De manuum morphologia et physiologia : dissertatio inauguralis anatomico-physiologica ...

41쪽

27 g. 2. Evolutio os Si una manus apud soetum humanum νη).

Totius manus primordium est globus cartilaginosus, a materie ejus massae cartilaginoSae Separatu8, eX qua Os humeri, radius et ulna Drmantur. Qua Separatione manus evadit organon peculiare, ideoque evolutionem Suam a Centro incipit, ita ut primum mela carpus quinque globorum cartilaginosorum sejunctorum, mOX in cylindros eX tensorum, larma compareat; globi cartilaginosi primae seriei carpi serius apparent, et lardius formentur, secundae seriei globis melacarpo propioribus. Simili ratione Oriuntur eX-

ternae digitorum phalanges phalangines phalangelles Chauci er) serius quam prima phalanX phalanges). Eliamve

hae a globis cartilaginosis incipiunt et sensim sensimque in cylindros eXlenduntur. Ossificalio in insignioribus me-lacarpi et digilorum ossibus prius comparet, quam in Ossibus carpi. Superficies ossis eXlerna prius ossificatur media parte, et opposita ejus eXtremitate, ierlia ossium digitorum series prius prima; prima prius Secunda; OSSa me-lacarpi ossibus longis propiora, prius phalangibus. Communis globi cartilaginosi carpi in octo globos cartilaginosos sejunctio Coiter et Kerkring) jam versus secundimensis sinem efficitur, tertio mense permanentem formam peculiarem nacti sunt. Mayer.) Mensibus insequentibus secunda Series formatur, celerius prima. LO durus et Mechelius in osse capitalo et hamalo jam ante partum' ossificalionis puncta reperiunt.) Cunctorum Octo ossium circuitus versus finem tertii mensis longitudine et latitudine est a ' , versus finem mensis noni longitudo 4 lineas latitudo 5 ' explol. Globi cartilaginosi ossium melacarpi sexta hebdomade jam cylindracea forma induli sunt; scptimaque hebdomade Beclarit ossificationis puncta reperisse conlondit. EX Buc lardo ossificalionis ordo hic est: os mela carpi secundum - 1erlium - quartum - quintum primum. - Unumquodque Os duo habet ossificalionis puncta: I2 Rit gen. p. 250 - 257. - Sens s. g. 105 - 108.

42쪽

allerum corpori, alterum epiphysi inscri0ri; hoc ante par-lum non comparet. Decima hebdomade ossificatio in osse melacarpi digiti annularis longissima, digili medii latissima, pollicis minima; longitudo maXimi ossis melacarpi est 1 minimi cujus quinta pars ossificata; sub tertii mensis sine, quo manus sine digitis 2'' est, maximum melacarpios, indicis scilicet 1 3 '' eXplet; noni mensis sine os mela- carpi digili medii 9' , indicis S' , pollicis 5 ', insta minus,

supra plus I ' non ossis calum; non O demum men Se Os me-lacarpi digili medii ossi mei acarpi digiti indicis longitudine par est, et Versus noni mensis sinem eam jam eX- cessit. Circuitus ossificatus in omnibus principio globi, Sensim sensimque cylindri formam nanciscitur; prima digitorum phalanX quinque globorum forma apparet, brevi 'post melacarpum; seXla jam hebdomade globi cylindrici evaserunt; septima hebdomade jam parva ossificalionis puncta adsunt in primo digiti medii internodio; octava in indice, lum in annulari, nona in pollice, decima in primo auricularis articulo; versus sinem temporis socialis phalanges cam sormam habent, quam per lotam Vilam Servant. Primus digili medii articulus decima hebdomade ', Versus socialis temporis finem sit ' longus est supra minus OS- sificatus quam infra; secunda phalanx undecima lanium hebdomade sormationi cartilaginosae finem imponii, duο- decima cXOrditur Ossificatio, tredecima jam ossium puncta adsunt in media parte; internodii medii in digilo medio longitudo tertio mense est δ' , gravi dilatis sine 4''. Τertia phalanX serius quidem osso iatur caeteris; semel autem orta, eo cilius evolvitur; septima hebdomAde ossificationis principium jam manifestum est. Ultimus pollicis articulus primum et plurimum, lum annularis, deinde medii, porro indicis, denique auricularis es riuatur. Hujus phalangis ossificatio peculiari modo efficitur: oritur globus Osseus,

qui tu parvum conum cavum, articulationem Versus, et in majorem etali Orsum Vci Sus directum, SeSe commulat. Τum conus magnu S planus sit, minor autem acci cscit, et quiuio mense aequo longus sit ac magnus latus est, crassam Scilicet clavaeque similem tarmam nactus, cono cXleriori re-

43쪽

manente, et interiori tantummodo apicis instar inserviente. Longitudo articuli ossificali pollicis unguiferi quarto mensed ' explet, sine periodi foetalis hic longissimus 3λ ' leuet, tum sequitur annularis, medius, indeta et auricularis; lineae

quadrante lanium non OSSificato.

Quae modo citavimus praecipue ex Ril gen deprompta, in ossificalionis periodis constituendis a veterum aut O-rum, e. g. Coileri, dies bilii, Suem meringit, Loderi, Kerkringit, Blumen bachii de hac re observationibus divergunt. Sensi, multis exactissimis investigationibus institulis, aulorum, quos nominavimus, ratione ducta, Ossisi-calionis singularum extremilatis superioris partium lempus ita constituit: Os humeri, radium et ulnam nona lantummodo hebdomade; melacarpum et ultimam phalangem duodecima, primam phalangem decima tertia hebdomade, secundam post decimam quartam demum manifesta puncta ossificationis exhibere. At satis superque constat, quantopere vetustiores de evolutionis historia observationes recen-lioribus postponendae et quot errores adeo in constituenda foetuum aetate commi8Si sint, ut his ultimis tantummodo

decenniis praecedente Wolfio, industria Olien, Meckelli, Joan. M uelleri, Burdach, Puri inje, Rathlic,

Panders, de Baer, Rit gen etc. solidius historiae evolutionis fundamentum positum sil. TemporiS lamen Consecutio in evolutione singularum ossium seriorum ei partium, et ratio, qua cylindrus ex primitivo globulo sensim Sensimque prodit, a veteribus hisce autoribus eodem fere modo ac a recentioribus describitur. Quoad rationem OS- sificationis manus ossium ad ani ibrachium et humerum, commemorandum, radii et ulnae cylindros maturo jam eo discerni, quod radii exiremitas manui, ulnae exiremitas humero obversa celerius Hrcuitu et exlensione crescant, quam

uiriuSque OSsis corpus; eo igitur jam a principio radii ad manum ulnaeque ad humerum appropinquatio patel. ΕX- tremitas superior autem et inferior eo disserunt, quod Ossa melalarsi et digilorum pedis phalanges serius ossificentur manus melacarpo ei digitorum phalangibus, quod praecipuusluxui sanguinis, initio versus caput sectus sese inclinanti

44쪽

adscribendum. Contraria ratio est inter carpum et larsum, cujus enim ossa prius illius OSSibus Ossificantur, quod morphologice per varietatem magnitudinis ossium, physiologice majore lanctionum torsi gravitale explanandum. Porro ex factis supra descriptis disserenita notanda, inter paries singularum ossium manus Serierum dum evolvantur, existens; Sie e. g. in melacarpo os melacarpi indicis diu omnibus evolutionc excellit; opposita est ossis melacarpi pollicis ratio. Prima et secunda phalange digilus medius jam initio praevalet; cui proximus index; tertia phalange polluta prae-Valet, hunc Iuc sequitur digilus annularis. Ilancce disserentiam praevalenti physiologicae singularum digitorum phalangum gravitali innili, in dubium vocari nequit, qua ratione id efficiatur, aliis ad explanandum relinquimus. Certo Bulem causa non solum in magnitudinis diversitate serius existente quaerenda, ut Videre est in osse metacarpi indicis, quod ultima lantum laetus periodo ossi mei acarpi medii locum codil. Probabilius autem hoc majori similitudine explanaretur, quae principio Delus periodi extat manum inter et pedem, cum, ut inter omnes con Slal, SecunduS pDdis digitus et seriori vita centralis digitus maneat.

g. 3. Leges morphologicae formationis OSSium manu S humanae ἔβ).

Systema molus universe periphericam directionem sequitur, quare membra molus sermam extensam et radiatam

sibi vindicant ol pro principe larmationis lypo lineam rectam habent. Quod systema igitur cum multiplicationem

progressiVam proprie exhibeat, - quam ob rem ultimum cssormatur, - Observatur in consormalione ejus partitio cradians, accrementum Ossium intermediorum, et impar evolu-lio portionum per partitionem eXOrtarum, quarum nonnul

45쪽

manu demonstremus, eXiremitatem Superiorem univcrse intueri nos opportet, cujuS est manuS nonnisi Orga non individuale laclum. Rationes morphologicae autem sunt hae: Os humeri in radium et ulnam dividitur; ulna ui cubiti, radius in carpi articulatione crassior sit; melacarpi ossa praecipue ad radium pertinent; radius proxime se dividit in os navi

culare et lunalum; os naviculare gaudet extensione dorsalici volari; processus dorsalis in os capitalum et multangulum minus disjungitur; processus Volar 2 qui mutilus sit, scri lanium os multangulum majus, pro duobus Ossibus mancis et concretis habendum. Os capitalum seri os me-lacarpi et articulos digiti medii, lanquam procesSus, OS multangulum minus sustentat os melacarpi indicis, quod

ejusdem digiti internodia seri; portio dorsalis multanguli

majoris osse melacarpi pollicis, Valde crasso et vel uli ex duobus concreto, in Structa; quae concretio magis adhuc in osse conoideo primo tarsi et in basi ossis me talarsi hallucis manifestatur. Portio volaris Ossis multanguli majoris caret eradi alione atque unum tantum processum sormat; Os lunatum in osse hamalo continuatur, quod ut os cuboideum mela-larsi ex compluribus Ossibus cunei sormibus compositum

apparet, quapropter duorum digilorum quarti scilicet et

quinti articulos sert; os hamatum constat ex processu dorsali et volari, primus in ossa metacarpi duorum, quae nominavimus, Ossium tranSit, alter in processum hamalum restringitur, sine digiti columna; os intermedium, quod cxulnae exoritur continuatione, est OS triquetrum, supra quod columnae digili loco nonnisi Os pisi sorme extat.

Brevibus hic disserentia Dolanda inter morphologicas manus et pedis rationes existens. In pede scilicet legis oradiationis aequabilitas jam superius eo impeditur, quod fibula libia multo inferior evadit, quam ulna radio; dum igitur in his uterque, quantumviS diVerso modo ossium intermediorum particeps sit, larsi ossa in pede a libia nonnisi progrediuntur, quare pus magiS semori annectitur, ma-

UuS e contra, lanquam peculiare organum ossuum liberius sejuncta radium sibi vindicat et per ulnam modo cum OSse

humeri conjunctionem init. Quae eradiatio impedita lum

46쪽

in pede quoque invenitur, uno lanium osse, astragalo libiae subjecto; ex quo dupleX denuo deorsum et antrorsum procedit ovolutio in os naViculare et calcaneum, quorum alteri denique ossa cuneisormia, alleri os cuboideum e pluribus ossiculis concretum conlinuatur; inde eadem quae in manu exstat ratio. Accuratior manus Cum pede comparatio postea a nobis musculorum indole disserentibus instituetur, quippe qui mullisaria hujus rationis landamenta praebeant ideoque argumenta certiora suppeditent.

rum manu S.

A. Musculi exfromitatis anferioris pinnales apud Gondracanthos δ. Simplicissimum lypum obserVani; constant enim e Strato musc. superiori levatore pinnac) et strato inferiori depressore pinnae); uterque ex interiore pinnae margine oriundus lasciculos musculares radiis pinnae annexos et parallela cum his directione extrorsum decurrentes conlinei.

B. Musculi os fac ant horum λβ9. Exiremitalis musculi apud hos quoque simplicissime

constructi. Pinnam detrahunt Seu flectunt, attollunt seu extendunt, pronam aut supinam reddunt. Musculi portionis manui analogae ex inferiore praesertim parte claviculare οSSibusque, quae pinnae radiis adjacent, exoriuntur. In externa Superficie tres musculi exstant: unus quidem Su

47쪽

perficialis duoque profundiores. 1) Pinnae protracior ex

inseriore claviculae parte ortus posticae radiorum basi inseritur; pinnae radises disjungit easque transverse in directionem perpendicularem seponit. 23 Musculus longiusculus priore oblectus ad anteriorem radiorum basin vergit pinnamque antrorsum ducit. 3) Pinnae depressor radiorum basi assigitur. In superficie interna duo in conspectum Veniunt musculi, quorum alter a clavicula superiore ad pinnae basin demissus pinnam levat et retrorsum trahit, alter subtus positus eadem functione langitur.

C. Musculi manus Amph biorum '9.

In carpi, melacarpi et digilorum musculos dividuntur.

I. Musc. carpi et melacarpi. Extensores seu levatores, se-Xores Seu depressores, attractores ei detractores maxima ex

parte ab osse humeri originem petunt sinem que posteriorem ossis unius Vel plurium ossium melacarpi adeunt; in Batrachiis caudalis praesertim in Proteo maxima simplicitas. I) Levator communis ab osse humeri ad externi sis melacarpi basin procedit. 2) Levator proprius ab an-

librachio ad os melacarpi digili primi ambo in Proteo in

unum redacti sunt). 3) Abductor seu sexor manus ex interiore ossis humeri parte in externum carpi marginem progreditur. 4) Flexor proprius, quo Proseus caret. Jam abhinc musculi quod ad insertionis puncta lypum constantem Observant. Apud Amphibia superioris ordinis Chelonios, Sauros) musculorum appara lus jam magis compositus apparet, compluribus scilicet extensoribus et flexoribus, musculis radialibus et ulnaribus additis. II. Digilorum musculi. Batrachia semper gaudent: I) EXlensore digitorum communi, qui a carpo ad phalangem ultimam parte priore musculari, ulteriore lendinosa decurril. 2) Musculis interos-Seis inter bina malacarpi ossa silis, qui in utroque Ialere

ad basin primae digitorum phalangis accedunt, primaque internodia extrorsum et introrsum deducunt. 3) Pesultari I 6 Mechel. P. III. p. 217-235

48쪽

ulli mi digili abductore ab ulnari carpi superficie oriundo. 4) Flexore longo ab ulnari ossis humeri condylo ad ultimam digitorum phalangem. 5 et 6) Flexoribus brevibus partim a lendine talo, in quam flexor longus tu carpo expanditur, egressis lumbric. in phalangique secundae designalis; partim ab inferiore me lacarpi supersicie ad primam phalangem flectendam. - Apud Batrachia ecaudata duplices cXstant eXtensores; apud Chelonios et Minos fleXOres digilorum supersiciales et profundi communes magis magisque musculi perforantis et perforali structuram induentes et superiorum Ordinum instar m. lubricales primae phalangi impertienteS.

I. Musculi manus. I) EXlensor radialis longus a parte.superiore condyli eXlensorii ad processum pollicarem molacarpi radialis vergit. 2) ΕXlensor radialis brevis a superiore radii parte in eundem processum demissus. 3) EX- tensor ulnaris a condylo Ossis humeri eXlerno ad partem ulnarem melacarpi. 43 A superficie externa uinae musculus ad ulnarem mela carpi ramum lendit. Musculi adhuc nominali manum alam) lollunt et ad latus radiale et ulnare an librachii devehunt. 5) FleXor ulnaris supersicialis a condylo ulnari, tulerno ad os carpeiam ulnare et ad ste-xilem mellicarpi supersiciem continuatur. 6) FleXor radialis prosundus eX inferna uinae superficie ortus ad ramum radialem melacarpi perlinet; uterque manum salam noctit. T) Extensor palogii anterioris cum m. pectorali magno cohaeret, eX Ventribus nonnullis compositus, ium intendines longas et tenues abit, quarum longissima magna clasliei late praedita antrorsum in membranam dilabitur, aliis lendinum laciniis extensori longo radiati anneXis. In Naρ- Iasortius imprimis in avibus nocturnis musculus alaris persectissimus invenitur, minime vero cXCultus apud Aptenodyten, ubi larinam apon euroseos latae nactus eXlernae an-17ὶ Mechel. P. III. p. 333.

49쪽

librachii superficiei incumbit. Musculus membranam alarem posteriorem eXlendens culaneis Id nurneratur.

II. Musculi digitorum. Sunt quidem magis dissipali et in longos an librachio adjacentes brevesque, qui in manu sunt, dividendi. αὶ Longi digitorum musculi: 1)Εxtensor digiti primi et secundi communis a condylo eX-lerno Ossis humeri incipit, longior secundo lacinia. 2) EX-lensor digiti secundi proprius eX radio et ulna provenit; apud Apteno fen ambo eXlensores in unam lendinem re siricli sunt. 3) FleXor superficialis cum pario tendinea a condylo humeri interno ortus ad basin internodii secundi descendit. 4) FleXor profundus inter ulnam et secundum internodium decurrit; amborum musculorum vices in Ap- fenodyse una lendo eXcipil. b) Breves digilorum musculi: PolleX semper sere quatuor musculos breves accipit fleXioni, extensioni, abductioni et adductioni providi apud Naptatores diurnos et Struem robustissimi cernuntur. Digiliis sc-cundus ires musculos possidet: neXOrem eXlernum et in-lernum in internodio secundo et adductorem in primo. Digiliis. minimus abductorem lenuem nanciscitur. Omnes musculi breves praecipue a melacarpo eXOrdiuntur.

E. Musculi mantis os digitorum apud mammalia δ β j.

1. Tota manus musculis carpi et melacarpi levatur seu extenditur, flectitur seu detrahitur, plus minusV f Versus marginem radialem aut ulnarem an librachii movetur, adducitur aut abducitur; qui motus duebus saltem eXlensoribus et duobus nexoribus longilendineis ossiciuntur, musculis scilicet radialibus externo ei interno. I) Extensor radialis a condylo eXterno ossis humeri ortus infra saepe in duos dividitur, extensorem radialem longum et brevem, quorum hic tertio, ille secundo ossi me lacarpi inservit. Apud Equos, Camelos, Numinantita unus lanium adest eXl.

valde evolutus ad secundum melacarpi Os. Nosores duos

50쪽

habeni eXlensores radiales penitus Separatos secundo tertioque melacarpi ossi. In Carnit oris partes haece modo persectae modo impersectae; in Vesper filiori bus musculus sortis ad basin trium primorum melacarpi ossium. Apud Didelphin, Lemurem, Simias et nominem in duos plane dirimitur musculos Sec. et tert. melacarpi ossi. Omnino eVO-

Iulio et divisio hujus musculi a manus efformalione dependet. 2) EXlensor ulnaris a condylo Ossis humeri eXlerno et ulna ad os melacarpi eoernum procedit; in I tu et Urso maritimo musculus dupleX. 3) FleXor ulnaris a condylo interno ad os pisi i me. In rubi mecophaga di csyta musculus sortissimus quadrifariam partitus Os pisis i me commovet; in Arctoiny, Phoca et Vespertilione idem magnae molis est; apud Ver perfilionem ad latus ulnare carpi occedit. 43 Flexor radialis a condylo interno ossis humeri ad os melacarpi, Si plura sunt ad id, quod secundo animalium pluribus digitis praeditorum respondet, sic e. g. apud SueSad primum os melacarpi h. e. Secundum aliorum); apud Carnii ora magis quam apud Nosores evolutus; in Simiis cimmiuibus ad secundum nonnisi os melacarpi. 5) Musculus palmaris longus, quem pro Superficiali quoque fleXore radiali habeas in manu in aponeurosin tenuem, digitorum steXores proXime obducentem eXpanditur, quae cum Cule arcte conjuncta in basi primae digitorum phalangis in le-lam cellu40sam dilabitur. Λ lalore ejus ulnari fasciculimusculares quadrati cQrorsum vergunt palmaris brevis).Mli Iungula, Itum hiantia. Pactyd mala, Didelphides iis carent, eXstant alvi a mentata, Hosores, Carnii Ora, Quadru---α et Hominem. Apud Bradisoda fridactyluin nullam opon eurosin format, s d interiori carpi margini inseritur; in 'aena et Urso inlime cum superficiali digitorum nexorc

II. Musculi digitorum. I) Extensor digitorum

communi S a condylo externo oritur et lendinibus sejunctis procedit ad omnes digitos, cXcepto pollice; apud Solidi u- ω biceps est ol ad superficiem dorsalem omnium iu-

ternodiorum Vergit; apud Suem duo extensores Communes,

qui plane concreti tribus interioribus digitis adducuntur;