장음표시 사용
231쪽
AEDILITATE EXCUSANTUR. stirut recte ait Cujacius : nam quia AEdilitas ad stonoris amplioris gradum primus adscensus erat, omnes , qui ad consulatum adspirabant, eam prius Obiisse oportuit. Cicero lib. ΙΙ. Off. cap. II. Mamerco homini ditissimo praetermisio AEdilitatis consum
latus repulliam attulit. In municipiis sui etiam honorum gradus, atque AEdilitas ho. nos quidam & dignitas non levis habeba
tur; nil tamen causta erat, cur ambitiose peteretur; quia multo Plus oneris adsereabat, nec id quod in eam erogatum, Perampliores Magistratus,Duumviratum vel
Quinquennalitateni compensabatur. Quamobrem Seneca refert 3. Contr. Censorinum
dicere solitum:de bis, qui bonores in municipiis ambitiose peterent , videor mihi in D
nis laborare. Merito igitur liberalium a tium Doctores ab eo honore excusandi erant, Partim np eorum animi divinis observationibus dediti patriae desideriis Occi Parentur: partim etiam ne juventutis instututio, in qua rei p. spes tota , Omniiquo boni vel mali seminarium, negligeretur. Si quaeris, num tantus in coloniis & municipiis eorum, qui studia litteraria eXcolerent, fuerit numerus, ut de eorum immu nitate aliquid sancienduin fueriti Auci ores optimos dabo. Cicero pro Archia cap. 3
232쪽
ciplinarum, studiaque haec in Latio oebe
mentius colebantur , quam nunc isdem in o pidis Sueton de elar. Grammat. c P. 3. In provincias quoque Grammatica penere verat, ac nonnulli de notissimis doctoribus peregre is erunt, maxime in Gallia Togata. Hieronymus in Catal. Arnobius,
sub Diocletiano Principe, Siccae apud Aser,cam florentissime Rhetoricam docuit: idque
tot praeclarae Musarum sedes per Italiam, Galliam, Hispaniam, Britanniam, Syriam& Africam, optimis doctoribus instructae , satis evincunt. Mitto veterem Massiliensem Academiam, Aduamque, quae sub Tiberio in Galliis jam noruit; noti quoque sunt Pro- felsores Burdigalenses, Narbonenses, Piet vienses & Tolosani, ab Ausonio libro sing.celebrati: una vero nobis sufficiet Valentis& Gratiani constitutio, in L II. C. IN. de Med. de Pro in qua per omnem dioecesin Galliarum, frequentissimis in civitatibus,
quae eminebant claritudine praeceptorum, Optimos quosque erudiendae juventuti praesidere voluerunt, Rhetores & Grammaticos Atticae Romanaeque doctrinae, illisque viginti quatuor, horum Vero duodecim annonarum emolumenta praestari. V. ibi Iac. Gothosred. tom. V. C. Th. pag. 32.
233쪽
Illud denique haud parum confirmat, Amtonini epistolam de immunitateProseisorum, maxime municipalium scriptam esse, quod de Jurisconsultorum numero & immunit te nil quicquam disponit, quos san* eod jure inter ceteros frui ratio suadebat. Verum nulli per scholas municipales erant juris Proselliores; sed juvenes,/in patria a Grammaticis & Rhetoribus imbuti, ad legum genitricem & domicilium Romam, illarum' addiscendarum gratia mittebantur: unde provinciales studiorum caussa Romae egisse dicuntur, in L Ι 8. s. ult. D. st jud. I. I7. D. de reb. creae t. 26. v. ad mulcip. Apud Philostratum de vita Apollon. lib. VII. cap. 62. adolescens quidam Romae degens , ait: Arcas cum sim, Messena ortus, Graecis me pater non instituit moribus, sed huc misit, ut jura discerem. Rutilius Nimmatianus lib. l. Ιtin. Vs. 2O7. de Palladio: Facundus juvenis Gallorum nuper ab arris
Mifus Romani discere jura fori. Et si forte quibusdam in municipiis jus
clanculum doceretur, nulla tamen urbs fuit, cui publica auctoritate id permissum, praeter Romam, Bery um, & Constanti- nopolia; cui Theodosius & Valentinianus demum dederunt, in L 3. C. I b. de stud.
234쪽
unum, qui Philosephiae arcana rimetur,& duos, qui juris ac legum formulas pa dant. Berytiensis etiam juris Academiae, ante Aloxandri Smeri tempora, nulla o currit mentio; tunc Vero Gregorius Thaumaturgus, & mOX Diocletianus in L I. C. qui aet. vel prof- ejus meminere. . EunaPiUS, Libanius, & Zacharias Scholasticus eam μητεροι Ψ νομων, Ulpianus coloniam August nam & Augusti beneficiis gratiosam, in L I. S. I. v. Ae cens. & Justinianus legum nutricem appellavit, inconst. Omnem, derat. methodo juris doc. S. 7. Diserte Libanius in Apolog. Orat. 26. pag. s9s- Nunc multus ad illud legum Andium cursus, se adolescentes dicendi periti, atque auditorem excitandi 1acultatem habentes, Ber rium accurrunt. Socrates lib. IV. Hist. Eccl. c. 27. de Gregorio Neocaesarienti: Hic, quum e
sbolis Athenien sum discessisset, Bery ti jus
tolle didicit. In hac vero juris Professores immunitatem habuisse non videntur, si verum est, quod scribit Modestinus in L 6
ατιεντα : Vertit Burgundior Legum Cero d
litores, in aliquo praestatu docentra, remis onem dion habebunt: Romae autem doceπ-tes a tutela es cura remittuntur. Sic etiam
235쪽
AEDILITATE EXCUSANTUR. 1issis quibusdam , ω διδωαον
quod merito damnat Anton. Augustinus lib. I. Amendat. cap. 3. Verum in notis ad Modestinum non definit,.an per una provincia, an omnes intelligi debeant. o privatos legum praeceptores hic a LPere malim, quales Caesareae & Alexa driae iniisse dicuntur, in Constit. ad Aut lce F. s. 7 nec enim verisimile est, JCtos Beryti AE diliciis curit obnoxios fuisse, quibus Grammatici soluti fuere. Si vero ita contendis, sustulit hoc discrimen Constan- cnus in l. 6. C. de Messi Pro . sive potius Tribonianus; quia l. r. C. Th. eoae ex qua illa l. 6. constata est, verba Doctoresi legum non agnoscit, in Basilicis etiam vox
gistros studiorum doctoresque excellere opor- . tet, moribos primum, deislde facundia. &j tamen Constantini tempore Berytus Jurisconsultorum jam ferax erat, VetuS Ombis descriptor, sub Constantio & Constante cap. 17. g. 3. Iam Ber us cipitas Calde delitissa'auditoria legum habens, per quam omnia juincia Romanorum: inde enim Oiri docti in omnem terrarum orbem adsident jud cibus , scientes in custodiunt provincias,l quibus mittuntur legum ordinationes. Plu-l ra ibi dabie GothOsredus in notis, Strau- ς ε chilis
236쪽
I. Lan naui , F scopos librorum ejus de vicio Proconsulis ex quibus l. 3. f. s. 'D. de decurion es desumta. II. Contenim libri tertii ab iis, quae septimo libro de variis eriminibus scripsit , diversa III ianus fuerit osor Chrisianorumsingularis, quod rescripta Principum adversus illos edita collegit' l. l. D. tam
quam a Retronio, Grotio ae plerisque explicatae. Ereberi suspiciones diluuntur. IV. Proniorem Videri eum erga Ddaeos suisse , nec una ratione. V. Quid si super-ylitio , N aη Ddini tempore G iani Cmre hu persitis. VI. Romani quamlibet religionem peregrinam superstitio'em Uocarunt; ipsi cet fuerint superstitiosissini VII udaei , prae aliis gentib*s , ipsis fu- perstitis errisi: tolerati tamen solu to cen-I , at ue adjus civitatis adniti'. VIII.
237쪽
riis ad Magistratus municipales admissi se necessitatibus Securionum subjectit,
excepta militate. IX. Trisior Christianorum conditio, qMS GUianus, ut multi credunt, minime sub Judaeis compreb idit. X. Grisiani ad AEdilitatem gerentam coacti, qzam fugiebant. Tertullianus a C acu lectione prohibitus. XI AEdilitas C ristianis invisa, propter
curam templorum ludorumque turpium Midololatricorum. XII. Severus 9 Antoninus in Judaeos Mogis, quam in Christianos elementes; cur Divi dicantur. XIILAlciati emendatio , pro SeveruS legem iis Verus, uva cum fabula de legione minatrice explosa XIV. Balduini conjectura de mente Ulpiani refellitur. Alexander Severus ejusque mater Mammaea an Chrisiani idimus varios civium ordines ab on V.re Edilitatis privilegio immunes: nunc de Judaeis & Christianis quaedam ut proseramus oportet. Fundum. capitis Pet mus ex celeberrima l. s. s. D. de dec Tiou. cujus verba Florentiae sunt ista: ULpianus lib. III de incio Proconsulis. Eii, qui Judaicam superstitionem siequuntur, DL pus Severus es Antoninus honores adipiscipςr eru' , sed ae nece atra eis imposu
238쪽
2I3 CAP. VII. DE IUDAEIs ETrunt, q- Dperstitionem eorum non laed
rent. Ad quorum verborum intellestum hoc, opinor, ordine Perveniemus; si primo legis inscriptionem, dein eos, qui Judaicam superstitionem sequuntur; tum pem missos eis honores & necessit tes quasdam & denique oneris ac beneficii hujus amelores videamus. Ad primum quod attinet, caput hoc ex Ulpiani libro III. de Ossio. Proconsillis decerptum esse patet. Decem Vero ejus sub hac rubrica libros suo tempore supe inites fuisse, in indice Pandectis Florentinis praefixo, resert Justibnianus; & lacera indicant fragmenta, eX magno operis totius naufragio nobis servata; quae aliquot inscriptionum emendatione augenda esse censuit Marq. Freherus l. II. Parerg. cap. II. Magis Optandum erat, ut scriptum hoc integrum & gemmanum extaret: unde multum lucis obscura & tenuis illorum temporum Historia Ecclesiastica, & res provinciarum, et Omnes juris Romani partes mutuarentur.
Quam diluens et exacta in iis Constitutionum principalium instituta fuerit collectio, vel mica iλ I. D. de Preaestion. docebit, in qua ultra viginti rescripta adducuntur. Quod si etiam pretia librorum ex auctore spectamus, noster profecto is est, qui cum Papiniano ot Paulo colophonem Jurisprim
239쪽
i dentiae imposuit: quique suo merito Ju-
risconsultorum sto uitiam &-R MOde- stino; do piaic & summi ingenii vir a J stiniano appellatur. Scripta ejus in Pam declis utramque paginam faciunt; quia omnium iurisconsultorum, nisi Paulum
eXCipiaS, fuit πολυγραφώτατ'. At de officio Proconsulis libri inter praecipuos & magis eximios fuerunt; quamobrem tum in Co latione legum Mosaicarum & Romanarum
tum in prisco Glossario, quod primus Henricus Stephanus edidit, saepe laudauinveniuntur. Cujacius omnia, quae ex iisl Philoxenus desumsit, verba percensuit &l illustravit lib. x. Obf. cap. 36, Jacobusi etiam Gothosredus, multa altioris indagi-l nis his in libris latere animadvertenS , COm- 'mentaria ad eos promisit, in notis ad Z vn.l C. I b. de strator. quae fata nobis invidet runt. Omne vero Proconsulis ossicium,l a capite ad calcem, libris hisce decem imi struxit Ulpianus: sorte quod aurea Cice-ll roniS, ad Q. fratrem, de provincia rectet administranda, epistola prudentiae Praece- pia tantum continebat: Pauli Vero aequalis & aemuli duo, item Venulli Saturnini
quatuor ejusdem argumenti libri rem tantam non exhauriebant. Proconsul enim
maximum in sua provincia post Principem imperium habebat, ejusque vicem r uli
240쪽
instar praestabat: unde avaris & ambitiosis nihil optabilius fuit. Proconsulis imperium majus erat, quam Praesidis; ille spectabilis, hic clarissimus habebatur, l. II. G de Adv. div. judicior. quin imo plenissis mam jurisdictionem Ulpianus ei tribuit:
quandoquidem omnium partes, qui Romae jus dicebant, ut Consulis & Praetoris, Praefecti urbi & Praetorio ad ipsum pertinebant, L 7. f. a. l. 8. l. 9. D. de OF Procotis. Praeterea Proconsulum ignorantia Ulpianum ad laborem hunc suscipiendum invitasse videtur. Pariter enim ac nostris moribus, qui generis nobilitate florent,
aut castra, aut aulam sequuntur: sic multo magis in rep. militari, populus Viro Consu sares & Praetorios, armorum magis, quam legum peritos, in proVincias mittebat, bellica eorum virtute & innocentia
contentus inimo ipsi Proconsules, innumeris publicis negotiis immersi, leges tractare nec poterant, nec pro Iurisperitis agebant, sed decreturi Asyelsorum verba adeuntibus pronuntiabant. Turpem hanc ignorantiae labem ex Graecis Cujacius lib. XXIII. Obf. cap . o. ex binis Joseptii locis Mornacius ad tit. D. de Osscio asses . ex aliis Cl. Noodtius de rarisae lib. I. c. II. 'bservarunt; quibus geminard addo querelani, steram Ciceronis lib. 3. de Or