장음표시 사용
171쪽
si eam Achilles. n. v. 92 . Pedasi quoque Il. v. I 'a. mentio fili Scholiastae enim non admittunt vulgarem lectionem Πηδαιον, quam tuetur Eustathius. γαρ. inquit ad ita ν. ara. p. 926. υτος Periuum locus es non insignis.
Cilitia Homerita in tres diuisis est ditiones, in Thebaicam, quae sub Eetionis potestate erat; I. CXXlV. in seressam, cui Mynes imperabat; c g. CXXV.) et in Eurypyliam. f. CXXVl. Loea enim Caico flumini finitima , quae parebant Eurypylo, ad Ciliciam pertinuisse videntur. s. CXXIV. a. SETIONIS DITIO. SEU ClLICES THEBAICL
Monyr Placus, Πλακος. Il. 396. 397. Σ. 479. Vid. Nebri ris: Thebe, Θηβη. quae dicitur Homero κους seu πτολιe Il. n. 366. ι. 288. υποπλακra1. Il. 30 . Sita enim erat sub Placo monte. Il. 396. 4 9. a . At Strabo l. XIlI. P. TIO. a stirmat. prope Theben nec Placum aut Platem montem esse, nec syIuam Τhebae imminer . etsi sta sit ad idam ut nouo exemplo comprobet, quasdam regiones maximis muli Tum annorum decursu obnoxias suisse mutationibus. Appellatur etiam nostra urbs aὐ ναεταωσα et ι' ιπυλος, II. c. 4 5. 416.
172쪽
436. quoruni epithetorum posterius ad urbIς murum manifesto reserendum est, quo cinitam fuisse Theben ex li. β. 693. appa- ret. Euertit eam Achi Iles. Hi troysicus, πτοπλακος. Iocus sub PIaeo monte suisse vid tur. Homero II 4 et s. memoratus. qiit et macia et Hispori eis dictus est a situ sub monte PIaco. Vid. Eustath. in I. et Plim Η. N. V. 32. Cons. Thebe pag. I 42. Chrysa. προσα, quae ad Eetionis ditionem pertinuit; Ch seis enim capta est Thebae. II. a. Chrysae erat templum Apollinis. quod templum aeque ac oppidum ad mare pianere Udetur Homerus it. α. 37-39. 437. seqq. Adde, quod Cltimae portum innuit li. α. 43i. 432. Deserta erat Chrysa Strabonis aetate. Strabo I. XIlI. p. 7o9. Cilis, Κιλλα, sacra Apollini. II. α. 38. o. Dicta perhibetur a talio, Pelopis auriga. Conso Eustath. ad li. a. 38.
In Mynetis ditione memoratur Homero non nisi gyr iustis, Avis1σσος, urbs. quae et verborum 3mhsge Mosii rος , dicitur Il. r. 296. Euertit eam Achillesse reserente Homero ll. 3. 69r. T. 295. 2D6. υ a. I9r. Lyrnessum natura fuisse munitam, docet. nos Strabo l. Xlli. p. 7o Chrysa et ciuis a D Aavillio su tab. geogr. praeteritae.
173쪽
1. EURYAELI Di Tlo. Od. λ.s 3 32o. Qui tempore belli troiani Eurypylo suberant, ναὶ, Κ,-- Ψειοι, appellantur ab Homero Od, λ- a . Qui poetae locus cum sit omnium sere vexatissimus, in re incerta certi aliquid constituere milii non arrogo. Arridet milai earum maxime sententia. qui Κωτεάων nomine eos Troadis populo S indicari putant, qui pomea 'Eλεαται dicti sunt. Hi vero Mysiae regionem circa Caicum flumen incoluerunt; quae quidem regio tum temporis ad Troadem pertinuisse videtur. Strabonis de locus inprimis dignus est . quem transscribam. EiuS sutem Verba l. XIlI. p. ria.
circa loca vicina Caico apparet fuisse regnum Euryyysi, ut sertasse aliqua etiam Cilicum pars ei paruerit, iique non in auas sed in tres fueriue dirus praefecturas. Huic rationi id fauet. quod in Haitiis
torrent paene amnem aequans monstratur. nomine GDium; is in
DE 'Apιμοις. Il. β. 783. Hactenus de Cilicibus. Excipiat eos breuis disquisitio de 'Aμαοις, II. ,3. 783. memoratis, in quorum terra Typhoeum p nit Homerus, a Ioue trucidatum. Mirum in modum variatur sabula de Typhoeo. Quapropter etiam tantum abest, vi de loco
a κητειος proprie denotat id, qnod ad monstra marina pertinet; Inda metaphorice omne id. quod magnum est. Ad hominea translatum significat fortem. Alii legunt η ὀ h. e. η 'μαι, συντενυς, . . cognati, vel omnino viro κυι α
174쪽
Ioeo conueniant veteres, in quo trueidatus perhibetur Typhon, ut potius in illo constituendo mire eorum discrepent sententiae. Plarique tamen eos probant, qui gigantem nostrum in Cilicia trucidatum serunt, a Syris olim habitata. Syri autem dicuntur Aramaei, et regio, quam tenebant, Aramaea, d N. Scepso, teste Strabone, eorum maxime arridet sententia, qui Arimos in Catacecaumene, , h. e. combusta Mysia, adeoque yrope Cilices Homericos, quaerendos esse iudicarunt. Putauit sorte Scepsius. Homerum prouinciam Catacecaumenen II. β. 78o-782. innuere; ea enim dicta videtur a sit bterraneo igne, quo omne solum combustum est. Strabo l. Xll. p. 67 3. Traducta autem est fabula de Typhoeo in alias quoque regiones, in Siciliam, in insulas Pithecii as, rel. Cons Strabo lib. Xlu. p. 723,.
724. Id ne V. Cl. ad Apollod. p. 77. seqq. cf. XII.
Cilicibus f nitimi fuerunt Pelasgi Asiatici. qui Hippothoo
suberant, li. β. 84o-843., et Aeolidem sere stricte se clitiam a Caico fluuiq usque ad Ioniae initium inhabitabAnt. Quos cuml: toeta l. c appellat, tributim habitasse hunc populumndicat; Strabo tamen illa loquendi formula bonam Pelasgorum mukitudinem ab Homero indicari putat. Ceterum occasionem. qua Polasgi relicta Thessalia in Asiam sese contulerunt, aperit Dionysius Halicarnass. lib. I. Cons. g. XII. Vrbs: rarissa, Λαρισσα. I l. β. 84r. Plures memorantur u bes cognomines, inter se haud confundendae. Nostra aecipi d bet de ea, quae Cumae finitima erati
175쪽
Missior, tempore belli troiani aliam prorsus Asiae minoris
regionem tenuisse, quam insequut3 aetate, inde facile apparet, quoniam utraque Mysia sere tota Troadi ab Homero 'nnumera tur. Tum, cum Homerus in Catalogo Nauium ii. β 858-866. et i l. κ. 3 o. q3 I. primum Mysos nominet, deinde Phryges denique I laconer, ex hoc ordine, bis eodem modo seruato. colligi posse autumo. Missis tum temporis finitimos fuisse Phrirges, Phrygibus vero Maeones. Videntur igitur Mys ea aetate sere regionem ab Aesepo aut Tarso flumine usque ad lacum Ascanium incoluisse; Aesepum enim aut potius Tarsum fluuium lim, . tem sere sacit Homerus inter Troadem et Mysiam; f. CXlli. quae vero sita est ad lacum Ascanium regio, a Plin gibus habitabatur. I. CXXXV. Haec de Mysiae finibus coniici possunt. et Homero consentanea videntur; ea aurem argumentis firmioribus confir
mari posse, negat ipse Strabo lib. XII. p. 659. g. CXXX.
NOMEN; POPVLI. t Paphlagoniae a nomen in Homeri carminibus non occur rit; Paphlagones, Παφλαγονες vero nonnunquam memorantur, riC. Il. β. 8 I. s. 577. Describit Vates in Cat. Nau. non nisi eam i lius Paphlagoniae partem, quam tenebant Henui, mulis celeberrimam. Hiietos primarium quondsm e Paphlagonibus populum su isse, qui . Troia capta et elieris, in Thraciam commigrarunt, et deinde vagi et errabundi in i uiam 'Ευεrim ν Graecivicunt peruenerunt, tantum nou omnes affirmant. Nonnulli.
176쪽
M eum multis seculis post Enetorum ne vestigium quidem in Pa
phlagonia inuenirent, Enetos quoque ibi non quaerendos esse temere colligerunt. Quid enim impedit, quo minus. in Paphlagonia eos defecisse statuamus 3 Non desuerunti tamen si ii qui Enetorum nomine locum maritimum ab Homero indicat putarent, decem Schoenis ab Amastri remotum. Zenodotus, 'Eνίτης scribens, eam urbem intellexit, quae Strabonis aeuo
Amisus appellabatur. Fusus de Henetis egit Strabo l. Xll. p. 638. 639.
Caulones, Homero Il. n. 429. v. 326. memoratos. vulgo faciunt Paphlagoniae pop ilum; incertum tamen est, utrum regio, ab ipsis habitata. Paphlagoniae, an Bithyniae, an neutri adscripta fuerit. f. XLl. in Callisthenes, qui vulgarem sententiam tuebatur, legi adeo iussit:
h. e. Caueones duxit Polyesis filius praeclarus, qui circa Parthenium suuium cinclytas domus, habitabant. , .
Flauius: Parthenius, Παρθε ς, cuius et accolas Homerus innuit. Montes Erythini, χουθινοi. duo tumuli seu montes Paphla. goniae, Homero alti, dicti. Stephanus urbem intelligit. Oppida: Cytorus, Κυτοροe, oppidum, aliis Cytorum dictum, Sinopentium quondam emporium erat; Homeri tamen aeuo SNnope nondum erat condita. Nomen accepit Cytorus a Cytoro, Pliryxi filio. cytorum, et quae deinceps nominat Homerus P
177쪽
Cromnam, Κρωμναν; item Teium, cuius tamen non ipse meisininit Homerus, in Unum corp is coire Voluit Amastris, Duinysi Heracleae tyranni uxor, hancque Urbem e quatuor oppidis comis positam a se Amasrem appellauit. Dium tamen haud diu in eo corpore mansit; Sesamus autem acropolis nouae urbis erat. Aegialus, Αἰγιαλος, oppidum in litore Paphlagoniae, quod simpliciter Αιγιαλος vox situs significat) dicitur, et centum sta. diis longius perhibitur. Scholiastes παντα τον-τοπον νηο Παφλαγονιας in Homero intelligendum esse iudicat. Nonnulli legerunt Κωβιαλον pro Αἰμιλον.
Il. β. 856. 857. Paphlagonibus in recensione copiarum subiicit Homerus Is Ilaones, quos, τηλοθω- Aλυβης, procul ex Alybe, ducebant Hodius et Epistrophus. Quaeritur, quaenam Asiae regio Alybes nomine sgnificetur ν seu, quaenam si regio, ab Halizonibus habitata 2 Mire sane variant in explicandis his quaestionibus veterum scriptorum sententiae, Callipidis, inquam, Hellanici, Herodoti, Eudoxi, Ephori, Demetrii Scepssi, Hecataei Milesi,
Menecratis Elatiae, et Palaephati, a Strabone commemoratae. Eorum autem scriptorum emendationeS, et conieeturas, ad explicandum difficiliorem hunc Homeri locum pertinentes, singulas recenset Strabo lib. X u. p. 645. seqq. ad quem lectorem ablegare mihi liceat, praesertim, cum ea. quae refert Strabo, pa eis colligi et per compendium transscribi nequeant. Susticiat nune, Strabonis de Alybe et Halizonibus sententiam , quam omnino probandam esse puto, in medium proferre.
178쪽
Alybe. Ponti regio. quae postea, mutata scriptura, Xαλυβη,' Chalybe. dicta est. Celebris ea est argenti dinis, ipsi Homero memoratis. Male Didymus ad Od. ω. 3oa, Alyben non diuersam facit ab A bantem at vide f. Vll. Alyben nostram i
Halizoner, 'ALζωνες, quorum nomine Chaldaeos signifieari autumat Strabo, quos antiquitus Chalyb/r denominatos fuisse affirmat. Putat enim, aut a 'Aλυdre. unde Halimrus ven runt, mutatam eme scripturam pro ἐκ aut, qui .postea Chalybes appellati sunt, olim Alybes suiso nominatos. Sequum tur Strabonem Sclaoliastes, qui Homeri Halciones explicat: Ψου Ποντω, et Eustathius in Dionys. Perleg p. ro I, qui tamen. totum Strabonem exscripsisse videtur. Cons. et Apollodor. stam. p. II . seqq. et Pausan. l. I. p. 3 .' Hactenus de Halizonibus et de Alybe regione, diserte coinmemorata ab Homero. Themiscyram, aliam Ponti regionem, im nult tantum poeta, mentiolum faciens Amazonum, li. γ. I 89. 86, quae ipsi utroque loco ἀντιανειραι, viris aequiparandae, dicuntur. Vid. Strabo I. XI. p. 578-58o. Cons. Ηeyne Ad Virg. Aen. I. 49o-493. Adde
Petitum de Amazonibus. Amstet i 687. 8.
Quae post Homerum Lydiae nomine venitβsae regio, eam poeta noster nunquam non appellat Meoniam, et eam T a , , quiq
179쪽
pellatam fuisse Liliam, idque nomen Homeri aetate in usu fuisse. Scepsius putat, prouocans ad Il. 3 46 I, cuius argiunentum habes apud Strabonem I. X illo p. 724. In eadem sententia hassisse videtur Eustathius ad li. ,3. 46 i. p. 486. 487. Cons Politi annot. ad h. l. et e recentioribus Reim mannus i. c. g. XIT et . Est autem apud Homerum Asia leti Astitim pratum non nisi angustus tractus paluster ad Cayitrum. Quidam post li. β. 866. ponunt;
qui tamen Iocus merito suspectus et ex Il. v. 385. translatus ciblicis videtur.
. Flauii: Hermur, 'Eρμος' Il. .. 392. In Hermum se immitit Hyllur. πλλος, isque Il. v. 392. memoratus,' quem postea Phrygium appellatum constat. . Ca Irtis, Κανςοiος, Homero quoque ob olores memoratus. Persiuit Asum pratum. ιl. β. 46o. 46I, Lacus: Gnaeus, Γυγα 1 Duini, inter Hyllum et Hermum suuios. li β. 865. 39o-392. Nomen accepit aut a Guge, Candaulis filio, quem primum Lydiae regem sitisse serunt aut a Gyge, heroe indigena. Abest a Sardibus XL stadiis a r centioribus Colod dictus a). Notum est templum Dianae Coloenes, religiosissime cultum. Mora
180쪽
non m Tmolux, Tμωλος, ob altitudinem dictus, Il. v. 385. Maeones eum accoluisse discimus ex IL β. 866. Vrbes: Tarne, eaque Il. s. qq. 'da, 'Υὀη, sub Tmolo monte sita. Il. o. 38s. Pseudodidymus Sardes olim et Tamen et Hydam appellatas fuisse tradit ad Il. a. 44. et ι . 385. 'da sorte erat Sartium acropolis, Tarne vero ipsa urbs. Strabo l. XIII. p. 723. b I.
Phrygiae nomine Homerus eam Bithyniae partem fgnisi care videtur, quae est inter Ascanium lacum et Sangarium fluvium. Et im non nisi . qui hanc regionem tenebant, ad bellum troianum profecti sunt. Phrygis Homero dicti. II. A 8da. 863 coli. Ir. 719. Regionem hancce αμπελοεσσαν, Γιliseram, eiusque incolas doctos e curru pugnare dicit Homerus it. I.