장음표시 사용
71쪽
addens, si Pontifex in Concilio.restituendam
ram, aut excusationem interponeret , se etiam protestationem interpositurum de illegitimo Coi otio apud Bononiam. Respondit Pontifex, prim velis a Patribus Bononia commorantibus restonsum accipere, ad ii raperpendere, or re omnem cum alijs Regibus 9 Priscipibus C LManis communicare.
Aderat ibi nouus Cardinalis ex Gessian Familia summae nobilitatis apud Gallos, pro cuius Cardinaliiijs infulis conferendis publiacus ille Cardinalium Conuentus fuerat institutus. Hic auditis Mendorae verbis , Ponti scisque responso dubium est, an oblata, acimeditata occasione λ ) satis ingenue atquaaudacter de sui Regis Henrici qui paulo at te mota uo Francisco patre in Regno succeia serat γ animo, & integra in Pontificem 'sid Slocutus est, atque illi' omnes eius vires pollicitus , ut Apostolica Sedes cuius authoris tem eo tempore homines imp i opprimere, euertere nitebantur, in suo robore & fit anitate permaneata. De omnibus his Pontifex monuit Cardiunalem a Monte, indicens illi, ut habita cum Patribus consultatione respondeat, quid semtiat de reuertendo Tridentum λ Cardinalis 'conuocatis Patribus rem omnem exponita,
atque omnium conseissu Concilij nomine
72쪽
responsum Pontifici est redditum: ,re Tridentum redire non posse ; eo quod no1, Inrita ex Epi pis sternisntei tam de Traui ι-he Decretum, e)mmuni omisitim scandata Amanserinta' videnti , quasi ipsi ' civicilium furore vol isse L. vises e go illiprim Bons niam veniam, Use Concisio coni , ct δε- - ου agendum de repetendo videntum. Adde
rens. Quare diligenter curandum, udi Concilium hebretur iuxta ordinem'ritum obseruatum ab Aristolorum temporibuου , Gue ad humo dia em - ut Patres libere conuenire, ct Esedere tiriam , ct iuxta'sium placitum 'Concilium viditr amferre, vetabsoluere possvita. '. His literis acceptis Pontifex, & re cum Cardinalibus c0mmunicata, Mendoetae ad sevocato Concilii sensum aperuit; addens', hoc etiam respondere Caesaris Q Ferdinandi petitionibus, ipsi enim reuersionem hane pro Nationum commoditate,atque EcclesisIibertate faciendam volunt. Mendoeta his auditis, licet iratus, protestationem tamen, quam paratam habebat, non proposuit : ali f . quibus
73쪽
quibus Cardin libus hortantibus, ut prius, hac de re scribatur ad Caesarem. Caesar hi1 literis acceptis Franciscum varii gani, dc Martinum Velascum Bonuniam mit itit, ut si qu='posset, Concilium Tridenta
reduceretur: obtulerunt isti patribus suae Legationis literas, quarum inscripsi' erat, uentus Patrum Eononiae. Post literas traditas Vargas ipse locutus est ad Patres. Verum sub iipsius iar nis initio a Cax inale a110nt' , Legato interpellatus dices te, qu*dlice .literae illae non spςctem ad patxies , n pq ae nim hunc esse qualemcunque. Con*emum , sed Conciliu*. Generale: ie tamen consse ii re, ' is praeiudicio a Patribus Legati qudia antur, Vamas protestatione in scriptis postulata blandis verbis Patres ad Caesaris luntatem pollicere est orsus. Verum indignatus Cardinalis a Monte eius denuq in- . terrupit orationem dicens: ego istim Sacrosancti Gniad Trasi , Legatus Pauli pa Tertij, qui Successor Petra, ct Chrsi Domini in ierris micarim, simul cum his ssimis Patribim: adpro sequendum pro DE LGloria Conrilium Bononiam translatum, sim que Caesarem rogamiu,ut consiliumsuum muto .
Inde Vargas legit Caesaris protestationem de nullitate Concilij, Velascus postulauita, ut illud protestationis scriptum poneretu
74쪽
in Concilij aetis, sed ordinalis a Monte ex Patrum Consenium negauit, dicens seculmria Fripta cum Eresesiasticis non esse ponenda, Charem Ecclesia Filium, non . aistrum, ais Dominum esse. His Romae auditis, Mendoeta Caesaris Legatus, genuflexus ante Pontifi in protestationem suam legit, de nullitate translationis, & praesentes etiam Cardin ius monuita. In his angustijs pontifex temporum cal initate coactus: pro repellenda iniuria,ad MIiud Consistorium v0catumMengogam mo- nuit de inobedientio eoruis, qui tale1 protesta- -ones emittutrita, ipsumque ultra Caesaris volu tatem in protectatione dixisse; memorans ea,
quae ipse pro Concilis Ur Religiovis flatu restituisodo fecisset: Si quamosis de Translatione Comellifan legitima fuerisi se misse quatuor Cam,dinaui iudices, qui causa cognita senten iam
. Hac de causa Pontifex ad Patres Bononia am scripsit, ut Romam suos Procuratores 'mitterent; misit δc literas per modum Breuis ad Cardinalem Pacecum, & ad Patres,qui . . erant Tridenti, quibus suam voluntatem, α omnia, quae ad id pertinebant significaui . Ipsi yero ire cum Caesare communicata re- scripserunt pontifici, suas excusationes adcindo, simul de rogando, ut pro Religionis
75쪽
utilitate, Patres caeteros simul, & Lega oeremitteret Tridentum ad prosequendum Concilium. His literis acceptis auditi fue- runt Bononiensium Patrum Procuratore , sed quia sententiae excusatio aduerssis Pa- tres, qui Tridenti morabantur, ob Caesaris autoritatςm fieri non poterat, causa indeci se temansio. . . Incidit hoc tempore Caesaris Decretum . quod erim dicitur. Videns enim caesa Protestantes satis longo interuallo a Catho lica veritate abijsse,ita ut impossibile crede rei de uno extremo ad aliud pertransire: ea cὀgitauit hoc medium inter utrumque, in quo sisteretit usque ad Alutionem Conciliij, quo tempore fortasse bene dispositi,tandem
ad Catholicam veritatem reditent. Verum,. humana prudentia stultitia est apud Deum. Decretum hoc, siue Interiis non solum Pontifici, ac toti Ecclesiae innumeris de causis ' . displieuit, verum fuit etiam eXOsum, atque inuisum protestantibus : neque minus Catholici quam Haeretici simul aduersus hoc
scripserunt. Saxo Elector etiam in captiuitate constitutus acceptare illud ne- gauit, &Magdeburgenses tali contumelia libellum assiecerunt, ut Caesar Ciuitatem ob- sidione cingere coactus fuerit, quae per tri-
' i efinium bellici incedij ignem nutrivit, & suo temp.re in ingentes flammas erupit, Edu
76쪽
. Edidit praeterea Caesar quidem pro Clero Germanico Reformationis formam, in qua cum multa essent, quae Concilio Basillaensi fauebant, & Pontificis autoritati opponebantur : Cardinalis ab Augusta dc alij Geomaniae Ecclesiastici hac de re Pontificem e- ,. docuerunt, & rogauerunt, ut Legatum ali- 'quem aut Nuntium ad eos mitteret, qui huic malo mederetur: idem scripsit Caesar. Qua- re Pontifex primo Fanensem Episcopum de re tota percbntaxum misit, deinde addidita Faventinum & Veronensem Episcopos cum aliquibus gratijs, & absolutionibus, prouo temporum conditio postulaba .
cis & domesticis curis afflictus occubuit. E. Iuliiis ius loco ipse Cardinalis a Monte uniuersalis ' Ecclesiae regimini praeficitur, ac Iulius Tertius appellatur. Caesar, qui eo tempore in inseriori Germania morabatur, ut ibi pati imb- niales Prouincias in Catholica veritate fir- mqndas curaret, Iulij Tertij assumptione a dita Noysium de Auila ad gratulandum missit, simulque petendum, ut Concilium rea caret Tridςntum: quod ille, & eum Cardianali Paceco, &alijs Caesaris Ministris essica- 'citer egit. Pontifex pro rei grauitate aliquamlum immoratus, tandem mahis magisquo Caesaris nomine instantibus illis Congrega- . P. E 'tionem
77쪽
tionem instituit ex Cardinalibus, aliisqvita Praesulibus, quibus rem omnem commisi . Congregatio haec rebus per ordinem comsideratis, Pontifici respondit Tridentinum Concilium restituendtim, tum quia ita in Conclaui ante Astumptionem iuratum ab eo
fuerat, tum etiam quia nec Bononiae cum a-. lliqua Ecclesiae utilitate celebrari poterat C sire, aliisq; Germaniae Ecclesiasticis contra dicentibus , nec sine scandalo iam inchoatum omitti. Verum circa Concilij celebra tionem prius perpendenda proponebantur
haec quatuor. Primum, ut negotFum communicetur cum Gallia Tege, qui obsimultates cum fare non sine aliqua difficultate suarum Pr . uinciarum Episcopos ad Concilium mitteret,cum Tridentumsit ciuitas Romano Imperio obediems. Dubitabatur praeterea, ne in ipsis de Refota mationeDecretis,aliquid Ecesesae Gallican i
contrarium statueretur. Secundum eratis, quid agendum pro Episcopis pauperibin diu ora ise, ut anten euenerat, in Concilio morantibus Tertium erat i quid dicendum de Decretis iam fictis ' etenim inconueniens videbatur denuo icia in examen vocare.'Vltimum erat, qui Patres in Concilio Basileensium audaciam, is itixentur, maxime , s principum comm da , or multorum ambitio cum Haereticorum persidia
78쪽
Adhaec Cardinalis Crescentius primus irinium dixit, non ob id Conciolum pratermirurendum, cum necessarium omninos , perficereep dfuit semes inceptum. Caeterum quoad tria
prima non erit dissicile prouidere. Quo adi thnum id significandum Caesari, & ubi humanae vires non valebunt, causam DEo relinquendam. His ita constitutis Pontifex misit Episcopum Sipontinum ad Caesarem, & Tolonensem ad Galliae Regem ut ambos de Concilio Tridentum reuocando edocerent. Caesar Nuncium l*tus audiuit, qui in mam datis habebat , ut quatuor illa iam dicta capit Caesari proponeret. Is ad primum respondit, sepro Vallicorum Episcoporum securiatate quocunque Fidem publicam promisserum. Ad seeundum dixit, omnia parata es: Dis
pos nunquam otiose commoraturos. Ad tertium,
de hoc Prures in Concilio consultat: s. Ad vltimum, omnem sesam autoritatem vires pro Sedis Apostolica dignitarie pollicitκου est, atque peram daturum, ne quid ιnsolens in Concilio se faturi νCaesar in Conuentu Augustae rem proponit, quae sicut fuit Catholicis gr tissima, it protestantibus odiosa, dicebant enim, se iri Conritio obtemperaturos, in uo Pontifex, neque 3er se, neq'e per fio praesideret, imo 2 se isti mitteret , cti Episcopos iureiurandovibota
79쪽
ret,in quo etiam Augustana Confessionis siri votum definitiuum haberent, cum Fide publica de non accipienda iniuria. His auditis per , Nuntij literas, pontifex licet moleste ferret, ea quae in tertio Capite suspensa relinque bantur, tamen reassumptionis Bullam pro Concilio edidit, in qua Decreta it , quae sub' o Tertio factu iamfuerant, ut certa,est a iceptatas ponebamur. e. Fuit Bulla haec ad Caesarem Missa in Axia gustae C uentum; nam si Bulla haec Germa nis placuisset,iam Pontifex voti campos fuis.set, sin minus,melius h c in Conuentu, quam in Concilio disputarentur. Illi qui Romae
Caesaris partes agebant, ut consuetum est Ministris vltra Dominorum suorum mentem satagero, dixerunt istam nimis imperiosam esse, cum deceret calamitosi hisce tempo- 'ribus mitiori dicendi formulis vii , quibus Frotestantes ad Concilium inuitarentur. Or tor Caesareus Pontificem allocutus nihil pro 'cit: nam Pontifex in sententia firmus, v
omnes cognosceret, nec tota unicum ex Butila esse amouendiim : per aliud Breue Metropolitanis indixit, ut illius Breuis,& Bullae exempla Typis data ad suos Suffraganeos mitterent, ne ignorantia excusarentur, quominus ad Concilium properarenta. Sed Caesariam rerum certus,ut Protestan-
80쪽
tium leniret animos dixit, Bullam istam ad Mones Chasistiano nationes pertisere , siler quas Pontifex habet imperium , verum , non ob id Fotestantes a Concilis limos esseribere, quare in ipsius Conuentus receditu conclusum est , ut 0mnes Protastantes ad Concilium irent, ibique libere suam causam agerent. Elegit Pontifex, ut Concilio eius nomine praesid*rent,CardinalemCrescentium Legatum, α duos Nuntios, Sebastianum Pighium A chiepiscopum Sipontinu, & Aloysium Lip-Pomasinum Veronensem Episcopum, quos statim ad iterfaciendum Tridentum versus 'paratos esse voluita Verum inter Caesarem Galliae Rege tria orta dissidia: & Octauius Farnesius, qui Parmam habebat Ecclesiae nomine a Pontifico, timens ne a Caesare expellςretur qui Ciuitatem illam, ut Mediolanensi Ducatui adhaerentem habere vellet: ad Gallicas sartes se conuertit: sed Caesare instante Pontifex O
ctauium in iudicium vocavit, eo quoq in Ecclesiasticum Dudum induxerit: extraneos. Hac de re Galliae Rex questus est cψ-- Pontifice, suisque indixit Episcopis etiam it . . lis, qui Romae erant ut ad suas Ecclesias re- .