Ioannis Bodini... Methodus ad facilem historiarum cognitionem

521쪽

pulcherrime cogruit Hebraeis, Chaldaeis, Graecis, ac Latinis; ab anno conditi orbis ter mill simo ducentesin io deci mo octavo, quo impe-xium suscepit Nabo nassiar. hoc vero ita colli. situr. Omnes historici fatentur Alexandrum agnum mortuu esse Olympiadis 11 4. anno primo: at Ptolemaeus a Nabonassare usque at Alexandri mortem legit annos c cccxx I v. ilest Olympiades C V I. quo fit, ut Nabonassat imperium acceperit Olympiadis Octauae anno primo: qui annus erat duodecimus imperii Achas regis Iudaeorum, ut scribitur lib. 4. Regi: Vrbis autem conditae sextus. quippe iacta LacVrbis funda meta, ut Varroni ac Dion tuo se cet, anno quarto sextae Olympiadis . haec igitur norma temporis uniuersi nemine im fallere potest: quamuis in singularibus actionibus sae dissideant alii ab aliis . tempora deinceps a Na-honassare usque ad Adrianum sub quo Boiust Ptolemaeuo certissima ex ipsius tabulis colis

Iuntur. is enim lib. . cap. 2. complectitur annos S 3 3. ab anno secundo Mardocem pedi quεν ieremias Merodachum appellat vs , ad an tium Adriani I s. Quod autem Nabonassarieε fit qui Salmanassar in sacris literis, planum fit

ex eo, quod ab euersione Samariae usque ad er Eidium templi, anui sunt a 3 3. ex sacra Script sa: unde colligitur, Erechiam imperasse anno a 3. Manassem IV. Amone II. Iosiam 3 3. Ioa chimum T I. Sedechiam X I. expugnata si, t rosolyma

522쪽

'osolyma captus est. at Ptolemaeus ab initio Nation assaris, qui Samarium cepit ad excidia

empli, comprehendit annos I O. . ait Cni In

b. s. cap. I uintum annum Nabo; lallaxis qui I Iabtichodonosor n Scriptura vocatur

zise centesim una ac et 7. Nabonassaris ig tur si addas annos 1 3. eius imperii v', ad V, bis ex'Pugn ationem scapta est autem anno IS. Nabu chodono ris confantur anni I o. qua numerus septem annis minor est eo, qu o Stitur Scriptura sacra: sed excipiendi sui anni Nabo- Dassaris imperii usq; ad captiuitatem. Ad hqnc igitur regulam coelestium conuersion una, si v

niuersitatis historiam exigamus; planum fiet, Metasthene tepora breuiora coplectu id quod accidit propter interregna,cum inter se Principes Assyriorum & Chaldaeorum mutua bella

crudelissime gereret,&mox alius alium deturbaret, nec incerim annoru ac temporis decumrentis ratio haberetur. argumento est etiam quod nec Berosus,necMetasthenes vllitis intex-xegnum aut menses complectuntur, sed annos

duntaxat imperii cuius', sine ulla certa radiace motus. Ctesias scriptor diligens, menses &interregna non omisit: sed nihil habemus prae ter erigua fragmenta, hunc tame Diodorus ac reliqui sequuntur:quin etiam Plutarchus qui Ctesiam mendacissimum appellat in Arta Tex- e) illi, quod ad temporum rationam attinet, credendum putat:praesertim cum Herodorus'

523쪽

mendacii coarguat,&ab ipso Xenophonte cuius temporibus floruit a Strabone, Athena ac Diodoro laudetur Manetho acDius in Phoenicum historia, menses & interregna col lege xant, ut videre est apud Iosippum, sed historuPhoenicum penitus interiit. Manetho vero desiit in Olympiade quinta, quinque anu is a Vrbem conditam, duodecim ante Salmani sarem. post euersionem Troiae 32 s.cui Sempniiii Romai tabulae congruut. Haec vero di scropantia nulla est apud Graecos & Latin os in ratione eius temporis quod ab Oly mpiade coepit. cum Vrbis conditio secuta sit Olympiade VI ex quo facile est Romanorum Fastos cum Olympiade comparare , usque ad Gotborum inuasionem, quae jub Odoacre contigit, anno Christi 3si. tum ab AEra Christi certissima tempora huc usque colligula tur. Restat igitur ut ab uniuersa illa temporum ratione regum aetate ae imperia deducamus, optimi cuiusque scriptori, habito delectu. Illud etiam admonensi sumus, in historia legenda bissextilis anni habendam esse rationem, si usquam occurrat, yx praeteritos aut consequentes annos certius ac

facilius colligamus. ut quod Marcellinus scribit lib. 26. Valentinianum apud Ancyramor' tuo Ioviniano. Imperator cereatum VII. ca

Martii, neq; die sequenti, quod bissextilis lGforte tum esset, imperii insignia suscipere 'o'

bissexu dies i tanquam infaustum

524쪽

tuentem. ex Marcellini loco,Fasti Romanoruseditionibus ac interregnis conturbati, emendantur ac restituuntur: cum quarto quoque anno recurrat bissextilis. itaque collectis annis a Caesare ad Valentinianum relinquuntur an Mi cccc'IM. a . Consulatu Caesaris Dictatoris qui bissextilem annum instituit. ab Vrbe vero condita mille Ii6. Hic vero Marcellinus,quem dixi, Ammianus nominatur, R Iuliani Augusti aetate vixit. alter Marcellinus comes. V. C. Iustiniano principe Chroni ea auspicatus est ab anno Vrbis conditae II 3O. eaque Indictione di consulatu d. ligeter distinxit, quanqua Con sules eo tempore esse desierunt'. sed nomen in Imperatoribus resedit. vltimus omnium fuit Fl. Basilius Iunior V.C. Consul Orientalis, anno Christi s I. cuius saepe meminit Procopius in libris de bello Gothorum. Haec de ratione uniuersi teporis ac origine mundi, cuius exit' quando futurus sit, ne angelis quidem; certe mortalium nemini scitum est: nisi fortasse coiecturis Heliae & Catinae Rabinorum assentiamur. ii enim in libris Talmudicis, titulo Sane- . drim, cap. Helec, tum etiam in titulo idololatria cap. Libne, sex annorum millib. mundi in talem definiunt ex opificio mundi sex dierum:

quam coniectura multi velut oraculu acceperunt,cum Heliam Propheta esse arbitrarentur

certe R. Isaac in cap. I. Genes & cu Augusino

libiο α Ciuiti Dei, illud vaticinium quasi .

525쪽

coelo delapsum amplexanturi Hoc amplius etiam Leo Hebraeus, quod perpetua sex annorum illium vicissitudine, mundi elementaris cos uersionem, ac septimo quoq; millesimo qui fore opinatur: quousq; quadraginta nouenit: libuS annorum elapsis, quinquagesimus es, i tum interitum sit & quietem ma quoq; coelestium interitum sit & quietem irgni Iubilei allaturus. sed haec subtilius inquin xe, 'uae nec humano ingenio capi, nec rati0p: possunt, nec diuinis oraculis probari, non mi nus ineptum quam impium videtur.

tini l

Vlla quaestio magis exercuit historiarare iscriptores, quam quae habetur de origit: l

ubli- populorum: nec plures interitus Rerumpublicarum: aut bella ciuilia saepius gesta memora tur, quam progeneris claritate ac splendore; cum alii opibus, aut scelere, aut maiorum vir tutibus parta nobilitate seipsos ab aliis sponte diuellerent, & eorum assinitatem repudiarent extremum fuit arrogatiar genus eorum qui hu'manae coditionis obliti, se a diis ortos esse ρον dicarent, quod non modo imprudentibus λς stultis contigit, sed etiam iis qui in summa s 'Pientiae ac viItutis opinione floruerunt. neq.:

526쪽

enim erubuit C. Caesar in copcione populi Romani iactare se materno genere a regibus; paterno vero, a diis ortum traxisse: quinetia Ariactoteles ad Aesculapi im & Apollinem retulit suum genus. hinc opinio diuinitatis eorum qui eum homines esse desiissent, se deos fore arbia trarentur; atque haec superbia potentiorum, ad infimos usque manavit: qui, quod suae originis initia nescirent, aut peregrinoru odio disiimularet: se indigenas terrae paretis , hoc est& γψεως appellarunt. sic enim Aristides in Panathenaeis, supremae nobilitatis decus Atheniensibus tribuit, quod non aliunde profecti genus ab ipsa terra deorum matre traxi iassent . at tu hic error non modo veterum scriptorum, sed etiam iuniorum adeo communi, est, ut Polydorus, prudens alioqui scriptor, Britannos in mediterraneis sitos, nec aliunde aduenisse & indigenas esse assirmet; Caesarem Opinor secutus. Altam erus quoq; ad Tacitum scribit, Germanos in ipsa Germania genitos, nec ab ulla gente deri u los: atque eius rei se fidem dare non dubitat. fretus auctoritate Taciati, Sabellici ac Sipontini, quo quid ineptius, diacam, an magis impium fingi potest 'veteres sane quodammodo venia digni sunt: hi verὸ vel magno errore, vel scelere obligantur, tum quod ea quae Moses in sacris libris de originibus testata reliquit, aperte oppugnant quan quam nulsa subiecta ratione9 tum et lain quod

527쪽

nulla gentibus illis origine quam a patrio solam ibuta eas ab aliarum societate & amicitia mmnino diuellunt. cum enim multa diuinitu ad origines scribendas Mosem impuleriit, tun illud etia. opinor, ut omnes homines. ad quos ea fama peruenisset, plane intelligerent,se essi onsanguineos, & eadem generis coniuncti lne sociatos. qua persuasione haud scio an id hominum voluntates & amicitias stabiliendos, ac retinendas ulla maior esse videaturi nequee nim Diomedes & Glaucus duntaxat, verumet iam innumerabiles saepe exercitus in mutuam perniciem armati, sola cognationis acgentili ltatis specie inimicitias dirimerunt. qui pero se indigenas & satiuos esse iactat, quid aliud Mahumanae societatis vinculum abrumputὶ Hir c lillae capitales ac pestiferae voces Aegyξtioraa aduertus Hebraeos: Graecorum aduersus Lat nos, quibus alii alios insigni quadam conta- lmelia barbaros appellant. hinc hostes olim i l Romanis appellati peregrini: a Germanis evi lnum maiori contumelia valchi. non ea vox est hospi talitatis maiorum, quae tantam illis si riam peperiti hinc denique famosi libri aduersus exteros, ab iis qui non Musarum aut Mineruae, sed Martis sacerdotes verius appellari de

bent, qui taedas ardentes inter medias acies vibrant,& eos quci amore mutuo conciliare de buerant, iniuriarum facib. ad odium inflam

528쪽

ὸ umquam, nec ea commemorare quae in nos

scripta sinat, ab iis qui maiore infamia seipsos

quam nos affecerunt. at quanto aequius erat secum peregrinis eodem sanguinis ac propinqui-xatis vinculo colligare,quam arroganter ab ita Ia communi cognatione cum Verborum contumelia discedere.Quare necLycurgi nec Platonis leges eas probare possum, qui suos ciues a commercio peregrinorum omnino seiunx xunt: tum etiam domesticarum rerum ad ext ros evectionem, aut inuectione peregrinarum ad suos prohibuerunt. nam quid hoc aliud est quam tollere de rebus humanis hominum societatem fi meliores illi, peregrinos suis virtutibus informare ac beare, non arcere debuerunt. sane Moses non minore beneuolentia peregrinum quam ciuem pro sequ edum putauitaci peregrinorum iniurias grauius quam ciuiu vindicari, mandauit. Iam vero suma quadam immortalis Dei sapientia factum videmus, urnullius regionis tanta tacunditas sit, quae non magnopere alterius egeat ope. India, anquit ille, mistis ebur, molles a thura Sabai, At Chalybes nuri ferrum. tum paulo post; Continuo has leges aeternas faedera, cerr σImposuit natura locis. cur tandem, nisi vires simul rationesque populi contraherent inter se mutuis commerciis, pacem, amicitiam firmarentξ sic enim existimo diuina ultione factuni esse ut Graeci Latinis squos barbaros ap

pellabans

529쪽

pellabant) ac vicissim Latini Gothis de Seγ tin

i s a quibus antea semper vestit a bestiis abhor - xii erant tandem aliquando seruirent, tum et i in coloniarum multitudine populi omnessonfusi se con sanguineos esse agnoscerent. iis Tria sunt igitur argumenta quibus originara ori- haberi,&ab historicis traditae iudicari polsui; gιnis primum in spectata fide scriptoris; alterum is Argu- lip guae vestigiis; tertium in regionis situ ac de . mea ra. scriptione. de historicorum delectu antea E ctum a nobis est , & quantum scriptori de suis eiu ibus aut hostibus scribenti credendum Q.

nam Coradus Peutingerus, Irenicus, Herman nus Nuenarius, Lupoidus Bainbergensis ac

bus minast lingius, Andreas Alta mer', olfi'

gangus Laetius, Paulus toti ius, Ant. Sabellicus, idi inter nostros, Rupertus Cenalis tam ambitiose de suis ciuibus scripserunt , ut nec quicquaaliis tribuant,nec sibi deos pares esse putet. ye xior Beatus Rhenanus ac Tritemius Abbas:re liqui ad sui nominis commendationem muli scripsere, quae ut vera sint potuerunt Munen si- lne alioru contumelia moderatius scribi, Fraa cos a Germanis originem traxisse demus. quideli imaa nostri nominis famam praeclarius, aut ad societates & amicitias contrahendas illi Brius , aut ad utriusque Imperii salutem Vtilius esse potest, quam ad forti lilia sana & generosiis. .

Germanorum gentem Francorum orio ines re-Aoca Adhibeamus tame ad eiusmodi quaestio

530쪽

METH ΟDVS H Iis T R. J II ea quae dixi argumenta, ut omnium populorum certas ac minime dubias origines si beamus onstat enim Chaldaeos omnium pOPutorii antiquissimos fuisse, non solum Mosis rauissimo testimonio, sed etiam Metasthenis, IJerodoti, Ctesiae, Xenophontis,quib.assenti tur iunioxes, Di ingenesLaertaus, Philo, Po hy-xius in epistola quadam ad Boethum, Clemens Alexandrinus in Stromatis, Eusebius de Evangelica demonstratione, Theodoretus lib. pri' ino De Graecarum assectionii curatione, Rab . bi Moses Mav mbnis filius, libro tertio, capite trigesinao Perplexorum, ac reliqui quoque interpretes Hebraeorum . hi omnes humanitate, literas, artes, omniumq; magnarum scientiaru. Iaudem Chaldaeis acceptam ferunt. hinc Irometheum genere Chalinu , quod honi ines ab agresti incultaque vita ad humaniore impuli fiet,

xarosque siderum cursus,traiectiones errantium, . totamq; naturae obscuritatem hominu generi tradidi siet, finxerutferulaPalladis sacros ignesi de coelo detraxisse,&homine e luto c.agmen' latum anima coelesti amauisse. est igitur omit - tenda vox indigenarum, & Chaldaeis ona' umi populorum Origo petenda, cum in ea regione, aut celte illi finitima , nauis illa quae humani generis seminarium seruarat, coquievisset, inde homines huc illuc dispersi, suum penus eo. modo propagarunt,quo verissime est a Mose M Hebraeolum magistro abvude disPutatum,