Literae pseudosenatûs Anglicani, Cromwellii, reliquorum perduellium nomine ac jussu conscriptae a Joanne Miltono

발행: 1676년

분량: 275페이지

출처: archive.org

분류: 역사 & 지리

121쪽

enim in primis orthodoxae fidei studium egregium summamque in ea cum retinenda con-1tantiam tum defendenda sortitudinem abunde novimus. Cum itaqne religionis arctissima communione Fratres, Vel potius unum corpus

cum his miseris vos pariter nobiscum sitis, cuius membrum nullum affigi sine sensu , sine dolore , sine detrimento atque periculo reliquorum Potest , scribendum ad vos hac de redi. signincandum censuimus quanti nostrum omnium interesse arbitremur , ut Fratres nostros ejectos atque inopes communi ope atque auxilio, quoad fieri potest , iuvemus & consolemur ; nec eorum tantummodo malis &. miseriis removendis , verum etiam nequid serpat latius nequid periculi exemplo atque eventu vel nobis omnibus creari possit, mature prospiciamus. Literas nos quidem ad Sabaia Ducem scripsimus, quibus uti eum Subditis suis fidelissimis pro clementia sua lenius agat, eos- ue jam prope perditos suis sedibus actionis re ituat. Vehementer petivimus. Et his quidem nostris, vel nostrum potius omnium conjunctis precibus, exoratum iri Principem Sepenissimum qnodque ab eo tanto opere petivimus , sacile concesserum speramus. Sin illi in mentem secus Venerit, communicare vobiscum consilia parati sumus, qua potissimum ratione oppressos tot injuriis atque vexatos innocentillimos homines , nobisque charissimos in Cisisto fratres sublevare atque erigere, & ab interitu certissimo atque indignissimo conservare possimus. Quo

122쪽

Quorum salutem atque incolumitatem pro vestra pietate vobis quam maxime cordi esIe conia fido: Ego eam certe vel gravi ilimis meis rationibus , immo incolumitati propria potior Thabendam esse existimem. Valete. 'manas io. Ma' I9. I S S.

O. P. Superscript.

Illustribus atque Ampli mis Domu

nis , Helveticorum Pagorum Protestantium in Confoederatarum civitatum Consutibus ac Senatoribus

Serenissimo Potentissimoque Principi

L UDO VICO

Galliae Regi.

serenissime Potentissimeque Rex, X Literis Majestatis Vestrae, quibus illa ad meas quinto'vigesimo Maii proximi datas rescribit, facile intelligo nequaquam fefellisse me eam opinionem, qua mihi quidem persuasum erat, caedes illas immanissimas , barbaramque eorum hominum stragem, qui Religio-Ε nem

123쪽

nem Resormatam in Sab audia profitentur, a cohortibus quibusdam vestris factam, neque jussu vestro neque mandato accidisse. Quae quant tam Majestati vestrae displicuerit , id vos vestri militum Tribunis , qui haec tam inhumana suo solo impetu injussi perpetraverant , ita mature significasse , deque tanta crudelitate Ducem ipsum Sabaudia monuisse , pro reducendis denique istis miseris exulibus unde pulsi sunt, vestram omnem gratiam, necessitudinem, aut horitatem tanta cum fide atque humanitate interposuisse , majorem equidem in modum sumbetatus. Ea nempe spes erat, illum Pi incipem voluntati ac precibus Majestatis vestrae aliquid saltem hac in re suisse concessurum. Verum cum neque vestro, neque aliorum Principum rogatu atque instantia in Miserorum causa quicquam esse impetratum perspiciam, haud alienum ab officio meo duxi, ut hunc nobilem virum extraordinarii nostri Commissarii munere instructum ad Allobrogum Duceni mitterem ; qui tantae crudelitatis in ejusdem nobiscum Religionis cultores, idque ipsius Religionis odio adhibitae, quo

sensu assiciar, uberius eidem exponat. Atque

hujus quidem Legationis eo feliciorem exitum 'speravero, si adhibere denuo & adhuc majore

cum instantia suam aut horitatem atque Operam

Majestati Vestrae placuerit, &qu admodum fideles fore. illos inopes ditioque audienses Principi suo ipsa in se recepit, ita velit eorundem incolumitati atque saluti cavere , ne quid fis lhujusmodi injuriae calamitatis atrocissimae l

124쪽

Innocentibus 8c pacatis deinceps inseratur. Hoc eum in se justum ac vere regium sit, nec non benignitati vestrae atque clementiae , quae tot subditos vestros eandem illam Religionem sequentes ubique salvos 5c incolumes praestat , summe consentaneum, a Majestate Vestra, ut arest, non possumus quin expectemus. Quae ac simul opera, cum universos per sua Regna Protestantes, quorum studium erga vos summaque fides maximis in rebus perspecta jam cepe& cognita est, arctius sibi devinxerit, tum exteris etiam omnibus persuasum reddiderit, nihil ad hoc facinus contulisse Regis consilium , quicquid Ministri Regii atque Praesecti contulerunt. Praesertim si Majestas Vestra poenas ab iis Ducibus ac Ministros debitas repetiverit, qui authoritate propria , suaque pro libidine tam immania patrare scelera sunt ausi. Interea cum Maiestas Uestra factum hoc inhumanissimum, quo dignum est odio, aversari se testetur, non cubito quin miseris illis atque aerumnosis ad vos confugientibus , tutissimum in Regno suo receptum atque perfugium sit praebitura; nec Sub

ditorum suorum cuiquam, ut contra eos Duci

Arubra in auxilio adsit, permissura. Extremum illud est , ut Majestatem Vestram, quanti apud me sua amicitia sit, certiorem faciam : Cujus rei neque fidem neque fructum ullo tempore defuturum confirmo

- Majestatis Vestra Siussiosissimus

125쪽

CARDINALI MAZZARINO.

Emisentissime Domine Cardinalis, C Um nobilem hunc virum cum literis, quarum exemplar hic inclusum est, ad Regem mittere necessarium statuissem, tum ei, ut Eminentiam Vestram meo nomine salutaret, simul in mandatis dedi, certasque res vobiscum communicandas ejus fidei commisi: Quibus in rebus Eminentiam rogo vestram , uti summam eisdem habere velit, utpote in quo Ego summam fiduciam reposuerim.Eminentia vestra stadiosissimi OLIvEMus Protector Reipublicae Angliae. Asia Aula. Iulii. 29.

126쪽

. Serenissimo Principi

SALUTEM.

QUam severo nuper , & inelementI edicto

Allobretum Dux Immanuel suos ipse Subditos Alpinarum Vallium incolas, innoxios homines & religionis cultu purioris iam multis ab saeculis notos ac celebres, religionis causa finibus patriis exegerit, &, occisis permultis, reliquos per illa desertissima loca malis omnibus c miseriis inopes ac nudos expositerit, dca disse iamdudum arbitramur Majestatem V stram, & gravissimum ex ea re, prout tantum Reformata Fidei 'Desensorem ae Principem decuit, dolorem percepisse. Si quidem pro institutis Christiaua Feligionis quae mala atque mise- Iias pars aliqua nostrorum patitur, earum sensa penitus eodem tangi omnes debemus ; dc sane omnibus nobis & universo Protest-rium nomini hujus facti eventus atque exemplum , quid periculi ostendat , nemo Vestia Maiestate , si nos ejus pietatem atque prudentiam recte novimus, melius videt. Scripsimus E 3 itaquc

127쪽

itaque libenter, ut quem dolorem ob hane Fratrum innocentissimorum calamitatem, quam sententiam , quod judicium de re tota vestrum esse speramus, idem plane & nostrum esse significemus. Itaque ad Ducem Sabaudialiteras dedimus , in quibus uti miseris atque supplicibus parcat , illudque atrox edictum porro esse ratum ne sinat, masnopere ab eo petivimus. Quod si Majestas Vestra , caeterique Reformatσ-rum principes secerint, ut jam fecisse credimus, spes est leniri posse Serenissimi Ducis animum , & hane iram suam tot savem vicinorum Principum intercessioni atque instantiae condonaturum ; sin perseverare in instituto suo maluerit, paratos nos esse testamur cum Maiestate Uestra . caeterisque Religionis Reformatae sociis eam inire rationem qua tot miserorum hominum subvenite quamprimum inopiae, providere saluti ac libertati pro virili parte nostra possimus. Uestrae interea Majestati bona omnia atque fausta a Deo Opt. Max. precamur.-'monasterio. Mari .

128쪽

amplissimis consulibus 2 Sena-

toribus civitatis Genevensis

SALUTEM.e utrimum dolorem nostrum quem ex maximis dc inauditis Prote inium calami atibus Valles quasdam Pedem ntan is incolentium percepimus quos Allobrogum Dux tanta crudelitate

persequuta est jampi idem vobis exposuissemus, nisi id magis operam dedissemus ut eodem tempore intelligeretis tantis eorum miseriis non aufici nos lum, verum etiam de subici andis iisuque solahidis, quantum in nobis cst prospicere. Qua optavi'κas per hanc toἰam Rem uicam cui uendas curavimus: quas ejusmodi sore haud ita merito expectamus, quae nationis hujus assemini erga fratres suos tam immania perpesibs demptam a. e possint & quemadmodum religionis Eadem utrinque communio est , ita sensum quoque cundem calamitatum esse ;interea dum pecuniae collectio maturatur, quod sine spatio temporis fieri nequit, dc miserorum istorum egestas atque inopia pati moram non po est , necessarium duximus duo millia librarum Anglicanini quanta fieri potuit celeritate E ri

129쪽

niter eos distribuenda qui praeseritissima ope atque solatio indigere maxime vide-huntur. Cum autem nescii non simus rnnocentissimorum hominum miseriae atque injuriae quantopere vos affecerint nec vobis quicquam labori aut molestiae fore quod illis adjumento atque auxilio esse possit, praedictam pecuniae summam illis calamitosis curandam ac num randam ad vos transferre non dubitavimus ;idque vobis negotii dare , ut pro vestra pietat Cac prudentia providere velitis qua ratione aequissima quam primum illa pecunia egent immis auibusque diltribui queat, ut quamvis summa sane exigua sit , aliquid tamen sit saltem quo illi inopes recreari ac refici in praesens aliquan-ruin poisint, donee uberiorem iis copiam suppeditare poterimus: vos hanc vobis datam molestiam aequi Ionique consulturos esse cum non dubitemus tum etiam Deum Opt. Max. Oram Usuit populo suo Religionem orthodoxam profitenti det animum sui in commune defendendi, sibique mutuo opem serendi contra hostes suos immanissimos; qua in re nostram quoque Operam Ecclesiae utcunque usui fore Iaetaremur.

Mille quingentae Librae de praedictis bis

millibus a Gerardo m h Parisiis , quingentae reliquae per literas a Domino Stovio curabuntur. Iunia 3. I 6 33.

130쪽

0 L I v E R I U S Protector Retiri Anglice Serenissimo Principi

v EN ET I ARUM DUCI.

Sermissime Princeps , Um rebus vestris omnibus contra hostem praesertim Christiani nominis prospere gestis latari semper consuevimus, tum & illo navalis pnelii novissimo successu nequaquam fanh dolemus, quamvis id aliquo nostrorum cum detrimento accidisse intelligamus. ostenderunt enim

nobis pir libellum supplicem Negotiatores mi-dam nostri Gube in & Daniel Gulielmi nee

non Goardus Beatus navem suam, cui nomen Princeps magnus , Gustantinopolim ab se commercii causa missam nuper suisse; eam navem ab aulae Turtica ministris ad commeatum de milites in Cretam insulam deportandos retentam , dum in illa classe Turearum coacta eo navigaret quae a classe Henetorum oppugnata ita itinere dc superata est, captam BC Venerias ab:

ductam , ab maritimarum causarum judicibus adjudicatam publico fuisse. Cum itaque inscien libus dominis & nullo modo probantibus navis illa Tureis operam dare invitissima coacta sit, seque ex ea pugna explicare militibus reserta p.n potuerit , Serenitatem Vestram magno-

SEARCH

MENU NAVIGATION