Vopisci Fortunati Plempii ... Ophthalmographia, sive Tractatio de oculi fabrica, actione, & usu praeter vulgatas hactenus philosophorum ac medicorum opiniones. Synopsin versa pagina exhibet

발행: 1632년

분량: 370페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

3쪽

Ex Bibliotheca mi 0ri Coll. Rom.

Societ. Iesu l

6쪽

GRAPHIA,

TRACTATI

De oculi fabrica,actione,& usu

praeter vulgatas hactenus Philola..phorum ac Medicorum opiniones. Θ m pes una exhibet. AMSTERO DAM INRICI LAURENTII Bibliopolae.

Amis MDCXXXII.

7쪽

I. Oculum externum atque internum describit.

I Ejusdem actionem patefacit. o. Singularum partium offici

IV. Problemata de oculis & viasione expliCat. V. Animadversiones circa ast

ctus oculares continet.

8쪽

' D. ENALDO SCHRE VELIO.' D. OTTHONI HEURNIO. D. ADOLPHO VORSTIO. D. ADRIANO VALCKENBURGI

sed cisae Professordiu in cicarimu LE1DENfr. Eche mihi & cordatὸ sentire illi videntur, Viri Clarissimi, qui nec

terrarum communem usuram, nec

vinculum propinquitatis, nec beneficia necessariorum ejus potesta tis esse debete censent, ut augustaveritas, cujus insignibus ac dominio sapientia consistit, ex mentibus nostris evellatur: quapropter ejus arcem non simultatibus esse expugnandam , non defendendam conspirationibus, non fulciendam plebejo favore ac benevolentia ; ne, quod studii & diligentiae ad ipsam occupandam necessarium est, id infringatur ab iis libidinicius, per quas & magistros inconsiderate sectari, & inepte accitare pergamus. nihil enim improbius, quam alios circumvenire, nihil sordidius & vilius, quam sibi imp nere servitutis necessitatem. Et vero quid aliud moli

9쪽

mur in boe vitae editieulo, nisi ut tum mente sanissima, tum prosperrimo eventu nostri simus i sin id minus ex

voto cadat, at saltem in adversariorum atque invidorum manus ne dedamur. nullus autem nobis adversior,

quam qui liberrimis divinisque animis nostris vel silendi vel fandi legem circumscribit. Eo pacto scientiae primordia sua incrementaque sumpsere, atque etiamnum eo pacto sunt confovendae porro, ut vigescant. Et mihi

quidem sane jam inde ab initus Medici mei studii, quae

in vestra Academia, atque etiam partim sub vobis po- sui, nihil fuit antiquius, quam ut Antiquorum nomina divinis prope honoribus decorarem , tum vero etiam debita religionis pietate erga recentiorum monumenta defungerer. nam illos sciebam per salebras ac ten bras praesuxisse nobis, hos magno animo ad veritatis indagationem α conventionem priorum vestigia insecutos. Itaque sic optiis mihi, rebusque meis consulimrum existimabam, si de ad illorum majestatem venerandam, & ad horum magnanimitatem suspiciendam. α ad utrorumque sedulitatem aemulandam meipsum componerem. Cum ergo utriusque seculi scribendi morem observo, adin venio nec Veteres eam habuisse

animi moderationem, ut a doctore discipulus, gnatus a parente sibi temperarit: posteriorum vero ingenia adeo fuisse licentiosa, ut in unumquemliber impetere ausa sint, ne dicam protervire. Proinde quod illi litterario jure sibi arrogarunt, mihi quoque non inrerductum esse, sed licere aliquando existimavi. Igitur Medicinae ordiis inauguratus multa recentiorum tum dis sceptaonibus tum decretis vel correcta vel interpolata

10쪽

animadvertens, integram quoque mihi esse ad hane bertatem accessionem cognovi: propterea quod ea, quae soli judicio essent subdita, solius judicii nutu regendassecundaque viderentur. Hanc normam, ad quam rationes meas dirigo,& vos,scio,in cathediis vestris obsese vatis de docetis : unde fidenter hasce lucubrationes, ad idem nempe perpendiculum expensis, vobis oblatum venio, de repositum in sinubus vestris , in quibus ita foveantur, ut perpetuo posthac crescanti Sanὸ cum plures mihi sese objicerent,quorum illustribus nominibus possem hoc munusculum ire contantum et vos tamen potissimum delegi, tum quia ei Academiae, in qua primam artis nostiae sementem seci, prior messis debebatur; tum quia tales viros exquirendos putavi, qui qualia osserrentur, probe intelligerent e quales sane vos esse, extra omnem jacet controversiam,quippe qui in Batavia nostra Medicarum distentationum Promethei, Daedali, ac Rhadamanti conitituti estis. Quamobrem neutiquam postulo, hoc ab ullo vestrum gratiae apponi mihi, uta pote cui nec conducibilius ad scientiam , quam eni x. quaerito, neque honorificentius ad gloriam, si ambitiosὸ quaeram, evenire posse reor, quam vos in vestris regnis habere mearum rationum animadverseres Hobeo ergo in hoc libro, de quo mihi gratuler: non quod umbilicis exeat auro micantibus, sed quia in vestibulo ejus praeclaros cernam stare velut Hermas , non utique mutilos,quin undecunque amussitatos integrosque: qui sint sortiter Libitinas rejemari nasutiores, ac sordidum dentem,ne virulentus infigi valeat morsus, quo convulnerata plerumque exarescunt omnia. quod quin praestru

SEARCH

MENU NAVIGATION