장음표시 사용
41쪽
p. Vbi caseum legis expressum habemus ibi nulti loten esse dubitaris.1o. Euiprecium habet,rem ipsem habere videtur.
D. Amonespersonales infuccessores gulares Iranseunt. Ia. Dotispetendae actiosubsidiana. I . Dos non enne debitum dotis antequam sit marrimonium. o. Debitum conditionale antequam conditio exuat nullam esLIC Dolis debitum conditionem habet matrimonιν. V. Promittens dotem or ante nuFIi- desinens esse dominus rei, nihil ea ob ligatum. .
II. Vbi eadem ratio ibi idem furiry. Fructuarius cedendo usumstuctum domino proprietatis usu ructum a
ao. Res in dotempromisse,seu ex qua dos promissa ea, licet possessior reisumma
jure non obtuetur, ex aequitatewamen teneIur. ar. Precium loco rei in seudalibus non succedit. aa. Precium inparaicularibuου nonsuccedit loco reias. VFU- ου omnium bonorum non ea universale quiddam. a . Dotis exsudoperendous quale sit.
Mobilis quidam habens filiam, constituit uxorem ut' susetustuariam totius seu di sui, cum consensu Do-
l mini Sc agnatorum . Agnati postea eo mortuo, redem l runt talem usum fructum avidua 8oo, florenis, cum bona alioquin valerent 8o oo. R. Cum postea filia fieret nubilis, quaerebatur ad quem pertineret onus dotandi. Agnati enim objiciebant tu sum fructum omnium bonorum pertinere ad Viduam, quamvis ipsi pecunia euredemissent, tamen cum non acquisivissent fructus honce jure successionis, sed potius ex contractu emptionis, putabant perinde habendum ac si vidua adhuc haberetusumfructum, quo casu onus dotandi ad eos pertinere no
pos et,cum dost talis danda sit ex fructibus seudi, qui
42쪽
QUAESTIO V. non ab ipsis, sed a vidua perciperentur, non vendito usu-ti uctu: sed tum nunc prccium pro talibus fructibus ac
cepisset, perinde habentum ac si fructus illos adhuc ha
D. Badhornus autem putabat agnatis onus dotandi incumbere, viduam enim pro sua tantum utilitate,&pro tuo jure accepisse pecuniam, non pro filia, &sic pro eo quod deductis oneribus ad ipsam fuisset perventurum, si usum fructum retinuisset. Ego quolt pro hac sententia addidi, quod sicuti ademtorem transeunt omnes fructus
omne commodum, ita onus. Et ita Onus dotalidi, quod ante venditionem ususfructus ad viduam pertinebat, nunc ad agnatos pertinere videtur,& ita fuit quaestio decisa per scabinos. Sententiam concepit D. Scheib. anno I Mense Semptembri
Haec quaestio consideratis tam dubitandi quam decidendi ration
bus, anceps admodum dissicilisque esse videtur,quare haud abs re esse arbitror, eam paulo uberi us examinare, paucis tamen, ne additiones nimium superent ipsum Auctoris tractatum. Videtur igitur altius rem repetenti Agnatis hac in controversia sus stagandum esse, quod nempe hi ad dotandam filiam defuncti haud quaquam obstringantur, sed potius viduae us relicta. Nam primo vidua in t ac specie proponitur habere usumfructum omnium bonorum mariti praederuncti, quod hac ratione ostenditur. Regulam i habemus tum jurisaequitate tum consuetudine diuturna approbatam, quod filiae eodemum casu dotem laudo petere queant, quando alia bona haereditaria nulla supersunt, ut multis adductis auctoritatibus demonstrat D. Harim. istoribb.almioster. q. n. num. r.ernum. . Cum ergo in hac specie filia C dotem
43쪽
dotem petat,&agnati ususfructus redemtores cum vidua de constituens da dote contendant, supponendum est bona alia, praesertim haereditaria non exstare, alias hanc controversiam taω agnati quam vidua facile declinassent. His ita positis,succedit decisio Barioli in L . nuass. de usuctusef LI. leg. quam sequitur 'ariticus Papiens. inform. tibesii qua uxor agis ad Qt.ctuseumseruil. inve b.dedito legavit. na.versi. Primo case. er c. Ea in T. n.II. t ibi. Pone maritus.C.defuta olit. expens Natt.cons. .incipitin er ca propes Io. n. I. quod tu sufructuarius omnium bonorum teneatur exsolvere aes alienu. Cum igitur luc vidua omnium bonorum usu fructuaria sit, manifesta consecutione edicitur,eam ad dotandam filiam , veluti aes alienum esse obstrictam. Idq; tanto certius quod etsi tonus dotandae filiae sit tonus ipsius laudi.Dn. Haram. Pistor.Zq .na.tamen non aliter nisi ex ipsis fructibus laudi dos exsolvenda veniat,adeo ut nunquam propter dotem, sicut generaliter,nec propter alia quaevis laudi onera deveniri ad laudi adiudicationem queat, sed solummodo ad fructuum perceptionem , ut tradit
Oseqq.Masi per tot.eam quas. Nec obstat quod vidua vendidisse usum fructum proponitur, nami l sive quis ipse utatur,sive nomine ejus alius quispiam, adhuc recte dicitur
Icistud. rem in1non utitur9δ.1. de ustua. Et quod is qui, vendito usustui ctu, precium habet eoq; utitur usum fructum,adhuc retinere dicatur,expressa est decisio textus, mi non utitara junct .seq. de cal sitim legis expressiim habemus,ibi nulla potest esse dubitatio. l. ancilia .ib.
Facit hoc vulgatum illud iuris axioma, quo dici solet,eum' qui preci u
Deniq;& illud hanc confirmandam sententiam prodest, quod tactiones personales in suςςς res singulares non transeun i, L quadam C S. nihiliniereΗΙ. ωσέ- σμ em f Geden. I. . f. a. de contrab. emp. l. I. g ha res. 1fgiam. Treber idoli petitio solummodo in personali ure versatur, neque ullum jus distinctum in ipso studo constitutum habet. Camerar. inde periH-8M-ra vers. qua quidem onera. Dn.Harim. Pin. d. q.v n. s. Agnati autem in hac specie non universales, sed singulares ususfructus successores sunt,quippe usumfructumno haereditario jure, sed exempt acquisi-Diuitiaco by Corale
44쪽
acquisiverint, sequitiir ergo actionem illa mi dotis quam subsicliariam
quenter eos ab onere dotandi immunes esse.' Vcrum his non obstantibus contrarium veritati magis est consentaneum,&quidem primo, quia verior est&communior opinio Dd. quod Fructuarius tomnium bonorum debita exsolvere non teneatur, tex. in L ἀFnctu bonorum oss. ad falciae ubi dicitur usufructu bonorum lcgato a salienum ex omnibus rebus esse deducendum, non autem ex ipso usu istuctu. Atq; ita etiam tenet a cons. Sy. incipitsuper primo puncto misturrimum dicendum quodlegatarius. lib. s. Paul. de Casin cons. PS . incipit.In Christi nomine in cause quae vertitur Sononiae. col. s. se duab. colleqq. ad . Aox. in L si sibi amiti. s. o. g. vir. in quinquennium. . u. I .iti. Item fallit in legatario u juctaario. f. l. mat. uoi dicit 'communem opinionem ita tenere, ruem
Alex in d. l. v fructa bonorum, ubi generaliter decidit, quod omniti bonoqrum fructuarius neq; ad debita neq; ad legata neq; ad alia quaevis oneraliae reditaria teneatur. Matthaeus Matthesilanus singulari δ incipis Nota quod te lator.n. a. ibI. o verius puto. Ur ibi Gabriel Sara na in additione in pris ubi hanc dicit communem & in terminis quaestionis nostrae late Jas. in I. n.II. ibi debemuι concludere. fadm. Trabest ubi dicit, se pro hac sentcn tia&consulturum & judicaturum. Idq; adeo ut etiamsi defuncta vidua sit, nec debita haereditaria solverit, tamen haeredes mulieris haudquaquam tenean tur. Alex. in L deductasI. g. quipoutempus. a. n.f. ibi. Extraglossam inducitu/ Τ.a SC. Trebesi. Secundo etiamsi concederetur fructuarium omnium bonorum teneri respondere creditoribus haereditarijs, tamen in hac specie debitum illud dotis,toto eo tempore, quo ususfructus constitit, nunquam fuisse contendo, iram certum lcst dotem non esse,inultoq; minus dcbuii dotis niti vel antequam sit matrimonium. l. item quia. - . q. hujus rei. ZAELI. l. si ego Seme. p. inprin. l. ipulationem 2I. l. dehisor mutieris. n. msi ex Lsq. promittendo. I. g.sed ι nuptia. I. l. licetfleat. . inpr. l. Ialmacia I. inpr. l. δε-tis promissio. . U. dejure dor. Toming. cons. I . incipis. Etsi tempuου concipiendo.
n. n. vers. ac porro dos marrimonium. erc. tib. I. Marian. Socis. un.cons. . inc'.
Dirigas Dominus. cte. rerroactis diebus. n. s. ibi: I bi enim nondum esset nupta. lib.1. At filia ista, de qua dotanda hoc casu agitur,eo tempore quo Vidua usum fructum di habuit Sc postea in matrimonio non fuit, Ergo non potest dici viduam toto eo tempore aliquid dotis nomine ecbuis c.
45쪽
Facit quod idebitum sub conditione, antequam existat conditio, nullum cedere diem ars. 1. de et reb., cum μι dubio tautem caret, dotis debitum conditionem habere matrimonii. d. csipuiatione mar. de r. GL cumsimilis. Hic igituri succedit alia decisio bona,&hule negocio percommoda, ind. l. si ego Seia'y.ssear Istis ejundor. ubi dicitur, si is, qui dotem promiserat, antequa nuptiae sequantur, dominus rei in dotem promissae esse desinat, quia moritur, nihil esse dotis nomine obligatum, quod recte, ut opinor, ad Omnes alsos casus quibus debitor dominus rei promissae esse desinit,accommodabimus, vel saltem ad eos, in quibus res ea cujus occasione d bitum constabat, edominio debitoris sine dolo ejusdeccsserit.Eadem enim ubiq; ratio est. ubi tautem eadem ratio, ibi idem j us, Lai titio. IOI.in . 1 deverb. Oblig. l. incast. ari apia. e. a. q. unde cum non fit. ex tae tramur. e pὼ.H in c. inter carer- . in verb. infimilibus. ex.dere ρι o. in l. si quis servo.
in pari. Cum itaq; vidua hic domina una ructus csse desierit, ut mox demonstrabo &quidem antequam filia nuberet, sequitur viduam ad
dotem praestandam etiamnum non teneri.
Tertio denique Explorati t quoq; juris est, Fructuarium cedendo usumfructum proprietario. usumfructum amittere, eumque consoli dari proprietati, rem in finisuae s. Insi de usust. Certum t est& illudkeum penes quem est res illa, quae dotis nomine debetur, seci ex qua dos debetur, etsi summo jure obligatus nota sit, si dominium eius rei prius decesserit ab eo, qui dotis nomine oblirtus erra, quam nuptiae existerent, tamen juris benignitate, quae maximedotibus favet , cogi ad persolvendam dotem, perrexi. inae ego Seiae ges dejur. δει. At in hac nostras cie,& vidua isthaec proprierarijsseudi, nempe agnatis,usumstu-ctsi venendo cessit,&dote ex laudo illo nonaliter quam ex fructibus ejus esse exsoIvendam , supra demonstratum est Esticitur itaq;, inde Agnatos
istos haud quaquam do MM Puellae istius ossicium posse subtris
' Quod attinet ad ea quae in prioris sententiae assertione disputata sunt parum illa quidem momninam primaratio de fructuario omnium bonorum debitis haereditarijs subjiciendo, supra refutata est. II. Quod dicebatur fructuarium, si extraneo usumfructum Vendat, retinere eundemadhuc Videri, id quamvis dubio non careat, contrari,
46쪽
um enim verius est,de quo aljas tamen hic prorsus extra propositam facti speciem disputatur, quippe in qua cessio facta est non extraneo , sed proprietarijs,quocirca ne hoc quidem aliquid Agnatis suffragabitur III. Minus movet quod dictum est, penes quem precium est,penes huc rem ipsam esse videri, nam primum ea regula quod i precium loco rei φsuccedat, i n laudatibus locum non habet, Briae in c. - n Cibi qua o nun- quidpretium es- . non habent. propriam t. inusib.seu. quem sequitur in is eu em- υ. n. s. ver ed dubiu eisin sicerastet.Jacob. Toming. ωUII. cipit Reverendi im-Princeps.n.r . vers. cinumensiti eudo. lib.I.ubi agunt de eo qui totum seudum altero vendidit, & tamen decidunt eumdu precium pro laudo habet, non videri laudum habere. Multo igitur magis in eo qui tantum usumfructum studiVendit. Deinde etiam in genere certam est, precium fregulariter Iom retinparticularibus nunquam succedere et in t tibeo, I .in verb.preciam abinia AE de verAH.F. in L si orem. aa. in verb. quis poteria. deflet. haeredere text. in AEquiva . p. g. . sel quu uxori ,3. q. sintius. Vst. defun. l. venditor at. l de haereae vela I. venae L quemat modum9δ. S Dem-. a. f. de noxa iri F 7.g.L. in f Τ qu . . inpig. Palae in L Mundum. sa. n.f. ibi. extra Vpono. 1 de leg.I. 6-nor. in c. Ecclesia Sancta Mariae s. m. G vers conclude ex. ut iustendent. D bium tautem non est, casum nostrum venditi usuffirectus esse ex numero particularium, siquidem hic non haereditas tota,. sed pars tantum laudi vendita est, imo nepars quidem, sed servitu&tantum, rex. mi re uiuamstaas.friverborsignis IIII. Quod de singulari succe re allatum est, parum quoqς roboris habet, etenim t jus ill ud dotis ex laudo petendae, non in simplici & nuda a4
versatur obligatione personali, sed in tali, quae ut appellat Cameraris d. c. Imperiast M. D vers. quaequi emo να quem sequitur magarim.Pisor. d. q. . n. in rem scripta sit,&respiciat eum ad quem seudum ipsum pem venerit,sive is sit agnatus, sive Dominus, non attento quo jure ad eum pervenerit,modo pervenerita Habent autem in hoc nostro casu Agnati laudum dc quidem totum cum omnibussuis fructibus & commoditatibus. Quocirca merito hic habet locum regula illa quit comm .dum M. senti eum & onus seu e demeare. ecunda nam m.1ost. de regiν--c patientis. .emeia tis dis. δεον-.puron rates insit. Pomponis . II. g. cum quur de acquir. is neq; enim ferendus estis qui Iucru quidem amplectitur,on aute ei adnexu contemnita .grosecundo. Ui. C. de caduc. tost.
47쪽
Tutor denegans alimentapupillo,quiproptereaperist qua
poena sit assciendus 's V M M A R I A.
Paena, L Cornelia adversia eum, qui causem morti rabes competis. a. Scabinorum de hoc facto sententia.
Trior quidam pupillam suam puellam IJ. annorum,
quae ab eo aufugit, deseruit, & passus est: eam in campo iacere, etiam corruptam dysenteria, & admonitus primum a vicinis, deinde etiam a magistratu, notuit eam ad se accipere, sici contigit, ut puella post aliquot noctes, per quas in campo dormivit, perierit,partim propter morbum, partim etiam propter frigus. Quaerebatur ergo,qua poena esset assiciendus tutor.Et, Videbatur t quod posset puniri poena Corneliae de Sicata per nihil inter IIyst. ad Corne desicar. maXime cum ad Tutorem,spe stet alimenta pupillo due.0..I.tutor qui ades enta. I a . desussect tui. Sedi Scabini pronunciarunt poenam relegationis motipertex. LI. g porn autem. 2 . Τ. de lib. agnos. per quem tex. dicit Bara. in l. necare. . n IJ.eod. quod poena denegantis alimenta sit extraordinaria, s factigi. . in I. 3s J. de ect tuti cluae eiustunat poenam arbitraria, d in verb.atrociora dat exemplum de denegante alimenta. V isum autem fuit nobis delietum hoc dignum esse relega
48쪽
geis bore ueli BaslawI Anno lues Mens. Octob. consensu D. Jacobi.
Virem aestimatam ad fideles manus accipit cum,
d pacto vendendi, de ut simul pignoris loco sit mutui dati causa: an rem vel alij pignorare possit, vel restituere
teneatur, quam Vis non eX solvatur mutuum, vel saltem
residuum pecuniae quatenus res mutuum excedit solvere cogendus sit 3 SUMMARIA. 'I. . sistimatoriaeactio quo casu competat. a. O imatoria actio alternativam in se peritionem toniinet. s. OF imatoria actio oritur eae conIractu innomina o. . Multis contractibus concurrensibus quis emineat.
Quid a Judaeus Simon Zach fatebatur in Chirographostro,sea Georgio Espacher accepisse ad fidelis manus
49쪽
ad eos manvi accepisse. c odia pro IIIoo. aureis, quae in ipsius commodum mendere deberet pro hi e i mutuos dedisse 'o6. aureos, quos velit ipsi E acherus sequent, busterminissisere, una cum usuris, quo factoste Iudaeum megli Q uero clinodia restituere, eo modos orma qua ipse ad fideles manus accepisset. Et quicquid de clinodiis tendiderit, id timsolutioni debitiprincipalis debere decedere, Lisium etiam Iudaeum obligatum esse debere omni tempore ad Asscientem rationem reddendam. Postea Christophorus Forten bach agebat excessione Georgij Espacheri contra Judaeum, ut sibi redderet aestimationem Clinodioru quatenus illa debitum, quo Espacherus Judaeo obstrictus
erat, CXcederent, contendens Judaeo non licuisse oppignorare, ut ita cumularentur usurae,&egisse cum tali op pignoratione contra fidem contractus, quo accepisset ta
lia clinodia ad fidele depositum. Judaeus excipiebat sta non accepisse clinodia in solutum,sed solum pignoris loco, & concessa sibi potestate vendendi,videri concessam potestatem & obligandi, non potuisse enim se tanti clinodia Vendere,quanti essent aestimata, proinde nec minoris Vendere voluisse, ne actor conqueretur se ab ipso damno af istum. Sed si actor vellet sibi reddere mutu-um,quod debebatEspacherus,cum usuris debitis,offerebarse clinodia redditurum.Quaerebatur quid juris Θ
50쪽
c AESTIO VII. . Comes quidam Palatinus Poloniae, judex ordinariis causae, pronunciavit iudaeum oppignorando clinodia ontra fidem obligationis fecisse, eumq; teneri ad damaum. Hanc sententiam in instantia appellationis S. Rex Poloniae Anno Uy'. retractavit,&Judaeum absolvit, si liraret, sibi conccisam potestatem oppignorandi clino. lia. D. Jacobus putaviti competere hoc casu ae ionem estimatoriam, quae sententia dc mihi non displicuit. Sedeta mi illa actio alternativam tantum petitionem in se zontimeat, jalicta I. g sin. de aestimat. a I. non videtur ex ea judaeus condemnari posse, ad solvendum actori id, quod ultra summam mutuo datam superest. Non enim iccepit clinodia in solutum, nec emit, ergo non est praecise obligatus ad precium. Et cum non vencsiderit, satis videtur faccre si reddat clinodia. Non tenetur autem reddere juxta chirographum, nisi primum sibi sit ex .iolutum debitum, quod cum ab actore non offerebatur,x idebatur ipse absolvendus- Et ideo noluimus subscribere consilio D. I. Videtur etiam supra scriptus contractus duos contractus in se continerα, Vnum qui cadit in aestimatoriam actionem, alterum mutui accepti & pignoris. Nam cum
verba chyrographi habeant, quis
iam inde sequi, quod sint ei pignoris loco data, do
nec vendere possita. Nec mirum quod tales contractus commisceantur. Nam i & alias ista actio aestimatoria