장음표시 사용
611쪽
THES. GRAM M. LIB. L. II in serma passiva Pyhal. Prima gutturali; 'pm Arar
ga te, Deut. 32. P. O. Unum est, juxta I inachium in Michiolsol. 6'. cum Characteristica a ut in Infinitivo, forma tamen praeterea irregulari; qua a Congregate vos, yori. 3. V. V. pro ', cui simile infra cap. so. ad Imperativum. Quibusdam citra ullam anomaliam est purum Praeteritum.
pzκ J κ ut reliquae formativae, non raro cum Cliserekest: ut, α Consulor, Ee ch. I . r. 3. Drabo, Genesatiri .. Sic cum Π paragogico ; Πς φκ Dipiam me, Genes I9. V. 2 . mpaκ Honorabor, Exod. I . v. II. Hinc est unum, quod legitur cum paragoga literae Π, sed scribitur absque Π hoc modo, JDκ Hag. I. Q. 8. ratio ejus apud Talnaudicos legitur,qui de hac voce ita scribunt: Quid docet Π deficiens ' Quintres, qua fuerunt in Sanctuario primo, ct defecerunt in Sanc uario secundo, nempe Arca cum propitiatoris se Cherubim, Ignis, Praesentia majestatis divina, Spiritus sanctustiarim nummim, Tractatu Joma, cap. I.
in fine. Glossator addit, per Spiritum Sanctum intelligi Spiritum propheticum, qui cessavit ab anno secundo Darii. Hinc supplendus est R. Salomonis Commentarius, in quo primum omittitur: neque enim Urim '& Thummim apud ipsum accipienda si1nt pro duabus rebus, sed pro una. 'quod ad formam hujus personae accessit, vide supra in futuro Kal. i psyi J In Pathach loco Tetere: Consti eris,
apte J Prima gutturali: Congregabit β, yerm.
7. v. 6. In Pathach: ut, Et infirmatus fuit, a. Sam. 12. V. I . Et resurari Exod. 3I. v. II. OEt ablactatus
fuit, Genos a I. 3. ILEt renunciatum fuit, Jos 2. v. a.
612쪽
II 3 CAP. XIV. DE CONJUG. NIPH.
racteristicam Π, quae facit ut characteristica conjuga tionis abjiciatur, ne duae formativae concurrant: propter ipsius autem defectum ponitur Dagesch in primo radicati. Atque communiter ita in hac lingua, Chara cteristica Temporis excludit characteristicam conjugationis. Assiimitur autem Π in locum literae a, ut disserat hoc Tem
pus a praecedentibus, scribit Himchi in Michlol solic69. Si prima radicalis fuerit litera gutturis, Dagesci
excidens compensatur per Tetere sub n: ut 'pκn Aggre gari, Numeri 12. v. I . Est etiam hic terminatio Cholere non infrequens: ut, Comedendo, Lerti. 7. P. 18.inan Tradendo, prem. 32. v. . Quaedam hujus terminationis characteristicam conjugationis a servant: uton a Pugnando, ses. ri. v. ets. a Postulando, I. Sam. 2o.M. 28. 'opa Desiderando Genes. 31. v. 3o. ra a Mittendo Em. 3. v. 13. Hujus quoque formae est; Percutiendo. yud. 2o. v. 2'. prima radicati a deficiente, & per D -gesch compensata, cum alioqui relique ejus generia
Verba sint analoga. Huc quoque pertinet; ς Πῖ Socundum propelli, Psal. 68. v. 3. pro Mam forma quasi edi Infinit. Kal. Na, & hinc assumta litera Π, composita. Specialis anomalite est; in ueri An consiuiendo, Erich. I . V. 3. pro, , altero Π in re commutato facilioris pronunciationis gratia. Haec, i V pubde lib.2. cap.ro. in Syntaxi Praepositionum inseparabblium cum Verbis.
AD IMPERAΤIUUM. pzI J Servatur forma Infinitivi. Competit hic
Imperativus proprie Verbis reciprocae signiscationis: pure autem palliva hoc loco, ut & in aliis formis passi-vjS, Imperativo carent,ut amplius erelicatur capite I6.
613쪽
Activa verba Hebraeis vocantur zinx' verba transeuntia, sive Transitiva, quorum actio transit in aliudsubjectum: Neutra, Stantia , 'e Non transeuntia, hoc est, intransitiva, quando actio non transit extra agentem.
Passua periphrastice appestant z' 'ν vel σποδ, pro formaqVari passiva. Caeterum paradigma πῖ propter anomaliam e m dia gutturali provenientem, a posterioribus Grammaticis rejectum est, ac substitutum Verbum 's Risitavit, quo Kimchi in libro Michlol ad demonstrandam analogiam in conjugando utitur, Sc nos proinde eodem hic utemur. De Usu ct Significationibus hujus o reliquarum Conjur tionum, ride plura in Notis adfinem libri adjectis.
614쪽
Atque haec generalis est personarum, in singulis
Τemporibus quorumcunque Verborum, formatio,
quae deinceps ad singularum flexionum formas spe
CAPUT XIII. De Conjugationibus Verborum, ct earum prima ΚΑ L. FLExio Verbi secundum Tempora &Personas
dicitur Conjugatio: Hebraeis Bisan, Structura, Edificium, a rua aedi sicare: estque QMdruplex, quarum tres priores, pro agendi pel patiendi lignificatione,duplicem formam habent, Acuram ct Pasivam, quarta autem, ob Reciprocam sere significationem, sub una forma, activa & passiva simul est. Unum vero idemque Verbum per quatuor has conjugationum formas flectitur, ob alium atque alium ipsius significandi modum, ut lingulis conjugationibus intelligetur. Prima Conjugatio in forma activa communiter dicitur Hebraeis strat, id est, Lexis sive lenis ue tum a forma, quae nudo ac simplici themate constat, tum Esignificatione, quae hic., utpote in puro themate, lenior & sim-olicior est: vel DB Pabal, a forma communi prima Vocis, quam Verbum D paradigma conjugationum apud Grammaticos Hebraeos, indicat. In passiva sorma, eidem ratione ab eodem paradigmate dicitur sa phal. Sola autem Verba active significantia, informam passivam hic traducuntur: Neutra,cum passivam significationem in se inclusam habeant, sola for-m1 Kal contenta sunt, ut & propterea Participio Praeterito sive Pahul carent.
615쪽
Lipraecedat prima ,sequatur tertia, deindefecunda, prout ae priamam, ' tertiam, P secundam denotat, id omnino prater nece Gratem ct artis formam factam est. Nos ergo serra iam ordianem a prima ad secundam, o inde ad tertiam, qui Gracis O Latinis usitatus est.
Prima singularis: psκ Visitabo, ex κ quod exu ΜEgo : Pluralis, Visitabin , ex a quod ex unaN Nos. Secunda singularis masculina: Psp Infitabis exi, quod ex Π ra: sic pluralis, xypsa Insitabitis. Secunda singularis foeminin. Ii u nissabis tu familia, ex nquod ex Tu in ' se habet ut in Imperativo. Secunda pluralis naPPsn ex n ut ante. Terminatio se habet ut in ImperatiVO. Tertia singui. masc. I psit Vsitabit ille, ex ' vicario
του ex Iste,ne formativum confunderetur cum
consignificativo, quod pro Conjunctione usurpatur: Pluralis, Pρ. In habunt illi. Tertia foeminina singui. neud Visitabit illa, ex n vicario τὼ Π ex κ'ri illa. Forma quidem haec cum secunda sing. masculina eadem, sed formatio diversa, & appositum Nomen masc. vel stemininum, personas semper distinguit. Tertia plur. foemin. na ap*n Insitabunt illa. Est ergo haec vox nunc secundae personae, nunc tertiae, quia syllaba format va da potest esse ex turi s nos, & ex na' s. Porro Praeteriti & Futuri personae in et vel '. desinentes, crebro accipiunt i paragogicum: ut, Cognove
runt, Deut. 8. v. 3. no vn Succidetis, Exod. 34.. v. 13. ζῆp pAdhaerebis, Ruth. 2. v. 8.
Secunda sing. mascul. Praeteriti & Imperativi, ac prima persona Futuri, item Infinitivus, frequentillini et sunt cum Π paragogico, praecedente Kametet, ut suis
locis passim ostendetur. Atque
616쪽
CAP. XII. DE VERBO. Secunda masculina singularis in ex Ni Tud ut Vrps Insitasti tu vir: foeminina in n ex r Ν: ut V ta i tu foemina. Secunda pluralis masse. in zn ex cras: ut, zmps Insitastis vos viri: taminina in eX ut, irrips ni ita iis vos fominae. Prima singularis in 'dex ubi litera n per Epenthesin
astita, aut usurpata pro a , ne feret confusio hujus syllabae formativae cum Pronomine consignificativo t
Imperativus solam habet personam secundam, genere & numero distinctam. Quando accentus primae vocis lps transfertur ad accedentem literam formativam, tum ultima ejus Vocalis mutatur in Scheva,
propter quod antecedens Scheva transit in Chireli, juxta doctrinam supra cap. . propositam. Sic taminina singularis exit a masculina in ' ,Jod desiimpto e forma Pronominis 'nΝ: ut, nsta tus ici: & pi Ialis secunda in '; Misitate vos viri. Secunda pluralistaminina in m ex forma paragogica Pronominis 1 κ: ut, zm pys.
Futurum, quia eam ordinis necellitatem non si bet, quam Praeteritum, ideo communem flexionis modum a persona prima ad secundam & tertiam, apud Hebraeos Grammaticos servat. Formantur auistem ejus personae ab Imperativo, assumptis ab initio quatuor literis characteristicis, PrX, quibus integre
. distinguuntur. Has literas Hebra; includunt memoriae causa,
in nomen proprium tD'N, Tiri celebris ab insigni sapientia, ut est I. Reg. 4. v. 3I. O Cantorisperiti inii, Val. 89. undera sappellantur Literae Ethan. At,quod etiam flexionem personiram istos,erunt juxta ordin litoraram hujus Nonu vis, ita
617쪽
diu. Ut vero Temporis, sic quoque numeri, generis, personaeque disserentia caret. Exprimuntur etiam per Infinitivum Gerundia, praefixis ipsi quatuor literis z, zaquaS Vulgo memoriae causa Lachiam vocant: ut, psam visitando, 'n a Secundum visitare, Npρ, sit visitandum, 'ripdo A visitando: Vide lib. r. cap. 16. & 2I. Hinc seXTempora vel diversi flectendi modi fiunt, qui hoc ordine ab Hebraeis collocati sunt: Prae teritum, Participium praesens re Lenoni, Participium Praeteritum sim misi, In Lit ου, Imperativus, ct Euturum.
Legitimus quidem ordo fuisset, ut praecessisti Tempus finitum in Praeterito ct utrol Euturo, secat fuisset Infinitum, ac u
limo loco Participia, tanquam Nomina verbalia, ordinem clam sissent, ut apud Graecos ct Latinos factum: at quia superior Hebraeorum ordo in no ru etiam Scholis nunc fere communiter recepti hac in Lexicis Hebraicis observatus est, eum o nos hoc tem
PERsONA est: specialis terminatio Verbi: eaque Triplex in utroque numero, distincto fere genere constans. Prima tamen quaelibet, δί tertia pluralis Prael riti, generis communis sint. Praeteritum autem &Futurum tantum per perionas integre distinguuntur. Pret ritum flexionis initium facit a persona tertia ma- sculina singulari, quod ea simplex Sc puru thema continet,unde reliquae personet, assumptis certis literis vel syllabis formativis, efformantur. Accentus sede mutata, alterutra hujus personae vocalis mutatur in Scheva. Tertia foeminina singularis a masculina exit in communem terminationem foemininorum, quando a masculinis descendunt, ut dictum est supra cap. 7. Est autem illud Π ex Pronomine Mn Isia: ut, π7Ps rinsitavit illa: hinc porro tertia pluralis ina, ut d pyVitarunt illi vel illa. Secun-
618쪽
seri debet, ut in illo loco: Beatus est vir, qui non bulavit, sambula' inconsilio λmproborum, O via peccator mnus uel iustitit. insistit) actu consessu erisiorum non au sedit, desidet in se in Lege ejus ruri' meditabitur, meditaturin die ac nocte, Val. I. v, Hinc Ab. Esra ad hunc Psalmum scribit: d ἔκ-tm by a b axi VI tuet Quando volunt loqui per tempus stans, id est, praesens ) loquuntur sermone praeteriti, vel sermone futuri, hoc est, Praesens tempus quandoq)pem Praeteritum, qua i do h per Futurum egerunt: idem Job. 3. r. lina rκ 'a' a i ''nyn xari daridis PM 'ir m 'uet mih in φ iv p inali tio, ,κ ---τnς li attra Agnno n* , iid est Notum cit, quod in lingua 'nota non est Agnum aliquod Temporispraesentis, neri habent in lingua sua, nisi Futurum OPraeteritum. Unde quicquid repereris in Jobo, quod est Euturum,isita etiam pro Praesenti vel Praeterito capientam. Sic Rabbi S Iomon, Genes et . V. S. Frequentissima vero etiam est reliquorum Temporum commutatio & Enallage, ut Imperativi pro Futuro contra et Praeteriti pro Futuro, & Futuri pro Praeterito, tum per se & simpliciter in Prophetiis, tum propter praefixam literam , ut ante dictum, & plene traditur lib. r. cap. 2I. In continuata etiam sententia, sequens Tempus trahitur plerunque in naturam praecedentis. Item Participium praesens formae activae, pro Futuro participiali: ut, nda Euntem, Jous I. V. 3. id est, Ituram, O quidem mox, quod Vocant, mussos futurum. Infinitum Tempus est, in quo nullum certum tempus definitur; ut raps vel Tips Insitare. Hebraeis dicitur 3pp Fons, saturigo, unde scii rivi de uitae signiscationis in reliqua finita Iempora deducuntur, Latinis In itivus m
619쪽
Participia saepe in Nomen purum degenerant: ut, Pastor 2 Pasiens, aniae Amans, Amicio, Amator. Hinc Participium Hesraeis vocatur, Πν, &risn zν Nomen Verbale.
mina Polles crPabul deducta sunt a neclo Vs, quod
Hebraei Grammatici pro paradigmate Conjugationum usurpant, a forma prima vocis in unaquaq; conjugatione, conjugatiorem ipsam denominant, qua ratione etiam haec duo Tempora sic appellata sunt. Quinetiam ad explicandas assentiones situ imi r m si hm ωjMItbematis, primam omnium Verborum lia
teram inde nominant Pe, fecundam Hajin, tertiam Lamed, pia loquendi ratio Hebrais quidem commoda est, at Latinis it
solens 9 obscura. t Futurum duplex est, Primum & Secundum. Futurum primum, Hebraei 'ax T sui Imperium vocant, &sic nostri Imperativum modam: ut, τ po Visita, risitato. Futurum secundum, rq Euturum simpliciter dicunt, & sumitur pro Futuris omnibus: ut, 'pὐκ Insitabo, visitaver' visitaturus sum. At a cum Pathach sequente Dages Futuro praefixum, convertit illud in Praeteritum. Vide lib. 2. cap. 2I. Quemadmodum autem Linichil passim in suo Michlal, utrum 1 hoc Buturum uno nomine gener liter appellat True: Futurum, o tamen in Jecie deinde priamum nominat 'vix, ct alterum': sic o nos, Imperativi ct
Tuturi nomina, in Lamiorum scholis nunc recepta, tanquam Ui- ratiora o notiora retinebimus.l Praesens tempus Hebraei proprium nullum habent: efferunt autem illud partim per utramq3 Participium, ut docetur lib. 2. cap. 18. partim per Praeteritum & Futurum in generalibus sententiis, clinassignificatur, non quod fuit aut futurum est, sed quod perpetuo esse aut
620쪽
Sic fuit Nomen ct Pronomen: sequiitur Herbum
E a. 8 u Μ est vox flexilis, cum nempore & Persona. Numeri hic tantum si int Singularis & Pluralis, quorum ratio in ipsa flexione patebit. Genera 'adem quae in Nominibus, quorum distinctio in personis declarabitur.
Ts31Pus est, quod Verbum certo tempore discriminat: estque Finitum vel Infinitum. Finitum est aut Praeteritum, vel Euturum. Praeteritum unicum est, quod reliquas Praeteriti
.species includit: ut T labat, visitavit, visitaverat, vi Davisset: quod autem quoque loco exprimi debeat, ex tenore sententiae facile intelligitu Vau 3 cum Scheo Praeterito praefixum, sepe convertit illud in significationem Futuri. Vide lib. 2. cap. 2I. Ex Praeterito oritur Participium duplex, Praesens &Praeteritum. Praesens Hebraei communiter vocant iam Benoni, id est, Intermedium, quandoque etiam UsPohel, a forma: ut, Instans: Praeteritum similitera sorma, appellant: ut, imitatus, vel Qui 3τisitatur. Utrunque flexionem nominum in utroq; genere imitatur: ut, pis Visitans V tantes: mP7s institans illa,m p a Imrastes illa. Fcemininum singulare indifferenter fere in n. acutum, vel n penaculum, duplici Sargol saut Pathach, propter gutturalein) antecedente desinit, quae Generis hic affectio specialis est: ut, vel o Z tuus illa: r no vel Audies illa.