장음표시 사용
21쪽
Pae Alexio me opipare muneratus est. Quinto Ciceroni
Obsisti non potuit . quo miniis Thuam im videret./i. Filiola tua le delectari laetor, et probavi tibi.
nulla potest homini esse ad hominem naturae adiunctio; qua sublata vitae societus tollitur. Bene eueniat, inquit Carneades. Spurce: sed tamen prudentius, quam Lucius noster et Patro: qui quum omnia ad se reserant, nec quidquam alterius causa fieri putent et quum ea re bonum Virum oportere esse dicant, ne malum habeat. non quod i id natura rectum sit; non
intelligunt, se de callido homine loqui, non de honoviro. Sed haec, opinor. sunt in iis lihris, quos tu lau. dando animos mihi addidisti.
e. t. Ex liae supputatione, si ponamus Curii boua suisse. α Σέ, OO
heia palam te ex hera , me ex triente.
legi possunt lib. I de Osee. cap. 4.
Lenes: ooeniar Finem hominum ultimum Carneades m. II, . esse aiebat Irtiι principiis naiiariati sitieque alio affectu cipia hat na,ei sibi libet . quam quo eupiebat. beneae seliciter venire plantas atque arbores. quas serebat. Id non immerito videtur Cieeroni homine indi-ynum . e res honestatia, pudendum: minus tamen, quam quod sentietiatii Liscitis et Patron. ambo Epicurei: qui qui ut Omnia ad se reser eul, atque uuam spectarent voluptatem, nullam prolis litibete rationem poterati t. nihilque liberum cauna ager. lam quod ait uti lentitis. ινιιnnii Liaeius er μιν , DO autem, pudentius . quain ii, qui Epicurtim sequitiatur; ψit ne Riiiciatu osseuderet. si gentem infamaret tiniversam. v. Nempe Carneades uxori eou- pressurus dixerat αγαθη τυχη παυ πο αευ. vel aliquod etiam obseenitis
totitiam Epicuri tuetur lib. l. de Fis.
3) me quidquiam rex tiluit Eru. Exed. nom. Negationem omiseriatii Vict. Nautat. μ o. interrogaudi signo posi tent posito. ε .
22쪽
5. Redeo ad rem. Commodo exspectabam epistolam, quam Philoxeno dedisses; scripseras enim, in ea esse de sermone Pompeii Neapolitano: eam mihi Pateo Brundisii reddidit; Corcyrae, ut opinor, aC- ceperat. Nihil potuit esse iucundius. Erat enim de republica, de opinione, quam is vir haberet, integritatis meae; de benivolentia, quam ostendit eo sermone, quem habuit de triumpho. Sed tamen hoc iucundissimum, quod intellexi, te ad eum Venisse, ut eius animum erga me perspiceres. Hoc mi, inquam, accidit iucundissimum. De triumpho autem nulla me cupiditas unquam tenuit ante Bibuli impudentissimas literas, quas amplissima supplicatio consequuta est. A quo si ea gesta essent . quae Seripsit, gauderem, et honori saverem; nunc illum, qui pedem porta, quoad hostis cis Euphratem suit, non extulerit, honore augeri ; me, in cuius exercitu spem illius exercitus habuit, idem non assequi, dedecus est nostrum, nostrum inquam, te coniungens. Itaque Omnia experiar; et, ut spero, assequar. Quod si tu valeres, iam mihi quaedam explorata essent. Sed, ut spero, valebis. 6. De raudusculo Νumeriano multum te amo. Ηortensius quid egerit, aveo scire; et Cato quid agat: δqui quidem in me turpiter fuit malivolus. Dedit in- legri tatis, iustitiae, clementiae, fidei mihi testimonium, quod non quaerebam ; quod postulabam, id negavit.
eum verbia oommodo ea specialiam.
α) Bene sie seri hendum monuit E . Vulgo amplissime. De rati, setilo moriano ὶ Quod Parvam pecuniam,uxilii a Numerio deis hilam . exegisti. Sie loquutus est ep.
VnI lib. 4. et 8 lib. s. M N. - νι- meriano Quidam libri teale Lambitio
Πορι sitis Filius, quid egerit,
nimirum de auctione ep. aeq. Con.
23쪽
Itaque Caesar iis literis, quibus mihi gratulatur, et omnia pollicetur, quo modo exsultat Catonis, in me ingratissimi, iniuria 3 At hic idem Bibulo dierum xx; ignosce mihi; non possum haec ferre, nec feram. 7. Cupio ad omnes tuas epistolas; sed nihil necesse est. Iam enim te videbo. Illud tamen de Chrysippo: nam de altero illo minus sum admiratus, Operario homine sed tamen ne illo quidem quidquam improbius . Chrysippum vero, quem ego, propter liter u- Iarum nescio quid, libenteo vidi, in honoro habui, discedere a puero, insciente me Τ Mitto alia, quae audio, multa; mitto furta; sugam non sero, qua mihi nihil visum est sceleratius. Itaque usurpavi vetus it Iud Drusi, ut serunt, praetoris in eo, qui eadem libeo
non iuraret; mo istos liberos non addixisse; praesertim quum adesset nemo, a quo recte vinia carentur.
Id tu, ut videbitur, ita accipies. Ego tibi assentiari B. Vni tuae disertissimae epistolae non rescripsi, in
itio meo deeem operarum daturum , Iber esto e quaeriatir quid iuris sit, et selendum est, iurando ser iam eon ditionem implere . sed non teneri om- rarum nomine: quia, nisi post manumissionem iurae non obligatur. Drusus ergo praetor dicebat se eos non manumisisse, qui libertate donali nota iurarent se easdem operas praestituros patronis, quas iisdem adhuc servi praestare eonsuevissent. Bos. Liberos non addixisse theros nota pronuntiasse. Et verbo praetoria est usus, quia praetor erat Drusus. Con. Vinui rentar) tu libella leto: qDod praeter ipsum alios quoque adesse oporteret, qui vindiearent. Aderant enim eoi a in praetore dominua, servus. vindex, te,tes. seritia: neque
Lino hia iis,ta erat addictio liberorum Da altero illo) Fortasse Philaroro. Ep. it. lib. s. COR. Hero cicerone filio. Non iurores ) Solebant domini,
qui seruos manumittebant, quasdam eorum operas albi reeipere , ad quas praestandas eos iureiurando adige-hant. Vipsanus libro us ad Sabinum: iae stirisiurandi olligatio eontra Iur, ἐιbertim esse o oriri qui Area, et Iibertiatis ea a iurare : et paulo post ritiore autem debet mae manumissio nem, tit obligetur; et sis e statim. aisa post temptis is Merit, obliqvitur. L- rare atilem debet operas, domum , muntia te praestasti m ; operas qualescumqua, quaa modo mola iure Ii- euo imponuntur. Et Paulos lib. I ad Plautium t Se iam testamento uamanumisi ; si iura, erit se Cornelio
24쪽
qua est de periculis rei publicae. Quid rescriberem Τ Ide eram perturbatus. Sed, ut nihil magnopere metuam, Parthi faciunt, qui repente Bibulum semi
in hoe genere manumissionis. MA . putem : quum videam solere ea. quae Porini Dei e Sie explano. Par- magnopere timeantur, quandoque tha, a quihus maxime timebamus , ad nihilum recidere. ID. quum tepente diseesserint. saeitini, ut Grai Otim Metu exanimatum. In. nihil mihi iam magnopere timendum
Herculani se literas Attici a misse nuntiat i; de consiliis in re publica capiendis disputat a. Tum ad yrioata venit, ac primum de Caelii sententia mutata 3; de Philotimi rationibus 4; de cohorte sua ad Pristinam integritatem reuersa 5; do pii tabulis et Hortensii legatis 6; de grammatica ratione Piraeeum Latine scribendi 7; de pecunia Caesari debita 8; de Dolabella genero 9; de Tironis orietudine io. CICERO ATTICO S.
A. d. viii id. decemb. Herculanum veni, et ibi tuas literas legi, quas Philotimus mihi reddidit: e quibus
hanc primo aspectu voluptatem cepi, quod erant a te ipso scriptae; deinde earum accuratissima diligen-lia sum mirum in modum delectatus. 2. Ac primum illud, in quo te Dicaearcho assentiri negas, etsi cupidissime expetitum a me sit, et approbante te, ne diutius anno in provincia essem, tamen non est nostra contentione persectum. Sic enim scito,
Dieaearcho assentiri) Non quod vinciarum administrationem. Allietiataeaearchus nominatim pro inelaeum cotitra , ut qui Ciceroni auctor esset administrationem . sed quod γευιχως dceesaiouis, quum primum ei per ae- πρακτικον pios laudate i ergo et plo- ualua usolium licereti Hati
25쪽
a , Elu STOLARUM AI3 ATTICvM verbum in senatu iactum esse nunquam de ullo no
strum, qui provincias obtinuimus, quo in his diutius,
quam ex senatus OnSulto maneremus: ut iam noistius quidem rei culpam sustineam, quod minus diu fuerim in provincia , quam sortasse fuerit utile. Sed, uvID SI Hoc MEL Ius' saepe opportune dici videtur, ut in hoc ipso. Sive enim ad concordiam res adduci
potest, Sive ad honorum victoriam: utriusvis rei me aut adiutorem velim esse, aut Certe non e X pertem. Sin vincuntur boni; ubicumque essem , una cum iis victus eSsem, Quare celeritas nostri reditus
γατος debet esse. Quod si ista nobis cogitatio de triumpho iniecta non esset, quam tu quoque approbabas, nae tu haud multum requireres illum virum, qui in VI libro informatus est. Quid enim tibi faciam, qui illos libros devorasti7 Quin nunc ipsum non dubitaborem tantavi abiicere, si id erit rectius. Vtrumque vero simul agi non potest, et de triumpho ambitiose, et de re publica libere. Sed ne dubitaris, quin, quod honestius, id mihi futurum sit antiquius. Nam quod putas utilius esse Vel mihi, quod tutius sit, vel etiam ut reipublicae prodesse possim, me esse cum imporio ; id coram considerabimus quale sit. Habet enim resideliberationem, etsi ex parte magna tibi assentio. De animo autem meo erga rempublicam , bene facis , quod non dubitas: et illud probe iudicas, nequaquam satis Pro meis ossiciis, pro ipsius in alios effusione, illum in me liberalem fuisse; eiusque rei causam
Quid si Ordo est: Saepe oppor-lusae diei videtur, sive usurpatue hoc proverbium, Quid si hoe melitia p et videtur in hoe ratio negotio valere. me metitia p) Quod detesserim.
26쪽
LIB. Vt I . EPisa'. 321 vere explicas; et eis, quae de Fabio Caninmque acta
scribis, valde consentiunt; quae si secus essent, totumque se ille in me profudisset: tamen illa, quam Scribis, custos urbis, me praeclarae inscriptionis memorem esse cogeret; nec inihi concederet, ut imita rer Volcatium, aut Servium quihus tu es contentus; sed aliquid nos vellet nobis dignum et sentire et defendere. Quod quidem agerem, si liceret, alio modo, ac nunc agendum est. De sua potentia' dimicant homines hoc temporc , periculo civitatis. Nam, si ves- publica defenditur, cur ea, consule isto ipso, a defensa non est 2 cur ego, in cuius causa reipublicae salus consistebat, defensus postero anno non sum 'cur imperium illi, aut cur illo modo prorogatum est cur tantopere pugnatum est, ut de eius absentis ra
tione habenda decem ivibuni plebis serpent 7 his illo
rebus ita convaluit, ut nunc in uno civi , spes ad resistendum sit: qui mallem , tantas ei vires non de disset, quam nunc tam valenti resisteret. Sed quoniam res eo deducta est, non quaeram, Ut sCribis, που Σκάρος το τῶν AUROων; mihi unum erit, quod a
Pompeio gubernabitur. Illud ipsum, quod ais, re quid
siet, quum erit dictum: DIC M. TvLM7 n συντομα, CN. POMPEIO AssENTIOR. Ipsum tamcn Pompeium separatim
ad concordiam hortabor. Sic enim sentio; maximo in
Fabio, Caninioque Fabio Gallo.
Caninio Rebilo, viroque Caesaria le-pato. ID. i lotelligitne Minervae statua, quam Cicero in exilium proseiseens in templo Iovis Capitolini posuerat. eum hae ih scriptione traros URBIs Ma a) Medios seil. inter Caesarem et Pompeium Eare.
darum p Iloe est, non quaeram . ubi tutius esse possim. ut in Aehivorum Hasse tulissima navis Agamemuociis at Monolai Atridarum. 2 etas ια Paveis Merbis. Respon- deho eotis ili roganti, Assentior Pompeio.
27쪽
22 EPISTOLARUM AD ATTiC 'MPericulo rem esse. Vos scilicet plura, qui in urbe estis. Verumtamen hoc video, cum homine audacissimo paralissimoque negotium esse; omnes damnatOS, Omnes ignominia affectos, omnes damnatione ignominiaque
illam urbanam ac perditam plebem; tribunos valentes, addito C. Cassio; omnes, qui aere alieno Premantur: quos plures esse intelligo, quam putaram.
Causam solum illa causa non habet; ceteris rebus abundat. Hic Omnia sacci e omnes , ne armis decernatur; quorum exitus semper incerti, nunc vero
in alteram partem magis timendi. Bibulus de provincia decessit, Veientonem praefecit. In decedendo erit, ut audio, tardior: quem quum Ornavit Cato, declaravit, iis se solis invidero, . quibus nillil aut non
midium ad dignitatem posset accedere. 5. Nunc venio ad privata. Fere enim respondi luis literis de republica, et iis, quas in suburhano, et iis, quas postea scripsisti. Ad privata venio. Vnum etiam de Caelio. Tantum abest, ut meam ille sententiam moveat, ut valde ego ipsi, quod de sua sententia
decesserit, fi poenitendum pulem. Sed quid est, quod
lia corradus eorrexit uni g. illae .l Ionitis id in Ysa. inuenit. Beeepit
dii debent; utique ex glossa. An. Decessi . . . . In Geodendo ) Videtur loqui repugnantia , si Reeedere utrobique idem signiseel. Quod ae-eus est: valet enim modo de prouineia diseedete, administrandi potestale terminalar modo ex provineia ad urbem proseisci. Prior signifieatiopalet in iis vetbis: Bibulus da pro-Mineia deeassit: posterior ia ita : Inde ciendo erit tardior. Mas. Ornaoti Supplieationes ei deeee
nens, quaa idem mihi ante negaverat. ID.
3 vulgo iis se solis non inoidere. Nale. Cieero hoe ait: Cato oxtendit se iis solis inui/ere, ut milii, quibus nihil aut non mullum ad dignitatem posset aeeedere. Itaque Bibulo non invidit, in me malivolus suit. Itaque partieulam negativam delevi sqnam
tamen tuentur fere omnes, praeter Na. lasp. Lamb. et Boa. An.
4 Nempe eum Curio a Pompeia. nis patiibus abalienaverat.
28쪽
MB. Vii , EPIST. 3 23 ci viei Lue ii sint addicti 2 Iloc te praetermisisse
έ. De Philotimo, faciam equidem, ut mones. Sed
ego mihi ab illo, hoc tempore, non rationes exspecta inham , quas tibi edidit, verum id reliquum, quod ipse
in Tusculano me referre in commentarium mea manu
voluit, quodque idem in Asia mihi sua manu scriptum dedit. Id si praestaret, quantum mihi aeris alieni esse ibi edidit, tantum, et plus etiam ipse mihi deberet. Sed in hoc genere, si modo per rem publicam
licebit, non accusabimur posthac; neque hercule antea negligentes fuimus, sed amicorum multitudine occupati. Ergo utemur, ut polliceris, et opera et consilio tuor nec tibi erimus, ut spero, in eo molesti. S. De serperastris cohortis meae, nihil est, quod doleas. Ipsi enim se collegerunt admiratione integri latis meae. Sed me moverat nemo magis, quam is, quem tu neminem putas. Idem et initio fuerat, et nunc
est egregius. Sed in ipsa decessione signis cavit, spo-rasse se aliquid; et id, quod animum induxerat pa ublisper, non tenuit, sed cito ad se rediit, meisque honorificentissimis erga se ossiciis victus, pluris ea
duxit, quam omnem pecuniam. 6. Ego a Curio tabulas accepi, quas mecum Porto.
1 Sie Vietor. e eod. atii vestigiis, it. eod. Tornaea. Tvns allus ingeniose coni. quod mei pieini Liaeerii atrii ad Hieti. h. e. quod praedia eorum Tuissentano meo vieina debitoribus ad dieia sunt. Serperastris Serperastra proprieatini adminieula, si ae eruribus pue- Torum primum ambulatilium alligati. tur, ne ii vari, aut eompernea sant. Noe antem Domine Ciciis hie nota praesectos cohortia suae . hoe est, Legatos, Quaestorea, Tribunos. et alios quos seetim duxerat, quorumque opera in eoereendo exercitu , et regenda provineia utebatur. Bos.
ad viaticori mihi ex aerario datum est, id aerario restituere magna ex parte. Ep. I.
29쪽
EPISTOLARUM AD ATTICVM Hortensii legata cognovi. Nunc aveo scire, quid hominis sit, et quarum rerum auctionem instituat. Nescio enim, cur, quum Portam Flumentanam Caelius occupavit, ego Puteolos non meos faciam.
I. Venio ad Piraeea, in quo magis reprehendendus sum, quod homo Romanus Piraeea sCripserim, non Piraeeum sic enim omnes nostri loquuti sunt , quam quod in addiderim. Non enim hoc ut oppido praeposui , sed ut loco: et tamen Dionysius noster, qui est nobiscum, et Nicias Cous non rebatur, Oppidum esse Piraeea. Sed de re videro. Nostrum quidem si est peccatum, in eo est, quod, non ut de oppido, loquutus sum, sed ut de loco; sequutusque sum, non dico Caecilium , Mane ut ex portu in Piraeeum , malus enim auctor Latinitatis est , sed Terentium, cuius sabellae, Propter elegantiam sermonis, putabantur a C. Laelio scribi: Heri aliquot adolescentuli coimus in Piraeeum et idem, Mercator hoc addebat, cutam e Sunio. Quodsi αους oppida volumus esse, tam est oppidum Sunium, quam Piraeeu S. B. Sed, quoniam grammaticus es, si hoc mihi ζητημα Persol Veris, magna me molestia liberaris. Ille mihi literas blandas mittit. Facit idem pro eo Balbus. Mihi certum est ab honestissima sententia digitum nusquam. Sed scis illi reliquum quantum sit. Putasne igitur Verendum esse, ne aut obiiciat id nobis aliquis, si Ian-
tu priueipio libri I de R. publiea
Vid. Sanelii Minervam Iih. έ, de Ellipsi.
aestionem. qciae sequitur. α) Caesar. eui seis quantum ad-
30쪽
reperis7 Solvamus, inquis. Age, a Caelio mutuabimur. Hoc tu tumen consideres , elim. Puto enim, in Senatu si quando praeclare pro re publica dixero, Tartessium istum tuum mihi exeunti, e Iube sodes num-
9. Quid superest 2 etiam . Gener est suavis mihi, Tulliae, Terentiae: quantumvis vel ingenii, vel humanitatis. Satis . . Reliqua, quae nosti, serenda. Scis
enim, quos aperuerimus: qui omnes, praeter eum , de quo per te egimus, rem me facere rentur. Ipsis enim expensum nemo ferret. Sed haec coram: nam multi sermonis Sunt.
i) Ne Pompeianorum aliqnis . si derimns, de ieeta eorum inopia; qtillanguidius rem publieam auWersus omnes tamen, uno tantum exeeptis . Caesarem defendam. mihi obiiciat, existimarent me rei meae optime tune id me, quod ei peeuniam debeam . eonsultum voluisse . quiad eo larem Reere. de Tullia ipsi, nuptui danda. ita Gnguidias Si languidios de re enim se divites esse praedi lautit. publica seusero: Faeis hoe, dieet ali- ut nemo sihi expetistim sertet, id est. quis, quia nummos Caesari dehen: tahultis proferre posset expensae. et siti fortiter, statim solvεndum erit. ereditae sihi peeoniae. Negabant enim N AN. se ulli quiequam debere. Verum baie x Ille de Eetie,ii istit.utia addidi. verba. imis enim nemo e enatim Ieris sensus est: ne Caesae reposeat pe- ret, tu contrarium sensum Cieero loetiuiam sibi a me dehilam, .i sortitis eulatiter detorsit, quum indicare velle rem pubi. defendam. Omuu ita de iis male existimasae. tit Caelio Trapeetita. nemo eis quicquam credere et expeti Tartessium L. Corn. Bathum. etii sum seire voluerit. Quivis enim Boia patria Tarteasus in eoti etitu Gadi- rat eos non esse scivendo. Bos lano. Plin. V. diu. Malebat Grae. ius, rotim ma Deo Curare) curari. rentur sex eodd. Balliol. et Bolmai. 33 Satis dolendum videtur, foria Iloe sensu: Irati, quod eos a Tulliaetasse ex extremia ullabis anteeadetiis coniugio reieeeritia. diem mihi dieetelis Vocabuli ortum. -Vox stitia. opa- cogitant: Milicet ut retiliis clicebatur ratim sumenda est: signis i enim reuertentibus e provineia. Stare ea ahntide est. Bos. sententia non potest . quoniam . ut Rem me furere rentur) SenΑti, monuit iam pridem Matiotitis, reri est: Tu sci qnos aperuerimus, id e gitare non est. sed opinari. Bosium est, et i lc quo, iam Aost hon- 4 itiit ne Montal lux no, r. OL.