장음표시 사용
181쪽
CARIA. II. β. 867-87s. Strabo lib. XIV. p. 758-76 a.
Cares, li. β. 867. κ 428. barbare loquentes, Homero li. β. 867. ditti, de quo epitheto coiis Strabo l. c. p. 7S9. 70 o. et Eustath. in l. Homerum puto ita appellare Cares relate ad suam aetatem; eius enim aeuo Carum gens nondum exltinita erat. Quod si ita est. rauca eorum vox fuisIb mihi videtur, post ipsum Iouum in Asia aduentum, qui sere incidit in septuagesimum annum post finitum bellum troianum. Ete. nim Cariae quoque partem, et quidem eam, cuius meminit Homerus in Catalogo. ΙOnes tenuerunt. Huuius: Maeander, cujus in Catalogo occurrit mentio. Montes: Mimas, - νειμειe ab altitudine dictus. Od.
Mi cale, Il. β. 860. Homerus αἰπεινα καρη- να, Mycales alta taluhιina, dixit. shthirtis. Homero II β. 868 άκριτοφυλλον di Etus. Eum Hecateus non siuersum tacit a Latmo. Alii rem eundum esse sucunt, qui et Grius appellatur. Strabo l. X lv. P. 733. Urbs: Dbtus, Mailroe, a Caribus condita. Apollod. l. III. cap. I. a. p. II 6. Strabo l. Xll. p. d67. Cons Cellarii notiti orb. antiq. Tom. u. p. 37. seqq.
LYCIA. R Caro Nis ET INCOLARUM NOMINA: FLVVIus. Lyria et L si saepius Homero commemorati. ipsam Lyria1n poeta saepissime ευρεσν Ηppellat. V. C. ll. 88. at . .. 6 S. cet. et ἐριβαλπια, n. e. I9 ; item Vitibus selicem et stumento
182쪽
mento abundantem. II. 195. Horum probe memor. bene haud semel Homerus Lycios δηρον h. e. ευ3 ιιι α. dixit. v. c. ll. π. 437 514. 6 3. Cet. Nemorat etiam Vates in Metia monstrum. Chimaeram, Il. c. I 81. 33 s. descriptum, quos versus repetit Hesiodus Theog. 323. 3ῖ Flimius: Xantέω, ΙL β. 277. Ira. Vtroque loeo fluuium nostrum satis distinxit poets a Scamandro, quem ab eo Xanthum interdum appellari f. CXVI. monuimus. Ab thai Lyeiae, teste Strabone, olim vocabatur Sine.
IL Ig4. 2o4. In Pisdia quaerendi sunt Solymi, , quorum ab H mero li. ζ. x8 . sto . iniecta est mentio. De Solymis Od. a. 223. memoratis cons. g. X. voce Elymi. Est apud Herodotum l. I. cap. I73 narratio, quae Lycior eosdem lacit cum Solymis. Resert enim Herodotus, Lycios e Creta in Astam profector, tanta'Sarpedonis, a Minoe fratre pus, Milyadem terram a Solymis habia latam occupasse, veteri nomine Termiser, Novo dictor a Lyeo Pa dionii filio. At haec non consentanea Homero sunt, quippe qui Lycios et Solymos diuersos faciti Bellerophontem enim dieit Homerus e Lycia piosectum. Solymis bellum intulisse, ii. I 8 . et mox vers. go . Mars interfecisse perhibetur Isandrum. Bellerophontis filium, aduersus Solymos pugnantem. Cons.
In Cilicia campestri, quam vocant, situs est ad marenu campus , ' ηινν πιδαν, per quem HomeruS E aco. dio r.
183쪽
Bellerophontem errasse narrati Ab hoc errore nomen adeo in. ditum est huic campo a .
. De Arimis, 'Aριμως, vide g. CXXVII. I. CXL.
p ΗΟΕNICE. Phoenices, Homero memoratos, Persicum sinum aecoIuisse vulgo dicunt. Eorum tamen, qui sic statuunt, sente latiam. Strabo, licet ipse lib. XVl. p. 0 r. dubius haerere vide: tiir, non admittiti s lib. l. p. 39. ψω. cons Eustath. p. 3 8ψ. . haud parulmomenti rationem, cur ii fidem non mereantur, esse existimans, quod inuicem contraria proserant argumenta. At Vero accur lius Homerum inspicienti facile apparebit, poetam Phoenices diu cere eos, qui Phoenicen tenebant, mari interno adiacentem. Dubium enim non est, quin ille Phoenim et Sidoniae, Phoenicum et Sidoniorum nomina promiscue plerumque adhibeat. Sidonii autem dicuntur a Sidone, primaria Phoenicu, urbe, ad mare mediis
terraneum sita. Regionem igitur omnem, uti diximus. nunc Piaemem, Od. 3. 83 ε. 29 . nunc Sidoniam, Σιδονιην, Il. 29 I. eamque ευ νααuενην. Od. v. 28 s. appellat; incolas autem nune Phonices, Od 27 a. o. ΑΙ . 4 8, nunc Sidonius, Σμdmoue. Od. δ 8 6i 8. Phoenicis iam Homeri aetate magnam sibi famam merc itura maritima conciliasse, cum disertis verbis 'relatnm ligimus Od o. 4i4. 4 5 eoll. AOa, tum ex epithetis. huic populo a poeta tributis, abunde cognoscitur. Homero enim Phoρnic/3 dicuntur ναυσικλυτοι. re 9Atiticu celebres, Od. o. qI . πολυπαιπαλοι, vafri, cersutissimi et callidis mi Od. o. quod epitheton ad lucri stirditam, quo tenentur inprimis mercatores, manifesto reserendum 'st, ita tamen, ut illa vox de Phoenicibus
sensu mitissimo accipiatur, ut nempe homines ingeniosissimi es de
184쪽
notentur. Occurrunt et quaedam in Homeri utroque earmino loca, in quibus Phoenices et Sidonior ita distinguit Homerus, ut illo nomine omnem populum significet. hoc vero Sidonis urbis Cium. Il. ψ. 743. 744. Od. ι. 83. 84. Ersint quoque Sidonii H meri testimonio egregii artifices, i l. c. et 89 seqq. 743. seqq.
Od. o. I l . seqq. Vnde et πο- ὀαλοι. ll. φ.743. VPellantur. M nelaus apud Homerum meminit interdum PDe ni herois, Sid niorum regis, a quo craterem argenteum, auro distinctum, dono
'M: Sidon, Σιδων, semel memorata Homero. Od. o. 424. Dicitur l. c. quo epitheto multas easque nobiles ossucinas labriles metallicas. quae hac in urbe erant, respicit poeta. Forte et aeris nomine indicat Sidonis divitias quibus es abundare poterat et ab mercaturam in genere, et speciatim propter puris puram . quae per omnW terrarum orbem quatenus ille Phoenici-hur cognitus erat, una cum Tyria purpura in maximo pretio habebatur.
185쪽
OGRAPHIAE HOMERIS E c T. III. AFRICA.
, L CXLI. A. AEGYPTUS, AEGYPT ET INcΟLARVΜ ΗΟΜ NA; FLMIVs, T TVRBs. Restat, ut quae de Avate A in immeri carminibus occurrunt, in verba conseram paucissima a . Primum de Aegypto e ponam, quae omnium Africae prouinciarum semper fuit illustrissima, et quae ab Homero etiam Od. e. 263. ob sertilitatem et ubertatem laudatur. Huius autem prouinciae nomen non nisi Od. δ. 35 I. occurrit; reliqua loca, in quibus Aegyyti nomen currit, de Nilo fluuio accipi debent. Aegyptior, 'λγυπτιους, quoque interdum memorat Vates, nempe Od. δ. 83. L 263. 286. De moly herba, Od. x. 3oa. seqq. cui vim magicam tribuerunt
Q Ipsi haee tertia Geographiae Homeri sectio optime satisnelet Apollodoro, qui Homerum nullam habuisse Africae notitiam affirmare non erubuit. Vide Strabonem lib. V p. πιλ
186쪽
Wood. l. e. p. Ist . vers. gem. li Nilum Agyrti nomine sb H mero significari, nunc quidem omnes uno ore aspirmanti Mirum sane est, quod olim haeserint in hoc loco haud pauci, cum tamen Homerus diserte appellet fluuium, et Diodorus eo loco lib I. cap. 3ς, coli. 39. , in quo Nili nomina rece set, eum quoque Aegyptum appellatum reserat. Vrbs: Thebae. . Homero , Ahvm , dictae Il. i. 38 I. 8a. ne quis sorte eas eum Thebis Boeotiae eo fundat. Locus classicus de Th bis Agyptiis, qui indigne torsit interpretes, Achillea ad Vlysiam oratione I l. i. 3o7. seqq. contine tur. Huc pertinent verba, quae vers. 379-387. leguntur. Ita autem Achilles:
De diuitiis, hae in urbe reconditis. cons. Od. δ. I 26- I3 ., verbum quidem addere animus est. Suhsistamus potius in Vers. 383. 38 . in quibus Thebar tentum finbere μον tar, et per eam Pnam stuamque ducenos egredi viros tum equis et curribus, praecise asfirmat. Omnia Homeri loci. in quibus Aegypti nomen legitur . de Nilo ac cipicnda esse praecise fifirmat b. ood. l. e. At, Od. δὲ 3II. non nisi de tota Aegypto intelligi potest.
187쪽
firmat Homerus. Quaeritur, quonam sensu aeclai debeant 26βαι Centum aut muli e portae proprie sic dictae inistelligi non posse videntur. Obstat autem, quo minus hoc sta tuamus, non tam ipse port3rum numerus, vestjgia enim magnitudinis Thebarum longitudine LXXX fere stadiortim sita aetate superesse tradit Strabo quam potius verba δ κοσιοι δ' ἀν ι κατηνκα-Optime sorte illustrat locum nostrum Pomponius Mela lib. I. cap. 9. Thebae, is es mero dictum est, inquit, centum portas. suε, ut alii arunt. centum au Ias habent, totidem olim p rinei ptim domos: solitasque singular, ubi negotium exegerat, dena armatorum millia sucindere. Ad quam de centum ausis principum sententiam prope accedunt ii, qui centum equilia in ipsa hac urbe intelligunt Q.
Phares, insula Homero memoratur ante Aegyptuin fluuium, h. e. ante Unum ostiorum Nili, cum portu opportuno. Od. 353-358. Sic sane explicandus est ille Homeri locus, cui olim vehementer torsit interpretes, in qimrum numero e inspiaeitur ipse Hachartus Phaleg l. 23. Postea Pharia appellata est insula nostra. Strabo lib. I. P. 28. At iam Strabonis aetate conistinenti iuncta erat. Multa sane habeo, quae hac de insula in medium proferre possem, sed ne longius excurrat commentatio mea, ad Coodii librum lectorem ablego.
.st I 'EN M . Nab ui. 3. Reliqua singula recenset m. AIIcHAEcia ad abus tam Aegyptum p. 86. BD et ad Ninum mphetam IT M
188쪽
thiopiam supra Aegyptum sue Ptolemaei IV. 7. Aethiopiam ori
Rhinerουὶ non Aethiopiam interiorem, significare videtur. Asthiopes autem, quorum frequens apud poetam nostrum mentio, Il. α. 423. Od. m. 2 a. a. 28δ. 287. dicuntur ad Oceanum h. e. sinum Arabicum siti. I l. α. 423. 2os. ἀμυ-νει inculpati, ch. e. pii et vivendi ratione simplices, Il. α. 423. longe semoti, Od. a. a a. bisariam diuisi, alii quidem ad orientem, alii ad occidentem h. e. Nili utramque ripam accolentes; Strabo lib. I. p. 28. seqq. Od. α. 23. 24, et hominum Vltimi, ἐσχατοι ἀνδρων. Od. ααι. Multa hic impedita sunt, quae sorte nunquam satis expedientur. Probabile enim mihi videtur, omnem locnm, qui Od.ἀ. 22-26. Occurrit, rapsodo cuidam potius, quam Homero esse tribuendum. Quod si ita est, iam non Oceanus Il. α. 423. m moratus, de sinu Arabico, sed de Oceano proprie se dicto, et quidem occidentali, accipiendus Videtur, et Homerus i. c. ad extremum occidentale Africae latus Aethiopiam nominare videtur, quae proprie Mauritanis est. Vid. ii l. Heyne ad Virg. Aen. IV. 483. seqq. In eadem Africae regione est Atlas mons, cuius Homerus Od. x. sa- Φ. meminit. Quae. ibidem de Atlante biici , explicatione indigent nulla. Cons. ili. Heyne ad Virg. Aen.
AEthtoriam Dyra Aegyptum habitabant quoque 'gmaei, II.
m. 56 quos tamen, iudice Strabone lib. I. p. 3 a. Homerus si xit omnem tenere oram Oceani meridionalem. Denique et Erambi. a , Od. 3. 83. memorati. In hae Asticae parte habitasse videntur, et quidem prope sinum
a , propria est adiectivum et denotat umbrisofum, Momm
189쪽
Arabieum. Arabes Troglodytas Eremborum nomine ab Homero signifieati, iam Straboni obseruatum lib. l. p. I. f. CXLlv. C. L I B Y A. myae nomine, si quid iudico. Homerus Od. δ. 84. Laq5. oram exprimit Asricae maritimam, quae vicina est Aegyri pio. Quod autem in Libya Vates agnos nasci cornutos dicit, . et oves ter singulis annis parere assirmat Od. d. 8s..8o, mini ne confictum est. Vid. Herodoti l. lV. cap. 29, et Aristotel. histianim. VIII. 28. g. CXLV.
D. INSULA AD AFRICAM PROpRIE SIC DICTAM PERTINENS. Ad Asticam proprie se dictam pertinet Molax insula chodie appellatur Gerbi seu Zerbi quam Homerus Lotophago1vm
terram, Od. t. 84. sicut insulanos ti tophagor, Od. ι. 84. 9 I. 92.96. appellat. Loto enim vescebatitur, de quo cibo vide, quae na 'rat ipse Homerus od ι. q4. seqq. Adde Eustath. p. 16 Io. et I 6 4. Ad hanc Lotophagorum terram delatus est Vlysses post nouem dierum errorem, reserente Homero Od. ι. 84.
190쪽
Abantra pop. IIo. A 8- I 25. Abydus I 23. Aeacesi im Acarnania ξ Achaeorum portus Igς.
Aeheloius s. Aearnaniae L . Aeheloius n. Achaiae in Aeheron n. t. II . Aehillis ditio
Ael, tua terra, tota Graecia in Achiva terra. Petiyo esus II.
Achiva terra. Thessalia I Aelii ut pop. Cretae LII. Aelii ut, Graeci ci. Achivi, Ithacenses I9. Aehiui, incolae Pelammes I9.
Adrastea IV. Adrasti et Amphii ditio Ig7. Aeaea in L 1.
Aegae, urbs Aehaiae Aegae, urbs Euboeae III. MAegialea u. Asegialus. A aia Τ2. Aegialus, litus Paphlagoniae I 48. Aegina in s. ao.
Aegium D. Aegyptii Is6. Aegyptus. regio Is6. s. Nilua Ig6. Aeneae ditio Ii q.
Aethiopia supra Aegyptum Im. Aetoli 73. Aetolia 78. seqq. . Africa Agamemnonis ditio 16. Agapenoris ditio Α'. Aιγιλι ρ in s. 87 'Aκmi 'Hπειροιο gri