est vitavere, et ideo nil dulcius eue potest, quoniam viventi niIdulcius esse potest, ipsa quam viuere vitam, ad quam viuendam creatua est. Veritas ergo est principium, propter quod ipse mouetur intellectus, nam ad
agendum se ipsum mouet, ut exquirat veritatem, quam si non exquireret, iram Dei haereditaret,quia in hoc creatus fuit, ut illam exquireret, quoniam eam exquirens ipsum exquirit Deum, quoniam Deus est veritas,
qua exquirentifestinam non negat. Eccl. c.3 9 nu.2 8. c. a. nu. I 3. c. I s.nu.
I 2. Hal. 3. n a veritas ergo est Ohiectum, finis ipsius intellectus,
quoniam propter illam ad agendum mouetur,&in ipsam suapte nat ra tendit, in ipsa tandem assecuta suauiter conquiescit,&ea delea tur, quid enim vivens magis quaerit, quam ut vivati in quo magis conquiescit,4 delectatur, quam in ipsa iucunditate vitae e . Ex ipsius autem inspectione veritatis cum ea quoq; quae bona sunt,
manisesta fiant,& bonum ipsius sit volutatis principium,motus,& qui eatis, cum illius sit oblectum, Ninis, propter quod illa ad volendum mo, uetur,&in quem suapte natura tertur, in hoc enim voluntas ad volendum se mouet, ut bonis, quae ei placent, potiatur, potiti fruatur,4 de. lectetur, quoniam illius sunt illa pabulum, ex quo perpetuo alitur, enutritur, condalectaturo vivit, quid ergo nostra magis quaerit voluntas, quam ut summum inueniat bonum, di in illius perpetua iucunditate eo.
quiescasio gaudeat, quia illius perpetua perfruitio percu i , di perfecte C a suae
20쪽
suae est persevitio vitae: quid enim vivens magis quaerit, quam tueunde vivere an quo magis conquiescit, quam ni pla perenni iucunditate vitae quia,ut dictum ruit, viventi nil dulcius esse potest, quam perenni vi uere iucunditate vitae diu ergo infallibili naturae ductu lummum vo-hintas exquirat bonum, in quo eius summa residet felicitas, illud tamenno coacte, sed libena illa quaerit, ex huiusmodi enim a Deo fuit illico situla natura, & quin huiusmodi sit efficere nullo modo potest,quia, luntas, etsi in eam , quam voluerit, valeat nci mare partem, non pin test tamen non esse voluntas consequenter, quod bonum sibi obla tuai, sibi non placeat , sibi autem placens non coacta, sed libens percis piat, quoniam in ipsa illud percipit veritate, in qua est vera libertas,
m humano carnis , di mentis compositi, tot de iussem camir potentia,' incipio, di qualitatismi Cap. RHVmana essentia nostra ex duabus est constituta substantijs i
unam tantum hypostasis evecta unitatem, ex mentis videlicet,&carnis composito, quarum altera illisere spiritualis,
altera vero mere terrena, di animal l . Gen. t. M. T. ζ. nua
I p. e.6 n P sal. 77. u.39. Ecclas. 3. --w.σ24 c. I a. nu. T. Quarum prior, quam animam appellamus rationalem, ad hanc formanda. interuenit unitatem, tanquam serma, alia vero laquam materia. Fiar.
ma autem cum sit illi, quae ipsi dat esse larinale formato, illa et iam , quemadmodum in se ipsa est una,&indiuisibilis ab omni alia forma dis stincti, separata, suo sic declarmato esse unum indivisibile ab omni
alio formato distinctum, oc separatum, decet, O conuenit: materia vero,cum in se ipsa fit mere passiua non se ipsam insormat, neq; vivificat, ut re debeat naturales actus edereo vitam viuere formalitatis sermae, atq, naturae suae, sed a praefata informatur , vivificatur forma vi eiusdem actus edat, vita aeq; vivat Ermalitatis se insermantis Brmae, quia omnes formati actus,& vita ab ipsa procedant, portet,informan te forma nam si pol se dari casus, quod humana caro niastra abalis cuius priuata speciei suae forma in illius propriam eueheretur formali. latem, nostra atque caro, siue mens nollia vellet, siue nollet, semperactu