장음표시 사용
71쪽
veluti si Vasallus principem Imperii in causa seudati in us vocata
constitia erit, ubi nullo prorsus modo Judices Austregarum competentes esse discerte tradit Gajι L. r. Obs. r. n. g. Haecque Je Austregis Legalibus pariter ac Conventionalibus accipienda sunt rNam licet et hae generali imperii Imperatoris lege confirmatae snt, Ora. m. P. 2it. 2Ti ab ea tamen confir trione nonvenire,quae in specie summo Principi reservata, concessiones' simul ac privile gia salvo superioritatis Iure semper intelligenda esse, tradit Reiu-hino. d. l. L. I. l. - ly η SQ ia' IlI Ita etiam hae causa Regalium teudorum totaliter vel adia dicandorum vel abjudicandorum, Iurisdictioni Camerae rep Enant per OriCam. p. a. tit. 4.0bauc achen . Neque vel per Praeventionem in Caniera Impcriali litis pendentia inducitur, teste M lii . de stat. Imp P. t. c. XX. n. O. Sed Imperatorer' earundem cognitionem fascepturum, tradit a Jeg text. . . Qui, utrum solus, an cum eo simul Pares Curiae de iisdem cognitionem habeant, infra dicendi occasio erit Caterum, num l. t. de hos eis ario Quoiae lit accipiendus nam de petitorio nullum Drorsus est du-hium ita, ut exclusa Camera, Imperator de hasce studis, etiam in posse librio iudicet, indubitationem venit Rein i . de Reg.
ativam sententiam amplectuntur, in eam adduci δ verbis . it. 7. antii chini adlich So. Quae de posses orio negant posse accipi, cam possessorium causam non terminet, scd tantum sis praepara torium etitorii, per t. Ordinarae C. de A. V Dissentiunt Arumaeus Disecuris, Id A. B. th. r. Limn I. Pubi L. a. c. 9. I I persuasum-nue habent, verba ista d. it. I. cc mode uti petitorio, possessorio applicari posse , in quem nym. simile exemplum ex Oricavi P a tica1 ubi depositis orio sermo est, an medium producunt praeterea generalem allegant lagum dis 'curionem, quae otinentiam causae non dividendam jubet, nil C. e u icirca os latium controversiam distinctione tollendam esse,autuis mant inter plenarium scilicet posses ortum 6 summarium seu momen aneum In momentaneo,causam inCamera,si Impera o raeveniat, ventilari posse; in plenario,neutiqllam: cum sententia in summatio posses oriolata sit mera interlocutoria momentaneum
saltem ei sacile reparabile praejudicium asserena sali. i. m.
72쪽
7. n. 6 Sensitati a plenario posse obrio pronunciata, sit definitiva, magnique l. Titii Cai d. ι f. r. n. . Scit ea non sola est, quae circa hunc tit. 7. O. C. t xtum movetur quasti quid
enim Iuris, si non de integro Ducatu vel Comitatu, sed de cer- ejusdem parte controveisia orta iit Vi leturali lxiibus, Imporatoris tunc cognitionem in suspenso esse, quoniam in . Tit. 7.
verba ista continentur,s einem Thetissa lich, ea autem par ticula eane lich cum integrum corpus, i. e. integrum V. g. Ducatum, denotet, hinc si de parte Regalium seudorum controve si moveatur, Camerae Judicrum lia Ud secus ac Imperatorem cognoscere posse, tunc praeventioni locum esse, statuit Gilmaxn. τοῖFelidam Princ. Verum contrariam sententiam veritat Scintentioni Legislatoris mais congruam esse, alii putant cum hoc casu eadem militet ratio in parte Ducatus , quae in toto Ducatu, di Imperatoris intersit, ne vel hac occEsio e Dccatus Sc euda Regalia dismembrentur, vel in Imperatoris aut Agna orumpradu dicium forte quid disponatur. Re ni in . de Reg. Sec. U Eccles L. I cl. v. C,rri n. ii ubi etiam ad arguitient disientienti iam respondet is in arduo quodam negotio secundum posteriorem scritentiam in Aulico Imperator. Judicio pronunciatum fuisse tradit. Quod si autem lis inter iocere Imperii sit de Filii: non Regalibus, sive de Eeudis minoribus, immediatis, rigalem dignitatem
annexam non habentibus, Canacram cum Caesare concurrere.
locum sic praeventioni sie, sentit Gail. L. LO s. q. Contra exim insurgit te oldus dis .i t. de concurrent. iurisdi . qu. o. gerens, sive seu dum fit regale, sive non regale, modo in pirio immediate subiectum controversiam de eodem ortam adibium Criarem, exclusa Camera, pertinere. Argumenta utriusque partis re enset Timaeus L. IX. c. a m. is . seq. quem videsis aeterum probe no- iandum, in F dis tam minoribus quam majoribus Jurisdietionem Camerae fundatam esse, si non ad investituram aut privationem
vel aliud Jus super seudis, sed interdictis adipiscendae retinenda:&c vel petitione hereditatis, aut simili actione agat. r. Blum. ad
IV. Num autem soli Imperator Ius de Teiadis Imperii Regalibus cognoscendi, competat an vero eidem Pares Curia ad ungendi sint, parum inter Doctores convenit Qui Imperatori soli istam
73쪽
istam potestatem adscribunt, pro undamento habent e. f. . iai .subest. λυα rycher L Ilicher Majescit Re iment s. Ol abbSachen Uc quis in ordinatione Camerali de An ip s. U Ordin Cim.
P. . tit. .' phtitus legitur item Legem Conradi in pr. L. I. F. 2 .
'rua . Abur esen Uns, cis Rom. Xon inierinn, Ocbson l. in ander, Sachen d 'ser ranun anabbri chu, vorbehalten haben, c. Inde que concludunt si Siatus Imperii eam cognitionem non soli Imperatori reservari voluissent, tam claris totiesque repetitis verbis certea ecissent, ut parium consensus in cognitic ne tali non excluderetur Rein in . . Ic. XIX. n. i. praeterea ad Constitutiones priderici II. Albelli I. Imperatorum apud Goldactum P. i. der Reicb sa- alii p. ai. Uar ibi verba: Ieiberri cliten provocant, utpote non diversum testantes. Et cum Principes creandi vel dignitate exuendi facultate non gaudeant Curia Pares, neque in eorum potestate esse, de principum disceptationibus ratione Erudorum forum, per quas succumbens r)ucis titulo res pedi useudi orbatur, cognosccre; ted penes Caesarem istam potestatem manere, utpote,qui solus Principibus dignitatem confert, si aruat Aramae Diss. I. ad A. B. t. p.
16s. Porro adjicit, cum Imperialis Camera, quae concurrentem cum
Imperatore Jurisdictionem habet, in partem dijudicationis de hisces eudis non vocetur, multo certe minus Pares Curiae vocandos esse, velut in Iurisdictione eum Ilia peratore non concurrentes Arum. Discurs Academ .p.i9i. Neque haec sententia eget exemplis imperatorum, qui soli horum Feucorum cognitionem in se suscepere Sic
Rudolphus II in causa Iulia cens judicium solus sibi asseruit,approbante Christiano II. Saxon. Electore, arterisque Principibu , qui Pragae aderant An isto. Prat terea in ipsis Cri initii Ratisbonens busissa in controversia de Marpurgensi ditione rej Et fuit Hassi Catis ellensis adversus Darii ita dinum petitio, de Principibus Iudicio an sessoribus dandis, litigantes ad solum Imporatorem Fcidit anil. II. remissi, quivi sintentiam An. 523. tulit. Ita quoque Matthias Impe-Ho rator
74쪽
tator an ne otio de rubent, agensii ditione pronunciavit solus.
Coni in s. Di tunde Iud. Gem. Hanc sententiam strenue 'efendunt, Rein ιη'. L. I g. , c. . per tot. duxtors dA.B. th 6 Carpet de Lege regia c. 9.Set2.ia n. 27. Stainter de Resei P. Imper. 9. 38. ubi Quam opero e Limnri contrariam optialonem impugnat.
Hanc qui rejiciunt sente Atiam, in medium producunt, Privilegium sinstulare Principum Germaniae, as Fus en eos cuius vigore Imperator in causias ejusmodi Feudorum Regalium absque Consillio Procerum Imperii tanquam Curiae Parium, hune possit nec debeat statuere Accedit constitutio Sigismundi Im-oeratoris o Principum Imperii facta Basileae, qua sancitum, ut in caussis, quae Principis Imperii vitam vel honorem aut euda concernunt, Iin perator in consilium tam Ecclesiiasticos quam Seculares
Principes imo etiam Abbates Principali dignitate conspicuos, adhibeat. Eiusdem tenoris Constitutio videre est in R. I. de An.
eanu dispositum, ut controversiae de Feudis tam Moribus quam minoribus, coram Domino eudiri Paribus Curiae agitentur. Porro cum Feuda Regalia ab Imperatore non dependeant lolo, sed insimul ab Imperio, itaque nec cognitionem densilem loli Imperatori attribuendam esie,isti perhibent eamque Friderici III, Imperatoris quoque sententiam fuisse, quam in litteris ad Henricum Bavariae Ducem expressit Das Erllen Sachen ii den Nanerabein, mi guaiehuna de Filiolen-Ceno es nach Fur en Nech solisnue fen; perden sc Denique has rationes illustrant observantia priorum temporum, Nexemplo Sigismundi Imperatoris, qui datis ad Concilium Basi Ieense litteris, controversiam de Elaesoratu inter Henricum Lauenburgicum arideri cum Saxoniae Ducem exortam, de ad Concilium An i is delatam ad forum suum remitti petiit, Parium Curiae adhibito consilio eam terminaturus. Sic quoque litem inter Henricum Albertum Duces Bavariae non nisi accedente Parium Iudicio Constantiae terminavit Eumque moremiam ab antiquissimis temporibus in Germania observatum sui sie, plura testantur exempla. Haec sunt praecipua pro Paribus Curiae militantium argumenta, quae latissime deducit, et argument' in contrarium allata refutat Limnaeus L. a. Jur Pubi P. r. c. '. v. a. seq. in additionibus sub num. ss. In eandem quoq; abeunt sententiam post
75쪽
i . r. berg. ad Burchol am, P. a. Di s. a. v. q. per tot ubi L
vincam contra ora talarum prolixe defendit. Novissimis, qui postorio. rem hanc sentetinam detendunt, accensendus Doci. Textor de Sat.
Stat . c. a. p. a 3. Useqq. qui in eam adducitur tam auctoritate Judicii Principum, des Festolen Rechis, quam testimonios 39. Capitalat. Leopold. MArt. S. Instram. Pac item . Sy. Reces . Imper de An rues sed ad has rationes respondet Rhaetius Jur Pan L. I QTit. Quod Iudicium Plincipum concernit, cum fluit nulla expressa egelin perii probetur, neque constans observantia illud firmet vel probet deinde ordinationis Cameralis textus satis apertus sit, vzr. ilque textibus Juris Publici firmatus, uti exemplum uari. IV insin. in . Pac. Osnabr .merito in ejusmodi causis solum imperatorem Judicem competentem agnoscendum , praesertim, quoniam d. s. s. ari V. In tr. Pac liberum Caesari relinquitur, an in talibus causis Electorum vel Statuum consilium adhibete simul velit. Porio allegatum . q. Capit. φποld non obstare, ait, nam ibi sermonem esse de causis extra processu na, ipso contexta teste Neque s. 88. I de M. 16sψ in contrarium ferire, ibi enim verba adjecta ecth, una mehrer de Reiche Licherbei divi en Itaetiam art. S. I tr. Pac haud juvare disientientes, quod ibi tantummodo de causis ad Comitia pertinentibus agatur diusmodi autem caucas fetidales legitimo processu ibidem ventila debere, negat
Un. Rhaetius i. c. Caeterum, quod allata exempla attinet Imperatorum, qui adhibitis Imperii Principibus, quondam controversas Feudorum Regalium decidere soliti fuerunt, quasi in remunerationem eo temporis tractu Principibus, ut ab Imperatori. bus in controversis emergentibus, tanquam Consiliarii adhiberentur, statuit Arrim Tom. I. Jur.. Pabi di c. II p. 92 isth sc licet a diversis Imperatoribus, insequentibus quoque temporibus sue rit observatumri ideo tamen in necessitatem rapiendum haud esse , quasi Imperator solus in hisce causis judicium ferre nec potuerit neque etiamnum possit, tradit Carpa, ad L. Reg. L. IX. dem
VI. Postremo circa Constitutionem istam in ordinatione Camurali. P. a. tb. I. aliud adhuc dubium movetur, num scit de his eu- dis regalibus repudiato Imperatore, in arbitros compromitteret
76쪽
oeat Agirmativam quidam dcfendere conantur, ob generalem I in cudalis Constitutionem, quae a fallis in arbitrum compto inlittere perim tit. textanc. Ide investit amarit. fac . cap. r. an apud rudi c. selium in Huic sententiae inter aliosas haeret etiam Dominus Struv. de Feudis c. f. tb. S. Quamvis autem generalis icta JuliqFeudalis dispositio sit, ea tamen ad nostrum casum trahi non
potetit, siquid in cognitio de Ee udis Regalibus est de reseruatis summi Principis, per d. ordinat Cameralem P. . it. . ibi Uns Or-b halten haben de quibus nec statuere ne pacisci quisquam in prae. iudicium Superioris potest, . cum infertur de in or is ubedient. Quod e 1 ialdo confirmati ein his d. l. c. XIX. n. III. Aemplo Ducis Sabaudim qui cum Marchisiae Salutiarum litigans, de elidis Impetii in Regum Francia compromittere non potuit.
i. YTaliam olim e provinciis Romani Imperii praecipuam Iuli te, Ili, dieque indis lubili. vinculo cum Imperio Romano Germanico connexam alterum quidem nemini non perspcictum est, alterum autem ad Lydium, quod aiunt, lapidem adhuc revocan. dum esse, videtur. Ideo vel maxime, cum Italia Principum perambiti ab Imperii Romano Germanici potestate exemtos sese pro .fiteantur. Nostrum erit hic praecipuos Italiae Princip s, Respia. blicas recensere, quidque cir a earum subjectionem, qua Imperio Romano Germanico tenentur, Vel exemtionem Juris Publiciscit. ptores communiter sentiant, habita brevitati ratione, inqui II. ora rivi CE MAXIMUM in Italia longe lateque regnare. ipsam ii Urbem Romam, Caput olim Romani orbis, in boni; suis numerare, neminem procul dubio iugit. Amplisimas a u. iem plassessiones istas maximam partem e liberalitate Imperato tum in illum promanas e aliquam tamen p:aescriptione ipsorii
acquisivisse , cc nuniter ejus clientes statuunt. 4 im et, quod
77쪽
quod urbem Romam attinet, ea esse Baroni in Anna 4 96r ab Ottone Magno recuperata, Goanni XII. Pontifici cujus Praedeccssores ejus possessione exuti fuerant, tabulis desu petr confed is de novo dono data est, Ecclesiae enim Rom. a
Constantino M. factam hujus urbis aliarumque Provinciarum donatio item, is rudioribus annis tantopere defensam, ipse Barο-mus ut commentitiam ejicit' simulque confirmatae sunt Pipi ni, Caroli M.&Ludovici ii donationes, quibus Exarchatus Ravennae, Pentapolis, Territorium Sabin ense , Ducatus Spoleta. nus ecplures aliae terrae, c Civitates integrae in pontificum Romanorum potestatem transiere 'Magni hujus otionis Nepos Otto III. liberalitatem quoque suam in sedem Apostolicam exercuit Octo Comitatibus vides icet, Salam, Fano, senogallia, Ancona
Fossabro , Callio, Hesio, Ausino Sylvestro Papa dono obta tis Dein Mathildis Comitissae in sedem Apostolicam propenso affectu, ditionibus ejus Lombardia & Fuscia , quod munus
hodie κῆ ξοχην , Petri Patrimonium audit accesssire Rudol-plius I. Habspurgicus non tantum donationes praedecesbrum suorum confirmavit, sedis pleno jure ac integre referente quidem tu vi in Historia Annio a S. terra dc provincias, quas pridem acceperant Pontifices, de novo concessitis contulit, diversisque additis civitatibus 'erritoriis, Patrimonium D. Petri auxit. Extant porro Tabulae donationis Caesaris Henrici VII. Lucet burgici , quae terras praedictas omnes ure plenissimo sed Apostolica subiectas declarant. Ejusdem tenoris Caroli IV sui it duo diplomata Pontificibus data, quibus praeter supra recensitas ut besis provincias, Regnum Sicilia cis 6 ultra Pharum, Sardinia Z Corsica it Civitas Beneventi, Comitatus Venusinus, Civitasque vinionensis sed Apostolica subiiciun tur lexa Carolo V. Caesar Ducatu Parmaeis placentiae bona sedis Romanae aucta fuisse, aliqui memorant. Caeterum, non desunt, qui Imperatoris&Imperii supremum Ius in terras Ponti. ficis non obstantibus hisce donationibus, gravissimis defendunt argumentis idque Conrin imi Tractatisius de Finibis Imperii
Germanorum Imperi Romano, Boreservi in notitia Imperii erudite prorsus vindicarunt, atque ad amus: in docuerunt, donatio. ne Imperatorum semper cum exceptione' supremi Domini A
78쪽
ctas suisse & quod in specie Ottonis Magni repetitam donationem Uibis Romae aliarumque Provinciarum attinet, tabulas e licdem, productas a Baron o ad An. 96 a pro supposititiis refutat Coni ingrus de illib. Imperii. . . p. 106. c. de Germ. Imper Rom. I. c. X. p. 68. sep Otto III. Caesar octo quidem Comitatus Roman :Eccl diae dono obtulit, non autem Imperium Uibis, quinimo revocasse videtur Caroli Calvi concess:ones, prout modo laudatus Coηringius testatur de Pin. Imp. L. I. c. ix. p. II. idem Ic. p. ZO. Ottonis III. Tabulas examinatis contra Baroni objc tiones tu tur, Quam controversa fuerit Mathil dis donatio, o 1ienditur ab eo.
dem L. I. C. X. p. IIo.&reliquae concessionum tabula ImIeratorum examinantur c. s. seclaras Not Imper L. II. c. a. statuit,
Pontificibus donatianis Caesarea titulum allegantibus, incumbere, Ut antea demonstrent i. anta .roianodo facta sint istae donationes tabulis non summatim excerptis, sed authcnticis& o
malibus, a. an praeter utile Dominium, ipsis aliquid accessserit illis donationibus ἶ 3 an Imperator solus potuerit secere, ut Praeter Dominium utile plenum quidquam ad Pontifices perveniret, aut Caesar cum&Imperii Jus incos transferretur an hoc potuerit cum consensu Electorum vel quorundam vel Colligit totius facere An consensus quorundam Electorum , quo-xundam Principum ad hoc sussicere potuerit Z 6 An non elausula salutaris, de iuribus Impetii, sive Jure Caesareo servatis, omni donationi tali tacite insit, etiamsi verbis non fucrit
clare expressat Confer Grot L. i. c. . s. s. U L. a. c. o. 3. 7, Alberic Gentii L. 3. c. s. p. 608. de alienatione si ni ita strabit Lissi
nulla speciali lege prohibeatur alienatio, generas tamen omnium regnorum lege, cum ipsis nata, quasi ure gentium videt ut
es vetita vid Capit Leop. art. I a Conri g. de Fin. IMI r. c. 19. Neque hic praescriptioni esse locum, Baeclerus os endit: i. 4χnomine Romani Caesaris constanter retento Grol. L. 2. e. . f. 6. I2- n. a. a. Ex Jure Coronationis Romanae totaque ejus ceremo
nia. 3. E petitione Pontilicum a novis Caesaribus, donationes sibi antea factas, confirmari desiderantium. Ex creatio ne Equitumis Comitum Palatii Lateranens sinc. s. Ex privilegiis quae a Caesaribus indulgentur terris Papalibus. o. Ex praelatione ensis , quem labe uua ibi Romae Castri sem
79쪽
per praesert . Exactibus summae potestatis aliis. Haec des 'on.
tifice Roma lao nunc ad alios Italiae Principes. III. Non desunt vel hodie uum, qui DUCEM AB AUDIAE sui omnino es Jutis, neque Imperii Vasallum, arbitrant arvi pronuntiant. Inter quos est ton aras in praefat. Decij. n. i. Mi . qui contra Bodinavi pro Sabaudiae Principis summa potestate disputat, & Iure Consultorum alii a Bodino adducti L. i. de Rep. c. m. 29. ipsum autem Bodinu n veritatis vis adegit, Im orti Jurium hoc in passu quasi defensionem in se suscipere, inperte manifestare, summam potestatem Duces Allobrogum ab Imperatoribus neutiquam fuisse adeptos, cum ipsi sese Imperatoris Vicarios etiam in suis terris nominent; neque tamen quidquam Majestati tam contrarium, quam se Vicarium ejus profiteri, a quo Iura Majestatis habere te putes, in ipsa provincia cui praesis. vide omnino Capris Leop. art. . Acceditis ipsa Allobrogum consensio, qui Sabaudiam dicunt, Imperii laudi in extiti te Do minos ejusdem fiduciarios, ab Henrico V. Imperatore omistes, Sigismundi Caesaris beneficio, Duces creatos, eandemque dignitatem a D. Carolo V. clientesari, lege Carolo Duci attributam fuisse; film Imperatori fidem dedito ab eo fiduciae formulam Augustae accepit. Deinde passim in Constitutionibus I perii Sabaudiae Dux audit Princeps Nasallus Imperii nomenque rius in matricula Imperii, onere certo addito, reperitur. deoque extra dubitationis aleam positum esse dicendum est, Ducem ab audiae nomine Ducatus cognominis it Pede- montii de quo tamen dubitat preM. Iur Pubi L. Or. c. 3.yecratione eorum quae ex Regno Arelatensi possidet, se Principem Imperii Germanici beneficiarium, Germaniaeque udiciis obnoxium. Hinc ad eum attinent sententia Tribunalis Supremi Camerae, mandata publica decernuntur, iannum in Sabaudiae Ducem promulgatum a 'Camera fuisse, testatur 3lmann. in priuad. Cmer. p. sue. Videtur tamen quibusdam ' propter Rocheveranum minum 5 Caesolam , Ducem Sabaadiae per Pacificationem Monasteriensem cum Gallo initam, osolutam omnino potestatem obtinuisse , quod ex verbis Instrumenti Pacis, ibi: Diems inquietentur in Superioritate su Iure aperioritatis, it quea Boviano perii, nullatenus dependent, evincere conantur, eoque
80쪽
inclinat Oiden urger in Limn EnzcL L; Iani. XXII a Jae. Bern Malgius, pliares Placet autem e diverse aliis ista Instrii. menti Pacis interpretari verba, non quod tres praedicti tractus ab Imperii suprema Jurisdictione in universu in exemti, o nulla prorsus ratione ei di m devincti sint sed quod terrarum illarum clientela rejus non dependeat proxime ab Imperio de Caesare, ut existimabatur , sed ab uno Duce Sabaudiae hancque sententiam probant Coni j ius, Iob. Vol Bechmannκsis Gab Schvveder Iure consIV. Quem secundo loco considerandum sistimus, HETRURiae est in Dia ejusdemque Possessiones Solet autem Hetruriae Ducatus in binas vulgo partes dividj, Dominium Vetus sic. dc Novum. Illud Florentinae Pisanaeque urbis omnia, hoc Senensem urbem aliaque noviter Magnis Ducibus acquisita, comprehendit. Dominium autem vetus liberum bs i lutum a quam mul tis creditur, nullique obnoxium, emta a Rudolpho I. Caesare,
Florentinae urbis integra libertate. Tradunt enim latina, Trithemius, Cuspinianus aliique, inter quos ' Sigonius l. ρο de Regno Italie, Imperatorem hunc, pretio accepto , Italiae Urbes potentiores quasque plena libertate donasse, sed huic traditioni fidem nullo prorsus modo adhibendam e se , monet Conrita de In Imp. L. II. c. XXIII. p. que cum nullae tabulae publicae, quibus alioquin tantae res solent in roburis memoriana perpetuam comprehendi , in universa Italia tepeliantur, neqtie tales se via disse unquam, ingenue fatetur ipse Sigonius; neque ullam Itali. carum urbium, mota a sequentibus Imperatoribus de libertatec natroversia, aliquam Rudolphi tabulam pro causa sua adducet e pn tulisse, constat Genua ipsa me in lite cum Marchione Fina. liensi , provocare tantum ad Caroli V. aliquod iploma potuit. Praeterea obstat, quo minus sigonianae narrationi fides haben da, neminen i historicorum Rudolphinae aetati saltem propiti. quorum, tale quid memoriae prodidis e neque auctores supra nominato , qui hujus inegutii mentionem fecere , inter se convertire, Sigonius enim ait, integrae Italiae libertatem concer sam Platina o hunc secuti abest cus, Trithemius Uc Lucenses ocFlorentinos statuunt, omnino liberos factos, Bl0ndus autem ranarius calui in libertate quidem eos dimittas, simul tamen Imperii