장음표시 사용
521쪽
citus dimittantur, qui ubique sint. Haec sere de Sexto. a. De Buthrotiis undique quaerens, nihil reperiebam. Alii, concisos agripetas alii, Plancum , acceptis nummis, relictis illis, aufugisse. Itaque non video sciturum
me, quid eius sit, ni statim aliquid literarum. S. Iter illud Brundisium, de quo dubitabam , sub
latum videtur. Legiones enim adventare dicuntur. IIaec autem navigatio ' habet quasdam suspiciones periculi. 3 Itaque constituebam uti ομοπλοια. Parati in rem ossendi Brutum, quam audiebam. Nam et ipso Domitius bona plane habet dicrota: suntque navigia praeterea luculenta Sextii, Buciliani, ceterorum. Nam Cassii classem, quae plane bella est, non numero ultra fretum. Illud est mihi submolestum, quod parum Brutus properare videtur. Primum consectorum Iu-dorum nuntios exspectat; deinde, quantum intelligo, tarde est navigaturus, consistens in locis pluribus.
Tamen arbitror esse Commodius tarde navigare, quam omnino non navigare; et si, quum Processerimus, exploratiora videbuntur, Etesiis utemur.
Dian:raoia eietate navigationis. Et si, quum pro saerimus Si tibi iam in eursu fuerimus, speculatoriae naves, ut mos est, praemissae itineris explorandi causa. nobis reserent mare pacalum liberumque a piratis esse . omisso Bruto, ventis Elesiis nos mandabimus. I. F. GR. - De navigandi voluntate . et de
522쪽
Ser. in Puteolano VII id. Quinti A. V. C. 7o9. Praemissis quibusdam de Bruti ludis x, Q. Ciceronem sitam collaudat α; de nauigatione sua se dubitare 3; Nepotis γistolam se exspectare 4 ; postremo de epistolis suis edendis scribit 5. CICERO ATTICO S.
Tuas iam literas Brutus exspectabat: cui quidem ego
tabat. 3 Sed tamen rumoris nescio quid amaverat, commissione Graecorum , frequentiam non suisse:
quod quidem me minime sesellit. Scis enim, quid ego
de graecis ludis existimem. 2. Nunc audi, quod pluris est, quam omnia. Quintus suit mecum dies complures; et, Si ego CVPerem, ille vel plures fuisset: scit, quantum fuit, incredibile est, quam me in omni genere delectarit, in eoque maxime, in quo minime satisfaciebat. Sic enim commutatus est totus et scriptis meis quibusdam, quae in manibus
autem partieulam delendam esse iam Nautilius viderat.
a) De Tereo Attii sabula, in ludis
3) Aliam Atili tragoediam do L.
Bruto, qui Tarquinium regem eleeit. Commissiona Cria ortim ) id est, quum Graeci ludi eaerentne. Committere ludos, est edere. GRAEv. Gractis uilia) In ludis Graeeis erant sabulae . quas vorabant satyrieas : Horatius vocat Sabros, de Arte P iii. adit. Id spectaculi quid esset, Isaaeua Casaubottiis explietivit libro iis Sotu Pleia Graeeorum Poesi, lemque Iul. Caes. Butetigerus lib. Moreo , en p. 38. Has amare poterat sabulas speetator. ei potus et orax.tit Horatius ait thid. adis. Quid mirutu . si non amaret Cicerol Vixatue epist. 1 lib. VH ad Fiam. Illie Grae- eos ludos eum Oseis coniungit. In his Osei aetores erant, et Osens aer mor in illis Graeci agebant Getieee et in utrisque obieetatio erat plebis , et servorum , qui Plerique Graeci. OL.
hane ipsam epistolam perserendam dederat. Itaque eum ambitiosiuη et impensius laudat. CL ep. ad Alt. xvi, ra
523쪽
EPISTOI ARUM AD ATTICVM habebam , et assiduitate orationis, et praeceptis , rittali animo in rempublicam, quali nos volumus, saturus sit. Iloc quum mihi non modo Confirmasset, secletiam persuasisset, egit mecum accurate multis verbis,
tibi ut sponderem, se dignum et te et nobis suturum: neque se postulare, ut statim crederes; sed , quum ipse perspexisses, tum ut Se amares. Quod nisi fidem mihi fecisset, iudicassemque hoc, quod dico, firmum fore, non secissem id, quod dicturus sum. Duxi enim mecum adolescentem ad Brutum. Sic ei probatum est, quod ad te scribo, ut ipse crediderit, me sponsorem accipere noluerit, eumque laudans, amicissime mentionem tui secerit, complexus osculatusque dimiserit. Quamobrem etsi magis est, quod gratuler tibi, quam quod te rogem; tamen etiam rogo, ut, Si quae minus antea, propter infirmitatem aetatis, constantet ab eo fieri videbantur, ea iudices illum abiecisse: mihique credas , multum allaturam, Vel plurimum potius , ad illius iudicium confirmandum, auctoritatem tuam. 5. Bruto quum saepe iniecissem de ὀαοπλοια, non perinde, atque ego Putaram, arripere Visus est. Existimabam 1μετεωρότερον esse ; et hercule erat, et maximo de ludis. At mihi , quum ad villam redissem , Cn. Lucceius , qui multum utitur Bruto, narravit, illum valde morari, non tergiversantem , sed exspectantem , si qui sorte casus. Itaque dubito , an Venusiam tendum, et ibi exspectem de legionibus; si aberunt, ut quidam arbitrantur, Hydruntem ; si
neutrum erit αστα *ς, eodem revertar. Iocari me putas 2 moriar, si quisquam me tenet praeter te. Etenim circumspice : sed ante erubesco. O dies in auspiciis
524쪽
Lepidi lepide descriptos, et apto ad consilium T
ditus nostrii Magna ροπη ad proficiscendum tuis literis. Atque utinam te illici Sed ut conducere putabis. 4. Nepotis epistolam exspecto. Cupidus ille meorum 2 qui ea, quibus maxime 'Iαφιῶ, legenda non putet 7 Et ais . lux' Tu vero Illo
quidem K1βροτος. 5. Mearum epistolarum nulla est συνοπωγη. Sed habet Tiro instar septuaginta. Et quidem sunt a te quaedam sumendae. Eas ego , Oportet, PerSPiciam , Cor-xigam. Tum denique edentur.
Cieero, num quis sit alius, cuius cupiditate remanere velim , aed ante oeulos tuos, et in os tuum hoe dieere et eam, ne me blandum existimes.
O dies, ele.) Deseripli dies erant . quihus Lepidum , qui erat pontifex
max. eum augurum eollegio dare operam auspieiis oportebat. Laetaturigitvr . eam sibi sore causam . eurmature ad urbem redeat. Erat enim augur. Na .
Pori, lmpulsio. momentum. Tuia lueris Inest, quum te affore promittas. Epist. 3 huius libri. Const. misi) Corneliἰ Nepotis elaris iaximi historici, ad quem suerunt Ciceronis libri epistolarnm. Is non multum tribuebat philosophiae . atque adeo exagitahat ipsos philos phos: quod indieant ipsius verba ex epistola ad Cieeronem . quae L etantius refert lib. Ili, eap. 36 In - .littit. Pop. Meorum ὶ Seriptorum. Γαυραδ) Glorior.
Nae' dis i uoua Post earentem nae. H. Bespieitur Iliad. B. ε έ, ohi Nirens formosissimus diei lue , post Ael illem n eoo earentem. Atticus enim scripserat. Cornelium Nepotem . qui desiderio scriptorum eius tenebatur, esse optimum sexi plorem, sellicet post Ciceronem. Quam deinde laudem a ga Cicero modeste amo
lunt suisse omnes a Tirone colleetas.
525쪽
Ser. Vibone a. d. VIII hal. Sext. A. V. C. 7o9. Scr. de itinere suo , Petitque ut nomina sua e edim, deniquctaliud libri de Gloria prooemium mittit. CICERD ATTICO S.
Ego adhuc perveni enim Vibonem ad Sicam) magis
commode , quam Strenue navigaVi; remis enim magnam partem, Prodromi nulli. Illud satis opportune: duo sinus fuerunt, quos tramitti oporteret, Paestanus et Vibonensis : utrumque pedibus aequis 3 transmisimus. Veni igitur ad Sicam octavo die e Pompeiano. Iurim unum diem Voliae constitissem; ubi quidem1ui sane Iibenter apud Testam nostrum : nec Potui
accipi , illo absente praesertim , libcralius. Ix Lal. igitu P ad Sicam. Ibi tanquam domi meae scilicet. Ita quo obduxi posterum diem. Sed Putabam , quum Rhegium venissem, sore, ut illic οολιχου πλοον ὀρμαίνοντες, 4 cogitaremus . Corbitane Patras, an actuariolis ad Leucopetram Tarentinorum , atque inde 4 Corcyram : et, si onera via , Statimne freto , an Syracusis. Hac super rc scribam ad te Rhegio. Mehercule , mi Attice , Saepe in ecum , Mi this' ot τι δυναται; Cur
exortum Cauiculae Delo die hus anteiseedunt, et iv Id. Iul. stara ineipiunt. IMP. t) I. e. ut Sumasius vidit. paribus velis. aequabili et Aeetitido venisto. Pedes sunt stinea ad angulos velor tin, quibus ea vertebatitur. Hi ne pro velis aeeipiuntur. α) Apud Trebatium Teseam. Vnl-tri Tolnam. Leetionem natam iam Vr inua commendaxit, quam in libro viri doeli notatam repererat. Obduxi Doeere diem. noctem, est trahere et insumere. Ohdueere autem est longius et diutius dueereae protrahere, ut Obmauere. diu manere. Festias. POP. 3) Longam naoigationem mmiserantes. Odyss. P. 369. Corbi na) onerarἱa navi.
4) Sie Em. a eon ieetura Lamhini. Vtilari male Ast inde.
526쪽
ego tecum non sum 2 cur, ocellos Italiae, villulas meas non video ' Sed id satis superque , tecum me non esse. Quid fugientem' periculumne 7 At id nune quidem , nisi saltor , nullum est. Ad ipsu in autem
revocat me auctoritas tua. Scribis enim , in caelum
ferri prosectionem meam , sed ita , si anto Lal. ian. redea in : quod quidem certe enitar. Malo eni in volcum timore domi esse, quam sine timore Athenis tuis. Sed tamen prospice, quo ista vergant; mihique aut scribe , aut quod multo malim , asser ipse. ΙIuec hactenus. Illud velim in bonam partem accipias, mungere tecum , quod tibi maiori Curae sciam csse, quam ipsi mihi. Nomina mea , per deos , expedi .exsolve. Bella * reliqua reliqui. Sed opias est diligentia , coheredibus pro Cluviano Lal. sext. persolutiam ut sit. Cum Publilio quo modo agendum sit, videbis. Non debet urgere , quoniam iure non utimur ; sed tamen ei quoque satisfieri plane volo. Terenti ne vero, - quid ego dicam 7- etiam ante diem, si Poles. Quin si , ut spero, celeriter in Epirum; hoc, quod salis lato debeo, peto a te , ut ante provideas, Planeque expedias, et solutum relinquas. Sed de his satis; metuoque, ne tu nimium Putes. Nunc negligentiam meam cognosce. De Gloria librum ad te misi : at in eo prooemium id est, quod in Academico tertio. LIevenit ob eam rem , quod habeo volumen prooemiorum. Ex eo eligere Soleo , quum aliquod συγ δραμμα institui. Itaque iam in Tusculano, qui non meminis-Aι ta minea Vulgo abest is, addi. um a Sehittet. F. i) Sie reseripsi pro volg. ad instimenim; nam particulae enim hie nou
α) Eenestitia edidit belle , qua auctoritate non dixit. Soti dato Satiadalo debet. qui
pro alio eavit idonea eatilioum vide tor tutelligera Montani nomen . Dr quo se soluturum spoponderat epist.. I linius libri. I. F. Gao . Et soluitim Per. Lem. til aia. rel.
527쪽
522 EPI NOLARUM AD ATTICVM sem, me abusum isto prooemio, conieci id in eum Ii-hrum, quem tibi misi. Quum autem in navi legerem Academicos, agnovi erratum meum. Itaque Statim novum Prooemium exaravi ; tibi misi. Tu illud desecabis, hoc agglutinabis. Piliae salutem dices, et Atticae, deliciis atque amoribus meis. 'Il.
Serip it nauigans ad Pompeiamam a. d. XIV kal. Sept. A. V. C. ros. Bmersionis suae causas exponit, et consilium in Graeciam proficiscendi excusat. CICERO ATTICO S.
Octavo id. sext. quum a Leucopetra prosectus inde
enim tra inittebam stadia circiter ccc processissem , Peiectus sum austro vehementi ad eandem Leucopetram. Ibi quum ventum exspectarem erat enim villa Valerii nostri, ut familiariter essem, et libente P , Rhegini quidam, illustres homines. eo venerunt, Roma sane recentes: in iis Bruti nostri hospes, qui Brutum Neapoli reliquisset. Haec asserebant: edictum Bruti et Cassii; et soro frequentem senatum kalendis; a
Bruto et Cassio literas missas ad consulares et praelo invios, ut adessent, rogare. Summam spem nuntiabant, re, ut Antonius Cederet, res Convenir t. Nostri Romam redirent. Addebant etiam, me desiderari, sub- nccusari. Q nae quum audissem , sine ulla dubitatione abieci consilium prosectionis, quo mehercule ne antea quidem delectabar. Lectis vero tuis literis, admiratus equidem sum , te tam Vehementer sententiam commutasse; sed , non sine causa , arbitrabar. Etsi quamvis non fueris suasor et impulsor prosectionis Dissit Corale
528쪽
meae , approbator certe suisti, dummodo Lal. ian. Romae essem. Ita fiebat, ut, dum minus periculi videretur, abessem ; in flammam ipsam venirem. Sed haec, etiamsi non Prudenter, tamen ανεμ ητα sunt; Isrἰinum , quod de mea sententia acta sunt; deinde,
etiamsi te auctore , quid debet , qui consilium dat, praestare praeter fidem 7 Illud admirari satis non potiri, quod scripsisti his verbis: Veni igitur, tu, qui
ci θανασία ' veni. Relinquis natriam 8 An ego relinquebam, aut tibi tum relinquere videbar 2 Tu id non modo non prohibebas, verum etiam approbabas. Gra- iora , quae restant. Velim πλου aliquod elimes ad me , oportuisse te istuc facere. Itane, mi Attice 7 de sensione eget meum factum. praesertim apud te, qui id mirabiliter approbasti 7 Ego vero istum Ost, λογισμου συνταξομαι, sed ad corum aliquem , quibus invitis et dissuadentibus proscctus sum. Et si quid iam opus est σπλιε Τ si perseverassem, opus suisset. At hoc ipsu in non constanter. Nemo doctus unquam multa autem de hoc genere scripta sunt mutationem consilii, in- conflantium dixit osse. Deinceps igitur haec. Nam sin Phaedro nostro, expedita excusatio esset. Nunc quid respondemus 3 Ergo id erat meum factum, quod Caloni probare Don possem , sagitii scilicet plenum et dedocoris. I linam a primo ita tibi esset visu mi tu mihi , sicut esse soles, suisses Cato. Extremum illud
Non eonstanter) obieelio. Non prosectus ea quidem, sed voluistἱ lamen.
dro nostro. Leilix illi ex satio e set. Sie enἱm responderet : Ego dehonesto nihil cogito, dolorem sugio, Anmmum bonum in voluptate pono. Nune quid tu respondebis. o Cicero, qui non. tit Phaedrv Epicureum Melani, sed illam Socratteam , quae
529쪽
vel molestissimum: Nam Brutus noster silet: hoc est. non audet hominem id aetatis monere. Miud nihil habeo, quod ex iis a te verbis significari putem : et hercule ita est. Nam xv I kal. Sept. quum venissem Veliam , Brutus audivit: erat enim Cum suis navibus apud Haletem fluvium, citra Veliam, millia passuum ii I: pedibus ad me statim. Dii immortales, quam valde ille reditu, vel potius reversione mea laetatus, es Iudit illa omnia, quae tacuerat: ut recordarer illud
tuum , nam Brutus noster silet. Maxime autem dolebat, me Lai. sext. in senatu non fuisse. Pisonem serebat in caelum: se autem laetari, quod effugissem duas maximas vituperationes: unam, quam itinerti sa-ciendo me intelligebam suscipere, desperationis aQrelictionis rei publicae; stentes mecum vulgo querebantur, quibus de meo celeri reditu non poobabam ;alteram , de qua Brutus, et qui una erant multi autem erant , laetabantur, quod eam vituperationem olfugissem , me existimari ad Olympia. Hoc vero nihil turpius . quovis rci publicae tempore : sed hoc Ego vero austro gratias miras , qui mea tanta infamia averterit. RQ versionis has speciosas Rcausas habes, iustas illas quidem . et magnas, sed nulla iustior, quam quod tu idem aliis litoris : Pro
virtutem et ossicium colit, ea sequu-itiar NAN. Reliasionis Tam novum auribus meis hoe nomen est, ut id temere recipere et prohare haeream. In antiquioribus exemplati litis. Religionis legitur. N a magis vitium et maen- l .im aliquam subesse, assirmare audemus, quam quomodo eastigati et elui possit proferre. Vacae. Hente,) vieiotius et Bosius, euntes, contra librorum o uitim fidem. Sensus autem est: qui me , quum diseederem navem ecinaeensurus, de- dueehant, sentes querebantur me relinqtiere rem pDhlicam . nee mede- haut me tam celeriter rediturum exsakalendis Ianuariis, quod ego prae me serebam. C AEv.
i) Me proficisci ad speetaeulum
530쪽
oide, si cui quid debetur, ut sis unde Par pari revon-d Iur. Mirifica enim δυσχρηστει est Proρter metum armorum. In freto medio hanc epistolam legi, ut, quid possem providere, in mentem mihi non veniret, nisi ut praesens me ipso defenderem. Sed haec hactenus. Reliqua coram. Antonii edictum legi a Bruto et horum contra , scriptum Praeclare. Sed quid ista edicta Valeant, aut quo Spectent, plane non video: nec ego nunc , ut Brutus censebat , istuc ad reinpublicam capessendam venio. Quid enim fieri potest 2 numquis Pisoni est assensus 2 num rediit ipse postridie 2 sed abesse hanc aetatem longe a sepulcro negant oportere. Sed obsecro te, quid est quod audivi de
Bruto 3 Piliam πειρα σθαι παραλυσει. te scripsisse aiebat. Valde sum Commotus ' etsi idem, te scribere, sperare melius. Ita plane velim. Et dicas plurimam sa- Iutem , et suavissimae Atticae. Haec scripsi navigans, quum Pompeianum accederem , II v kal.
laetendae, seu mutuo sumendae pecuniae.
i) I. a. anppeditatum a Bruto. Bostum) Bruti et Cassii praetorum. Pisoni) Cui in senatu in Anto
nium invehenti nemo assensus est armorum melu. Fam. XIl. a. et
Philipp. I. NAM A septilem Id es . a patria. in
qua solemus sepulcrum nobis eousit
luere. ID. - Quamvis spes nulla ait, tutiorem in urbe mihi stationem so- re, quam Pisoni; hoc lamen adibo quodcunque periculi est, siqne iis antissaeiam . qui me putaui satis vixisse diu. ut ne diutius appetam. Vide Phil. II, 46, et Faui. xvi, 23. NONG. παροί - ι Tentori