De origine, veritate et obligatione juris gentium instituta disquisitio in Academia Argentoratensi, a Jo. Joachimo Zentgravio, philos. pract. prof. ordin

181쪽

ῆ. 36. In terminis priscis vindieandi,

non semper satis valide ad ScripIores pro v care ieri , qtio non raro affectu abreptos. vel male informatos, vel alienana auctoriis talem secuto ς, memoriae acta tradere con .stat Suee sine in eontroversia de Huena Insilla, istorum seriptorum testimonio, qui . bus Dan insulam de qua dii putabatur ad Stalandiam pertinere probatum ibant, suam MEO t. praetensionem eludi passi non sunt i a),quod 'O'yroitu tru ros, qui oui Davi, patria sera a b. bita rite edocti, materum isthunc cura-o, ,-. Ge. 'ρβcuti fulsi tu i sed extraneos saltem

per Mnos,qui in rebus si tentrionalibus nugtruomnino nIerant sidem nec adhibita cluearria, vel praevia quaa uni inquisitione satum horum, gnorum desicripstyMII. 3, 37. Non etiam limites imperiorum terrarii dependent a moribus & tinguugentium, cum partim ob commercia cum vicinis illorum mores lin sua assium pota lino partim quod gentium migrationes, de eo loniarum deductiones, aliorum populorum mores linguas immutare queant. Nee ideo intra Germaniae fines Transylva- .niatita dicitur,quod Germani ea ibi auditur ιδ δε - lingua Ovanti tu, inquit Couri ius seculis pass

182쪽

6 38. Qitanquam vero Thuli nonnunquam jura despotestatem eius cui tribuuntur exprimete sigi iiii care soleant, ita ut denegato titulo eius quoque jura praetensiones, qui illo utitur, hoe ipso ui dubium vocari ci denegari censeantur; attamen eum haud raro titulus maneat, illa more

prisco respectu iuris cuiusdam retineatur, amisso cuius erat inde jure uti Iohann. Casi mirus Polo ilia Rex, etia si vigore Ins/umenti pacis Oti νι Us, e)soletinite cx tunc di in

pri P.ιIos ext ad, ueci tm Psemfuit, eis sine odo plenaria ReuunIt.:Iionis prae it ἰιιι ad vindicandos veteres limites ex titulo noli semper H cet uia repetere Daniae Rege , adhuc hodie aiadal Giu in sive Veriei: otii in titulo riuntur , quos ta in ei cuntii illelli Oile tum

jure in illas terias id excivit Ieii .e. , scribit. g. p. liae bello capiti latur, uti belli vicior ii illa domini ures, ea an de La tum jus eo nia quitur, ita pali jure iterum i potest amitti . Quod si vero foede te de pacto inito, victori quoque ui belli posses Iaadscribuntur Loe ipso altera pars in eius modi

183쪽

te imperiorum valide iam extendi, iam ρ3 3. rursus coarctari, cum exprellum intercedat i m . mo.l a stum,cum expressa iuris in hos vel illos

f. o. De teriminu per omplurium sieulorum deeursum perditu, litem polle D ri movere per tranquillitatem onsociationis gentium non lieet, nisi prior possessor,alterius possessionem, ii non suscepta

vindicatione,quas ob eius maiores vires non semper fatis consulte instituitur, certe conis tradictione, protestatio ite interrumpendo, ius sibi salvum retinuerit, animumque retinendi docuerit. Si enim priuata re- runa dominia ad minuendas lites inter ei ves certa esse oportet multo magis ad publicam interest pacem, ad vitandam orbis concussione, di sie ex legis naturae instituto,

Eollessionem limitum memoriam excedentem, non interruptam, nec provocatione ad arbitrum

interpellatam, Domimum transferre ic . ii 4 Gis. 13. eum Antiochus M. ut apud Appian si legi ii A. r, Eo i Ionia, qκasi ad in ipsius, ut regis' et '

1ores eorum regibin fasubditi fuerant minioque institata cum Romanis Legatis disce- ptati Oiles

184쪽

ptatione idem juris esse Antioelio in Smyrnaeos Lampsacenosque, quod Romanis in Neapolitanos, Regino. Tarentinos, diceret Sulpi eius di IIimilem causam ostens rus ab Reginu, inquit apud Livium sm), θ

Neapoluantia Tarentinis, ex quo in nostram venerunt potestatem, uno C perpetuo tenore iam semper usurpato .nunquam ιηtermis, qua exfor- .dere debent exigimin. Por sne tandem dicere.

n 1 popul nou perse non ps alium quenquam foedus inut. rim sc Asia civitates,ufiine venerunt ιnvrajorem Antiochi potesarem,in perpetua possesso , rn vestri permansisse, cinomatiaeaxtim in Philippi,alia in Ptolemifulse potes re altra per multos avnos, nullo ambigente, libertatem usto passe. Quod ii tamen ignorantia aliqua anteeedens , vel dolus alterius, causa diuturni sit silentii, sieut caeteris paribus excusationis, ita praetensi quoque juris

ratio lime nasci potest Unde Euensis a- pud Possexin n praescriptam Regi Gon Zagis

ervi posses Onem asserturus O itra Venees latam imp. etiam ignorationem Carotiari silentio annuentis, num ei posse, it prΣ

Lictolit, sipecies est non praestita. eum praeuari potuit Ietc debuisset, oppressis ura de defensio, ita utillia ratio sua expediendae salutis fuerit relicta nee facta amillorum

ianium repetitio. Derelicta hine ab Im-Perio

185쪽

perio Gerarani eo ensetur Livonia, lini Moselio immani rabie, quam Chytrae; deThuanin prolixi iis exponunt, saeviente, frustra i inplorata iteratis precibus imperii ope, ineola depeliendis tot calamitatibus impares, quod uidas aures pullarent, alii ad alios sese inclinaverint, urgente necessitatis telo, ut loquitur .istoriin o , quae de Re o m, .n

agnoverant, nec a Cesare Ferdinando dum best I. 3. . 3 9. Turcis districtis, aliure auxilium utiquis ferretur, nec a propri viribtu, ullum salui prasiadium in promptae esset. Ita Batavi, eum post contra Hispanos frustra imploratam Germaniae opem deserti, sibimet ipsis praesidio esse eogerentur, dum se ab Imperio deserebantur, in omnimodam se vindiearu iudi-bertatem.

2. Iuste quoque repetuntur fices, quando vel terras alii oneelsas alienandineuitate destituitur tirperans, vel per dolum possessori aliennio pei suadetur ibi enimatius nullus est ob desectu facultatis agendi, hie quod intensus alienandi ab Hil-

se credatur. Unde Conrisi q). iii validas judi q)ής' Ευ . t. cat tabulas Henrici Lux et buigie in i onti - fleem sane perliberales, cum quod nec Flecto rum, ne relliquorum Imperii Principum conbens fuerint probata ,1κm quod certum sit , I vipera

186쪽

quasi tantum juris Papa competeret ιν μαμ

dentium Casarum liberales donationes. f. s. Cum vero haud raro terrarum tuarii terminis minime eonteiiti, ditio

nis limites ulterius proserre studeant mortales, eum viris tum operibus fines munire solent Gentes,quo vim ex improviso immi- nentem arceant. ia ad Rheni tutelam, qaemeum Danubiosne Romani Imperii voeatlydriosa, Victor r), libertino milite usum Augustum.

quaginta amplitu .sesta direxeris ingruen- vh H. f. te in Italiam Hannibale. Cremona Tacito su dieitur condua,propc naculum adversm Gallos Irans Padum agentes. qua alia vis pe Alpes

rueret Vallo limites sui regni adversus Francos vicinos olim munivit Godostedus

Danorum Rex , qua de re ita Annales Quenari imitem regni sivi qui Saxoniam resticit, vallo munire consitati, eo modo, ut ab orientali maris sinu. quem illi instit 'dicunt,nsi ad occidentalem oceanum, totam Egictra su minis aquilonaum,iρ- munimentum alti na- rexeret: na tantis porta dimissa, per quam carpentio equites enutrict recipi potisssem: Ad-yM . . itque qui eadem tradit Aventinus y .ad-

187쪽

nimento, quod constat ex nemori biis dem .seehis de vallis , quod a Molga fluvio ad Borysthenem usque excurrere aiunt, contra

Tartarorum Crimmensium Ruinam tutam praestare eo natus est C Ear Fcedo Ivanovvitet Dernara PHico, aliisq; sive vallis, sive muris, quibus receptam Britannia partem a solo Barbarie separarant Romani, prolixe Camdenus Exegit. Omnes et Britan. tamen finium munitiones superat famosius, ηπ.6-2.

ille Mu Sinensis, stupendae eum longitudi-seri' nis,quae ad OO milliaria Germanica se ex. tendit, tum altitudinis, qua ad D pedem Geometricum exsurgit, tum latitudinis, quae inaequalis licet, plerisque tamen in to eis altitudini quoad dimidiam partem re-'spondere dieitur labrarati Maho la)ἀυτόπυ. cujus de sensio adversus Tartarorum inva e R ssiones numerosissimae liominum multitu dini, exerei tui eoocco militum Nembos

A. Et si veto vicina gens torvo is pius oeulo munitiones finium alterius, aris eexque ad limi res positas aspiciat, ita ut nonnunquam armis obviam ire, quam peri. Olode metui se exponere velit. Unde Scytharum Rex apud Curtium e latus urbem. I. r. quam in ripa amnis Macedones orid tam rant,suis impositameervicibus,emissa militari manu dirui eam jussit. Verum eum quae

sui juris est gens etiam jure muniendi gau-

188쪽

deat, qui, si sui defendendo eausia demuniendis suis finibus fuerit sol ieita, et de . sentionis huius . quando manet innoxia, instituendae facultas denegari possit, non

apparet. Si domicilia privata claudere solidit est patrisfamilias piovida gentis erit, de elaudendis finibus eontra vim iniquam. polentiorem, matule agere curam. Et quae Η. Pint Arisbul. d)de munitione urbium disputat. locum habere possunt in quatitione de muniendis terminis Gentium, quando inter alia si e philosophatur me, μὲν σαλε- , is mamones civibus facilem ad exeuudum ur-

arcemfaciatinuimunitionem aliam quae damn m

νιιιum 'corrumpens tranquillitatem Aecierariae humana, nec Magistratin sunt quibus 1 corri ripsit, non videri surdum saluere,populum ad sua selicitasem e consterrationem in tempore ita

H. eruin respondet jam ipse ad hane

189쪽

, ptionem Grosita, nimirum adversi tales me- contrariu insu munitiones, qυ μηπιμ- , milia remedia quarenda esse. Unde ut eo n-

troversiae vitentiir, pacto inter gentes On- nunquam res solet transigi, ut Leo pol cl. Im- perat . induciis eum Turcis ann. I A. initis,

sibi in locum Neu heu selae, a barbati bellii iure possellae novae munitionis limitaneae ι extruendae facultatem expresse reservavit. Caeterum quae de munitio ilibus urbi una pro contraria sententia disquirit 31achra PellMli, ,h emine. examinata sunt a Conring ae Scipione Λ-c tost. 63. o mirato k Re .

g. s. Et si vero mortales seeundum

linguas ct familias vel segreges , vel in P, .ne. diversas gentes coadunatos,diseedentes, ut M. bl. 3I supra i diximus, eommuni parent Noa f rq ebo reverentiam is biequium aliquod eis.IT .e l. iv. debere redidisse fingamus licet NimrO-ἀ0 4ρ. m. diis a suis postmodum ha hoc et iamin I eqs. dictus, unde Graecorum Buλγ Latinorum

B lin,rebellionis impiae compinra praematii te ediderit specimina, per vim ad bessan idum rudes sibi subjieieno Mox tam eii plena usi sunt libertate, ne i extincto Noaelio sibi inuleem pares sol meo inserim res ei vitates. De quarum nominibus, no- 'minumque mutationibus hale seripsit οὐ ρbrui m Gentium quadam adhuc servant deri in h. η'. varam a conditoribus appellationem, de quibus II . - ' Historia saera n in quadam etiam mutaperunt, hi s

190쪽

nonnustam familiarem accolu,er notisr- να sunt persa Graeco potissmum aluiomesciatura autoribus. Hi enim posterioribisseιum veterum laeorum gloria insibi usurparunt Aum genIesis minibis sibi tu insigniunt, uin tanquam ad suum jus astιnerint more quos proprios inci

Caeterum Gentes quanquam, ubi in diversos coetus de civitates abierunt, manserint a se invicem divisae separatae, non tamen ista divisio, qualem ab initio habebat, diu retinuit laetem aemulatione, ambitione atque avaritia quietem humani. generis turbantibu&,4 in mutuam perniciem gentes concitantibus. Unde bella. elades gentium, migrationes, confusiones, integrarum etiam civitatum excidia exortaliunt, sortior & potentiore infirmiorem 'bi ubjiciente, in multitudine terrarum subactarum, terminorum prolatorum amplitudine gloriam positam credente. 4 . Denique haec universalis ei vitatis divisio in complures coetus cla civitates particulares, externa tantum eli,4 in exteriori humani genetis faeie eontingitialva Interiori indivisione atque consociationis Internae unitate, de qua supra. o uti salva unitate civitas in coplures pagos, Regnum in diversos Ducatus, Principatus, quorum singuli seeundum suos mores Meges vi-

V Vixi haud raro dividitur, ut insta patebit