장음표시 사용
371쪽
v II I. 339 Infelix ego homo . quis me liberabit
I elix inunc bona to i, quae perdita plango.
Sed si aetra, plane is non revocanda meo es Tot bonaiquid repetit dolorlahi meminisse nocebit: finissa crticiant dum memorantur opeS. Vtilius veteris fortunae nescius esses, Cum malafirssato deteriore premit. Pagsim hominum fa0ra est, secepti noxa parentis, Stultitiae solas silicet ille reus. Adam, Adam simplex, Adam, dam uxorius avdit; Pluribus, atit totidem vaptitit Etia probris. Non ego β: sed,sgemitus it edere τocem, Pars, fateor; mundi in crimine, magna fui. 'Te quoque,etii primos sudium damnare parentes Peccati memorem conuenit esse itii. Cum etita es mortis non felix alea iacta est, Collasor proavi dilapidantis eras. Credite po teritas, Adam vos eaetis es Eux, Et HBrae pomum corripuere manus. Hinc nudi,gens pellicea digni sima rona, Et pudor ae dolor, ae Numinis ira stimus. Non querar accepta tot publica vulnera cladis, Materies elegis sum satis apta meis. 9rdior 2 cunis ; hἰc mecum lacoma nata eLI,
372쪽
ago S V s P I R I A. H;c docuit Citres laba prima, qNeri. Menseta erat Maius, mensiggratissimus orbi, Sed, mea sit reptilem fata, December erati
Septima lux ibat, qu suprema fuisset,
In cineres isset urtita querela meos.
Cum tandem post luelam vieri horribilesque et Iu-
latus ;Progenies ceretne parturientis eram. o Mater, io,tunc Mater, noua DAla Rebecca e Tunc serti tibiit virginitatis amor. Diriguit nutrix, pallens pater ora retorsit, Et cunae in laeuum procubuere Ialus.1 Duor ae horror erat,vox omnibuN,on ibus γna,
Heu puer, heu quantis gignitur ille malis l'Atra dies, Dptiaca digni t a nocte ςsiva, de me , licuit dicere; Natus homo es. Atra dies t neque te Titan, neque 'nthia norit, Nec Iitata qui Coeli tempora, Ianus agis. Ma dies, abeat Graias orsura Noalensias, Nullas eam cupiat mensis haberesuam. Si redeat, redeat piceis fiontem obsita nimbis, Et gelidum densa grandine tunsia caput. Iatim tonitru fulmen fumRo adverberet igne, M sibisic hoktem nouerit esse Deum. Sentio iam, quod fatidici plora tis amici: Mentitur vitae, clepiodra nulla meae. Tanti erat haec soboles, lacomis a spuetiimus inde,
Inde oculos raro deseruere meos.
Napostqva posita est praetexta, nuces , trochtin Et busta ad patrios et Utima DEla lares; Tunc ego, quae melius nescirem, dsere coepi;
mulier sertam plangere posse, dolo.
373쪽
Et et ix posse datum est pe oblactata fuit mens, Natura impatiens sitib pede premi. Surgeresepe adnixa, suoque irrumpere Coelo,
Nec poterat pigra tollere corptis hinno. Tum mibrans, oculos triaeti imbre natantes,
Ah superil dixit, caetera fletus erant Et rmston ah l ah l sed per luctisonos singultus Ipse sibi obsistens non sinit ire dolor
Sic pulo Rex fremuit, dum creticere cornva set Di bos ex homine est, de boue OBMs homo.s Detiti Uuperi sapienti a vincituri o qtiis, cui me mortali corpore soluar: erit fO quis erit es nostris qui cantet in auribus, sud Vuod voveo toties, ilicet, ὸ quis erit sIlle necaturum mihi mergat in ilia ferrum, Pocula Thessallao misceat ille fatio.
Nec liquido plambo, nec auaro Ierreor 'nco, Mors =nferre quavis conditione placet. ratos gemitu doceam vir tre iuuencos; Supposito quamuis excrucianda rogo.
sit etiam iubear quamqvam pudor istis vovere Inter Whsseos exululare lupos Io Deus, δsuperi, patientia mincituri ὀ qtiis qui me mortali corpore soluat, erit Z Parce Deus, ne crudelem Cox impia iactet, In furias qtiando praecipitata ruit. Hἰc prope barbaries poterit clementia disi, Ad poenas mentat s Βνpefacts meas.
Corpora corporibus coniunxit moritia mitiis
Illi, hominem quem Vix dicere fama pote=t. Me, viiιum cruciat maeis hoc ferale cadauer ; o, quae dissidium finiat hora, Cenit.
374쪽
Infelix ego homo i quis me liberabit me
stypore mortis huius ξ Ad Roman. 7
a Vomodo vivit anima operta mortis inuolucro 'b Corpori quonammodo coniunctus sim,
haud equidem scio ; quoque pacto simul &Imago Dei sim & cum coeno voluter i, quod & cum pulchra valetudine est, bello me lacessat ; & cum bello premitur , moerore me aia scit: quod dc ut conseruum amo, & ut inimicum Odj atque aduersor . quod & ut vinculum fugio & ut cohaeres vereor: -hi debilitare illud S conficere studeo , iam non habeo quos Ocio & opitulatore ad res praeclarjssimas utar;
sin contra, ut cum socio & adjutore mitius agam , nulla iam ratio Occurrit qua rebellantis impetum fugiam, atque a Deo non eXcidam, compedibus degrauatus , vel in terram detrahent jbus vel in ea desimentjbus .Hostis est blandus & placidus , insidiosus amicus. O miram conjunctionem N alienationem l Quod metuo, amplector; quod amo pertimesco. Antequam hellum gesserim, in gratjam redeo ; antequam Pace fruar, ab eo dissideo. c Cur carnis laqueis tu me, Pater, impii iiiRi 'Cur ita miserae, cur coenos que barathro ta Ecce
375쪽
LIBER TEχTIUS. 343a Ecce corptis quod corrumpitur , aggravat animam. Vitam ergo habet anima in coi pore corruptibili. Qualem vitam es onera patitur, pondera sustjnet. Ad ipsum Deum cogitandum sicut dignum est , ab homnie cogitari
Deum o quanta impediunt veluti interpellan tia de necessitate corruptionis humanae sQuanta reuocant f quanta a sublimi intentione detorquent ' quanta interpellant f quae turba phantasmatum ' qui populi suggestionum t Iand qui non aegrotat in hac vitas quis non longum languorem trahit Z Nasci hic in
corpore mortali, incipere aegrotare est. Quotidianis medicamentis fulciuntur indigentiae nostrae. Quotidiana medicamenta sunt refectiones omnium indigentiarum. FameS, nonne te oceideret, nisii medicamentum apponeres f Sitis, nonoe te perimeret, nisi eam tu bibendo non penitus eXtingueres , sed differres t reditura est enim sitis paullulum tem
perata. Temperamus ergo isti8 fomentis ae rumnam aegritudinis nostrae. Stando lo flatus eraS , sedendo reficeris: ipsum sedere medicina est lassitudinis. In illa medicina rursus
lassaris, diu sedere non poteris. Quicquid est, ubi fatjgationi succurritur , alia fatigatio
b Ouod melitis ostendimus ; si prius carnis,& post, pondera mentis eΣprimamUS, Vt enim taceamus hoc , quod dolores tolerat , qnod febribus anhelat , sua quadam aegritudine P constrin
376쪽
constringitur. Ipsia haec corporis nostri, quae saltis vocatur , aegritudo est. Nam otio tabeqscit, opere deficit: ined ja deficiens, cibo reficitur ut subsistat; refectione lassessens, abstinentja releuatur, ut vigeat; aqua perfunditur, ne arescat; linteis tergitur, ne ipsa ni-mjs perfusione liquefiat; labore vegetatur, ne quiete torpeat; quiete refouetur, ne labo-rjs CXercitatione succumbat, fatigatur vigi-lijs, somno reparatur; oppressa fomno , vigi-lijs eXcutitur , ne sua peius quiete lassetur vestibus tegitur, ne frigoris aduersitate penetretur; quaesito calore deficiens, aurarum flatu refouetur ; cumque inde molestias inuenit, unde vitare molestias quaesiuit, male sauciatac ut ita dixerim de ipso suo medicamine languescit. Remotjs ergo febribus, cessantibusque doloribus, ipsa nostra salus aegritudo est, cui curandi necessitas numquam deest. Quot enim solatia ad viuendi usum quaerimus, quasi
tot aegritudini nostrae medicamenti8 obuiamus. Sed ipsum quoque medicamen, in vulnuS vertitur, quia exquisiito remedio paulo diutius inhaerentes , ex eo grauius deficimUS, quod prouide ad refectionem paramus. Ipsa quoque mens nostra, a secreti interioris securo gaudio exclusa, modo spe decipitur, modo Pavore veXatur, modo dolore de ijcitur, modo falsa hilaritate releuatur; transitoria pertinaciter diligit , eorumque amissione incessanter atteritur, quia & incessanter, cursu rapiente,
377쪽
a Habes, o anima mea inimicum domesticum, hostem amicum, aduersarium propsn- quum , qui tibi malum pro bono reddjdit, &sub specie amicitiae crudelior edi istens inimicus , his omnibus Ralijs infinitis bonis te priuauji l Hic hostis, salua tua reuerentjab est caro infeliX & misera, multum tamen tibi dul-cjs & dilecta. Hanc cum pauisti, inimicum pessimum contra te erexisti. Hanc cum honorasti, hostem crudelissimum contra te armast j. Scio, inquit, Bernardus , o anima, quemdam qui plures annos tecum viXit, ad mensam tecum sedit, cibum de manu tua sumpsit, Scin sinu tuo dormiuit; cum voluit, tecum col loquium habuit Hic iure haereditario seruus tuus est, sed quia deljcate nimis enutrjsti eum,& virgae pepercisti, leuauit calcancum super caput tuum , & te in seruitutem redegit. Oanima ni serabilis S misera , quis te liberabit
de vj nculo improperii hujus t Recordare, o
azjma , primordia tua; attende quod es insignita Dei imagine. Quid tibi cum carne, unde ista pateris f si diligenter conditiones eius Aduertis, numquam vilius sterquilinium vidisti; si eius miserias enumerare velis, quam onusta sit peccatis, pruriens concupiscentqS, Occupata passion ibus, polluta illusionibus , confusione plena, ct ignominia repleta, qujd ea habes aliud quam cogitationes foedas dc immundast
bExitiosa caro, Delia tenebrosa procella, P s Exse
378쪽
3 6 SUSPIRIA. Exitiosa caro, qua fluit omne scelus lCoenum, massa grauis plumbi, limosa catena, Bellua pugnaci prodita materia. Pesifer usus ter is tuae riinctum ait siepulchriori Form , qua supera et enit ab arce mihi. a Non sine causa djelum est . hominum plasmatum, non de terra qualibet, sed de limo. Vide enim quam ij mosum sit corpus , quod ipsi quoque spiritu tam fortiter, & paene indis lubiliter inhaeret, ut vix cum multa afflictione possit aliquando separari.
b Ela age mens,nam te tunc alloquar,arsea dica cui fore narratu non aliena puto.
Ecquid es, ὀ mea menses quis tibi contigit ortus f. tque cadauer olens quis tibi forte dedit fetuis solidis ruitie asstrinxitgrambu que catenis,
i c Universa vanitas omnis homo dimens,qui auratem de hac vj ta accipiatur ista sententia; audi. Ecclesiasten protestantem & dicentem lauda Di omnes qui mortui sunt βuper omnes qui viuutit, cuicumque ipsi vivunt 2 modo , bonus super laetos duos qui nondum natus eri. Laudat ergo Mortuos plusquam vivos; quia illi hoc salte in lucri habent, quod de vinculis hujus corporis liberati sunt, nec ultra carne ac pellibus induti sunt, nec ossibus ac neruis inserti sunt, nec ultra subiacent necessitati corporjs. Si ergo intellexisti , quale sit vivere in carne etiamsi
Noyses sit qujs, vel quisquis ille est molesta
379쪽
ipsi est ista vita. Non enim a corruptione resoluitur, quae mortali corpore , terrenoque cir cum datur vide ergo, quoniam uniuersa Panitas eri omnis homo vivens; contemnamus istam vitam, & festinemus ad sanctam vitam & hea tam .ac veram,& in illam an lino & mente tendamus, omni vanitate djscus a. a Ex quo enim quisque in jsto corpore morituro esse coeperit , numquam in e non agitur , Ut mors veniat. Hoc enim agit eius mutabilitas ; toto tempore vitae hujus, si tamen vita dicenda est , ut veniatur in mortem
b Et ideo laudat Ecclesiastes defunctos magis quam viventes, e optimus inquit, supra hoIduos qui nondum natim es. Et alibi idem Ecclesiastes, mel jore longaevo viro asseruit, quem abortu eiecit mater sua, qui non vidit haec mala, quae fiunt in hoc mundo, nec in has venit tenebra S , nec in vanitate ambulauit saeculi. Quid enim boni est homini in hac vita fc Cognouit se Paulus in miseria , ingemitu, in rj Xa , in contentione : ipse secum sibi non concordans, a se dissonans, a se resiliens. Et iiij d ait optans pacem , pacem Veram , pacem supernam es Infelix ego homo , quis me liberabi se corpore mortis huius S
380쪽
Loarctor autem e duobus; Iesiderium balens ilia nare esse eum CLis . AI Thiser. t.