장음표시 사용
201쪽
AEDILITATE EXCUSANTUR. tarerant adprobati, ut ait Valentinianus in
I. 8. Q de Pros. Hi quippe sapientiae dediti ad hominum utilitatem prudentiam sitam conserebant, &, ii divitiis abundabant, sponte sua universam substantiam inremP. erant erogaturi: sin vero inopes ac nudi ut bonae mentis soror paupertas esse solet a civilibus muneribus, & cum maxime ab AE.dnitate immunes erant declarandi. Omnem hanc de Philosophorum immunitate institutam disputationem pulchre illustrant quae de Favorino Philosopho tradit Dio Cassius lib. 69. & clarius Philostratus de vitis Sophist. lib. I. num. 8. Cujus verba, eae Cl. Olearii versione, adscribere n0n piget: Cum Pontifex porro religionibus patriis renunciatus esset, juxta leges bis de rebus latas proerocavit, ut fui immunitate gauderet , suoniam pbilosopbiam prosteretur. Videns igitur Imperatorem id animo agere, ut hententiam contra se femret, perinde ac si pbilosopbus baut esset, eum praevertit. Minus re ite igitur Merillius lib. I. Var. ex Cuj. cap. y I. eXistim vit, Philosophos munerum tautum Personalium, corporalium, & eorum, quae CStra ordinem indicebantur, vacationem ii
buisse, atque adeo legitime Favorinum Pa triae lacerdotem renunciatum fuisse: id
202쪽
18α CAP. VL DE HIS, QUI ABkω, apud Modestinum fatis refellit. g. V. Philosophos ab H dilitate immunes excipiunt Rhetores, qui eodem favo- 're prosequendi erant, propter aliuiduam curam & diligentiam, quam juVentuti oratoriis artibus imbuendae impendebant: eam enim rationem immunitatis in commune
profert Paulus, apud Modestinum in d. l. 6. F. s. & Constantinus: quo facilius liberalibus studiis te memoratis artibus multos instituant, in L 3. I b. de Messi se
Pros. Oratores Vero elegantiae flosculos pueris adhuc nascentibus tradebant, quaevis praeclare dicta per apologos & figuras aliter atque aliter illustrabant, ac quicquid Graeca, quicquid Romana facundia habebat, per scholasticas controversiaS eXPO-nebant; quamobrem Prosessoris nomen eis tributum est. Quintilianus lib. X. cap s. Porcium Latronem rhetorem primum clari nominis Professorem vocat, & Suetonius de clar. Rhet. Cap. I. magna, inquit, Pro-Jessorum', 'L octorum profluxit copia. Ta
ta etilina, perspecta utilitate, hujus doctrinae aviditas injecta est, ut ea princePSpaullatim studium, apud municipales pariter ac Romanos, eVaserit. Dionysium Rhetorem magnis honoribus affectum esse a civitatibus, quotquot ob eruditionem
eum colebant, scribit Philostratus lib. I.
203쪽
de vitis Sopthist. n. Adde praemia &emolumenta, quibuS inVitabantur, pro cathedrae & facundiae qualitate, nunc majora, nunc minora. VespasIanus annua centena Rhetoribus Romanis e fisco constituit; Athenis postea stipen
dii loco accepit Theodotus: Dainianus Aristidem A Adrianum audivit Nn , 4ecem militum drachmarum falario , alIctore Philostrato, in Theodoto, Chresto, Proclo & Damiano: atque ita apud Lucianum in Eun. aliosque Antoninorum temporum scriptores, salario , quod oratoribus & Philosophis consti tutulnerat, accipi debet. Salmas Ius ad Capitolini Pium cap. II. existimat, breViter ac
rotunde dici, cum tamen PlureS eX-tra ordinem darentur, auctore Tatiano rhetore & Lumenio. autem efficiebant aureos quadringentos, sive coronatOS millenos : sat amplum quidem, ut nunc Vi Vitur , honorarium, sed apud Isocratem Rex Nicocles de Libanius ad Antiochenos eleganti Oratione ostendunt, quantum lit tribuendum Rhetoribus. Aliter haec Alciat. lib. V. Parem. cap. 27. & Reines. lib III. var. lech cap. 6. sed vid. Joh. Frid. GronoV. dict. lib. IV. de pec. vet. cap. II. ubi simul Casau boni, Salinasti & Petiti hac in re e roreS refellit. Praeter publica ista stipendia,
204쪽
a Principe vel a Rep. data, privatim quoque honos Rhetoribus habebatur; ut discimus ex nobili Papiniani responso, quod is Nicostrato, amico quod ex Suida discimus, aequali suo dedit, quum habitationis , sibi a discipulo Aquilio Regulo , cum illo elogio: quia me eloquentia se diligentia tua meliorem reddidisi, Odonatae Controversiam patiebatur; ait enim, non meram donationem esse , sed ossicium magistri mercede quadam remuneratum Regulum , in I. 27. D. de donat. ad quam Alciatus lib. IL Pare . c 9. & Cujac. lib. XVII Obs cap. 33. videantur. HiS Vero praemiis Rhetorum accedebat, quod ab AEdilitate & muneribus civilibus postent feriari: cujus rei probandae gratia, novum adducere lubet argumentum, quod Modestini sententiam non parum illustrabit. Ait, Oumerum Rhetorum definitum esse ,
epistola Antonini Pli, quae descripta quidem
est Communi Asiae, uniCerso autem orbi con- Cenit , d. L 6. I a. ubi Commune Asiae est illa Asianorum universitas, quae abunOProconsule regebatur, Licut commune Meliadum &commune Siciliae Cicero dixit' err. III. c. 38.& IV. c. Ad eandem vero epistolam in eadem re, provocant Septimius Severus &Antoninus Caracalla Augusti, in inscriptione Graeca , sive epistola ad Smyrnenses, quam
205쪽
AEDILITATE EXCUSANTUR: 18;Georgius Wehlerus itin lib. 3. pag. 232.& deinde, in appendice ad marmora Oxo-nientia, Humphridus PrideauXVulgavit, &hisce verbis Latio donavit: Divinis imperatores Severus ae Antoninus S rnen Lbus. Si Claudius Rinnus, civis vester, qui ob studium, quod ei ines erga eruditionem se Citam in dicendo assiduam, illa, quae secundum divinas progenitorum ninrorum constitutiones Sopbistis promulgais est, Carmtione a publicis inciis fruitur, ob amorem erga patriam, vobismet ipsis Jovis ex neces tute v cantibus , praefecturam flubeat: et igitur in aliis cessatiorem a rebin agendis inturbatam manere justissimum est. Imrigvum enis est hominis orga vos studium ei seri in damnuin, praebertim cum UOS pro eo petiistis hanc gratiam I malete. Plusculaliaec adscripsi, ut appareret, quam amice veterum monumenta cum Pretiosis Jurisconsultorum fragmentiS conspirent, quorum amore qui non capi ur, euin sane di
mervecum in patria crassoque sub aere
Ceterum illud hoo loco non ab re erit monuisse , Modestinum nostrum in F. I. ii jus capitis Rhetoribus junxisse Sophistas :iive ut indicaret, non sussice-rτ, ut qui artem eloquentiae calleat, nisi
206쪽
r86 CAp. VI. DE HIS, QUI AB& sedula doctrina diseipulos in ea semel: sive, quae Heraldi in obf. ad jus Att. lib.
VII. cap. 2 s. n. 6. sententia est, Sophistas a Rhetoribus sejungit, ut priore Vocabulo generaliter Prosessores intelligantur. Magis est, ut Sophistae Graeca Voce indicentur, qui Graece, Rhetores Vero, qui Latine Rhetorica docebant; quemadmodum Rhetores Graeci , Latini, apud Sueton in Vesp. cap. I 8 Rhetor est Sopbisa, Te tullian de pallio cap. ult. Rhetores utriusque eruditionis , ait Gracian. in L Iz. C. de excusat mun. & Theodosius, in L uv. C. de Ad lib. Oratores, quos Romanae el0quentiae doctrina commendat, se Sopbistae, qui facundia Graecitatis pollere vos uviuV. Idem vero utrosque Sopbisas Vocat, in Lun. C. de Pro f. qui in urbe Constant sicut Paulus deinde in s. seq. s. Modestinus in s 8 ejusdem legis 6. & Ulpianus in I. ult. g. 'D. de muv. uno vocabulo contenti fuerunt: &rectet Sophista enim est, quem dicendi exercitium discitur, inquit Marius Victorinus in expos. I. Rhet. Cicer. diu 'uSa σιφίοιν, quod est jαφον & doctum facere. Unde Philosophis cum primis ea VOX data, qui acute dictis valebant, & sensa animi facunde exprimebant. Ita Solonem HerOdotus, Chilonem Plutarchus, Pythagoram Tertullianus vocat, & Philostratus in
207쪽
AEDILITATE EXCUSANTVR: is, procem. de vitis Sophist. Sopbisas, inquit, veteres appellarunt , non eos tantum, qui in rhetoribus excellerent voce, clarique eis
sent; sed ex pbilosopbis etiam eos, qui flu
mine orationis in dicendo uterentur. At Vero cum hi pompam & gloriam magiS, quam veram sapientiam sectarentur, & Vani S Verborum argutiolis captiosoque sorite circumfusis illuderent discipulis, in malam sententiam haec vox migravit. Cicero II. QIIaest academ. cap. 23. de Anaxagora : Atquis est bic' inquit, num Jopbista' sic enim lappellabantur, qui ostentationis avt qaaesus lcausa pbilosopbabantur. Post eadem hone- lstatem iterum induit, et Rhetoribus Graecis vel Latinis, qui progymnasmata elo- - quentiae docebant, adhaesit , quo in fise Ignificatu Modestinus ea hic utitur ; atque Libanius Sophista de vita sua pag. lin. I76. ait, se immunitatem cum permultis aliis iv impetrasse. Haec ad teX-tus nostri interpretationem sufficere pote- frant: nec dum tamen a Sophistis divellor. Video enim auidium Menagium in annot. lad Diog. Laertii prosem. multis confim , masse, Poetas etiam apud Graecos Soph, istas esse appellatos, quia morum & Virtutis optima praecepta tradebant. Unde quae- lxi posset, num & illi hoc loco eo nomino Omprehendantur, ut ab Acilitate essent
208쪽
immunes Z Verum quia Drisconsulti tin-
tum non omnes rei Poeticae studuerunt, praesertim vero Modestinus noster, ut politissima ejus tetrasticha , quae Virgilii libris Georgicorum sunt praefixa, testantur vix adducor , ut credam, eum gentem adamatam heic praeteriturum fuisse , si ullis eam privilegiis novisset decoratam. Immo tantum ab eo abest, ut Sophistas per Rhetores explicarit, & si ad tempora adimus recentiora, Philippus Imperator acerba constitutione sanxit: Poetae nulla immunitatis praerogativa juvantur, in L 3.
C. de Prose bis est Messi Cur ita Philippe tNon quia non merevtvr , sunt enim dioini
spiritus , sed quia lex descit, inquit Cujacius. A L non modo lex deficit , sed & in contrarium Promulgata est haec constitutio. An quia pauci semper Poetae boni 8 An quia tot ex aureo Augusti saeculo melioris notae exstabant Poetarum scripta' An quod Poeta nascitur, nec doceri ilet Z An denique Philippus Christianorum sacris auctoratus ex populari persuatione verebatur,
ne Poetarum lectione corrumperentve
Christiani Z Ita quidem oratorie ludit Cl.&conjunctissimus Collega noster Corn. Van Leh, in orat. de studio Poetices conjung. cum studio juris: sed ratio summa es e via detur, quod Romani nullam artem praemiis
209쪽
dignam esse censuerunt, nisi quae Reip. aliuquid commodaret, ut ala Servius ad VI. AEneid. vf. 66O. qua ratione nec hydra lae immunitate gavisi, l. l. C. de excus.
dinis ambitiosa decreta, id est gratiosa improbantur, quibus, praeter liberalium a tium antistites, immunitas talibus dabatur , l. I. N a. C de decret. decvr. Attamen Poetae, qui favente Minerva prodibant, omni honore, privilegiis & immunitatibus in m nicipiis fruebantur, ut Cicero ostendit pro Archia Poeta, & Ovidius relegatus ad Tomitas lib. IV. ex Ponto el. 9. de se ipso: Nec misi credideris: exstant decreta, quibus nos
Lauidat, , immunes publica cera facit. Coxoeniens miseris, ae quanquam gloria non est ,
Proxima dant vobis oppida munus idem. g. VI. Tertium inter eos, qui ab AEdilitate excusantur, locum Antonini epistola dat Grammaticis, qui in eadem l. 6. s. I. primum locum tenent, non ratione ordinis & dignitatis, sed institutionis. Ita vero censebat prudens Imperator, non divinae
tantum humanaeque sapientiae magistros , aut qui sapienter inventa ornatu quodam orationis proferre docerent , immunitate
donandos esse : sed eos etiam, qui circa utriuG
210쪽
utriusque linguae curam. Occupati, jactis rudimentis , puerorum animos ad virilem sapientiam praepararent. Socrates quidem inter tria mala referebat Grammaticum,
nec Romanis bellicosis ars illa in honore fuit: posteriores vero facile videbant, litateras & sapientiam, connubio quasii dulci inter se es Ie devinctas, id quod ii dirim tur ad solidam sapientiam nunquam PerVeniri posse. Hinc luculentum illud Grammatices elogium apud Quintilian. lib. I. Inst. Orat. cap. . sillo minui, inquit, serendi, qui hanc artem, ut tenuem ac jejunam , caUillantur: quae nisi oratori futuro
fundamenta sideliter jecerit , quicquid juperstruxeris , corruet: nec aria pVeTu, jucunda senibus, dulcis secretorum comes, Nquae vel sola omni studiorum genere, plus limbet operis, quam ostentationis. Tria autem Grammaticorum genera Scaliger distinxit, lib. IV. epist. 6s I. alii enim erant qui primas literas docebant: alii qui in numinum, montium & regionum nominibus occupati erant, &-O nemque historiam rimabantur : alii denique, iique nobilissimi , κε, κοὶ, qui tamquam censores spuria a veris separabant, ambigua recensebant, et transposita sedibus1uis vindicabant. Nolim vero quis hic loci Grammaticorum nomine intelligat ludi literarii