M. Tullii Ciceronis Opera ex recensione Christ. Godofr. Schützii additis commentariis. Tomus primus decimussextus

발행: 1828년

분량: 706페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

531쪽

ΕPl STOLA RVM AD ATTICVM

Ser. in Puteolano post kal. Nov. A. V. C. 7m. Quid Octavianus a Re m tulet narrat. CICERO ATTICO S.

scias. Impedimenta exspectanda sunt, quae Anagnia veniunt: et D milia aegra est. Eal. vesperi literae mihi ab Octaviano. Magna molitur. Veteranos, qui qui Casilini et Calatiae sunt, Perduxit ad suam sententiam. Nec mirum; quingenos denarios dat; cogitat reliquas colonias obire. Plane hoc spectat, ut se duce bellum geratur cum Antonio. Itaque video paucis diebus nos in armis fore. Quem autem sequamuP8 Vide nomen: vide aetatem. Atque a me postulat, primum ut clam colloquatur mecum , Vel Capuae

vel non longe a Capua. Puerile hoc quidem, si id putat clam sieri posse. Docui per literas, id nec opus esse, nec fieri posse. Misit ad me Caecinam quendam Volaterranum , samiliarem Suum, qui haec pertulit: Antonium cum Iegione Alaudarum ad urbem Pergere, pecunias municipiis imperare, legionem sub signis

ducere. Consultabat, utrum Roma in cum CID CII cIoveteranorum proficisceretur, an Ca Puam teneret, et Antonium venientem excluderet, an iret ad ires legiones Mac Ionicas, quae iter Secundum mure superum faciunt; quas Sperat suas esse. Eae congiarium a ab Antonio accipere noluerunt, ut hic quidem nar-

i) Seil. Boream. puer sit. MAMsti Seil. Novembribus. 3 Centum drachmas singialis pro-aetorem Qui et Caesar missos. Dio Cass. XLv, cap. 6 , Ap- appelletur, et adolescens, ac pena piau. lib. III de B. C. e. 3.

532쪽

rat, et ei convicium grave secerunt, concionuntemque reliquerunt. Quid quaeris 3 ducem se profitetur, nec nos sibi putat deesse oportere. Equidem suasi , ut Romam pergeret. Videtur enim mihi et plebeculam urbanam, et, si sidem secerit, etiam bonos viros secum habiturus. O Brute, ubi es 2 quantam Mirat ρι is amittis 2 Non equidem hoc divinavi, sed aliquid tale putavi sore. Nunc tuum consilium exquiro. Romamne venio, an hic maneo, an Arpinum ααραλειαν habetis locus) fugiam 8 Romam; ne desideremur, si quid actum videbitur. Hoc igitur explica. Nunquam in

maiore απορια sui.

detur ut Romam eam. Hue erat consiliom Cieetonis. Dubitabat tamen adhue. Bos.

Scr. in Puteolano circa nou. Nov. A. V. C. 7O9. De tueris ab Octauiano acceytis. CICERO ATTICO S.

Binae uno die mihi literae ab Octavio: nunc qui

dem , ut Romam statim veniam; velle se rem agere Per senatum. Cui ego, non posse senatum ante kal. ian. quod quidem ita credo. Ille autem addit, consilio tuo. Quid multa Τ ille urget: ego autem min7ποροι. Non confido aetati: ignoro. quo animo: nil sine Pansa tuo volo. Vereor, ne valeat Antonius; nec a mari discedero libet; et metuo, ne quae αριστεια me ub-

533쪽

EPISTOLARvM AD ATTICVM sente. Varroni quidem displicet consilium pueri: mihi non. Firmas copias habet; Brutum habere po

test : et rem gerit Palam. Centuriat Capuae; dinumerat. Iam iamque video bellum. Ad haec rescribe. Tabellarium meum valend. Roina prosectum sine tuis Iiteris, miror.

Brutum Decimum: quem Anto- dentem, arAis expellere parabat. I ius. Celtica provineia non dece- NAH. Di merαὶ Pecuniam.

X. Ser. in Sinuessano VI id. Nov. A. V. C. 7o9. De itinere suo scribit, et quid Atticus de accessu au urbem

censeat, quaerit.

CICERO ATTICO S.

Septimo id. veni ad me in Sinuessanum. Eodem

die vulgo loquebantur , Antonium mansurum esse Casilini. Itaque mutavi consilium. Statueram enim recta Appia Romam. Facile me ille esset assequutus. Aiunt enim eum Caesarina uti celeritate. Verti igiturnie a Minturnis Arpinum versus. Constitueram , ut v idus aut Aquini manerem, aut in Arcano. NunC, mi Attice, tota mente incumbe in hanC curam. Magna enim res est. Tria sunt autem , maneamne Arpini, an propius accedam, an veniam Romam. Quod censueris, faciam. Sed quam primum: avide exspecto tuas literas. vi idus mane in Sinuessano.

i Mil. Novembr. Bositis mutavit in kalendas. - Malasp. et Uliv. titvieni ait me eie. A erti agitur a Tamen, quum haeeaelibet et, erat adhue tu Sanuessanti, neque in viam se Aederat. Vertim ira surthii, quasi post rem peracta in eum Ait eo loquatur. MDNG. set Ita seri heiadum esse Pro vulg. II Iiltis tuete iudicavit Mougiatius.

534쪽

LIB. XVI, EPIST. II 529XI.

Scr. in Puteolano nouis Novembr. A. V. C. 7o, Duabus Attici epistolis remondet, et priori quidem potissimum de iis, quae Atticus in orat. Philimica secunda animadue terat 1; posteriori de libris de O iciis, de Octaviani progresi sibus et aliis retas 2-7.

CICERO ATTICO SNonis accepi a te duas epistolas: quarum altera in kal. dederas, alteram pridie. Igitur prius ad superiorem. Nostrum opus tibi probari laetor: ex quo ipsa posuisti, quae mihi norentiora sunt visa tuo im dicio. Cerulas enim tuas miniatulus illas extimescebam. De Sica ita est, ut scribis. Ast aegre me tenui. Itaque perstringam sine ulla contum clia Sicae aut Septimiao: tantum, ut sciant παίδων sine sillo Luciliatio,

Nostrum Ῥω) Philippieam ae-eundam. Flores, loeos maxime insignem Horentiora. o iudieio Pisi- ebriora . elegantiora , posteaquain probata sunt in iudicio. N L. La est Nolim eum ossendere. Ciceroni, quum se Clodiano furori suh- traheret, reeeptum Si ea dederat in suo

fundo. Vide supra, lib. III ep.a ei 4. Perstringam ) Αgittie de Philippica secunda . in qua, cap. 2: Quumta omnes recordarentur libertini generum et liboros tuos ne oles Q. Fadii libe, lini hominis fuisse. Quid in

exemplo ad Atticum transmisso sue. xit. titide Sicam ossendi posse Altietis existimabat . quis diecit' Suspi-eator Nougallitis suisse positi m nomen Septimiae . quam habebat Si ux rem , et Fadia coguatam. Orav. Il δα aetiis , Noli naiorum.

gunt sine vallo. Olivetus explieat, sine ulla exeeptione. Sensum huno vidit Corradus, sed indieavit talitum. Cona hoe evolvere quod in hae metaphora eontinetur. Luellius non omnes ad antis legendas satyras admittebat. Persium, exemΡli causa, ex- eluserat 1 ut habet Cirem de Orat. II, G: Persitim non eum legere; vel, ut refert Plinius, Penesit. Nnt. Ilist. Maniam Persitim haec legere nian. Noe qnasi Ilo mittitehat Aese. et lectores quosdam excludebat. Atti iaeus, qui totiens serii, ndo alludebat, Di signis tet. esse in secutida Philippica, quaa Siram ossendere et alios possent. dixerat titendum esse vallo Luelliano, quo arcerentiar nlectione: hoc est. denuntiandum, Sterim non haeo legere. Ille Ci-eero ait, ita se strio moderat laxum .

535쪽

EPisTOLARUM AD ATTicu Moum ex Q. Fadii filia liberos habuisse. y Atque utinam eum diem videam, quum ista oratio ita libere vagetur, ut etiam in Sicae domum introeati Sed illo tempore opus est, quod suit illis trium vivis. Moriar. nisi tacete. Tu vero leges Sexto, eiusque iudicium mihi perscribes. Εἰς hunt μυριοι. Caleni interventum , et Calvenae cavebis. Quod vereris, ne ω'ολεοχος' mihi tu 2 quis minus 2 cui, ut Aristophani Archilochi iambus, sic epistola longissima quaeque Optimeti videtur.

Quod me admones : tu vero etiamsi reprehenderes , non modo sacile paterer, sed etiam laetarer; quippe quum in reprehensione est prudentia Cum C IV ά3. Ita libenter ea corrigam , 4 quae a te animadversa sunt, eodem iure, quo Rctriana potius, quam quo

tit opus suum legi possit ab omnibus, neque sit necesse vallo Meiliario Sicam exelodere, sed possit ea seriptio sine offensione in eius domum inistroire Alii plerique aliter et legunt, et interpretantur. Orav.

i) Baee ad orationem Philippi-

eam aeeundam in qua Cicero c. I,

tibi ait Antonium ex stia Fadii II hertini liberos habuisse, simul aliis quid seripserat in eontumeliam Sirae et Septimiae, quod deinde Λitieci monente delevit. minam ) Optat ita eoneidere opes Ant ii, ut vulgari Philippira impune possit. Interpretes fugit huius loci sententiar quod non cogitarent, eam Orationem. quamvis dieantve omnia. quasi Cicero praesenti Antonio in senatu respondeat, nunquam tam eo metam suisse . sea domi acti-ptam per otium. NONG.

Rilietia toeose in epistola appellaverat Pompeium , qui tis es habuerae M iam, Itilium , Corneliam; et e rem cuius uxores fuerant Corvinetia , Pompeia. Calpurnia. Grou vius tamen eoniecit: illo tempore quo fuerint illi eritim Miri. stil. tres Antonii, Maresa, Lucius et Caius. ut iocus sit ex amphibolia verbi δε

Crammatico . qui seriptortim suit alter Aristarebus. ut ostendit Diogen. in Plat. et Epicur. G n. Ευμesaia Benevolentia.

Rubrian Aniotitus multa aut ieeerat Romae testamenta. quibus heres seritiebatur. In iis fuit testamentum L. Rubrii . eui notum

quidem illum fuisse tradit Cieero Philipp. Il, is, sed et in praedia quaedam invaserat Q. Metelli Dii Scipionia. ut Philipp. v refertur. Ideo quum Philipp. lI .ie itiitio Cia

536쪽

5 3I

Seipionis: et de laudibus Dolabellae demum cumulum. Αllamen est isto loco hella, ut mihi videtur, Ηρωγεία, quod euin ter contra cives in acie. Illud etiam malo, indignissimum est hunc Diuere, quam questa indignius 8 Ila λογραρία/ Varronis tibi probari, non moleste scro: a quo adhuc IIροω.άων δ illud non alias tuli. Quod me hortaris ad scribendum: amice tu quidem; sed me scito agere nihil aliud. Gravedo tua mihi molesta est. Quaeso , adhibe, quam soles, diligentiam. O Tite, , tibi prodesse, laetor. Anagnini

sunt, β Mustela τααιαρχης

sanctissimi atqtia integerrimi inristin m Cassinatem; qtio iure p quo Ore ρ eodem , inquies , quo in Seirio nia. quo in heredum L. Turietii prae .dia r admonitus postea ab Altieci illo I de ptaediis Scipionis non salis apposite eum aliis facinoribus Antonii. quae ibi eommemoranine, COD- iungi, mandavit ei. ut pro Scimonis . reponeret Ahriania, et sane hodie eo loeo noti Seipionis . sed L. Rubrii legitur. Bos.

Ter eontra erues Ilaee reserenda sunt ad ea verba Philipp. Ili Thrue tignaoie Caesar eum eisibus, in Thessalia, Astiea , Bispania r omni-btia ad ii his pugni, Dolabella; in Bispaniensi etiam vulnus aecePit; si de meo iudieio quaeris, noli . Seu

Πεπλυγρα plex v) vario elatorum vi rorum nomina in unum librum eou- gesserat ἔ eumque inscripserat, IIa-πλογρα*ίau: quod Athenienses au..

, et Laco, qui plurimum

elotes sunt Euripides in Beevba , Barpoeration , alii . in Peplo eos . qui aliquid sortiter gessissent, e pingere consueverant. Et Porphreiva ab Aristritele seriplum commenta iarium tradit, Pepli nomine inseri plum;

quo commeatario et navium, quae ad Troiam proseetae essent, Numerum . et dueum genealogias persequebatur. NA .

3) Dialogum de re publiea ad Be-raelidis modum scriptum. 43 Librum dei senectute r eulus in ilium est. O Tite, ete. ide ep. 3.

s) Iloe res titie ad Philipp. II. 4r , ubi Cicero de Antonior Praeia

aertim quum Mos se m Anagninoa hiaberet, quorum alter gladio m est Princeps, alter metitorum. Ihi Cicero Mustelae et Laeonis nomen haud adiadiderat; quod utrumque hodie ibi

additum legitur. Fortasse autem ver

ha illa Antimini - bibit ponenda sunt post quid indignius.1αξιάρχης Prineeps gladiatoriam.

Respondet Attico . nomina Anagni- notum . qnos seeuna Antonius haheret, scire cupienti. Legerat illud

sortasse in Philipp. II, 41: Qtium

537쪽

53 a

PisTOL RVM AD ATTICVM bibit. Librum . quem rogas, Perpoliam. et millum. u. Haec ad posteriorem. Τὰ περὶ το)υ καθήκοντος, quatenus Panaetius, absolvi duobus: illius tres sunt. Sed quum initio divisisset ita. tria genera exquirendi ossicii esse : unum, quum deliberemus, honeStum, unturpe sit; alterum, Utile, an inutile; tertium, qcium haec inter se pugnare videantur, quomodo iudicandum sit qualis causa Reguli; redire honestum, ma

nere utile): de duobus primis praeclare disseruit; de tertio pollicetur se deinceps : sed nihil scripsit.

Eum locum Posidonius persequutus. Ego autem et eius librum arcessivi, et ad Athenodorum Calvum scripsi, ut ad me τα κεραλαια mitteret; quae exspecto: quem velim cohortere, et Toges, ut quam Primum. In eo est περὶ του κατα περίστασιν καθηκοντος. Quod do

inscriptione quaeris; non dubito, quin . cium sit; nisi quid tu aliud: sed inscriptio plenior, de .ciis. I οσρωνῶ autem Ciceroni filio. Visum est

5. De Myrtilo dilucide. o quales tu semper istos lItane in D. Brutum 2 Dii istis ... ld. Ego me, ut scripseram, in Pompeianum non abdidi, primo tempestatibus, quibus nil tetrius;

duos Anagninos seetim habere r et rogaverat, quinam essent: in quo, nisi me eon ieetura sallit, ahanclare erecliderim in ea oratione Mustelae . et Laeonis nomisa, quum Alliens ea quaesierit. MAI.

ieeta est cireumstantia.

id est . qnam exitiosos rei publieae tuset per existimasti istos, qui ore et vultu se honos viros sngunt et eorum amantes, qui rempublicam tyrannido vindieare conantur, quum re ipsa a-eerrimi sint extineti tyranni et eios aetortim defensores. Ma.

tili. sive veram sive setam . qistisi is percossores in Antonium Euhornaverit, in D. Bruttire conserunt

538쪽

LIB. XVI, EPIST. I

53 3

deinde ab Octaviano quotidie literae, ut negotium

susciperem. Capuam Venirem, iterum rempublicam servarem; Romam ritique statim. - α τῖεν αξυ απευασθοα , δεισαν δ' i Is tamen egit sane strenue, et agit. Romam veniet Cum manu magna: sed est plane puer. Putat Senatum

statim. Quis veniet 8 si venerit, quis, incertis rebus, offendet Antonium 2 Kal. ian. erit fortasse praesidio :aut quidem ante depugnabitur. Puero municipia mire Avent. Iter enim iaciens in Samnium venit Cales, mansit Teani. Miri sica ααάντη, et cohortati O. Hoetu putares 2 Ob hoc ego citius Romam , quam Constitueram. Simul ac Constituero , scribam. 5. Etsi nondum stipulationes legeram nec enim Eros venerat , tamen rem pridie idus velim conscias. 6. Epistolas Catinam, Tauromenium, Syracusas commodius mittere potero, si Valerius interpres ad me nomina gratiosorum scripserit: alii enim sunt alias ; nostrique familiares sere demortui. Publice tamen scripsi, si uti vellet eis Valerius: aut mihi Domina mitteret.

. De Lepidanis seriis Balbus ad me usque ad Iu

st) Veriti sunt quidem reeusare , limnerunt autem suscipere. Diad. II. 93 Eri ) Oetavius. Nam ut sennius kal. Ian. tuto haberi . sententiaeque de summa republiea libere diei possent. de praesidio prius erat videndum: qua de re iribunos plebis verba secisse, palei in extrema IlI Phil.

tioue se daturos esse Pecuniam spou

detit. Vult enim, opinor, e suis prae- cliis aliquod si Aliteo vetidi . MAX. Gratiosorum In suffragiis. ID. Quibus Valerium Interpretem commendaret, et ut honore aut munere aliquo illum ornarent, peteret. Pop. Ptih iee) Ad Catinenses, Tauromenienses, Graeusanos. NAN.Aomina) Gratiosorum, ad quos nora inatim possem scribere. Cona.

Lepidus Pontifex maximus in sui pontis eatus auspiciis, de quibus suis Pra ep. I. CRAEv. - Ego sie distiti-guo: De Lepidanis fortis Biallti. ad me, usque ad IIIucalend. Eaapoelahortius literas. Noe est: Seripsit ad ino

539쪽

534 EpisTOI.ΑRVM AI ATTICVM Lalend. Exspectabo tuas literas: deque Τorquati Degotiolo sc nurum puto. Quinti literas ad te misi, DL scires , quam valde eum amaret, quem dolet a te minus amari. Atticae, quoniam, quod optimum in pueris est, hilarula est, meis verbis suavium des.

Bathos de seriis, quas indixit Lepidus Pont. Nait. atque in illis lithiis

intelligo. posse me abesse usque ad III kaleri l. Spero interim venturas mihi a ta L eras. Vulgo male sic ad me. Vsque. Ne cum vulgo distin suetem. eausa laaec suit, quod aeriis hens ineunte mense, non videatur lausa dicturus, Tuas ExsPoelahol iteras ad diem nonum et vigesimum. Cue enim tam diu earere vellet altilei

literia, quas ubique petit venite sibi eleberrimas i Epi,iosa lihii huius quinta ostendit . quam sit ad rem iaquod sequor. Nosa. II ' Iul. Sie Seh. Alii III kal. i Nempe Q. Cieeronem filium.

See. VIlI id. Non. A. V. C. 7 . scribit se arbitrari se prid. M. Romae Iuturum. CICERO ATTICO S.

Oppii epistolae , quia perhumana erat, tibi misi

exemplum. De Ocella, dum tu muginaris, nec milii quidquam rescribis, cepi consilium domesticum. Itaque me pridie idus arbitror Romae suturum. Commodius est visum, frustra me istic esse, quum id

non neCESSe CSSet, quam, Si Opus esset, non adesse: et simul, ne intercluderer, metuebam. Ille enim Riam adventare potest: et si varii rumores, multique, quos cuperem Veros. Nihil tamen certi. Ego vero,

quidquid est, tecum potius, quam animi pendeam. quum a te absim, et de te, et de me. Sed quid tibi dicam 2 Bonum animum. δ De Ηροαλειδείω Varronis ,

i I. e. a me ipso. edidit a vestigiis eorrupta in Ieetim αὶ Antonius. Dum vietativa. Et aie Ma. Ilelmai. 3 Seil. tibero vel habeamus Sie Bositis e eonioe tira distiori edidit

540쪽

LIB. XVI, Ε Pisae. 13 535 negotia salsa. Me quidem nihil unquam sic delectavit.

Sed haec', et alia maiora Coram.

ΠοMυμαι enim. quod Getiterus ae- meque ea pars literarum tuarum ita quotus est. Eas. delectavit, ut nihil uu quam magis. Negotia sessa ) Faeete, seripsisti, NAN.

XIII. n. Ser. Aquini Iu id. Nov. A. V. C. Toct. Duabus Attici epistolis respondet, et, quo itinere Arpinum per

rexerit, narrat.

ClCERO ATTICO S.

O casum mirificum i vi idus quum ante lucem de

Sinuessano Surrexissem , venissemque diluculo ad pontem Tironum, qui est Minturnis , in quo nexus cst ad iter Arpinas , obviam mihi sit tabellarius, qui me offendit δοὶ ὀυ πλοον Ρ ψινοντα. Ego statim, Cedo, inquam, si quid ab Attico. Nondum legere poteramus: nam et lumina dimiseramus; nec satis lucebat. Quum autem luceret, ante scripta epistola ex duabus tuis prior mihi legi coepta est. Illa omnium quidem elegantissima. Ne sim salvus, si aliter scribo, ac sentio ;nihil legi humanius. Itaque veniam , quo VOCaS, modo adiutore te. Sed nihil tam ο προσῖόν σου mihi primo videbatur, quam ad has literas, quibus ego a te consilium petieram, te mihi ista rescribere. Ecce tibi ι altera , qua hortaris παρ' ηγη inora Mil χυτα, Νιθσου ἐπὶ Ψυρίης, Appiam ει' αρ-έρ' ἔχοντα. Itaque eo die mansi

i) Longam narigationem mediis tantem. Lumina dimiseram tia Viatores Doeto saeibus aut lueernis sibi praelucebant. Plaut. Trivismino: Fiaee et viaties opus est. Varro, de Re rus .l: Vialoris maereretiniis laseisi non motuit Beem ardentem. Suetotitus Iu lio : utim Itiminιbus exstineata deis cessisset ana. Pop.

SEARCH

MENU NAVIGATION