장음표시 사용
151쪽
Straboni Clarklus. Ille erum fortasse, inquit, tempestate quadam pluuiosa notam et colorem huius fluvii acceperat Strabo. Vrbes: Amydon, quam in Paeonia ad Axium fluvium ipse ponit Homerus it. 8 9. Et π. 238. um, Κισσον, quoque oppidum Strabone iudice cognitum ha- . buit Homerus. ille enim oppidi huiusce mentionem lacieris : Chrestom. lib. Vll. p. 3 3o. A. Casaub. ex ea, ait. quempiam . xistimasse, Amphidamantem Homeri fuisse, quem auus Cisseus educauit ia . Tliracia, quae nunc Macedonia appellatur. . CVI. a. THRACIA STRI K SIC DI A. . .
Regionis nomen Il. i. s. ob quem locum male Eratosthenem reprehendisse Homerum , Strabo docet lib. I. p. 26 stet et. ν. 3OI. Od. 36 . occurrit. quorum locorum altero a fertilitate et oviaria ea laudatur. In specie quoque eam Thraciae partem meis morat Homerus, quae Hellesponto adiacet. Il. β. 8 4 845. Πω-ces, iique bellicosi, saepius commemorantur, V. c. ll. β. 8 4. δ. Ist. v. q. L 227. quorum tamen nomen nunc latiori nune sirbctiori sensu accipi debet.. Memorantur praeterea Homero Cicones. Κιουονει, bellicosus Thraciae populus. Il. 8 6. p. 73. qui docti erant e curru pugnare, interdum tamen et pedestri militia sungebantur. Od. ι. qq. so. Apud Cicones X lysses, Troia . . relicta. primum appulit. Cui quid ibi euenerit Homerus ena rat Od. ι. 39. seqq.
Thraeiae montium mentio sit Il. ε. a 27. ita tamen, ut poeta ne unius quidem nomen profiteatur. Appellantur l. c. niuosi
152쪽
ο α λφοιοτα , quod epitheton ad eorum altitudinem manifeste reserendum est. A Wbm tamen montem. alio loco, nimirum II. c. 133. memorat Homerus, qui non de Nisa Indiae, ut plerique statuerunt, in quibus et Strabo conspicitur lib. XV. p. 787. accipi debet. Scilicet eum poetis ad Orgia Bacchi, diuersis in locis
enarranda. opus esset monte, in quo illa agerentur, Nysam aliis
quam ubique intulere. Verba sunt illustiis Heynii ad Apollod.
P. 364. Inrbes: Ismarer, 'Ἀμαρος, ad mare sita et ab Vlysse vastata. m. i. 39. 4o. Postea Maronea vocabatur. Prope Immarum luiseus erat, sacer Apollini, in cuius honorem et templum ibi επι struitum fuisse ex Od. ι. l97. 398. discimus. Supra alia quaecunque vina vinum Homerus effert naroneum, cuius unum poculum viginti aquae mensuris temperatum, strenuum tamen saporem suum probe retinebat. Rubrum suisse hocce vinum, ex Od. ι.ao8- et i I. perspicitur. Eius vini meminit quoque Plinius Η. N. lib. XIV. cap. 4. et vel sua aetata nobile fuisse asstirmat. Confimeeli dissertat. Homen tom. I. p. II 6. Felthii antiquiti. Homeri l. II l. cap. a. f. 3. Ne multa suauissimum et generosissimum vianum Homerus dicit Maroneum M.
SUM, Straboni ταν ιν dicta. Sita erat Sssus e regione Abydi, loci Asiatici. Sesus et Abydus nostrae sunt Dardanesiae. Suberat sorte tota Chersonesus I hraei ea , ilia eis temporibus Asii potestati, qui Seso celeberrimae Chersonesi illius urbi, et Percotae, Praelio aliisque locis in Asia sitis.
bendum dederutat. ll. S. I 89 Praeter vinum Maroneum Pramnium Homerus Od. κ. 233. μ. I 0. laudat, quod idem Pliuina nasei refert in regi oue Smyrnae luxta delubrum matris deorum ita. ut eius honor tum . quoque duraret. Vid. Riceii dissi Homeri tom. I. p. 174. seqq. Pram. nium quoque vinum rubrum erat. Od. im
153쪽
duorumque reeensionem dat Homerus it. β. 83 I. seqq. imperii-
Cabesus. Καβησος Η. 363. Thraciae urbem fuisse Caboum, disco e Scholialte minori, at de eius situ haetenus nihil mihi innotuiti Omissa quoque est a D Anuillio in tabula. 'me, ' συμη, Il. 3 3o . urbs Thraciae maritima, Thucydidi lv. io 7. Ocimr, dicta nisi sorte alterutra Iectio corrupta est. I. in III. 3. MYSI. Ante Strabonem, Posidonium scimus bene obseruasse m forum, Mυσων, nomine, li. M. 5. obuio. Mysor Europaeos. e stirpe Thraeica oriundos, non Maticos, esse intelligendos. orationis serie enim satis comprobatur P donii sententia. Iouem scilieet
narrat Homerus a Troade oculos auertentem, eos rursum vertine Θ-ν τρεπαν h. e. retro vertere, et intueri terram Thraeum.
Nysorum, Ἱππημολγων, fg. ClX. cet. Adde, quod 'Iππημολγ- cet. nomine Scythas intelligit, populum Europaeum, Thracibus et Mysiis Europaeis sinitimum. ClX. Plura, quae huc Dciunt, exhibet Strabo l. Vll. p. a 35. Quod autem Homerussos, εμ πιος, appellati id ad eorum sortem et intrepidum animum, non magis, quam ad eorum pugnandi m rem reserendum esse, quisque non ignorati Nec in alia sentenistia Strabo suisse videtur, qui vulgarem lemonem l l R initi tamquam genuinam contra Posidonium defendens, Mysos x.be dici putat, quod boni μι bellatores, neque agi ac ferri sua
Rostat, ut in Geographiae Homericae sectione prima explDeem Lisciliorem Iliadis locum, qui it. ν. 5. o. occurriti Ad quem
154쪽
tamen illustrandum cum a veteribus, maxime a Strabone, Iib. Vll. congesta sint multa, tribus verbis de eo absoluam. Intento animo Iliadis libri Xlli. initium legenti facile appar bit, Homerum innuere homines, qui erant nomades, et ea maxime loca peruagabantur, quae erant Mysis Europaeis finitima. Cons 3 CVlli. Quae eum in Scythas nomades quadrent. eos Ἱππημολγων, 'Aβιων et Γλακτοφαγων nomine ab Homeri significari perquam prGabiis es Arcessito autem in anxilium Hesiodi versui
gens issa et equis pascendis dediti Stythae, a Strabone lib. VIl. p. 34z. 3 i. laudatis, locum nostrum de Scythis Europaeis acci, piendum esse satis apparet. Strabo Iππη-λγων vox equorum mulctores denotat nomen quas proprium, reliqua duo appellatius esse iudicat, et omnem illum Homeri locum ita interpretatur, ut poetam 'is μολγους appellare dicat et ιτοφαγους et 'αβιῶουο h. e. laribus carenter, paucis ad uitam sustentandam contentos et omnia habentes communia. κω ἁμαξοικους - ἀτ' ολιγαν εὐτελως ζωντας, lib. VI l. p. 3 6. -να κεκτηαενους παντα. P. 34O. Denique
de Scytharum integritate vel Horatius doceat Od. III et . s. seqq. Homerum non male pronunciasse; eos enim poeta noster appellat l. c. δικαστατους ἀνθρωπων. Hactenus disiis adde Strabonis locum L Vll. p. 336. qui incipit: δε τους Subiicio obseruationem, silentio a me praetermissam. Quam eum in memoriam mihi reuocauerit lil. Heyne programmate r eens edito, quo rerum Chersonesi Tauricae memoriam breviter eo Ibit, eiusdem Viri summi verbis uti mihi liceat. ita autem ille: H merus non nisi obscuram aliquam septentrionis notitiam prodidit, primo duin 'Aβανς. Dia ετ aγ ς, commem
155쪽
rat, ut adeo ipsum scytharum nomen illa aetate inaudItum sulta credas, tum,. quando Cimmerios memorauit. mythice tamen ;dum ea. quae de populis septentrionales plagas, aere plerumque pluuio aut ni ne obscuratas incolentibus, vulgo narrata acceperat, ad ea ituliae loca transtulit, in quibus aditum ad loca insera constituerat. cf. V. CXL .
GEOGRAPHIAE HOMERIS E c T. II. ASI A.
I. CX. Venio nunc ad alteram commentationis meae partem, quae in depingenda Asia versabitur. Prius vero quam ad ipsam huius orbis terrarum partis descriptionem accedam, primum de maribus, quae sere totam minorem Asiam, quam Vocant, cingundium de insulis. maris Aegaei, et Cypro in mari mediterraneo sita
Pontum-Ηomero probe innotuisse ex iis, quae de - Cimmeriis Od. λ. initi narrat, et e Planetarum commemoratione. Od.. Q Homerus inearii nomine M. A. I3. non Pontum ΕuxInum. id quodia antea putabam. Prole. s. I. pag. a. , sed linum maris Tyrrheni a Circaeo promontorio usque ad Baias intelligit. De eodem sinu. non uti ibidem legitur, de omni mari Tyrrhetin. Od. M. accipi debet.
156쪽
Od. ia. 6 r. abunde cognoscitiar. Cons. Wood. l. e. p. 76. versgerna. P. Duae ille cautes sub ingressum Ponti Euxini, quae ab Homero munctae appellantur, Od. μ. 61. ab aliis nunc Cyaneae petrae dicuntur, nunc Symplegades, nunc SJ ndromades. Hamctae appellantur, quoniam ii, qui primi per Pontum Euxinum nauigabant, horum saxorum situm incertum putabant. Cons. Ill. Heyne ad Apollod. p. tu . Confinxit autem Homerus Plane asOd. ια. sy. seqq. haud proeul a Sicilia. ubi iacent insulae AeoIiae, quarum Vna, Strongylen dico, natatilis erat. His nonnulla de Cimmersis, Κιαμηριο:ς, Pontum Euxinum 3 eolentibus si ibi ungam. Dubium enim non est, quin Homerus eos cognitos habuerit. innotuit adeo Vati, populum hunc illam terrae inclinationem inhabitasse. Od. λ. - 7. Quae vero de Cimmeriis ipsi innotuerunt, ea, uti videtur, ab lonibus, sorte ab ipsis Gmm riis didicerat. Hos enim in Ioniam quondam prosectos constat; tamen incertum est, utriim ipsa Homeri aetate, an paullo ante eo peruenerint. Vid. Strabo l. I. p. S. I. ul. P. 1 7..cons I. V. et g. ClX. noti a Belloronius, 'Ελλησποντee. Eius frequens apud Homerum mentio. Appellatura poeta, telerit suem, rapidus, li.
epithetorum primum saltem satis declarat, Hellespontum ant,
quissimis temporibus pro fluuio habitum M.
meum mare disertis verbis ab Homero non eommemor tur; significatur autem Il. α. 35 o. e. 284. q. a 4. Thracitusontrus dicitur li. ψ. a 3o. De eodem mari accipi quoque debereli. α. χ4, testatur urbis Chrysae situs, quo etiam loco sesto frepiatu resonans dicitur. De Hellesponto ille locus accipi nequit,
quippe qui non satis latus est, ut in hunc epitheton illud qua
157쪽
drare possit. Cons Cood l. c. nare 'quoque Icarum interdum 'memorat poeta, v. c. Il. β. 145.
Samus. quae postea S rmothracia appellari coepit a', Hebri ostiis obiecta est. Eam Homerus nunc adiectivo, eam dicens 1l. v. I 2. 13, nunc sinitimarum insularum adiuncti ne, li. ιν. 78. 753. satis distinxit a Cephallenia, quam liaud raro Sami nomine significat g. LXII. . Samothraciae montium nominatim appellat nullum, eos tamen satis innuit Il. ν. I 2- 8,
Insula laaeeee ab ipsis praealtis montibus dicta videtur; cr uiuenim subsimitatis dicuntur. Namque inde
Alii nominis originem deducere malunt a Satis, ruinis, e stirps Thracica oriundis, insulam olim incolentibus. Incertum tamen est utrum hi iidem snt cum Sapaeis s. Sintis Ob Homero Sinties a poliantur an non. Strabo l. X. p. 322. Plura de origine nominis, deprimis cultoribus, deque mysteriorum in hac insula auctore occurrunt apud Diodor. V. 47. chod. Samondrachi.
Imbrus, 'Iuβροe, παιπαλοεσσα, as era, II. ν. 33. ae. 78. Tenedo, Lemno et Samothraciae vicina. ll. v. 33. S. 28 . ω. 78. 'Iuβ οὐ 'a ll. ε 28 I. ipsa est insula Imbrus. Paruae enim insulae saepius appell3ntur a poetis Osri , et πτοLευον, quoniam plerumque non nisi unam habebant urbem, eamque insulae cognominem. Lemnum,aὶ cons. vir illis Aeneid. lib. VII. gos.
158쪽
Lemnum, Λημνον, Vulcani cultu celebratam atque apud Ipsum poetam nostrum subterraneis ignibus notabilesm, Οa. 287. nunc simpliciter Homerus commemorat, nunc Verborum ambagea . Dicitur importuosa et inhospitalis . ll. ω. Is 3. insulani Sintiss. Σιντιες b), appellantur. iique ἀγριοφωνοι c harbari sore. Postea Sinues dicti sunt Sapaei et Sinti, referente Strabone l. X. p. seta. Finitima erat LemnuS Imbro et Samolliraciae. Ιl. ω. 7 3. Tenedor, Tεγεθος, Il. α. 38. λ. 624. v. 33. Od. γ. 159, in
qua Apollinis Sminthei templum. Il. a. 38. Psyria, Uuρnt. Recte Homerus eos ad sinistram insulam Clitum habere dicit, qui e Lesbo profecti Psyriam petunt. Od. v.
Lesbus, Λεσβος. Od. γ. I 69. ἐύκτιριεγη, 342. ρ. I 33. divitiis, i l. ω. 544. et formosis mulieribus, Il. i. 328. seqq. cele-herrima. . Fuisse, qui Lesbum ab Ida monte abruptam cred
rent, monuisse sufficiat. hod. Mytilene s. Metelin . Chius, Xiος, aspera. Od. γ. 17o. Ira. hod. Chio s. Scio.
Quae M Aημνος. II. α. 593. β. 722 η. 467. 23O. cet. γαια Λημνου.
Od. 3o I. Aηανος πολις. I l. ε. 23O. Aημιγου αςυ. I l. 28 r. Λημνος, ἐυκτιμενον πτοDεθρον. Od. 283. Uid. supra Imbras Interpretarer sane nonnulla illorum locorum de Lemno quadam urbe, nisi Plinius. Schol. Apollon. l. 6o . aliique diserte traderent, Lemismum duas habere urbes. Hephaestiam et 'rinam. Sed qnid impe- diti quo minua olim extitisse urbem, insulae cognominem, statuamus. M Schol. ad li. a. sy . Σισιες, οἱ Λημνιοι, μο του σιγεσθα και βλ πα
159쪽
tus et Uajus, iliacis temporibus, teste Homero li. β. 676. 677. Phidippo et Antipho suberant. De singulis nune videamus. Calydnae, Καλυδναι. Il. 677. Calydnarum nomine non nisi unam insulam ab Homero significari, eamque plurali numero, uti Thebas, Athenas, efferri Scepsius autumat, teste Strabone l. X. p. s 54. Alii Homerum duaS insulas innuero putant, L rum et Calymnam, alii denique omnes Sporades intelligunt.
At Strabo l. c. εἰκος τ' ἐκ-Nισυριων λεγεται, inquit. κα Κασιων
λεγομενν Καλυδνς, robabile autem s. sicut a Nisyro ιι Cafo ricinasiliqua subditae insulae nomen habent, ita etiam eas, quae circa C Iymnam sunt, ab ea esse denominaim, tum Calydnae nomen gerenά. Cos, Κως. ll. β. 677. Κόως. II. R 255. O. 28. Primo loco Cos dieitur Eurypyli urbs; erat enim Eurypylus, Coorum rex ἔApollod I I l. c. T. f. . p. 1 9. posterioribus autem locis εὐ να
οσιεγη appellatur. hod. Stanchios Stingo. MDrus, Nισυρος. Il. 676. Insula est parua, Cnido sere opposita, et Porphyris olim appellata, s habenda est fides Plinio H. N. V. 3r. Nisurus nostra, quae non confundi debet cum Nilyro, Carpathi oppido, a Co iusula abrupta creditur. Cons. Strabo l. X. p. 553. Hae tres insulae in mari Icario stae sunt. Reliquae, quae Phidippo et Antipho suberant. Sporadibus annumerantur. Sitae tamen sunt in Carpathio mari. Garathus, ΚραπαΘοe, Il. 3. 676. postea Carpathus dicta. Casus. Κασος. ll. 676. In Icario mari sita erat Syme. Mur, Homero II. 67I. memorata, cui olim Nireus imperabat.
160쪽
Restat, ut de Rhodo exponam, de qua insula vid. Hom rus Il. β. Strabo l. XIV. p. 749-7 3. Eustathius p. 6 o 67 . Ea iam Homeri aetate 'PMilae, dicta est. quod ipsum nomen interdum apud poetam nostrum occurrit. At Rh dus urbs non ante belli Peloponnesiaci tempora condita est. Tr lani belli tempore Rhodii insulam habitabηnt διατριχαι Il. β. 635, seu . ll. 668, Lindum , Iah um et Cimirum argillosam. quorum locorum ciues postm dum in unam urbem coaluerunt, quae ab insulae nomine Rhodus vocabatur. Undi natus est Chares, Cotyssi fabricator. Vid. Strabol. XIV. p. 75o. Sunt, qui Cereaphi et Cydippae sitos tria illa oppida condidisse assirment; alii condita ea esse putant a Tlepolemo, quem ea a nonnullis Danai filiabus appellasse dicunt. O. terum Rhodios Homerus praedicat populum diuitiis potentem. ILis. 668-67o. Non desunt tamen, qui locum hunc fabulae a comodent. quam sabulam narrat Strabo l. XIV. p. 7sa. hod. Rodliis L Rodos.
In mari mediterraneo sita est ,
Cyy r. Κυπροα cuius meminit Homerus Il. x et r. Od. δ. 8a. Θ. 362 Posterioribus locis memoratur et Paphus, Παφος, Cypri urbs, Veneri sacra. Tamesim. quam poeta Od. u. I 8 . commemorati et aere abundare dicit, non de Tamata Cypri intelligi debere. supra S.