장음표시 사용
231쪽
aa 6 ΕΡisTOLA RVM AD ATTiCVM locum Oli in potius, quam per epistolast Ilic tua , ut possum, tueor apud hos. Cetera Celer ipse. 3 Fugi adhuc Omne munus, eo magis, quod ita nihil poterat agi, ut mihi et meis rebus aptum esset. Quid sit gestum novi, quaeris: ex Isidoro scire poteris : reliqua non videntur esse dissiciliora. Tu id velim, quod scis
me maxime Velle, cures, ut scribis, ut iacis. Me conficit sollicitudo, ex qua etiam summa infirmitas corporis ι qua levata, em una cum eo, qui negotium gerit, estque in spe magna. Brutus amicus in causa versatur acriter. Hactenus suit, quod caute a me scribi posset. Vale. De pensione altera, Oro te , omni cura Consi
dera, quid saciendum sit, ut scripsi iis literis, quas Pollex tulit.
erant eastra Pompeii, laboro, ne qui militum aut ducum vexet aut diripiat res hominesque tuos. I. F. GR. ιγ Eeneatius hoe sis intelligehat: eetera Celer ipse narrialit, quum aula venerit. sed quum has litaeaa Didoro perteretidas dederiti videtur si
solseasse Celerem cetera curaturum. Nanutiva tamen ex antiquo eodice alleri ieetionem calera colo.
Non Uidenων) Cue autem hoe rquia aettieet saettim erat praelium illud ad inrthaehivm , quo Pompeii
fortuna superior stiit. Quo ex praelio tantum fidoeiae ae spiritus Pompeia nis accessit, ut non de ratione helli cogitarent, sed vitasse iam sibi tari rentur. Caesae , de bello eiWili, liheo Ill. MAN.
α Dolia Tulliae Dolabellae sol
V Ser. Brundisii circa nonas Novembr. A. V. C. Tob. De causis reditus sui in Italiam I. de ρmpseris ad urbem ae- cessus impedimentis a. de literis suo nomine scribendis 3. de
Vatinii et Quiuti fratris in se animo έ. 5. CICERO ATTICO A.
Quae me causae moverint, quam acerbae, qua infraves, qua in novae , cOrgerintque impetu magis
232쪽
quodam animi uti, quam cogitatione , non possum ad te sine maximo dolore scribere: suerunt quidem tantae, ut id , quod vides, effecerint. Itaque nec quod ad te scribam de meis rebus, nec quod a te petam , reperio. Rem et summam negotii vides. Equidem ex tuis literis intellexi, et iis, quas communiter Cuim aliis scripsisti, et iis, quas tuo nomine, quod etiam mea sponte videbam , te subdebilitatum novas rationes tuendi mei quaerere. u. Quod scribis placere, ut propius accedam , iterque per oppida noctu faciam; non sane video, quem admodum id fieri possit. Neque enim ita apta habeo deversoria , ut tota tempora diurna in his possim con, sumere; neque ad id, quod quaeris, multum interest, utrum me homines in oppido videant. an in via. Sed tamen hoc ipsum , sicut alia, considerabo, quemadmodum commodissime fieri posse videatur. 5. Ego propter incredibilem et animi et corporis molestiam conficere plures literas non potui: iis tantum rescripsi , a quibus acceperam. Tu velim et Ba filo, et quibus praeterea videbitur, etiam Servilio Rconscribas, ut tibi videbitur, meo nomine. Quod tanto
intervallo nihil omnino ad vos ; profecto intelligis
rem mihi deesse, de qua scribam, non voluntatem.
4. Quod de Vatinio quaeris ; neque illius , neque
cuiusquam mihi praeterea Ossicium deesset, si reperire possent, qua in re me iuvarent.
discederem. Coni . - Ηune seripsit Brundisii, pcisi Pompeio m acie Pharsali ea prosigatum. NA . Ttiondi mei Exeusandi. et purgandi apud Caesaria amieos, a qui-hisa cieeroni limendum erat: ntpote qui is eo m potestate Easet in.
ε) Miuulio Basilo qui postea fuit
utius de pereussoribus Caesaris. α) P. Servilio Isaurieo h. a. eum
D/ Vatinio) Atticus scire volebat
quo an Imo vatinius erga illum esset, limi taene an heneseii memor. Plurimum enim poterat Caesare vietora Vatinitas, et erat designatus cos. cum
233쪽
ElM STOLARUM AD ATTICvM5. Quintus aversissimo a me animo Patris suit. Eodem Corcyra filius venit. Inde prosectos eos una
Aoersissimo ) Quoniam in sequentibus epistolis de Qtiinti maledieti,
in Nareum fratrem legetur , eius rei tauram non ab re est hoe loeo pluri-hus explieare. Quum Cnaeus Pompeius Brundisio pto eius, in Graeciam navigasset, ut classe , quanta maxima seri posset, eomparata, Italiae eommetitos intercluderet, et Caesarem fame affigeret: ineetitis M. Cieero quid ageret, in Italia resideret . an Pompeium sequeretur . si a dentibus nonnullis, et maxime Quin to fratre, ut ad Pompeium iret, paruit, et pros tua est, ut ostendit
epistola huius libit s. quom dieit:
Cesa/m . vel polivia parta. Ex quibus tintia . qua merite ferit, is, quemeti mihi commendas, cognosces exspatas literis, quas ad te. et alios misit. Loquitur enim de minis fratre. Prosigato deiade Pompeio, quum iu Italiam M. Cicero rediisset, veritus est Qui utus, ne frater, quo saei lius a Caesare veniam impetraret, suae ad Pompeitim proseetionis causam in ipsum eonferreL Itaque turpi et s-Ierato mendacio eonfinxit, sibi Mar- eum fratrem auetorem fuisse, ut ad Pompeium profieisceretur, et υhi- eumque fuit. maledicta in fratrem eonserre non destitit. N N.
Eorim ) Pattas: ut sit potius, ad
eundem locum, quam, eodem animia. ID
Ser. Brundisii IV kal. Dec. A. V. C. 7os.
Scribit se discessus ab armis non Poenitere, malle autem in oppido aliquo extra Italiam resedisse, petitque ut Atticus cum
Bulbo et omio agat i; de Tulliae morbo α; de m eio, Fannio vi Lentvilo caesis 3; de Q. fratre in Aoiam Profecto 4; deniqtie literas Attici e Oscit. CICERO ATTICO A.
Sollieitum osse te quum de tuis coinmunibusque lunis , tum maXime de me, ac de dolore meo, sentio: qui quidem dolor meus non modo non minuitu Γ, quum socium sibi adiungit dolorem tuu ui, sed etiam augetur. Omnino Pro ut a Prudentia Sentis , qua Consolatione levare maximo P Sim. Prohas enim meum Di j irco ooste
234쪽
LIB. XI, EPlST. 6 a 29 consilium, negasque mihi quidquam tali tempore potius suciendum fuisse. Addis etiam quod etsi mihi
1evius est, quam tuum iudicium , tamen non est Iove), ceteris quoque , id est, qui pondus habeant, sacrum nostrum probari. Id si ita putarem. levius dolerem. Crede, inquis, mihi. Credo equidem : Sed scio, quam
cupius minui dolorem meum. Me discessisse ab armis nunquam poenituit: tanta erat in illis crudelitas , tanta cum barbaris gentibus coniunctio, Di non nominatim, sed generatim proscriptio esset insormata ;ut iam omnium iudicio constitutum esset , omnium vestrum hona praedam esse illius victoriae; vestrum, plane dico; nunquam enim de te ipso, nisi crudelissime, cogitatum est. Quare voluntalis me meae nun
quam poenitebit ; consilii poenitet. In oppido aliquo
mallem resedisse , quoad arcessere P. Minus sermonis subiissem; minus accepissem doloris p ipsum hoc me non angeret. Brundisii iacere, in omnes partes est molestum. Propius acce sere, ut suades, quomodo
sine lictoribus, cpios popuIus dedit, possum 2 qui
mihi incolumi adimi non possunt. Quos ego nun Cpaulisper cum bacillis in turbam conieci ad oppidum accedens, ne quis impetus militum fieret. Becepi tamen postea ad me domum. Tu nunc adi Oppium et Balbum. Si iis placeret modo , propius accederem ,
i) Pompeianis. In om do aliquo) vel Aehaiae, vel
alienius provineiae, quae esset a bello v Cun, donee areesserer a Caesare in Italiam: quod ei lolitis, et magis honorificum luisset. Na .
235쪽
ut liac de re consideraremus. Credo, sere auctores sic enim recipiunt , Caesari non modo de conservanda . sed etiam de augenda mea dignitate: meque
hortantur, ut magno animo Sina ; ut omnia summa sperem : ea Spondent, confirmant, quae quidem mihi exploratiora essent, si remansisSem. Sed ingero praeterita. Vide, quaeso , igitur ea . quae r Stant, et eX-
plora cum istis ; et si putabis opus esse , et si istis placebit, quo magis factum nostrum Caesar probet. quasi de suorum sententia iactum, adhibeantur Trebonius, Pansa, si qui alii : scribantque ad Caesarem, me , quidquid secerim, de sua sententia fecisse. a. Tulliae meae morbus et imbecillitas corporis me exanimat, quam tibi intelligo magnae curae esse; quod est mihi gratissimum.
eedere, nosque duos alieubi eongredi. tit doliherseemtis una , quia milii faciendum sit. ID. i) Olivet. Reliquo tempore me mo, id est, reliquo tempore, ex quo Brundisium actessi. contineo me domo abditum. Paulo post legitur re. ei unir quod erroris ansas, ni salior.
xeripioli libraria aedii. - Magna his Itietis laborat uarietate ieetionis
in codd. variisque eoniecturis vexatus est. Codd. Ball. et Helinat. Reei--o tempore me domo te nune ad op-ρtatim , et quo his piaeareet modo rem pitis a edere tie de hac re ecnaide rem. Victorius e avis codd. aio ad ἁit: Mei o tempora me domo. Tantine ad Oppium quoniam ias placeret modo promus accedere, ut hae de rasonsiderarent. Manu litis eoni ieiebati
aeret modo propitia vice edere. ut hac da ra oonsiderarent. Sed hae ratione
nihil durius. Propius ad veritatem aecessit Lambinus. qui illud Meipio
tempore me domo glossema putavit .eetera autem sic legenda: Tu nune auBonum et inpium, quoniam iis ρω- cervi me pro ius aeeedere, tia hae de re eonsiderarent. Graevius ita: Reeipio rampore me domum. Te ntine nu piam et qtitim his plaeemel me propius aevidere, tit hae de ra considerarem. l. F. Gronovius sie: reemi ιamen postea ad me domiam. Te nunc
ad Oniam. Si iis Hararet modo,
vitis aecederem, ut Mede re consideraremus. Ex hae ratioue primum
nosteri ad ma domum servandum duxi.
Pro via Oppium seripsi aut inpium
et Balbiam. huius nomen eisim omitii non potest et uterque eoniungit ne
epui. 7. α) vulgo additur. et raefra quo.l delendum esse vidit Ernestius.
236쪽
5. De Pompeii exit i mihi dubium nunquam fuit.
Tanta enim desperatio rerum eius omnium regum et populorum anim OS OCCUParat, ut, quocumque venisset, hoc putarem suturum. Non possum eius casum non dolere : hominem enim integrum , et Castum , et gravem cognovi. De Fannio Consoler te 2 perniciosa loquebatur de mansione tua. L. vero Lentulus 1lo
tensii domum sibi et Caesaris hortos , et Baias desponderat. Omnino haec eodem modo ex hac parie fiunt: nisi quod illud ' erat infinitum. Omnes enim, qui in Italia manserant, hostium numero habebantur. Sed velim haec aliquando solutiore animo. 4. Quintum fratrem audio prosectum in Asiam , ut deprecaretur. De filio nihil audivi. Sed quaere ex Diochare, Caesaris liberto, quem ego non vidi, qui istas Alexandrinas literas attulit. Is dicitur vidisse. euntem , an iam in Asia 25. Tuas literas, prout res postulat, exspecto: quas
velim cures quamprimum ad me perserendas. Iv kal. decemb.
morte in Aegypto quod nuntiatum est, statim eredidi. Adeo omnes et Reges et populi fortunae eius diss-dere coeperant, ut quoeutiqua aeeontulisset, credibile solet. idem eventurum fuisse, nempe in gratiam Caesaris victoris Oecideretur. Eaemplum est etiam in Rhodiis. Plam. III. I. F. G DR. si exarianorum. sα Quod Pompeiani erant ausuri. De Maretur Pro xe et silio Cae satem contra Pharnacem ex Aegypto venturum. vide epist. seq. et Hie tium . de Bello Alexande. Cons. Misiam Alii an evirilem.
237쪽
Ser. XIV kal. Ian. Λ. V. C. os Brundis; i.
Exponit rationes constiti stii Brandistam oeniendi mariasque eae eo ossensiones et sollieitudines i; causas nisseri, ob qtias Alti- cum Romae manere , qt m ad se oenire malit I. Audii deliteris stio nomine seriptis 3; de Quiniis patre et ilio 4; epistolas creberrimas ab Atlieo expetit s. CICERO ATTICO S.
Gratae tuae mihi literae sunt, quibus accurate periscripsisti omnia, quae ad me pertinere arbitratris es. Factum igitur, ut scribis, istis placere, iisdem istis lictoribus me uti, quod concessum Sextio sit; cui non puto Suos esse concessos, sed ab ipso datos. Au-
13 Eruestiua malehat feriant Moa) Constitibus L. Lentulo, et C. Mareello, quum Q. Cassius, et M. Antonius tribuni plebis S. C. contra Caesaris dignitatem fieri prohiberent; factum est per Caesaria tui. inteos, ut intereedendi potestate privati, de sua saluta eogitare die septimo rogerentur. Itaque ad Caesarem. qui Ravennae erat . profugerunti ΡΟ-stea senatusconsulia quae Pompeius valli, et ut volt, multa sunt in i te: non enim recte senatus rasultum
seri potest. qcium tribunis plebis iniereedendi potestas erepta est. Sed Pompeius tamen iis senatu seonsuli is delpetus habuit, pecunias exegit, provincias eum imperio tribuit, ut Seipioni, Domitio, Fannio, Sextio. Caesar autem, devicto Pompeio .ra senatusconstitia improbavit, quae post sugam trihunorum saeta erant. quod . tribunicia potestate su hiata, hihil legibus, nihil more maiorum, nihil iure aetum videretur. Quod quum ita esset, sequebatur, ut et provineias et lietores amitterent ii, qui haee a senatu post fugam tribunorum lia huissetit. Quod si qui ex bis erant, quibus Caesar lictorea relin. quere, et institutum tamen illud suum de senati,sconsuliis improbandia reti. nere vellet. hae utebatur via: liel res, quos a senatu habuerant, adimebat, alios deinde ipse dabat. Ita si bai, ut et illi lietoethus uterentur;
et ea, quae senatus post fugam tri-hunorum decreverat, ne valerent. Itaque dieit Cicero. etii non mio suos esse eonerasos, sed ab ipso datos ratidio enim etina ovi S. C. improbare, quae . etc. Sextius enita erat ex iis
qui lietores, id est imperium illi,
setia tuaeonstitiis habuera L Et dieit Stios . qnos habuerat antea: Ab ipso datos, a Caesare. Supra autem Ladem istis, id est, iis quos nune habeo. Noti enim ex iis erat Cicero. qni lictores hahis erant post fugam tribu norum : sed eos ante illud tempus
238쪽
dio enim, cum En senatusconsul la improbare. qt ne post discessum tribunorum Cta fiant. Quare polevit. si volet sibi constare, nostros lictores 4 comprobur .
Quamquam quid ego de lictoribus, qui paene ex
Italia decedere sim iussus' nam ad me misit Antonius exemplum Caesaris ad se Iiterarum , in quibus erat, se audivisse, Catonem et L. Metellum in Italiam venisse, Romae ut essent palam; id sibi non placere, ne qui motus ex eo fierent; prohiberique omnes Italia , nisi quorum ipse causam cognovisset; deque eo vehementius erat scriptum. Itaque Antonius petebata me per literas, ut sibi ignoscerem: sacere se non posse, quin iis literis pareret. Tum ad eum misi L. Lamiam, qui demonstraret, illum, Dolabellae dixisse ut ad me scriberet, ut in Italiam quam primum venirem : eius me literis venisse. Tum ille edixit ita . ut me exciperet, et Laelium nominatim. Quod sane nollem: poterat enim, sine nomine, re ipsa excipi. O multas et graves Ospensionesi quas quidem tu das operam, ut lenias. Nec tamen nihil proficis: quin hoc ipso minuis dolorem meum, quod ut minuas, tam valde laboras; idque velim ne gravere quam Saepissime facere. Maxime autem assequere quod vis. si me adduxeris , ut existimem , me honorum iudicium
non sunditus perdidisse. Quamquam quid tu in eo
hahuerat, quum Ciliciam provineiam non a senatu alitum, sed etiam a populo aere pii. MaN. i) Caesarem.
tribuuorum pl. discessam dati, sed mullo unle ut Citieiae proeonsuli. Nempe Caesarem. Lia I tim) D. Laelium Pompeia num , qui navibus Asiaticia praesti rat. Co n. Ra rpan excipi Qtis modo poterataine nomine re ipsa saei Cieeronis ex ptior at sie videlieat Antonius edixisset: Ex omni hiis Pompeiania ne eui lieeat esse in Italia. nisi quo
rvm enusam Caesar eognoverit, antda nisibin Caesar seripserit. Quo edi. elo Cieero Mon nominatu . re ipsutam eu exeeptus esset: siquidem Do-
239쪽
potes 7 nihil scilicet. Sed, si quid res dabit tibi saeui
tatis, id me maxime consolari poterit; quod nunc quidem video non esse: sed si quid, ex eventis; rathoo nunc iaccidit. Dicebar debuisse cum Pompeio proficisci. Exitus illius minuit eius officii praetermissi reprehensionem. Sed ex omnibus nihil magis tamen desideratur. quam quod in Africam non ierim. Iudicio hoc sum usus , non esse barbaris auxiliis sallacissimae gentis rem publicam defendendam , praesertim
contra exercitum saepe Victorem. Non probant sortasse : inultos enim viros honos in Africam venisso
audio. et scio fuisse antea. Valde hoc loco urgeor. Ilio quoque opus est casu . aliqui sint ex iis, aut . si potest, omnes, qui salutem anteponant. Nam si perseverant et obtinent. quid nobis futurum sit, vides.
Dices, quid illis, si victi erunt Τ honestior est plaga.
Haec me excruciant. Sulpicii autem consilium , non Scripsisti, cur meo non anteponeres: quod etsi non tam gloriosum est, quam Catonis, tamen et periculo
vacuum est. et dolore. Extremiam est eorum, qui in
Achaia sunt. Ii tamen ipsi se hoc melius habent, quam
labollae literis , Caesaris iussu eon se etia. in Italiam vellerat. NAN. Vt hoe num aeridie Iloe sellieet, quod sequitiae: in quo ex eventis defendimur. Nam, exitu Pompeii perspecto, miniis reprehendor . quod cum eo post Pharsalieam pugnam sugiente proseetus non sim. In quo sapiens suisse nune videor; qisasi de illo, quocunque venisset, id, quod a idit, fore eonioeerim. Exitti vero nondum eognito. dieahae dehuisse cum eo proficisei. In. Ide hoe Ioeo timeor) Id est. vix haheo quod ad hoe respondeam: nisi fortuna eomparabit aliqticis, qui malint saltilem a Caesare aeeipere, quam hello eum eo petielitari: aut etiam omnium animos hue inclinabit. Iloe
est . si facient et illi. ego videbor plus vidisse, qui eillus seel. l. F Gn. i) Volgo abest hoc. a) Sehitis. si aliqui sint. ete. Pa
Extremum ) Commemorat, quReeontea se saetiant. et quae obitet ah nix viris possent. Primum , inqui . reprehendi possum, quoa in Aseleam noti ierim, deinde non idem secerim. quod Sulpieitis. qui' edom tis atra ola hello vaeuam elegit : Ρ Alrem . quod isoa iis Actata a manserim. Hoc
240쪽
LIB. XI, EPIST. 723 , nos, quod et multi sunt uno in loco, et quum in Ita
liam venerint, domum statim venient. Haec tu Perge, ut iacis, mitigare, et probare quam plurimis. a. Quod te excusas: ego vero et tuas Causas nosco, et mea interesse puto, te istic. esse, vel ut cum iis . quibus oportebit, agas, quae eront agenda de nobis, ut ea quae egisti: in primisque hoc velim animadvertas. Multos esse arbitror, qui ad Caesarem detulerint, delaturive sint, me aut poenitere consilii in ei, aut non probare, quae fiant: quorum etsi utrumque verum est, tamen ab illis dicitur animo a me alienato,
non quo ita perspexerint. Sed totum ut hoc Balbus sustineat, et Oppius . et eorum crebris literis illius volontas erga me confirmetur, et hoc plane ut fiat, diligentiam adhibebis. Alterum est, cur ise nolim discedere ; quod scribis Tulliam efflagitare. 4 O rem miseram i quid scribam Τ aut quid velim Τ Breve iaciam; lacrymae enim se subito pro suderunt. Tibi permitto: tu consule. Tati tum vide, ne hoc temporis tibi obesse aliquid possit. Ignosce, obsecro te: non possum Praefletu et dolore diutius in hoc loco commorari. Tantum dicam, nihil mihi gratius esse, quam quod eam diligis. 5. Quod literas, quibus Putas opuS esse, Curas dandas; sacis commode.
4. Quintum silium vidi qui Sami vidisset, patrem
α) Mil. te hoe tempore ad me oonvenire. Ttias eiausas nosma Noe est, tuam exe alionem aceipio. Caussu
mi ut etim iis ) Ille partieula Nel, non iteratur, sed refertur ad illuA.
quod infra dicet. intertim est, mr te nolim diseede . Nam duae musae erant, eur Cieeronis interesset Atti- eum Romae esse ; vel ut eum Caesarianis agere . qnae figenda eran ; sel,
ipso absente, ne Terentia s Tullis egereti quam Attieus aeripserat itisumptum flagitare. MAN. 1 3) sie atieiora Tu natallo reseripsit Eln. Edd. pro quod seribis o agi are. Alii quod seribis ea fagitari.