Vitae clarissimorum jctorum N. Boerii. A. Augustini. F. Hottomanni. B. Brissonii. P. Pithoei ... Ex recensione & cum notis Frider. Jac. Leickheri, u.j.d

161쪽

ANT. AususTINI. Ι3 britate famae absentibus etiam , qui aliquid de ingeniis studiisq ve judicare aut possent aut vellent, notus Augustinus, Romam venit . u inam urbium dominam xj terrarumque deam esse,urbem etiam aeternam indigitari didicerat, III. decimum jam annum Ecclesiae Christianae clavum tenente, moxque sinsulari hominis doctrina explorata, duodecim viris Scilitium judicandarum, hoc est, sacri pallatiij dicibus adscriptus, omniumque suffragiis dilectus, Ludo metio J.C. Hi ano & Episcopo successit. Pontifici & Ecclesiae fidelem operam navavit, ea integritate, at B innocentia, ut dissicile sit distu, abstinentiane majore vixerit, an in Jure dicundo severitate graviore sit usus. Jub-III. Pontis Max. sextum post annum sus. sectus, adeo Antonium dilexit ut & intimis

eobum Gothofreiam, Dros digηissimos, quib- , ut de therio Rei s lib. 3. var. ledtion. cap. 16. censeb, in comitio vel in memoriae fano togarae statuae cum elogio ponantur e Ato posuise istos claris os JCtos Sex entis exemplis praeter oculos dicit, sine humanioribus literis genuinan Juri rurantiae imaginem , singularumi constitutionum sensum plenius .vella d equi, esse aquam tundere in mortario.

162쪽

consiliis adhibuerit, ) legatumque summa

cum auctoritate, in Britanniam insulam opi- bus florentissimam miserit, z cum Rex vere CatholicusFbui pus II. Mariam reginam,Catholicorum Regum Ferdinandi it Isabellae neptem, duxit uxorem : Reginaldi Poli Cardin. praestan tissimi auspiciis , & insulanis pacem Ecclesiae, tranquillitatemque, exoriens veluti Sol, attulit. d rerum inconstantiam, miramque vicissit dinem l ut nihil est in rebus humanis proprium, nihil perpetuo bonum: nec enim diu gaudere Paccque frui datum. Immatura enim Reginae, foeminae lectissimae mors, ma) aetatis octavo dctricesimo nata enim uno ante Augustinum anno Ecclesiae, Reique publicae Romanae, ex in sperata laetitia, summnm attulit maerorem. Sed dc alterum tristitiae argumentum oblatum. Hac enim tempestate, flagrante bello Gallia , Carolus munes vanitatum pertaesus, ec regnorum mole fessus, tot victoriis de Gallo it Turca, rebusque gestis, omnibus, qui ante illum

fuerunt et n. cD. D. LV. eo consilio ut grates Philippo Regi uxori Mariae ageret, ob reditum Regni Briarannici ad Ecclesia Catholicae sinum ,simuli proponeret, rationem unicam istim in fide retinendiore, si aberrantibi qνodcuns apud exteros perfugium occluderetur. vid. Ssert Pallavicin' in Hes r.

163쪽

suqrunt, Augustis comparandus, imperio sua sponte abdicavit, fasces d posuit, filioque tradidit , & apud Carpetanos in solitudinem, ut

quod resiqvum esset vitae curriculum , totum rerum divinarum contemplationi precibusque

ad lacum Opt. Max. fusis impenderet, sese abdidit, s b) raro ac pene inaudito, aetatum omnium exemplo, post Lotharium Imp. Caroli Magni nepotem: ccc) Revertit ex Anglia Romam

cationis Carol apud Schard. Tom. a. rerum German. & Goldast. Polit. Imperiai. Part. 7. Dist. I. Limn. lib. r. Jur. Pubi. cap. II. n. 6. seqq.wad Procem. Capitul. Ferdin. I. p. 3. seqq. ubi ex Reces' IN. Augustan. de Anno uv. causae hujus abdicationis adducuntur, atra es perpetua corporis imbecillitas. confer. Dn. Fritichii

Trail. de Resignationibus. eo tari diviso inter filios regno , traditus majori

natu Ludovico,qpem antea jam consortem fecenat, is Imperi, fascibus , Humiense monasterium ingres-ών, ibis in vita monastica mortuus M. DCCCLV. VI. Cal. Octobr. Autor incert. Annal. Francoriap. Pithoeum ad h. an. Frisingens Chron. t 6. cap. I. Abbas Stadens in Chron. ad h. a. nuphr. Panvin. Rom. Princip. l. 3. Boecter. in Lothar. I. p. i*ῖ-

164쪽

Apostolicae navis gubernaculo admotum comi

perit, dd) urbemque armis militaribus Hispanorum cinctam, metuque nuperae direptionis eo consternatam. Tandem armis positis, redditur Ecclesiae otium atque Tranquillitas.

Post ab ipssi Allifanu Episcopuι creatus, mi usq; Pontificia auctoritate ad Ferdinandum Caesa rem in Germaniam: qua honorifice obita legatione gregem sibi creditum adiit, eumque omni humanitatis genere S liberalitatis est prosec tus. Hinc non diu, ut motoriam egisse fabulam suis ingratiis, Siciliam insulam , opibus florentem , dc frugibus, ut horreum Italiae , atque

Hispaniae appellandum Videatur, Philippi RG sis Catholici auctoritate atque auspiciis lustrare jussus, integre id munus obivit, ut & Regi gratum ossicium praestiterit, & insulanis jus sancte administrarit. . Reversus iterum in Hispalliam est, ut optimo Regi, cui debebatur, rei gestae

ratio redderetur. Ea est enim imperandi optu. ma conditio, inqVit Tacitus, VJ ut non , aliter ratio constet, quam si uni reddatur. Mox Iurdensium Disicopatus a Pio quarto nec opinanti traditur & repugnanti: Sud victus precibus Nessit, nam oc Petru Augustim , natu major frater , eo ipso tempore Oicam non procul inde, sitam,antiquissimam Hispaniae Academiam,quo 'M

νὼ Lib. I. Annalium Cap. 1. 'i i t

165쪽

. AN T. AUGUSTINI. 143Jam inde a Mertorii temporibus HispanicaJuat; ventus erudiendi gratia mitti selet n) Epi-

, scopus tenebat. Inde Tridemum uterque proii fectus est, οM quo indicta Synodo Oecum ii, nica, tanquam ad Panegyrim, ex omnibus o i, bis partibus doctissimorum simul ac pientissi-ή morum hominum, sarciendae Ecclesiae Catholiis, cae concordiae,conventus fiebant. Augustinus itaque ut erat Ecclesiasticarum rerum usu periti tissimus , sacerdotum illis temporibus mores . paululum a majorum gravitate degenerantes,1blutamque disciplinam ad pristinum decus

continentiamque revocandam censuit: ratus quod res est; Hinc tanquam a capite, corpo- , ris medicinam ut membra convalescant, incho-a, andam. Propter nos, inquit cum Jona Proph u. ta , cu) haec tempestas in Gallia Germanias exori,

Ei ea. A domo itaque DEI auspicandum. O cutite Patres labenti Reip. Praeclare Augustinus: si ει perhonesta oratio. Meminerat enim Nu- mantiam Carthaginemque superari, evertiqueb a Scipione Asricano minore, non ante potuisae, quam correcta militum, qui iam luxu, otio, deii liciisque pridem enervari languebant, discipli , m. m Legibus itaque de ordinum disciplina

166쪽

sanciendis adsuit, juvitque in partem. Anno post tertio, rursiam in Hispaniam navigavit di Ilerdae Ecclesiam rexit optimis & legibus & institutis: Ecclesiasticos ritus, precesque, quibus

Sacerdotes adsuefierent composuit: codectionem Canonum antiqvam Anselmi Lucensis , quarti

Juris Pontificii compilatoris, edidit. i st) Amnos

G Sitne haec co&ctio ab Augustino edita, qνοὰ Scholius asseri sex eo . efert inmacontrologico Vir eximi, doctis, Gothostedus Olearitu, dubium mihi valde videtur. Primo etenim de hac editione nes apud alium nes apudStephan.Balurium omnis antiquitatu ais inprimis Ecclesiasticae periatis um virum, in Praefatione ad Ant. Augustin. librr. de emendatione Gratiani, ubi tamen de cosiectionibin Canonum Romanae Ecclesiae . eruditὸ 2 prolixe disserit, nihil qpicqvam,sed aliam Lucae Dacherij, cujus Codice M'. antiqvis ousus sit ibi g. s. promitti hoc a mari invenio,ipsum Augustinum de hujus cosectionis autoria rate, cum lib. 2. Dial. 3. de emendat. Grati tum inde multum dubitasse , qrod in vetustis Codicibus , Upos vidisset, nullas titulus adfuisset, ne j nomen auctoris, ais insuper nonnulgorum Romanorum Pontificum inserta vidisset decreta, qpi vivo Anfeiamo ad Apicem Episcopatus nonpervenissent; adeos potius conjecturam fecisse de Hildeberio Cenoma- Mensi. Cui d. l. non solum seu agatur Briuatus , sed addit praeterea, quodnes vetustus Anselmi vi-

167쪽

Sigebertis Gemhlacensis , illorum temporum scriptor, nes Trithemius , qpi multos libros viderat. ullum Anselminae colle Iionis mentionem faciant. Miror deinde Schotιum in Indice scriptorum A gustini nostri, hane collectionem Anselmi planὸ praeteriisse , alx a Criticis Gregorianis inter manu. scripti codices posticam fuisse. Hinc facile ad mcor , ut credam lapsum Siholium , c orsan sub hac Anselmi colleEctione, qpod ex verbis seqpentibus costio , intellexisse qνatuor illas Decretalium eo&ctiones antiqpar, ab Augustino primum prolatar, quae tamen ab ilia Anselmi multis modis diss/runt. Fuis hic Anselm- Patria Mantuanus , Lucensis poct in Tuscia Episcopis , Gregorio VII.

Pont. qpem contra Henricum Imp. 2 Gyibertum Antipapam, scriptis defen ebat, admodum char Amortuus Ann. IOIL In colle lionem suam canonum , si ipsi tribueηι , omnes Pseudo- si ori Diastolas in partes discerptas , eum inseruisse, testis. Z doctissimus Blondellus in Pr udo Isidor.

Prolegom. cap. 18. Proinde vere 'uris Pontia

fj , ηουihil. istius es a veteris universae Ecclesia canonico planὸ dives ,stabiliendaeqPippe tantum Pontificis potentiae ergo menti , s compacti ex supposititiis Romanorum Episcoporum, a Clementa mi Stririum epifolis, ab imprudentissimo isto nebulone Pseudo-I idoro prolatis, s nove is eorum constitutionibuι, qpi po I Groli M. tempora sedem Apostolicam occuparunt. BMUZ. d. Praef. f. I. seqq. J qpartum compilatorem nominat S hot- , μή , praesertim si primum hujus adulterini Pris , M. δυ. e i , G in sublicum protrusi , auctore, s. Κ ' - ' Ia.i

168쪽

facias Udorum Mercatorem,seu potisu impostorem cujus neqpitiam summam ejus mendaciorum merces, publica luci accurati 'gravis censura exponit, vir exquisitissima eruditionis, ου -- comparabilis industria David Blondellus, in libro Uro aureo, cui titulum fecit Pseudo-Isidorus ocTurrianus vapulantes; ais dilucide in Ρrole-gora. o landit , mentirisabarium Udori nomen patriaret Hid'aniam, eos errare vehementer ,spi cum Hincmaro, Ivone, Trithemio oc P sevino , Udoro Episcopo Vssalensian. GL jam

mortuo, haec figmemta tribuunt. potius Germano-Francum vel Gazo-Francum ex sermonis

harbari s idiotisenorum Uni ate , quam habet cum scriptori us temporum raroli Magni, arti cem haruγα epistolarumsuisse censet , maximami fusticionem imposturae cadere in Benedictum L vitam, Moguntiacensem; eum enim primum solo secus,c sine mentione tituloria, in capiarula e Raroli M. Ludovici Pii locassee accede- relli identitate in Epistolis suppositis, item Ieriodorum inconcinnam constructionem, tum etiam qpod isto tempore frater Eulogi, Cordubensis, Isidortu, coniatione vitae mercator, ex Hsania exul , inter Germano-Francos, qvirim Mog-riae habitaverit: ex qua urbe triniospraesulsi Moguntinorum circa tempora Othgarii ArchuEpiscopi promanarunt sturiae istae Epistola, 2 με- 'cul dubio ibidem conscriptae sunt, potM:/6 Isidori nomine abuti eo inscio vel volente Bene ictus. Lara hac Blondellus pro eqpitur in Prolegom,

169쪽

nos ipsos sedecim ei sacvrdotio summa pietate , ' ac religione praefuit. Post Iongo satis interva,

' lo, a Gregorio tertio decimo, Pontifice vere M ' ximo, Sc bonorum omnium parente optimo , ' Tarraconeusis Archieps tu renunciatus, hanc

Ecclesiam ad extremum usque spiritum Praesul ' quartus it tricesimus, sancte innnocenterque, administravit: vixitque jucunde in hac urbe , , propter Antiquitatis R. impressa vestigia, the remn,circum, titulos, nummos & inscriptiones; quibus reserta urbs est, ut Sc moedia omnia Ro- mane loqui videantur. Romanorum enim hic portus nobilis , haec statio, huc cursus fuit: t eratque citerioris olim Hispaniae caput Irarmeo, quae para ulteriorem, Baeticam nimirum, di Lui sitaniam magnitudine longe superabat. Haec, illa Tarraco est, jam inde a veterum Scipionum temporibus clara urbs, cum Populus Romanus cumCarthaginensibus de imperio totiusHispa- niae vitaque contenderet: ut de Graecis Pol i-

mm prudentissimus scriptor; de Latinis Li- , τλή 'U memoriae prodiderunt. Γ item Plinius

nus Conringius de Origiae Jur. German.

cap. 16. s celeberrimus Iovi StrauchiusAmse-

nix t Iuri Cano'-ECl. 1 Cap. v. Dominus. Mastrichi. in doctist. Histor. Iur. Eccles

170쪽

major Scipionum opus appellare non dubitat.)- sed institutum urgeamus, quando ad

..) Lib. 3. Histor. Naturai. cap. 3. nempe qPod Mi ionum tempore aedificiu aucta, ali Colonia jus consecuta sit, urbs antiqrissima re opulentissiama quondam , ac totius fere Hulaniae metropolis.' Strabo, lib. 3. 6c Mela lib. 2. cap. 6. de Situ Orbis. Plura de hac urbe vid. v. Johan. Gern densem Episcop. Paralip. lib. s. s Lud. Maxinaeum de reb. Hisp. Iiu. Joh. Marian. rer. Hispan. lib. 2. c. I q. adae Hossmann. in Lexic. Univers. re Baudrand. Lexic. Geograph. verb.Tarraco. Provincia TarrMonensi nomen dedit haec urbs, siue cum antiquioribiuceognuphis Ptolomaeo, Strabone , Mela U Plinio in tres partes Histaniam dividas , Tarnuconon em

lib. I .factum vult, Di niam nimirum, Baeticam, Gallaeciam, Carthaginensem'Tarniconensem ,

quarum intuitu primitin quini ibimetropolitanas sedes erectas credit Car. a S. Paulo in Geo- graph. Sacra lib. 7. n. q. Emeritensem , mya-Iensem, Bn carensem, Carthaginensem re Tarnu- conensem ; sive densi bisce qping Provinciis sex-οm Tingit anam, ex Rusi 'si breviaris , aut, urect in Notitia Imper. Occidental. ais in indice Monhosiano ,septimam, Baleares, Histaniarum,

ruarces ad M. Ex iri in Lusitania, Partica, cr