M. Tullii Ciceronis Opera ex recensione Christ. Godofr. Schützii additis commentariis. Tomus primus decimussextus

241쪽

2A6 LPisToL nvM AD ATTl Curi Sicyone: quorum deprecatio est facilis. Vtinam illi, qui prius illum viderint, me apud eum volint adiutum tantiam, quantum ego illos vellem , si quid possem l5. Quod rogas, ut in bonam partem accipiam, si

qua sint in tuis literis, quae me mordeant: ego vem in Optimam; teque rogo, ut aperte, quemadmodum iacis, scribas ad me omnia, idque facias quam Saepissime. Vale. xIV kalend. ianuar.

Ser. Beundisii VI kal. Ian.. A. V. C. 7O . Pelit, ut se Moersus coa, qui se Uud Caesarem accusent, d fendat i; Q. fratris iniquam erga se acerbitalem queritur a. CICERO ATTICO S.

Quantis curis assiciar, etsi profecto vides, lamen CO-gnosces ex Lepta et Trebatio. Maximas poenas pendo temeritatis meae, quam tu prudentiam mihi videri vis: neque te deterreo, quo minus id disputes, scribasque ad me quam saepissime. Nonnihil enim m levant tuae literae hoc tempore. Per eos, qui nostra causa volunt, Valentque apud illum. diligentissime contendas opus est, per Balbum et Oppium maxime . ut de me scribant quam diligentissime. Oppugnamur enim, ut audio, et praesentibus quibusdam, et per literas. Iis ita occurrendum, ut rei magnitudo postulat. Fufius est illic, mihi inimicissimus. Quintus misit

filium non solum sui deprecatorem, sed etia in accusatorem mei. Dictitat. se a me apud Caesarem oppugnari: quod refellit Caesar ipse, omnesque eius amici. Neque vero desistit, Ubicumque est, omnia in ne ma-

242쪽

ledicta conserre. Nihil mihi unquam tam incredibile accidit, nihil in his malis tam acerbum. Qui ex ipso

audissent, quum Sicyone palam multis audientibus loqueretur, nesaria quaedam ad me pertulerunt. Nosti genus, etiam expertus es fortasse: di me id est Omne conversum. Sed augeo commemorando dolorem, et iacio etiain tibi. Quare ad illud redeo; cura, ut huius rei causa, dedita opera, mittat aliquem Balbus. Ad quos videbitur, velim cures Iiteras meo nomine. Vale. v I kal. ianuar.

i) Mil. maledictoruin, quibus utebantur Quinti Cicerones frater et filius; ecepist. 3, 1o, r.

Ser. Brundisii III non. Ianuar. A. V. C. 7o6. Incaute re egisse, quod uel non manserit in Italia, Mel celeritis quam Pus esset, rea erit, I; vistolas a Q. fratre ad complures scriptas Omnium in se ymbrorum plenas queritur a ;Tulliae fortunam deplorat 3. CICERO ATTICO S.

Ego vero et incaute, ut scribis, et celerius, quam oportuit, seci; nec in ulla sum spe, quippe qui exceptionibus edictorum retinear: quae si non essent sedulitate essectae, et benivolentia tua, liceret mihi abire in solitudines aliquas. Nunc ne id quidem licet. Quid autem me iuvat, quod ante initum tribunatum eni, si ipsum, quod veni, nihil iuvat 3 Iam quid

Hei Veni in Italiam. Liret) Ne se repudiari totum Caesar existimet. Ep. 2, lib. IX ID. me lionibus) Quibus M. Atito- si Ante quam novi tribuni trib. niti ine, ei Laelium Domitialim exa vatum adiretii. ndhue enim Dola- cepit. Coa . h. lla tribunus suerat.

243쪽

ΕPl STOL RVM AD ATTICvus perem ab eo, qui mihi amicus nunquam fuit; quum iam lege etiam sim consectus et oppressus 3 Quotidi iam Balbi ad me literae languidiores; multaeque muΙ- torum ad illuni, fortasse contra me. Meo Vitio pereo. Nihil inihi mali casus attulit: Omnia culpa contracta

sunt.

2. Ego enim , quum genus belli viderem, impara laei iti firma omnia contra paratissimos, sciveram, quod sacerem , ceperamque consilium non tam sorte . quam mihi praeter ceteros concedendum. Cessi meis, vel potius parui: ex quibus unus 4 qua mente suerit, is , quem tu mihi commendas , cognosces ex ipsius literis , quas ad te et ad alios misit: quas ego nunquam aperuissem , nisi res acta sic esset. Delatus est ad me fasciculus: solvi, si quid ad me esset literarum: nihil erat; epistola Vatinio et Ligurio altera ; iussi ad eos deserri; illi ad me statim ardentes dolore venerunt, scelus hominis clamantes; epistolas mihi legerunt plenas omnium in me probflorum. Hic Liguriussu rere. Se enim scire, summo illum in odio fuisses Caesari; illum tu inen non modo favisse, sed et tantam illi pecuniam dedisse honoris mei causa. Hoc ego dolore accepto , volui scire , quid scripsisset ad ce

teros. Ipsi enim illi putavi perniciosum fore , si eius

. ιγ Avioniis in potius, quam, ut Corrado uisum, Caesarem bie signi-seare videtur. Lasa Fortasse a tribuno plebis Dolabella perlata a in qua seripium esset idem quod in Antonii edicto.

3 Quintus irater. Summo illum Id est. Caesari in Quinto, quum hie illius in Callia

legatus esset, plurima displienisse I. F. GRO . h) Mil. legationem ei dando. Ceterum recte Graev. Ern. praetulerunt Iectionem fuυisse, quae est in ed. non . et Mis. compluribus, alteri fo-

Disse.

244쪽

hoc tantium scelus percrebruisset. Cognovi eiusdem generis : ad te misi; quas si putabis illi ipsi utile esse reddi, reddes; nil me Iaedet. Nam quod resignatae sunt; habet, opinor, eius signum Pomponia. Hac

isse acerbitate initio navigationis quum USUS ESSet, tanto me dolore assecit, ut postea iacuerim : neque nunc tam Pro Se , quam contra me, laborare dicitur. S. Ita omnibus rebus urgeor; quas sustinere vix

Possum , Vel plane nullo modo possum. Quibus in

miseriis una est pro omnibus , quod istam miseram, Patre , patrimonio , rtuna omni spoliatam relinquam. Quare te, ut polliceris, videre plane velim. Alium enim , cui illam commendem, habeo neminem; quoniam matri quoque eadem intellexi esse parata , quae inihi. Sed , si me non Ossendes, satis tamen habeto commendatam, patruumque in ea, quantum poteris , mitigato. Haec ad te die natali meo scripsi: quo utinam susceptus non essem , aut ne quid ex eadem matre postea natum esset i Plura scribere fletu prohibeor.

Sie optime h l. constitvit latere patra. Nempe Cieeronem aderi

Ceae vitia. In eod. Balliol. taliam mise- poenitebat vitae. ut de morte athiriam per te patrimonio. In eod. Helmat. eonsciseenda cogitaret. taliam miseram με tu patrimonio. Ceam

245쪽

X Ser. Brundisii a. d. XII kal. Febr. A. V. C. 7o6. Ila furiosis Quintorum Patris et fili erga se odiis i; de iis quaestia de Africania rebus et Camaris statu nuntiata sint 2; μα-briores ab Aιιico literas ea Poscit S. CICERO ATTICO S.

Ad meas incredibiles negritudines aliquid novi accedit ex iis, quae de Q. Q. ad me asseruntur. P. Terentius, meus necessarius, magnas operas in portu et scriptura Asiae pro magistro dedit. Is Quintum fi- Iium Ephesi vidit v I id. decemb. eumque studiose

propter amicitiam nostram invitavit; quumque ex eo des me contaretur, eum sibi ita dixisse narrabat, 'se mihi esse inimicissimum I volumenque sibi Ostendisse orationis, quam aphad Caesarem Contra me esSethahi iurus ; multa a se dicta contra eii S umentiam ;inulta postea Patris consimili scelere secum Quintum patrem locutum ; cuius surorem ex iis epistolis , quas ad te misi, perspicere potuisti. Uaoc tibi dolori esse certo scio: me quidem excruci aut, et eo mugis, quod

mihi cum illis ne querendi quidem locum suturum

s. De Asci canis rebus longe alia nobis, ac tu scripseras, nuntiantur. Nihil enim firmius esse dicunt,m O. O. loe est. de Q. fratre, et do Q. filio. Magnas 3 id est, sini magnam par-

.m vectigalium erandiaetam leuet, ut Dioximus sit magistro societatis. Gn. - Deest magnus in edd. Eru. et lilitetit. Pro magistro) Diti maximam Parint om conduxerat, toti praeseiebatur societati, et ilieebatur magister. Vide ii h. v. ep. I. Qui vieein eius gerebat imo navigistro. ID. Puto Siquidem alter frater est, nitor fratris filius. Cum aliis si rese ei, useiseerer: etini his ne queri quidem mihi athi uor licere. Mari.

246쪽

nihil paratius. Accedit Hispania, et alienata italia;

Iegionum nec vis eadem, nec Voluntas; urbanae res

Perditae. 33. Quid est, ubi acquiescam, nisi quam diu tuas I iteras Iego 2 quae essent profecto crebriores, si quid haberes, quo Putares meam molestiam minui posse. Sed tamen te rogo, ne intermittas scribere ad me, quidquid erit, eosque, qui mihi tam crudeliter inimici sunt, si odisse non potes, accuSes tamen ; non ut aliquid puosicias , sed ut me tibi carum esse sentiant. Plura ad te scribam, si mihi ad eas literas, quas proxime ad te dodi, rescripseris. Vale. x Ii kal. sebi'.

i) Reeie hoe intelligit Em. de 25. MALAsp. alienata per Q. Cassium Longinum 3 Tribonitiis eontentionibus. Hispania coli. lib. d. hello Medi. Nam Dolahella et Trebellus trib. pl. cap. 48. inter se et eum Antonio contende- αὶ Propter Antonii erudelitatem haut CORE. ac direptiones; es orat. Philipp. II, Eosque Q. statrem, et Q. filium

Se omnia mala et sustinere et exspectare scribit, yelitque ab istico, ut sibi Romae pecunias curet, et crebro scribere pergat. CICERO ATTICO S.

Consectus iam cruciatu maximorum dolorum , ne, si sit quidem, quod ad te debeam scribere, tacito id exsequi possim; hoc minus , quod res nulla est, quae scribenda sit; quum praesertim ne spes quidem ulla ostendatur, fore melius. Ita iam ne tuas quidem literas exspectO : quamquam semper aliquid asserunt, quod velim. Quare tu quidem scribito , quum erit, cui des : ego tuis proximis, quas tamen iam pridem accepi, nihil habeo, quod roscribam. Longo eni in

247쪽

a42 EPISTOLARUM AD ATTICVM intervallo video immutata esse omnia: illa esse firma, quae debeant, nos stultitiae nostrae gravissimas poenas Pendere. P. Sallustio curanda Sunt HS. xxx, quae accepi a Cn. Sallustio. Velim videas, ut sine mora Curentur. De ea re scripsi ad Terentiam. Atque hoc ipsum iam prope consumptum est. Quare id quoque velim cum illa videas, ut sit qui utamur. 4Hic sortasse potero sumere, si sciam istic paratum fore. Sed prius quam id scirem, nihil sum ausus sumere. Qui sit omnium rerum status noster, vides. Nihil est mali, quod non et sustineam et exspectem. Quarum rerum eo gravior est dolor , quo culpa maior. Ille in Achaia 4 non cessat de nobis detrahere. Nihil videlicet tuae Iiterae profecerunt. Vale.

viii id. mari.

convaluisse. Ideo subneetit. nsa atraliaritiae nostrae graMisaimaa Poenus yen

dera r qnod Milieet illis tam .alidis rQietis me in Italiam receperim. GR. M Qtiod ab armia dia aserim, et in Italiam redierim. 3) Vi habeamus argentum ad se eendoa sumptua quotidianos. I. F. Gaon. - Qtii ablatisi loeo tam plurali quam singulari numero vetere ponebant. Pop. Paraetim ) quod reddatur.

Ser. Brundisii VIII id. Mart. vespera A. V. C. 7oiam literis ad Caesarem 3σψtis ip de statu rerum in Africa a. de literis suo nomine ad alios ab Attii seribendis 3 Galeonis tarditate 4. CICERO ATTICO S.

Cephalio mihi a te literas reddidit a. d. IIx id. mari. Vespere. Eo autem die mane tabellarios miseram, quibus ad te dederam literas. Tuis tamen lectis literis

248쪽

LIB. XI, EPlST. 12 243 putavi aliquid rescribendum esse, maxime quod Ostendis, te pendere animi , quam nam ratiouem sim Caesari allaturus prosectionis meae tum, quum ex Italia discesserim. Nihil opus est mihi nova ratione. Saepe enim ad eum scripsi, multisque mandavi, non potuisse, quum cupissem , Sermones hominum susti-

quod minus eum vellem existimare, quam me tanta de re non meo consilio usum esse. Postea, quum mihi

literae a Balbo Cornelio minore missae essent, illum existimare , Quintum fratrem Iituum meae profectionis suisse ita enim scripsit); qui nondum cognossem , quae de me Quintus scripsisset ad multos: etsi multa praesens in praesentem acerbo dixerat et secerat , tamen de eo ) his verbis ad Caesarem scripsi: De quinto fratre meo non minus taloro, quam de me ipso r sed eum tibi commendare hoc meo sempore non audeo. Illud dumtaxas tamen audebo Aelere abs te , quod te oro, ne quid existimes ab illo factam

se, quo minus mea in te incla conatarenι, minume ιe diligerem , potiusque se er illum auctorem nostrae coniunctionis fuisse , meique itineris comitem, non ducem. Quare celeris in rebus tantum ei tribues,qunnium humanuas tua , amiciliaque Mestra Postulas.

Ego ei ne quid apud te obsim, id ιe uehementer

etiam atque etiam rogo

Quare, si quis congressus fuerit mihi cum Caesare etsi non dubito , quin is lenis in illum futurus sit,

α) Vrainus in vel l. libris reperit νllieitim, quo verbo usua est varrod. R. B. Ili, cap. ε. 33 in rus. erat vel tomen L. in eo vel lamen timeo vel tamen Nilo meo . quod Bositis reeepit E eod. deis eortato. Iunici placebat tamen stilo meo. Popinae ramon filo meo. Graa vio tamen nihilo minus. Ego I. F. Cronouit eoniecturam secutua wm. Olivelox Greu vium sie eonieeissa refert: tamen titiro his verbis. T.

249쪽

idque iam declaraverit , ego tamen is ero , qui semper sui. 2. Sed , ut video, multo magis est nobis laborandum de Africa ; quam quidem tu scribis consirmari quotidie magis ad conditionis spem, quam victoriae. Quod utinam ita esseti Sed longe aliter esse intelligo;

teque ipsum ita existimare arbitror; aliter autem scribere, non sallendi, sed Confirmandi mei causa, praesertim quum adiungatur ad Africam etiam Hispania. 5. Quod me admones, ut scribam ad Antonium, et

ad ceteros: si quid videbitur tibi opus esse, velim iacias id, quod saepe fecisti. Nihil enim mihi venit in mentem, quod scribendum putem. Quod me audis

ctiorem esse animo: quid putas, quum Videas accessisse ad superiores aegritudines praeclaras generi acti nes Tu tamen velim ne intermittas, quoad eius sacere poteris, scribere ad me, etiamsi rem , de qua scribas, non habebis. Semper enim afferunt aliquid mihi tuae literae. 4. Galeonis hereditatem crevi. Puto enim cretionem simplicem fuisse, quoniam ad me nulla missa est. DT

ε) Ernestiua malebat eonMerti, vel unus eum eretione instituitur. reliqtii simile quid . sine eretione. Itaque quum nulla aliti αὶ Dolabellae tribuni pl. aetiones cretio ad Ciceronem perlata esset, da novis t tilia in fraudem credito- ex eo eotitieiebat, neminem alium xum. eum eretione institutum suisse. et Cretionem) Cretio simplex dieitur, eretiovem simplicem, id est, sui quum a pluribus heredihus scriptis, unius exstitisse. Bos.

250쪽

Ser. Brundisii exeunte Martio A. V. C. 7os. De Pompeianis aliquot Alexandriam profectis, suaeque conditionis miseria i; de Q. fratris liceris ad se ser sis a; de eo redibus Fusidianis 3 ; de fundo Frusinati redimendo et sumeditandis sibi pecuniis ad sumptum necessariis 4 ; de sileris stio nomine ad alios, et ad se ab Auleo scribenius si CICERO ATTICO s.

A Murenae liberto nihil adhuc acceperam Iiterarum. P. Siser reddiderat eas, quibus rescribo. De So vii patris literis quod scribis, item, Quintum in Syriam venisse, quod ais , esse qui nuntient; ne id quidem verum est. Quod certiorem te Vis fieri, quo quisque

in me animo sit, aut fuerit eorum, qui huc venerunt ; neminem alieno intellexi. Sed , quantum id mea intersit, existimare te posse certo scio. Nihiquum omnia sunt intolerabilia ad dolorem, tum maxime , quod in eam causam venisse me video, ut ea sola utilia mihi esse videantur, quae semper nolui.

P. Lentulum patrem Rhodi esse aiunt, Alexandriae filium ; Rhodoque Alexandriam C. Cassium prosectum

esse constat.

2. Quintus mihi per literas satisfacit, multo asperioribus verbis , quam quum gravissime accusabat. Ait enim, se ex literis tuis intelligere, tibi non placere, quod ad multos de me asperius scripserit: itaque se poenitere, quod animum tuum ossenderit; sed se iure secisse. Deinde perscribit spurcissime, quas ob causas secerit. Sed neque hoc tempore, nec antea patefecisset odium suum in me , nisi omnibus re-

Existimare re posse) Vides enim, nulla re levari posse dolorem meo MAI.