장음표시 사용
21쪽
euamen, Harum, Ierusalem , Mathusasem, Cana um. Haec de littera, e , siissicient: alia, quae afferri possent, ob nimiam prolixitatem , di ne taedium lectori pariam, sia lentio praetermittam, aliis litteris, eandem prorsus methodum sequar, ut rebus, quae longiori explicatione indigent, locus ectempus supersit.
s simplex, ante aliam vocalem in principio ditionis vel syllabae, fit consonans, V. gjeune, juvenis, styeuae, Laetus hortus, perna, dcc. dixi in principio dictionis vel syllabae, quia aliquando in medio remanet vocalis, licet alia sequatur, sed tunc duobus punctis debet notari , ut, i. i ante duplex, in medio dictionis, &ante I simplex in fine sere non pronunciatur, sed facit, ut duplex P, vel simplex, madide proferantur, ut, taliger, secare, Dissir, errare, mille, auris inolesi, set, inicoculus ,sommesi, sepor, euestis , colligerrit vati, fabor, m. excipiuntur ab hac regula, milis, civitas, mitti, mille, subtilis, Giric virilis ,se ii, servilis, civit, urbanus, estoide, pupille, pupillus , ae sider, aedillare, .loide, linteum ; dc alia
22쪽
Hocalium. Id - , ῬIae ex frequenti lectione, di
Iociatione poterunt observari. , I, non Pronunciantur in pe
ToriunCiatur ut, e, in medio dictionis 'κ , Crucifixi eriles.
ronunciamus nostrum o valde apera , Contra quorundam Opinionem, quiunt, ut , m, Vel, n, junsitum cum, o, Mm illo syllabam faciens, mutetur in uomnCiando , quando scilicet syllaba st,', Vel, ori, incipit per , , vel ,:ri enim optime linguam Gallicam cal-nt, nunquam dicunt, homne, homo, ', na, coumitra, cognoscere, sed homme, strine, conmstie, dic. Non licet pronunci e , chous, pro, cisse, res, quamvis multiactam. o non pronunciatur in dictionibus, ain,Pavo,DMi, catulus, Lun, laudunum; sed pronunciatur in verbo, fastiner, Partum edere.
Si o reperiatur duplex in quibusdam dictionibus, ut in libellus, tantum a lax pronunciatur, sed longius..,p0st ,g, ante aliam vocalem non prό-A nun-
23쪽
8 De Pronunciatione. nunciatur quidem, sed facit ut ,g, virilem
sonum, & sortem retineat, v. g. gueris, sanare , langueur, languor , praeeundo iter indicare, bellum, CXcipiuntur arguer, redarguere, amiser, MCuere, acuta , rigue, cicuta, in quibus , u, junctium cum, g, iacit syllabam
distinctam. tante aliam vocalem, vel litteram rifit consonans, V. gosevere , severus, urn, verus: nisi sit notatum duobus punistis, tunc enim remanet vocalis , etiamsi alia sequatur, ut, madidus. u , post, ', non pronunciatur, sed facit solum ut, q, senet, ut, V. g. ' site, qua-ditas , question, quaestio, q-rante, quadraginta , quarre, quadratus, quae proferum' tur, halite, fies , harante, ham: & sic de
u pronunciatur ut f in eucharisse, eucharistia. Quando duplex in in principio dictionum reperitur, dc alia vocalis sequitur, primum fit consonans, dc saepe saepius se- ,
cundum non pronunciatur, sic, variar, evacuare, vacuuS, quae pronunciantur, vider, vide: cipitur, Malon,
Walo, in qua dictione m duplex pronun- Ciatur, ut apud Germanos. Dixi in principio dictionum, quando enim in medio
24쪽
dilux , tunc primum est vocalis, s Ιχ1m vero Consenans, v. g. esuve, balna Calidum, cume, cupa, ct 'I., PronunCiatur ut i simplex, sed nun-- est consenans: diverses habet usus. Primo utimur in dictionibus a Graecis rivatis , Sc id ad qtymologiam servan- , V. g. ωθπfie, simulatae probitatis Cata ostentatio, tyrannie, tyrannis, mysterium,fmbole, symbolum, Secundo usurpatur in initio dictionume, i, pro consonante Qmatur, sic, re, brmSoeux,s C lovrye, TiZania, &C. Tertio inter duas vocales apponitur, sic Ive, plaga , joste, gaudium , lve, pluvia, mori Te, moneta, crastabis, credibilis, e f
rvabis, terribilis, Scribitur etiam in fine, quando ditaonem claudit, v. g fost, fides, ROy, ReX, AF, .lex: nisi in quibusdam particulis quasi
25쪽
separatim sermonem instituam : dicam solum in communi servatis tamen exceptionibus) consenantem, quae in fine dictionis reperitur, non esse pronunciandam , quando dictio sequens incipit ab
alia : sed si sit vocalis, consonans, quae dictionem terminat, quasi separatur, gitur vocali dictionem sequentem inchoanti , v. g. la virtus atmseris hommes cra nans Dieu, virtus amatur ab hominibus Deum timentibus , sic est pronun-
Ciandum, lux vertu es laime e de shommes et alanan meu, dc sic de caeteris: modo tamen consonans, quae est in fine dictionis, debeat pronunciari: hanc restrictionem addo propter multas particularitates, quae in sequentibus videbuntur, sicuti apparet in ipso vocabulo, frumentum,in quo, d, non pronunciatur, de idcirco non jungitur cum vocali distionem sequentem inchoanti, sed eliditur legendo, v. g. le bledo fori cher: frumentum est carissimum: eadem,in pari occasione,ratio servanda est. Ut autem haec regula generalis sit facilior , notandum est multas consonantes in plurali sepe sepius elidi, dc tunc pronunciari tantum eam, quae ad dictionis intelligentiam prorsus est necessaria, V. g. vos regaris soni dangereuκ , abctus tui
sunt periculosi, legendum est, vo regar 1su
26쪽
Consonant π. IT uerm: sed longior esserenda est, tum ut distinguatur pluralis a singulari, tum ut videatur quod sit aliqua littera rejecta. Idem reperitur communiter in tertiis personis pluralibus verborum praecipuer larium,in quibus consenantes in fine
repertae tacentur, V. g. mes steres merita
verit beaucav d'argent , ct ne me queuientpac puer: fratres mei multam mihi debent pecuniam, & nolunt mihi solvere, lege dum est, morere merii beaucoud'argemne me meusi pa puer.
. b. Distinguimus b suo sinoa,p: b, enim
longe dulcius effertur quam,p: id seque tia facile monstrabunt exempla, bois, lignum ,: pisum : bain, balneum , flam: panis: beau, pulcher,peau pellis : boire, bi- 'bere, poire: pirum: bouis, globus, peuter 'gallina : brifer , perfringere, aestimare: M. illud vero Germani ita confundunt loquendo, ut vix unum ab alio
b, non pronunciatur ante, υ,consenans, V. g. febve, faba, deb/υoir , debere: excipiuntur quaedam diistiones suam originem ex Latino trahentes, V. g. obvier, Ob viam ire , subversio. Non pro-
duaciatur etiam in sequentibus, olebis, d
27쪽
bum ob pronunciatur ut di, insumi, subtilis, dc suis compositis, δα.
e ante e, pronunciatur ut, s, v. Dclar, cessare, cinq, quinque, pres sus ; sed ante aliam quamlibet litteram sonat ut, k, v. g. car, nam, curaeuae, cupidus, corpri corpus, lucidus, timor: quasi esset, har, &c. nisi notetur inferius parvulum coma, ut, s , tunc enim effertur ut, A durum V. g. leson, lectio, μοn, mo- dus, dc sic de caeteris. e in fine dictionum semper pronunciatur, v. g. bec, rostrum,m, saccUs: pronun- ciatur etiam in medio dictionis quando terminat syllabam, v. g. accident, casus, action, aftio, dic. Supprimitur vero in verbo, succe , sugere , quod effertur quasi esset tantum unicum, c: omittitur etiam in sequentibus, accorae, Conventio, occasion, occasio, practique, usu S. Germani ita confundunt loquendo, c, durum cum g duro, ut unum ab alio vix
distingui possit, quod, in subscriptis, α
28쪽
liis his similibus, vitandum est: earder,emTe,garder: servare: cris, clamor,bus ex fusco color: emst, sumptus,oli:
e in dictionibus sera , secundus, ta de Claudius, pronunciatur ulig. d. Non sunt in eo imitandi Germani,aando scilicet ae cum t ita confundunt, fere sit impossibile unum ab alio distin. aerer sed est , d, mollius, durius pro-anciandum : quae diversitas ex sequen- Ius exemplis facile patebit, ja figere, tardem: morari: don, donum π: senus: δα. Z in fine dictionis pronunciatur Comuniter ut i, si sequens incipiat a vocali, :l se muto, v. g, quand on emtendunson,iando percipitur senus : eest in grandnneur, est magnus honos: sed syllabam i dietionem finiens, si s uens incipiat
Onsenante, non pronunciatur, adjuger, judicare, advis , consilium, advocat, vocatus, a ouer, fami, nisi in his, aGetire, admittere, admirer, mirari, adver- , adverbium, adversatre , adversarius,
bouter, addere, in quibusdam aliis his
a nunquam pronunciatur in dictioni-- A et laus,
29쪽
hus, blid, frumentum, cruri crudus,ganae, chirotheca, musit, modius, nudus, neu , nodus, nidus pes, Totundus, gond, cardo, Mnd, saltus, tauri clavus, vagus: legimus tamen ac si esset sesipium , ita mis pietis terre, descendit ex equo, vel, eX, navi: metirep et a bouis, metam servare: il es mesuripiet en cape, est vestitus a calcaneo ad caput : quin remi, dc rindrent, rq iciunt,cin pronunciatione. f. Eodem modo pronunciamus nostrum,f, ac aliae nationes, nisi quod Germani illud cum v, consenante confundant: --ritas patet in sequentibus, In , finis, quis: vinum: fye, jecur, voste: Via: dcc. f, in fine Achionum debet pronunci ri, licet sequentes incipiant a consonante, v. g. orus, ovum ,sori, sitis, vis, vivus, dic. excipiuntur, baidis, praetor, iactavis, in quibus f nunquam pronunciatur: neque in plurali nominum termina tormin in , si1cμUs, boves, oeus, ova, neu se, novi, M.fante u consenans in medio dictionis non pronunciatur, v. g. veme , Vidua, plebe, graris 3 non pronunciatur etiam in his amore, oblatum aurone
30쪽
ane artis experimentum tyrocinium. reeW, ricinium, s mutatur in v inime neus, novem, quando pos illam uitur alia incipiens a vocali , vel, h,
, v. g. mus mes, novem homines, anges, novem angeli, dicendum est, si esset neu vlammes, dcc.
antee, molliseno sicut con-lns pronunciatur, sic geli gesu ,genre, us, obet, patibulum, &c.nte alias litteras Germanico modo, id iurius vel ut Latini in dictione,gaβους,
et pronunciari, v. g. gaster, corrum-' , goster, guttur, magnus, i vero durius ante, e, i, debeat iunciari, tunc interponitur, u, mu- , V. g. guerre, bellum, oculis mare, &c, excipiuntur ab tac regula, fer, acuere, argueri arguere, ambigui- ambiguitas, aluiae, acus.& alia in riginem ducentia.Εxcipiuntur etiam Iinina nominum terminatorum in ,
itinciatur in dictionibus : cogmistre, viscere , senser ,sMifictae, prognos,