장음표시 사용
251쪽
hus me esse oppressum videret. Atque utinam vel nocturnis , quemadmodum tu scripseras , itineribus propius te accessissem l Nunc nec ubi, nec quandole sim visurus, possum suspicari.
5. De coheredibus Fufidianis nihil suit, quod ad
me scriberes. Nam et aequum postulant, et, quidquid egisses , recte esse actum Putarem. 4. De sundo Frusinati redimendo iam pridem intellexisti voluntatem meam : etsi tum meliore loco res erant nostrae, neque tam mihi desperatum iri videbantur; tamen in eadem sum voluntate. Id quemadmodum fiat, tu videbis. Et velim, quoad poteris , consideres , ut sit, unde nobis suppeditentur sumptus necessarii. Si quas habuimus iacultates, eas Pompeio tum, quum id videbamur sapienter sacere , detulimus. Itaque tum et a tuo villico sumpsimus , et aliunde mutuati sumus , quum Quintus quereretur per litoras, sibi nos nihil dedisse ; qui neque ab illo rogati sumus, neque ipsi eam pecuniam aspeximus. Sed velim videas, quid sit, quod confici possit, quidque mihi de omnibus des consilii: et causam
5. Plura ne scribam, dolore impedior. Si quid crit, quod ad quos scribendum meo nomine putes, velim, ut soles , facias : quotiesque habebis , cui des ad meliteras, nolim praetermittas. Vale.
Ernestius Ieetionem ed. Rom. re vit neqvie dasperariari mihi ita via bamur. -In aliis pro υidebantur legitur videbiniar. T. Causam nosti Tti nosti quomodosa rea habeat mea familiaris, em Eu-duane ait fundus Frusinas, nee-ne I Noali quibus somptihua opita habeam ad me meosque tuendos; qtios sevclua nune ceperim ex meis praediis . qui aint exspeetandi. GBA v.
252쪽
Ser. Brundisii mense Aprili A. v. C. 7ota Seribit se de saltile sua graWius periclitari ; Q. fratris in se aniamiam nihilo meliorem esse; ad Minucium de pecuniis sibi so&υendis scr*sisse; Auicum se cupide exspectare. CICERO ATTICO S.
Non me offendit veritas literarum tuarum, quod me, quum Communibus, tum praecipuis malis oppressum, ne incipis quidem, ut solebas, consolari, saterisque id fieri iam non posse. Nee enim ea Sunt, quae erant antea, quum , ut nihil aliud , comites me et socios habere putabam. Omnes enim Achaici deprecatores, item qui in Asia. quibus non erat ignotum, etiam quibus erat, in Africam dicuntur navigaturi. Ita praeter Laelium, neminem habeo culpae socium : qui tamen hoc meliore in causa est, quod iam est rece- Ptias. De me autem , non dubito , quin ad Balbum et ad Oppium scripserit: a quibus, si quid esset Iaetius , certior iactus essem ; lecum etiam essent Io-quuti: quibuscum tu de hoc ipso colloquare velim, et ad me, quid tibi responderint , scribas : non quod ab ipso salus data quidquam habitura sit firmitudinis; sed tamen aliquid consuli et prospici poterit. Etsi omnium Conspectum horreo , praesertim hoc genero; δtamen , in tantis malis quid aliud velim , non repe
αὶ Pompeiam qui in Actata erant. et veniam a Caesara petebant. quam et adapti sunt; et epist. ad h. l. et ad Fam. xv. t 5. Ε l . IgnMum Partieipium ah έgnoseo. ita alieubi apud Caesarem. Id est 3 paeli in quihus dedit nondum veniani Caesar. partim quibus iam dedit. I. F. Gan . Me mtia ) A Caeaarianis. 3) Dolabella, evitia me pudet pi getque Oh perniciosas alva aettones.
253쪽
a48 EPISTOI ARUM AD ATTICvMrio. Quintus pergit, ut ad me et Pansa scripsit Et Hirtius: isque item Africam petere cum ceteris dicitur. Ad Minucium Tarentum scribam, tuas literas mittam. Ad te scribam , numquid egerit. HS xxx p tuisse mirarer , nisi multa de Fufidianis praediis. Et id video tamen. Te exspecto , . quem videre , si ullo modo potest poscit enim res pervellem. Iam ex
tremum concluditur. Dissicile est, quod, quare sit gravius, existimare. 4
1 De me scit. deleahere et omnia maledicta in me conferre. α Egregie sie emendavit I. F Cronovius. Vulgo parentem. - De inde Oliv. ei tuas liter a. Potest spore t enim res) Sie Graevius. Alii si titio modo potes Menire, pereellem. T. O) ita Graeψitia eorrexit e vestigiis antiquorum librornm. Sensus est: et video tamen IIS XXX eooeta esse, quoniam eu tu aeripsisti. Volgo ede-hatur inepte: Ta aἁMe ideo tamen
4) Ita eorrexit I. F. Crono itis, re ete sie interpretatust vi Iam tillimiam diserimen est. Nam , til aequenti epistola aerihil, Seipio . Cato. et Gleri laetabantur propediem eum immensis eopiis assultiri et Italiam invasori.
Quod si sat . inquit Cie dissitati
est decernere utrum et cur graritis suillos an Gesarem Nineere. Da titri- eumque Niserim. maxima mala im-
Pendent. . Vulgo legehatur: ut faeila est quid quale sit graνius existimare. Graevius eorrigebat: Tibi Metti eae ete. Pantagathus : Iam exiremtime eluditur ui. Facile est quid eruare sit gruseius existimare. Ernestio Na-eehati Tibi Diale est . quid quare ait grasius existimare.
XV. Ser. Brundisii prid. id. Maii A. V. C. 7os.
Queritur, quum omnium aliorum qui a Pompeii partibus si terint , ratio exitum habeat, suam nullum habere; cur de
Floidianis praediis nihil ρotuerit conjici quaerit.
Quoniam iustas causas assers, quod te hoc tempore videre non possim: quaeso, quid sit mihi iaciendum.
254쪽
here etiam pudeat de illis rebus. Ili autem ex Africa iam affuturi videntur; Achaei, item ex Asia redituri ad eos, aut libero aliquo loco commoraturi. Quid mihi igitur putas agendum y Video dissicile esse consilium. Sum enim solus , aut cum altero, cui neque ad illos reditus sit, neque ab his ipsis quidquam ad spem
ostendatur. Sed tamen scire velim, quid censeas: id que erat cum aliis, cur te, si fieri posset, cuperem videre. Minucium xM Sola curasse, scripsi ad te anten e quod superest, velim videas, ut curetur. Quintus non modo non cum magna prece ad mo ; sed a Cerbissime scripsit: filius vero mirifico odio. Nihil singi potest mali, quo non urgear. Omnia tamen Sunt faciliora, quam peccati β dolor, qui et maximus est et aeternus : cuius peccati si socios essem habiturus ego, quos putavi, tamen esset consolatio tenuis. Sed habet aliorum omnium ratio exitum, mea nullum.
Alii capti, alii interclusi non veniunt in dubium de
Voluntate , eo minus scilicet, quum se expedierint, Et una esse coeperint. Ii autem ipsi , qui sua volun
tate ad Fusium venerunt, nihil possunt, nisi timidi,
μὰ i) Nam si hellum Gntieisset, non puderet illum serihere. Coa . ni aurem Pompeiani. tittiri In Italiam venturi. Aehaeo Λeliaeos voeat orientius et tectius, qui in Aehaiam laserant post proelium Pharsalicum. Haec vero loquendi genera Cieeroni ad Allietim seribenti frequentia esse nemo potest ignorare, nisi qui nunquam hoc epistolarum uolomen inspexiti GRA .v. IIIo. Pompeianoa: his ipsis Caesarianis. MAN. xυ HS. de hoe ep. snperiore. α) Haee epistola noci exalat. 3) Quod in Italiam venerim a Pu gna Pharsaliea. Alio m) Ceteri Pompeiani, qui in Asrieam non iverunt . Excusari omnes aliqua re possunt, ego nulla. Itaque illi reditum hahent ad suos. quem ego me habere non puto, qui publieam eausam, quom io Italiam veni, quasi prodidisse videor. M s. i sitim Q. Fusum Calenum , quem Caesar , vieto in Pharsalia Pompeio, Achaiae praefecerat: et est
255쪽
25 OEPisTOLARvM AD ATTICVM sexistimari. Multi autem sunt, qui, quicumque Sunt, modo ad illos se recipere volent, recipientur. Quo minus debes mirari , non posse me tanto dolori resistere. Solius enim meum peccatum corrigi non po
test , et fortasse Laelii. Sed quid me id levat 7 C.
quidem Cassium aiunt consilium Alexandriam eundi mutavisse. Haec ad te scribo, non ut queas tu demere sollicitudinem, sed ut cognoscam , ecquid tu ad ea asseras, quae in e conficiunt: ad quast gener accedit, et cetera, quae ne tu reprimor ne scribam. Quin etiam Aesopi filius me excruciat. Prorsus nihil abest, quin sim miserrimus. Sed ad primum revertor: quid putes iaciendum; occultene aliquo propius veniendum , an mare transeundum. Nam hic
maneri diutius non potest. De Fufidianis quare nihil potuit confici 2 genus enim conditionis eiusmodi fuit,
in quo non solet esse controverSia; quum ea pars, quae videtur esse minor, licitatione expleri posset. Haec ego non sine cauSa quaero. Suspicor enim , CO- heredes dubiam nostram causam putare, et eo rem
in integro esse. Vale. Pridie idus Mai.
is, ut opinor, qui Cieeroni post Caesaris Ohi tum aeerrime in senatu in M. Antonium invehenti. respondit.
Caiatam) Rumor fuerat, Cassium ad Caesarem Alexandriam ire. ut deis precaretur. Quod omnino Cieeronis causam aliqua ex parte sublevasset: quum et alios esse Constaret, qui τέ-etori ae erederent. Ille quoque, inquit, eo silium mutasse dicitur: vi praeter Laelium, eulpae sotivm haheam neminem. In. t) Dolabella. es. epist.
Filius Cui pater. Comoedus illa
insignis, ducenties HS teliqtiiL M .erob. Salti . lib. III. Filitia luxuria perditus, norat. Sat. II, 3. 239. Plin. IX, 45. Dolabellae noeius i. adollertia pellieum, tit Metellae, inha
ommode non potest, Propter e eis redam non aequas partes, ad lieitalionem confugitur; quae tertior est. quam aestimulio. Ita . omnium honoia Tum reperto pretio. expIelurea, quae minor esse videtur, pars hereditatis. mre
Nostram Causam nostri reditus a Caesare impetrandi. Cona.
256쪽
Ser. Brundisii III non. Iun. A. V. C. 7o6. De epistola Caesaris Dei ad se i sum Dei ad alium de se scripta a paee literis ad Q. fratrem scribendis αἰ de Terentiae testamento et Iide eius in sus latonem adducta 3. CICERO ATTICO S.
Non meo vitio sit, hoc quidem tempore ante enim
est peccatum ut me ista epistola nihil consoletur. Nam et exigue scripta est, et suspiciones magnas habet, non esse ab illo; quas animadvertisse te existimo. De obviam itione ita faciam, ut suades. Neque enim
ulla de adventu eius opinio est; neque, si qui ex Asia veniunt, quidquam auditum esse dicunt de pace: cui os ego spe in hanc fraudem incidi. Nihil video, quod sperandum putem, nunc praesertim , quum ea plaga in Asia sit accepta, in Illyrico, in Cassiano negotio, in ipsa Alexandria. in urbe, in Italia. Ego Vero, etiamsi rediturus. ille est, qui adhuc bellum gerere dicitur, tamen ante reditum eius negotium
Ab im) Λ Caesare. A quo episto Iam illam seriptam non fuisse. Osten dit epist. ar: In te tigia, lutid de ligaria ad V Idus Ahimam diatia non verum esse. Ae sane fieri potest. De Oppius eam , aut aliquia alius seri pserit, ne Cieero, desperatione ad- duetua , rursua ex Italia discederet.
α In Asia vhi Pharnaees Domitium Calvum Asiae praefectum vi-eerat . in Iurrieo, vieto Gabinio aharbaris; in Cassiano negotio, in Casaii dis eordia eum Mareello; uterque Caesaris praenetos erat in Hispania; in Alexandria . quum Caesaria milites ah Alexandrinis fusi essent, ipse in magno periculo fuisset, de quo et supra dirit; in urbe per dissidia iri-hunorum absente Caeaara ; in Italia per Antoninm , de quo supra. EEN.
Negotium ) illos. qui in Astica
resuscitarunt partes, Italiam et urbem Metipaturos. Quod magnopere auetor erat Calo. et se ducem eius
expeditionis offerebat. Idque . quod optimum erat. Cieero futurum putabat. Sed derisit Catonis eonsilivm seipio. Piti aretas in Catone. I. F.
257쪽
252 EPISTOLARUM AD ATTICvM consectum iri puto. Quod autem scribis, quandam laetitiam bonorum esse commotam, ut sit auditum deliteris: tu quidem nihil praetermittis, in quo putes aliquid solatii esse; sed ego non adducor, quemquam bonum ullam salutem putare mihi tanti suisse, ut eam peterem ab illo, et eo minus. quod huius consilii iamne socium quidem habeo quemquam. Qui in Asia sunt. rerum exitum exspectant. Achaici etiam Fufio spem deprecationis asserunt. Horum et timor idem fuit primo qui meus, et constitutum. Mora Alexandrina causam illorum correxit, meam evertit. Quamobrem idem
a te nunc peto, quod superioribus literis, ut si quid in perditis rebus dispiceres, quod mihi putares sa- Ciendum , me moneres. Si recipior ab his, quod vides non fieri; tamen, quoad bellum erit, quid agam,
aut ubi sim, non reperio: sin iactor, eo minus. Itaque tuas literas exspecto; easque ut ad me sine dubitatione scribas, rogo.
u. Quod suades, ut ad Quintum scribam de his It teris: sacerem, si me quidquam istae literae delectarent. Et si quidam scripsit nil me his verbis: Ego, tilin his malis, Patris sum non inuitus: essem ligentius,
De lueris) Ad me a Caesare missis: de quibus initio loqvitve epistolae. 3IAN. erunt) Polo legendum esse Aia
serunt. Puto tamen . non censeo. Videtur enim . et Vertine posse reti- meri; tit siti etiam spem asserunt; spem quidem adhue Fusio asserunt, ituros se ad Caesarem, ut depreeenturi non tamen eunt. ID. - Legeri erunt. O. d. XI, Netam. 3M: Spem Veneria disseret in tempora no-etia Apollo. Sententia est. spem de derani Fuso Achaiae praeseelo de- preeandi Caesaris: non exsequuntur, sed morantiae et se austinent. I. F Caias. - Vel viti erant, vel dissertineomnino legendum: nam asierunt seditentiae repugnare videtur. I Constitutum Deliberatio. Nam constituerunt, Caesari se committere: aed interposito Alexandrino bello. et Caesaris rebus in dixerimen adduetis, integrum sibi reservarunt, helli exi-
tim exspeetantes. Itaque mora Alexandrina essectum est, ut eorum eatisnquasi eorrigeretur, ni eorum culpa minueretur. MAN.
i) Caesarianis. A Caesare scripti A.
258쪽
si frater tuus ea ad te loqueretur, quae ego a udire reblem. Quod ais illum ad te scribere, me sibi nullas literas remittere: semel ab ipso accepi; ad eas Cephalioni dedi, qui multos menses tempestatibus retentus est. Quintum filium ad me acerbissime scripsisse, iam anto ad te scripsi. 5. Extremum est quod te orem, Si putas rectum esse, et a te suscipi posse, cum Camillo Communices, ut Terentiam moneatis de testamento. Tempora m nent, ut videat, ut satisfaciat, quibus debeat. Audi tum ex Philotimo est, eam scelerate quaedam facere. Credibile vix est. Sed certe, si quid est, quod fieri possit, providendum est. De omnibus rebus velim ad me scribas; et maxime quid scribas de eo, in quo tuo consilio egeo, etiamsi nihil excogitas: id enim mihi erit pro desperato. III nonas iun.
seri a) Mantilius ecini ieiebat aenis si legas, Et marima Mi da ea , ne iatias. Corradus aetas. Nihil horum cesse suit quidquam addere. Faerni exemplar habuit. Neque vero. Desperato Λlii, pro opiorato.
Ser. Brundisii XVIII kal. Quint. A. V. C. 7o6. Brmiser Tulliam a enisse nuntiat, et quid de Caesaris rebus audierit, refert. CiCERO ATTICO S.
Properantibus tabellariis alienis hanc epistolam dedi;
eo brevior est, et, quod eram missurus meos. Tullia mea venit ad me pridie idus iun. deque tua erga se Observantia benivolentiaque mihi plurima exposuit, literasque reddidit trinas. Ego autem ex ipsius virtute, humanitatu, pietate non modo eam voluptatem non
cepi, quam capere ex singulari silia debui; sed etiam incredibili sum dolore assectus, tale ingcnium in tam
259쪽
misera fortuna versari, idque accidere nullo ipsius delicto, summa culpa mea. Itaque a te neque consolationem iam, qua Cupere te uti video, nec consi
lium, quod capi nullum potest, exspecto: teque omnia quum superioribus saepe literis, tum proximis tentasse intelligo. Ego cum Sallustio Ciceronem ad
Caesarem mittere cogitabam. Tulliam autem, non videbam esse causam, Cur diutius mecum tanto in communi moerore retinerem. Itaque matri eam, quum primum per ipsam Iiceret, eram remissurus. Pro Ea, quam ad modum consolantis Scripsisti, ω tota, ea pu
tato me scripsisse, quae tu ipse intelligis responderi potuisse. Quod Oppium tecum scribis loquutum, non
abhorret a mea suspicione eius oratio: sed non du
bito, quin istis persuaderi nullo modo possit, ea, quae faciant, mihi probari posse; quoquo modo IO-
quar. Ego tamen utar moderatione, qua potero. Quamquam, quid mea intersit, ut eorum odium subeam , non intelligo. Te iusta causa impediri, quo minus ad nos venias, video; idque mihi valde molestum est. Illum ab Alexandria discessisse, nemo nuntiat; COI
statque, ne Prosectum quidem illinc quemquam post idus mari. nec post idus decemb. ab illo datas ullas literas. Ex quo intelligis, illud de Iiteris a. d. v id.
i sie editum e Bosii eorreetione. Corradus dedit eram titi eam; Ton-1talliis .am tibi iam. Ποαδεαταὶ Lenissime. Eius, inquit, epi,tolae loeo. quam instar eonaolantis ad me seripsisti lenissime. pu talo ea me tibi resetipsisse . quae tulistelligis potuisse responderi. Quum Cicero gravi moerore eons retur qua de auia, qua de Tulliae miseriis. Atlieus eum lenissimis literis eonaolatos fuerat quihoa qnnm Cieero non reseriheret, mandavit Allieo. vi ipse sibi ita responsum putaret . ut in ea responsione desiderari nihil po,set. Ceterum πραοτατα Attiee dielum est pro πραοτα c. Bos.-lia Bositis. Sed, inquit Graeuius, Cieeronem sic seripsisse quis praestabili Nemo, inquam,
satius. Frisimnr tamen, donee melitis aliquid e vis. depromatur. OL.-N atra ω ritu neque ex Em. neque e Sch.
editione apparet unde fluxerit. T. Subeam Lege . ut eorum odiam non stileam. Quid proseiam illomo in osseusionem uitando. l. F. GEON.
260쪽
LIB. XI, EIVST. ΙΤfebr. datis quod inane esset, etiamsi verum esset non verum esse. L. Terentium discessisse ex Africasci inus, Paestumque venisse. Quid is asserat, aut quomodo exierit, aut quid in Africa fiat, scire velim. Dicitur enim per Nasidium y emissus esse. Id quale si ι, velim, si inveneris, ad me scribas. De HS x, ut scribis, faciam. Vale. XUx kalend. quint.
i) Pompeiannm ex ordine Eque siri , de quo Philipp. VII extr. Emissus Ex Asriea: ex qua Pompeiam neminem exire patiebantur . die de copiis eorum, aut de eonsiliis Caesar seire posset. Nasidius autem Deerat, ut exire Terentio liceret.
Ser. Brundisii XII kal. Quint. A. V. C. 7o6.
Filium se iam non, ut constituerat, ad Caesarem missurum. sibique molestissimum esse Brundisii diutius commorari signiscat. CICERO ATTICO S.
De illius Alexandria discessu, nihil adhuc rumoris, contraque opinio, valde esse impeditum. Itaque nec mitto, ut constitueram. Ciceronem, et te rogo, ut me hinc expedias. Quodvis enim supplicium levius est hac permansione. Hac de re et ad Antonium scripsi, et ad Balbum, et ad Oppium. Sive enim bellum in Italia
futurum est, sive classibus utetur, hic esse me minime convenit: quorum sortasse utrumque erit; alterum certe. Intellexi omnino ex Oppii sermone, quem tu mihi scripsisti, quae istorum via esset: Sed, ut Eam
i Caesaris. petere Cieero ab Atileo, ut seelat viam, ne copiae Brundusiois veniantr ae istorum Dia esset De me. quod nee Cieeeo pelisset, nee Atticus Nam si ad eopias reseratur . videatur facere potuisset. Co R.