Everardi Ottonis, JCti & Antecessoris, De aedilibus coloniarum et municipiorum liber singularis : in quo pleraque, ad veterum politiam municipalem pertinentia, explicantur

431쪽

mi mediocri forma cussi sunt. Praeterea diles jus cogendi Ordinem municipalem habuisse, colligo ex inscriptione Gruteri 6.

Marmora quoque alia quamplurima dignutatis AEdilitiae indices sunt, in quibus is honor vivis vel mortuis inscriptus est. Mpud Gruterum pag. 369. H. I. OB. HONOR. AEDILIT. pag. 4 88. n. I. ALDIL. ET. - S. HONOREM. Pag. 378. inter L. Caecilii Optati elogia recensetur, quod Barcinone sit CONSECUT. HONORES. AEDILIS & pag. 4w2. n. 3. O do municipii Dertosani Seviro Augustali AEDL HONOR. DECREVIT. Item apud Reinesium classe II. n. 3O. L. Turranius opera publica exstruxit Iaderae, OB. HONOREM. AEDILITATIS. Honor vero municipalis est administratio reipublicae cum dignitatis gradu, definiente Callistrato, in

L Il. D. de muss. eamque dignitatem mi

nicipalem habes, in I. 12. D. de decur. &Lignate AEdilitiam, in L et. C. si sei . alit liberi. ad decur. adsp. ubi Impp. serVum,

qui ad Mellitatuae in municipio adspiraverata

432쪽

CAP. XII. DE DIGNITATErat, puniendum esse rescribunt, propter violatam semili macula curiae riguitatem. Vel solae etiam muneris Partes dignitatem AEdilibus conciliabant, quae circa res, in quibus est decus &splendor ci Vitatium, Verisabantur. Sumi etiam solebant ex primariis curiarum, honoratis & viris principibus, qui plerisque muneribus jam functi essent. Ita Veratium Severianum, facerdotem Caeninensem, supra vidimus AEdilatum non sprevisse, cum tamen non nisi supremis honoribus functis acerdotes eligerentur, auctore Lusebio lib. VII. Hist. Eccles . cap. I l. neque provinciam illam suscepisset Veratius immunis, nisi cum dignitatis quodam gradu eam novisset conjunctam. Minime vero clarum hunc bonorem, ut JuVenalis Vocat stat. III. Vf. 178. & dignitatem AEdi lium minuit, quod qui in Urbe AEdilium Curulium fuerant scribae, in coloniis &municipiis AEdiles laudentur; vel qui Romae inter publicanos , in coloniis essent AEdiles; quemadmodum ille apud Gruter.

Honestus enim uterque fuit ordo, non a

vili & sordido hominum genere, sia ab L-

433쪽

quitibus Romanis susceptus. Siquidem Suetonius in Claudio cap. I. ait: Corpui Drus per municipiorum coloniarumque priamores , suscipientibus obviis scribarum de curiis , ad Urbem devectum: ubi Torre lius notat, scribas ordinem obtinuisse equestri proXimum; sed ipsos etiam Equites fuisse, prodit inscriptio apud Fabrett. caP.

D. M.

Publicanos quoque ex equestri ordine lectos , Cicero planum facit, Pro Plancio c. 9.eos vocans florem Equitum Romanorum, ornamentum ciUitatis, firmamentum reipublicae. & Tacitus lib. IV. Ann. cap. 6. Frumenta se pecuniae vectigales, cetera publicorum fructuum , societatibus Equitum Romanorum agitabantur. Videsis Cl. Bu manni dissert. de vectig. P. R. CAP. 9.F. VI. Evidentiora dignitatis AEdilitiae vestigia appareat in sede, Veste, comit tu , aliisque insignibus, quae AEdilitatem ornabant, quorumque splendore municipum animi ad obsequium perducebantur. Cajus in L I s. s. 39. D. de injur. magistratibus municipalibus ornamenta tribuit, his

verbis: Unis quaerit Labeo, s magistra

434쪽

M CAP. XII. DE DIGNITATE

in munici lis seruum meum loris ruperit , - possim cum eo experiri, quasi adversus honos mores verber erit ' Et, ait, judicem debere inquirere, quid facientem ser- Cum meum WVberaverit, nam s boliorem, X AMENTAQUE petulanter adtemtantem caeciderit, absiolvendum eum. De ornamentis nostrorum AEdiliuin elegans est inscriptio Tarracone reperta, quam integram appono, eX aeterno Gruteri opere PVw . n. P. FABIO. P. F. SER. LEPIDO. F. QUAE. EX. D. D. TARR.

OD. FACTUM. POSTU MORTEM. EIUS. POSITA. EST ADIECTIS. ORNAMENTIS AEDILICIIS Lecet ornamenta AEdilitia statuae P. Fabii, ob bene merita, a decurionibus adjiciuntur , quamvis lὶOmo plebejus esset, nec unquam AEdilitatem gessisset. Hoc modo in Urbe ducibus, re feliciter gesta, & aliis ornamenta Consularia, Praetoria, velΑΕ-duitia, prout meruissent, ab Imperatoribus Conserebantur. Tacitus lib. IV. Histor. CV. ρ. Muciano triumpbalia de bello civi.

si data; sed in Sarmatas expeditio singeba-rur. Addotur Prim' Antonio consularia,

Cornelio Tusco , Arrio Haro praetoria in-

435쪽

si M. Capitolinus in Antonino cap. IO Multos ex amicis in senatum allegit, cum a dilitiis aut praetoriis dignitatibus, multis fisnatoribus pauperibus sine crimine dignitates tribunicim aedilitiasque concessit. Ausonius in Paneg. cap. 13. Quintilianus consularia per Clementem ornamenta sortitus , bones menta nominis potius videtur , quam ivs gnia potesatis babuisse. Eodem modo in coloniis & municipiis, decuriones urbis sumit . ias qui Duumviri, ΑΕdiles, vel d

curiones non fuissent, honoris gratia ornamenta Duumviralia Vel Decurionalia, Vivis vel mortuis decernebant. Sic P. ΑΕ-lius Philologus ORNAT. ORNAM. IIVIL

ONATVS honoratur, apud eundem in i pag. 39 s. Ad ornamenta autem AEdilitia pertinebat sedes quaedam altior, in qua jus dicentes sedebant, quaeque sortasse cum Procederent, ut sella curulis AEdilium Curulium, currui imponebatur. Bigae enim Duumviralis mentio apud Griit. Pag.

Fabretium cap. IX. n. sI7. BI L. DG CURION. Honos quidem sellae curulis cum municipiis non fuit communicatus; uti occus Vulpius eristimat, vet. Lat. lib. IV.

436쪽

16 CAP. XII. DE DIGNITATE. IV. cap. 8. cui refellendo unus Ausonius de clar. urb. in Burdigala, fatis erit: Diligo Burdigalam: Romam colo , civis iubar sum sonsul in ambabus. Cunae his , ibi sella

curulis.

Ad ejus autem imitationem sellam habuerunt honorificam, quae bisellium Vocatur , cujusque mentio sit apud Grurerum 3. P. 67s. HONOREM. BISELO. QVO. QVIS. OPTIMO. EXEMPLO. IN. COLON A. SVESSA. HABUIT. & Fabrett. cap III. n. 32φ. LICEAT L. EI. OMNiBVS. SPECTACULIS. MVNICIPIO. NOSTRO. BISELLIO PROPRIO. INTER AUGUSTALES. SEDERE..Varro lib. IV. de L. Lat. causam nominis adfert, quod duobus una

sella esset: Quod non plane erat sella, subsellium dictam; ubi in ejusmodi duo, bisellium dictum. Sed ad unius tantum O natum hanc vocem referri, & idem quod subsellium significare, exemplis docuit duriene in Gloss. Lat. voce bisellium , cui assentior. Quemadmodum enim in urbe judices pedanei, Tribuni, & AEdiles plebis ex subselliis jus dicebant; sic & sellam AEdilitiam in coloniis subsellium fuisse puto , honoris ornamentum. Tacitus quidem sedem vulgarem appellat, Ann. IV. cap. 8. Verum subsellia non adeo fuerunt comtemta s

437쪽

temta, ut viri, etiam honore spectatissi mi, Consules & Senatores Romae, in publicis conventibus ea occupare haud dedugnarentur. Multis hoc bisellii ornamen aum magistratibus municipalibus vindicavit Val. Chimentellius, in erudito commemtario, ad sequens marmor Pisis repertum:

D. M.

Q. LARGENNIO in F. GAL. SEUERO AEDILI. PISAS in L ARGENNI Us

DEDIT g. V. Alterum AEdilitiae dignitatis insic

gne fuit toga praetexta , id est toga alba , cujus ora & limbuS per circuitum purpura Praetexebatur: ea namque honoris habitus erat & index, dignitatemque si non augebat, saltem instruebaci; quia auctoritas minuitur, si in vestibus sordeat. Tertullianus de pallio: Proprius habitus uniuscujusque est, tam adultum quotidianum , quam ad bonorem N dignitatem. Equidem peregrinis ut togae, sic etiam Praetextae jus negatum, auctore Macrobio lib. I. sat. cap. 6. in coloniis autem & munici-

438쪽

18 CAP. XII. DE DIGNITATE

pus, pariter ac in urbe, lioc singulari indumento Magistratus a plebe & decurionibus secernebantur. Cicero de Pisone Dimumviro, oratione in eum habita cap. II. Capuae te praetextatum nemo sisspexit, quiugemeres desderio mei. Horatius lib. I. stat. s. Aufidii Lusci Duumviri Fundani clavos pumpureoS praetextae insutos ridet; & Marcus Postumius Duumvir Quinquennalis,

in nummo ad novam Carthaginem pertinente, toga praeteXta indutus conspicitur, apud Vaillant. numism. zer. ΙmPP. in colon. P. m. qc. Quid clarius f Valerius de lege Oppia abroganda disserens apud Livium, generaliter magistratibus coloniarum & municipiorum eam adsignat lib. XXXIV. cap. 7. cujus Verba adscribam, ut simul illustrem: Purpura, inquit, Viri utemur: praetextati in magistratibus , insacerdotiis: liberi nostri praetextis purpura togis utentur , magistratibus in coloniis municipiisque: hic Romae in o genere magistris vicorum, togae praetextae habendae jus permi temus: nec id ut Oizi soluin habeant tam tum in me , sed etiam ut cum eo crementur

mortui. Sacerdotibus datam esse praeteX-tam, ait, Puta non Romanis tantum, sed etiam municipalibus. Latinus PacatUS PR-Heg. cap. 37. Re rendos municipali purpura flamines. Addit, in hac cremari, qui

vita

439쪽

vita prius, quam magistratu essent desun, cti; more veterum, mortuos in Veste pretiosa & honesta efferendi: haec vero in t cito plebejoriun funere fuit toga, in in gistratibus praetexta, ut Raevard. lib. I. Conjeci . cap. Il. ex Marcianu & Paulo, ex aliis vero Lips. lib. I. Epist. quaest. 7.& lib. I. Eleel. cap. 6. illustrarunt; quibus addo praetextam, inter Vitalia, sive momtualia ornamenta, apud Petron. cap. 77.

Interim, Sticte, profer vitalia, in quibus Colo me esserri. profer ta unguentum se ex illa amphora gustum, ex qua jubeo DCari ossa mea. Non est moratus Stichus, sed aestragulam albam praetextam in trici nium attulit, jussitque nos tentare, an bonis lanis essent consectae. Inde etiam manavit, quod Archiepiscopi cum palliis, Praelati& Sacerdotes cum dalmaticis & togis, ac monachi denique cum habitu, ut vocant, angelico sepeliuntur. Vid. c. a. X. de UxN avst. pali. Gregor. Turon. de vita Phtrum cap. 6. & Anastas. Biblioth. in vita Eutychimi. Non igitur est dubium, quia AEdiles eodem honorato amictu & vivi Mmortui fuerint gavisi. Certe praetextam

videbat Apulejus, cum Pytheam AEdilem lib. I Metam. alloquebatur: Sed quid istus Coti gaudeo. Nam fe lixas N Cirgas ta .uom pror G magistratui conpuentem

Dd a iu

440쪽

CAP. XII. DE DIGNITATE

in te video. At tenebras nobis hic offuimdit Juvenalis, ubi Umbritium aruspicem inducit, de Italiae oppidis dicentem fat. ΙΙΙ.

c qualis habitus illis , similemque videbis Orchestram S populum: clari velamen

honoris ,

Sinciunt tunicae summis e dilibus albae. Eccet idem omnibus gestamen tribuit; non togam, multo minus Praetextam, sed tunicam , habitum vilissimum & servilem, honoris A dilitii velamen appellat. Vin sum mus Marcus Velserus lib. V. Ber. Aug. Vind. Pag. a . existimabat, poetam tunicas generatim dixisse pro veste. Ferrarius tunicas AEdilium albas interpretatur candidas & recenter lotas, lib. III. de re Vest. cap. IO. & lib. II. Test. cap. 9. Sed non expediunt me ab hoc nodo: aequalem enim habitum in municipiis facit Juvenalis, ct vix est ut cretata ambitio hiantes di xerit municipales, nec de alia Veste quam de tunica, erat sermo. Videamus. Romae tunicatum apparere sortis humillimae erat argumentum, & interdum ignominiae caus fa tunica in publicum sumi jussa: in coloniis vero & municipiis communis ea omnia um vestis, ut Lipsius lib. I. Eleel. cap. as. docuit eκ Ciceronis II. Agrar. caP. 3ε- sibi Campanos colonos tanica n