Ioannis Bodini... Methodus ad facilem historiarum cognitionem

541쪽

. Fum dc Fusium, pro Furio & Valerio usurpat. Ex his ergo tribus pol minum causis, . tot lin

guarucia dissimilitudines oriuntur: neq; tarr.ea, a di ita possunt aboleri, ut non expressa veteris liri guae vestigia perpetuo haereant. ut Celtica lin- .gua vetus, magna sui parte Graeca fuit,quod ab ilis originem maiores nostri traxiisent. Bouil . ius, Picaxdus,acterionius infinita prope verba, .

nec tame omnia,no aegre aut violenter,quem

admodum in sua lingua Latius , sed facillima,

interdum etiam nulla conuersione a Graecorsi fontibus expresserunt : in quibus tamen nosttantum milia videtur esse ponderis ac momeaei. quantum in ipsis locutionibus, quae nobiscum Graecis communes sunt, tum etiam id eleganti participiorum, infinitivorum, & articulorum via,quae satis arguunt, Gallorum ori isnem Troianis aut G1 arcis aut utrisque deberi. cum utrique Ionica lingua uterentur. Ammia'. nus quidem Marcellinus libr. 1s. ser ibit, se iaGallorum monimentis legisse, & ab ineolis accepisse, Gallorum origines Troianis deberis tametsi fama esset aDoriensibus profectos I sippus a Gomero primogenito Iapeti,qui nata maior erat stirpem deducit. sed hoc ad Gomoxi nepotes referendu opinor. Lucanus Aruet nos teribit Romanoru se dicere fratres, eo ;i vocat sanguine ab Iliaco populos. certe apsi nos extant duae Paridis urbes, una Troiae:sice

nim effertur ab incolis ea qua Tricassium ν:

542쪽

Trecensem vocant. Praeterea Venetos Celtara populos a Venetis Paphlagoniae stirpem traxis se perspicuum est eos vero qui sinum Adriatl- cum tenent, a Venetis Celtarum derivat Strabo libr. s. tametsi Liuius aliter sentiat. postremo Celtaru appellatio, quam nostrae antiqui-. tatis interpretes omiser ut ab Homero, Pindaxo.ac priscis scriptoribus semper usurpatur prolequitibus. Appianus a Celto filio Polyphemi stam ridicule deducit , quam mostra Francos 1 Francione Hectoris filio qui nunquam extiti magis etiam absurde La yius , qui a GaIatis derivari affirmat. est enim Galatarum nomen veteribus plane inusitatum. κελης autem equus est O ἄζυξ. quem Latini sellarium vocant: κεληπζειν vero & κεληκαν , apud Homerum dc 'ndaram nihil aliud est , quam equis ἀζευκ-s , ut scribit Eustathrus inde per syncopen . cur au tem Galli primum Celtae sunt appellati, ratio est, quod omnium maxime valerent equi-itatu. ac tametsi laudantur a veteribus Mauri quod equitatu longe praestarent, Sc Annibali de Romanis quoru praecipua vis erat, ut scribit Caesar in pedite) illustres victorias peperissent: praestantior tamen fuit Gallorum equit tu siquo Caesar in bellis ciuilibus semper ususin. uc enim Hirtius; Accidit inquit bello Africa no res incredibilis, ut equites minus triginta

543쪽

rent idem bello Hispaniensi; Cum magna ma

nu, inquit, paruas Caesarianorum copias Afranius aggrederetur, celeriter se Galli equi-- tes expediunt, & praelio commisso magnum hostium numerum pauci sustinuere. quin etiam Plutarchus in Antonio scribit, Parthos non aliter coerceri aut frangi potuisse, quam Gal-

IOrum equitatu , cum exercitus Antonii odi- lque premeretur. cuius me loci admonuit Chri- stophorus Augerius collega meus, ct historia-xum &iuris pertissimus. aeque consentaneum i

est quod Plinius scribit, Hipporediam Gallix

Togatae Vrbem sic appellari ab optimis dona tomb. equorum,quare Caesar cu Gallos in tres ordines distribueret; Druidas, equites de agri, icolas: equiti b. tribuit disciplinam militarem dc quoniam Celtarum appellatio multorum communis videbatur, Caesar initio libri primi Celtas eos vere ac proprie dici tradit, qui inter Sequanam & Garumnam continentur , quia Latinis Galli, sua tamen lingua Creta: VOc xentur. Plutarchus ne quid confunderer, κιλ- τερμους in Camillo appellavit: id autem fere populis omnibus accidit: ut aliter a peregrinis quam a suis nominarentur: Itali a Graecis Hosperii, Hellenes a Latinis Graeci, Libyes a Grincis Afri: cum tamen neque Itali Hesperiorum. Meque Hellenes Graecorum,nec Libyes Afrorunomen Vsurparent. consimiliter Scoti Anglos

Ruellant Saxon as: ita quoque hi quos Tuxca

. ' appellamus

544쪽

' appellamus, ab hac appellatione vehementer abhorrent,& Saraceni vox, in Asia & Africa in audita est Graeci tame maiores nostros, ob linguae, Vel originis, vel utriusque assinitatem,Vel coloniarum frequentes deductiones, sua ea - .demque Celtica lingua Celtas appellarui: Gab-li vero nomen unde fluxerit, aut quid signita cet, nemo, quod sciam, explicauit. ridiculami est enim ab undis ereptos interpretari, ut Rabbi Samuel. verius est ab eundo & peregrinandono me deduci. Ouallones enim a Belgis appellantur, quod Gallis veteribus contigit, quum

orbem terrarum peragrarent, ac mutuo interrogan tes quaererem, ou auons nous, id est quonam proficiscimurῖ ex eo credibile est Ouallones appellatos quod Latini sua lingua nunqua efferunt , sed G literi utuntur . est autem

proprie Gallia fertilissimus ager in finibus Parisiorum sic dictus, & Oualesia: nisi ab misit deducamus quod Celtica lingua siluam significat, qua voce utuntur Germani, ut sint idem V Uali qui Druidae. ut igitur Celtae intra Sequanam & Garumnam, ita Galli ultra Sequanam. Strabo vero Pyrenaris, Alpibus, Rheno,& viroque mari, Celtas concludit. itaque non satis septe Laetius, Peutingerus, Altam erus Xylander, Celtas de omnibus Germaniae & Galliae populis dici voluerunt, adducti auctoritate Herodoti, a quo ipsi facile refelluntur: is enim Celtas ad fontes Istar quem ipse a Pyrenaesis dexi

545쪽

uas colocauit. quo quid magis est alienum 1 geographia Z quod si Celtarum nomen proprigde Germanis diceretur, cur Strabo ex veteram iopinione in quatuor mundis cardines distri buisset; Indos in ortu, Celtas in occasu, AEthi pes in Austro, Scythas in Septentrione3est enim Gallia ad extremam occasus plagam sita: Germania vero Galliae Orietatis. alibi Strabo, Celtas ct Hiberos ad occasum, Nomades Scythas ad Aquilonem collocavit: postea vero quam

Galli Germaniam, Italiam Hilpaniam,Britanniam, Graeciam, Asiam minorem, & extrema Scythiam colon ris impleuerunt, urbesint, regiones coluerunt, leges stabili xunt, tantam sui nominis famam apud omnes populos excitarunt, ut a Celtis nobilitatem ac generis splendorem omnes Europae gentes velut a Troianis deducere gloriarentur: sic enim Plutarchus in Mario, terras omnes Europae ad Aquilonem & Occasum conuersas Celticam

appellat. ipsi vero Graeci, disciplinarum aer xum gestarum gloria storentes, exempla fortitudinis non aliunde quam a Celtis petere consueuerunt: ut videre est apud Aristotelem in libris De moribus & Repu blica, tum etiam aput AElianum in libro De varia historia. quid Germani scriptores Θ sane Peutingerus & Num rius alios omitto cum sibi Celticum nomen

vindicarent, ac maioribus nostris adimerent,

Calliam triumphis omnib. spoliatam, etiam verborum

546쪽

verborum contumelia, quoad eius fieri potui lacerarundi sed chira politiore doctrina eruditi homines, & omnis aκtiquitas aperte reclama xet; Laetius aliud consilium iniit, ac repudiata suorum opinione, Gallos maximis laudibus Cumulauit: ea tamen lege, ut Germanos suisse assirmet, qui primum Tuistones &Teutones: deinde Galatae; post Germani Alimani ve, Cel-rar, Gallive sunt appellati. sic enim in prooemio scribit: age vero Lari. sic enim Gallicum non εa Vestris hominibus imprudenter ac teme Ieviolatum ab ista labe vindicabis: ac magna me spes habet fore, ut cum Germani & Galli persuasum habuerint se esse consanguineos & fra ere, ut strabo magis vere, qua ad id quod Vel let accommodate scripsitI perpetuo se foederearque amicitia complectantur. hoc igitur dun taxat nobis relinquitur disputandum, utrurn maioris nostri i Germais suae originis primor dia ducant Z ait Laetius. negat Polybius, Caesar, Liuius, Planius, Strabo, Plutarchus, Athenaeus, Iosippus, Tacitus, Iustinus, Berosus, Pausanias, Diodorus. Vt ut sit, tanta est, ac tam multora, vocibus & libris testata gentis utriusque lauS, Vt neque Germanos debeat, neque Gallos at terutrius originis poenitere. Quod igitur He xodotus, deinde Di odorus, Celticam ab occasu in Scythiam extremam; Plutarchus etiam in Pontum usque protulit, satis perspicuum secv-xunt, Celta. undecunque originem haberent, coloniarum

547쪽

coloniarum multitudine uniuersam Europam impleuisse. hoc enim praecipuum est origi' is argumerum, quod propagatis imperii finibu ac victis populis gentilia nomina velut expressa vestigia ad sempiternam posteritatis me raro

xiam, Ut omnes fere poρuli reliquerunt. sunta

litur a Celtis Celto scythar, & Celtiberi, quosi uius Hist,an rar robur appellat, a se te vetulli: Gallorum Celtae miscentes nomen Hibernquod enim Caesar de Gallis scribit lib. s. idea Valerius libr. a. de Celtiberis confirmat; nefas semper apud illos suisse praelio superesse, cumis occubuisset, pro cuius salute spiritum deuo uissent. ab iisdem Celtis qui postea Galli sunt a Latinis, Galatae a Grarcis appellati, Gallicia &Portu gallia Hispaniae; Northuualia, Suedual lia, Cornu ualia Britanniae, Gallouidia Scotita VVestu allia Germaniae: Gallia Italiae, & Gala tia Asiae minoris nomen habuerunt: tum et a Ruteni Germaniae populi a Rutenis Gallis: Carni quoq; Germaniae, a Carnis & Carnutib ,& Langobardi a Langonibus, quos Galliae pinpulos Liuius appellat, & Bardis poetis, idque planius est qua vi testibus res egere videatur. de Thracia in qua Galli diutissime regnarunt, ut Polybius tradit, item de Byxantio ac Syria

cuius imperium non ita pridem tenuerunt, nulla vestigia restant, neque nomen patrium regionibus victis inuiderunt. Boemia quidem

a Boiis Galliae populis,sentilitium Galliar no

548쪽

men, inquit Tacitus,adhuc retinet. regiones vero Scordiscorum,Taniscorum&Helvetioru

quos Plinius, Caesar, ac Tacitus, Gallos aspel lant, nullae veteris appellationis habent vestigia denique Gallia togata, quam veteres Galli ab Vsente flumine usque ad Alpez & Athesim pulsis Tuscorum populis inuaserunt , ut est a pud Livium libr. 48. genti litium nomen amisit: tametsi Mediolanum extant adhuc eius aprpellationis duo apud nos oppida Comum,Vi-

Centia, Verona, Mixta. tum inultae urbes Insubrum, Ligurum, o Hetruscorum, quas Bellatus recensersea maioribus nostris condirae fertitur.

ab OIbia vero Tectosagum urbe, quinque cla xissimae urbes derivatae sunt, ut videre est apud Plinium 3c Strabonem. una quidem Bithyniae, altera Pamphiliae:tertia Cilicia :quarta Celto- scythiae ad Borysthenis fauces: quinta cis Rhenum quae Tolbiacum pro ν ἐλαιμον appellatur. quatuor qui dem Asiae ab Olbiae s Tectos agis conditas fuisse nullum maius est argumentum,quam quod Tectosages totam illam Asiae xegionem omnium sextilissimarii occuparunt, ut Trogus Pompeius ac Liuius restantur. atque hinc Albionem insulam , quae pollea Britannia dicta est se nomen habuisse credibile est': sed haec, dicet Laziusta Gallis siue Celtis quos enim Polybius Celtas, Liuius ubiq; Gallos appellat Germanit populis gelia sunt quid Caesar ξ non Gallus fuit aut Germanus,quaum

549쪽

quam acerrimus Gallorum hostis ; Ac si to,

quis, uea tempus, cum Germanos virtute su pexarent, S vltro bella in serret:ac propter lio minum multitudinem, agrique inopiam trari

Rhenum colonias mitterenti itaque ea qας sunt fertilissima Germaniae Ioca circum Her cγniarn siluana, Volcae Tectosagos occupam atque ibi consederunt.haec Caesar,quae Tacita confrmat: quibus consentanea Liuius scribit; scilicet Ambiga tum Celtarum gegem, quodaeius imperio Gallia hominum adeo sertilis suis let, ut abundas mutimulo vix regi posse rideretur, Bellonesum ac Segonesum sororis,lios in quas dii dedissent sedes misisse Segone soq; datosHercὶ nios fastus, mel neso Italia mi Pausanias quoq; scvrbit, Celtas in Pannoniam & Graeciam mouisse, ab iisque Alpes Celt cai appellatas. Athenarus consimiliter tradit lila'. Celta, qui in Graeciam transmiserant, in pasemoniam sedes mutasse. idem plane confrina Strabs lib.s. Plin. lib. deniq, Polyb.Iib. 2. re .

Germaniam migrasse, l. 3. Celtas in Gracian sque Brenno duce penetrasse,ac regnum illa usque ad Clyaxi tempora tenuisse. Itaque Bea rus Rhenanus merito irridet quosdam Germa Mico scriptores, quiBr num & Senones acie manis oriundos fu i sie putat.atPolydorusArea sum Britannii suisse affirmat, quod antea se nyo scribere ausus est. eadem reprehensione

550쪽

nus est Lazius , qui Cymbros tradit vn acu inirenno profectos in Italiam &Graeciam.idemotarios, quos origine Gallos fuisse omnibus ompertum est solus exArmenia in Germanipeducit. hoc vero animaduersione dignumst , quod ubique Latini Gallos appellant.

uos Graeci κελτῆς in eadem rerum gestarum arratione. Nam Liuius libro 8. fatetur Gal- s non Cimbros, aut Germanos, aut Tuisto-es appellat, quos a Gallis semper distinguit Italiam, Illyricum, Pannoniam, Graeciani, Maedoniam, Thraciam, Asiam suis coloniis illuri rasse, atque omnem regionem citra Taurum

c Halym flamen, ipsosq; Syriae reges vectigars fecisse. ubi vero de Germanis scribit. gentileppellatione complectitur. vi IOsippus in ora, ione Agrippae ad Iudaeos, Possidonius apud A

Senaeum in conuiuio Celtarum. tum in con ivio Germanorum , γερρυπους α κελ vinccommodate ac propriis appellationibuvistinguunt. Iam vero Iustinus ex Trogo Pom-eio planum facit memorabilem illam Gal- rum migrationem , quum Italiae maioreme meliorem partem Tuscis eiectis occupa-unt, Tarquinii Prisci temporibus contigisse: Tuscos vero in Rhetiam di Vindelicam Ginaniae superioris migrasse. altera ex parte, isdem temporibus Bellonesus Germaniae in-erioris fertilissima quaeque auctore Liuio Ἀ-:a occupauit. Ex quo intelligitur, Gei maniam