장음표시 사용
71쪽
re Graecorum Morychusum, aut siquid o ἰς ω cogitatur. Hoc fine, non venio. vel numquam videat me Bruxella Extra iocum honore aliquo externo, imaginario,nec mea sed litterarum caussa,si affectum me Princeps volet; admitto.sinonus adiungitur,imo si munus,respuo,& vel fuga declino. Mihi tam certum kfirmum,hoc statu rerum, res extremo digit non tangere, quam ad extrema rerum aliquando ire Oamici, Mi - ' ι-- in hoc consilium adsertis, ego α' πρ πο- velim. Ille,
in quem vos suspicitis, pleno pectore in rem meam sapit: addo famam quam alijs studij inculpatam, ne, obsecro, nouis polluamus aut obscuremus. Sit aliquis vcl in exemplum, quuquietem, Musas, se amet, Numen colat vana aut vulgatae seponat, aut si superbum non est spernat. Quid apud te emba facio 3 ad te redi, kalffectum omittes idem suadebis. Vide
imμ- 40χωNe vide' ὐπάρχωntae, tu aliquid rei, aut spei etiam meli arith; ris, per me exspecte. Marius Celsus, &Suetonius Paullinus.
A sinci de quibus scio quid Tacitus scribat Magna Respublica;
tu me tene, communis Patria Dei hominumque ciuitas: G pulchrum, in ea locum ordinemque habere,& inter illos Clas- 'N --sicos censeri mu'd superest, 'm γοπε- κε --: nam bona. II tua venia, Belgica, es auteris Uno verbo, fatis obsequamur: ,issi c. neque huc ego natus aut factus sum: ου' mi, σολ- Oudatio etiam meo haec scribo,quem scio inter insidiatores iam diu esse. Sed de prima tua scriptione Bruxellam sic citis, ut destinausram,non venio. Est libelli munusculum,quod dedicatum Principi offerre volebam sed non venit.quid si, cum venerit,per te facio λ Nam fugio iam Bruxellam venire, aut valetudo potius me vetat.Utinam tu cu Oudario huci facite me coinpotem huius voti,&in caelo me collocate Salve mi vir amicissime,cum altero tali Oudario nostro Louanij, statim a tuis lectis, ut eram assectus, spiritus no negoPlenus.postr. Non. Febr. IDCV.
72쪽
GA ERi Co rvio ' , Advocato, Suo. ERT enim te Meum appello nimis affectus clamat, qui in verbis tuis elucet. Sed pone, aut sepone metum: meliusculus sum,eis vires non recepi. Breuis illa concussiuncula plane me vacuum earum secit Oudarius apud me est tui amans quem scis mc esse, ac semper fore. Vale, inter primos vidende, cum illac Deus donet transibo Louanij, Kal. April. eo IDCV.
LECTvRI S. M. o. GAvGERI CVM RI vivitumdiu indoles, industria. denique doctrina, ac mistus maxime, mihi concilia At qua omnia nota perspectaque annorum aliquot consuetudine habeo, umba ea esstapud me EX ANIMI ENTENTI A testores edelectauit, tar in aeuo haud fertili nimis talium eminere sus Hi g
Agnus ess quem aliis ostendorem ostenderem imὸ seriis commenta darem, siqui illa priora amant Viri magnates, uibus Usp lici, atque eiussplendor, cara sint, inprimis curare debent, ον seculi haec ornamenta fouere ac producere, in huius futuriseculi sum. Ego rogo, facere, hunc amatum mihi amare, in in occasione alleuare atque adiuuare Stirps ista melior irriganda, attostenda est, ut fruoium floremqueproferat prosere autem jundeo lita at Lo--Μ, Gai Ausetil. - . I, Pii. Laipsius Prolatarvi Histori . graphus Regius. EPIST. a XIII. Neapolim. Io. ANDREAE PROCHNICIO
Legato Sem Regis ybloniae 4. D. Ita , Ierio mittit quam ipse non habet. Nam ego io vir amice.& quomodo non sic appellemZriam a duo Hlio decimo
73쪽
dccimo die in acerrimo morbosui qui paene abstulit, melistibus locis sedibusque dedit Noctu acer Paroxysmus me inuaserat, videbatur Apoplcxiae genus aliquod esse. Ecce triduo post amicissimae tuae litterae, oportuna munera, qua ipse Io 2 ouerius meus ad me tulit Sum recreatus, fateor, ab ipsa beniuoletia tua, quam sic puram,sdam,magnam in me ostendiis:& quaedam etiam munerum, ut armillam illam ex Alcis ungula, statim cosilio medici,&promio affectu,brachio indidi, non dimissurus, quamdiu vita quidem erit. Accepi Mannulos,&quosdam ex ijs collo suspendam, .cordi admouclio, in quo te datorem tmerito iamdiu inclusi. Si vita mihi rit, an non palam ostendam ingratissimus mortalium sim , nisi faciam is dignus ea nota, qua Sulla Athenienses inussit. Multa vellem,
nondum possum, nec vires suppetunt alia Nouci ius pro me dicet aut scribet ego te adtactu alloquor, atque utinam amplectasio amicum pectus lVale. Louanij, VI. Kal. April. IDCv.
FAτεο aliquamdiu ascriptione ii scio meo, sed inuitatum, abstinuisse nequc alia caussa, quam peregrinationis quae ab Urbe te remouit, in eas oras misit,ad quas littere nostra haud tam facile quam affectus memoria commearent. Certe nim haec retinui, ruetcrem illum cultum, fideliter vim rutibus tuis Mineritis deuotum. Itaque ut aura aliqua nos adflavit aduentus iterum tui in Urbem , ad sacra haec Comitia; fidem statim habui, lac scriptione testari gaudium tui resitusin consignare fidem ic stantiam meam volui in te colendo. Atque utinam etia vel aetas vel valetudo mea tulis ent, ut coram me aliquando in domina ca urbe sistere,in vultu ac sermone, quae dico,probare potuissem l Suave fuisset, coaltatione ipsa recreor; sed eadem mox delicior, cum video irritum ilia lud,&nil nisi votuin tuturum. Quod tamen a me non positim, habeo e domo mea cinteriore amicitia insignem imi enein
Philippum Rubenium, qui coram praestabit, spero, totum
vie reuelabit aes Ill ' D. Tuae dabit dicabit. Adspirat enim ille
74쪽
Romam: & quamquam mihi in docendi munere successorem, ut ingenium doctrina eius sum destinaram; tamen visaea urbs lic cepit, ut tra nam dare huic desiderio non possimus, vitam non tum agi re, sed ponere in ea velit. Neque ultra retineo. cur enim Theatrum hoc virtuticius inuidcam' i mod0mmcndatione etiam adiuvo, ad te, si Domine, si commodum est, mitto. Audio Bibliothecam insta uetissimam Manimo ac stirpetua dignam parasse non est Hrtasse in Europa aptior ad hoc aut maius aliquod munus. Doctrina varia est in Graecis Latinisque, stilus in utraque oratione,prolain vorsa, elegans, wfamae ctiam producendae, notitia antiquitatum, historiarum quid mores Z ipsa suauitas, ipsa probitas, qui experietur aut noscet vera me dixisse agnoscet. Neque enim aliter apud talem Principem debeo, Mit Rubenium meum amare ac producere, ut inevi fimam meam amem. Sed certus sum quicumque iuuenem possidebit, gratiam mihi tradenti habiturum, dc plura aut certe distinctiora , quam dixerim, inuenturum. Et quamquam de Bibliotheca iniecerim , re scilicet studiis eius apta; potest tamenis in litteris scribcndis aut concrpiendis pcra ira decoreri utiliter nauare, varie cultum factumque ingenium varia obirc. Haec ego Ill Rcu ' Domine, ante omnes scribenda ad te censui, peccat usus idcbar, si gemmam hanc ut sic dicam adolescentis alteri offerrem. Si tamen ratio aliqua est quae nunc non admittat, commendatum certe notumque esse cupio, honorern inti dum habere vel adspectus uia chastatus. LL E REv o Mi NE . Deum oro seruotclon:rura Ecclesia LPatriae atquc citam in Patria, velit L isanu, Kal. Aprilis IDCvia EPIST. a XV Romam. SERAPHINO DLiv ARI S. R. E. 6ir Anuli.
Vor nostrari bonorum Deus audiuir, Mad dignitatem,
evexit, quae virtutibus4 meritis tuis iamdiu debebatur. Animo hoc gratulatus pridem sum nuncin scripto, cui materienvctiam Plu lippus Rubri uias noster dabit. Nosti iuuenem, Muidisti Romae atque utinam lateriorenae cum totum, Jc bona
75쪽
egregi animi nosse, Graece,Latine,inter paucos doctus est stulo utroque facilis,4 vel ad veterem elegantiam in versu hist riasin memorias veteres nouit & quod caput mihi quidem,iudicisin plerisque omnibus puri directi Mores sunt, uno verbo,quos vel in filio si Deus dedist et optem. Quorsum ista Ad
Romam vestram iterum adspirat,etsi me,non abnuo,refra ante. Nam ego hic illigare euiri,4 in Professione mihi sumcere destinabam;& iam cum Principe agere coeperam imori impetraram Quid tamen est intemperanter Vrbem amat,& nelcio quis Genius eo vocat bonus, ut spero, si vos tales fauetis, tu uatis. Atque hoc Ill , Reu ' Domine, fiducia tui in me litteras amoris, peto Commendaui equidem priuatim si 'Cardinali Columnae, ut a Bibliotheca ei esset: sed liuetas eas sustineri volui,donec de tuo cosiliorem institueremus:&aut illuc aut alio iremus. Rogo iterum, dirige, gratia atque auctoritate tua nos iuva. Ego spondeo optimari Romana fide, non solum pro opinione tua, sed supra Rubenium futurum M usui atque ornamento esse posse, quicumque rari adolescentis hoc decus habebit. Dabis autem veniam lic libere, reuelata fronte hoc petenti iam dixi,fiducia amoris tui de quo alij ad me factum; Maddo notitia virtutum tuarum factum, quas cum tam multas habeas fieri non porest quin in aliis ames. ILL ' ET REum Do Mi NE, Oto duplici claudo altero ut Ecclesiae diu sis superstes . altero,quod animo concipio,ore non promo Lo-uam Kal. Aprilis. ω. I CV. .
ERYCIo v TE AN suo. I grauissim tempestate morbi fueram , cum Beemdius tuas dedit neque emersi etiam, portum tamen propius specto: si ille non erat vere portus, quo ibam. Homines sumus,&ibi quies Epidigma tuum Historicum vidi valde placuit a robusto, vegeto stilo, nec censebam te sic assurgere Plura modo fuissent: cur non etiam in digniore argumento Litterae tuae quaedam ad amicos querelas praeserunt,4 nauseare illic videris. At lente, prouide agendum est' ni Puteane,&sumendi pro
76쪽
pro temporibus assectus. Alia mererii fateor, sed rectis iudicijs, quae istud aeuum in nostra re non habet. Si solus sis, facile migres, pedem alio inseras nunc comparem habes; lo- latium, sed impedimentum. Rogo te iterum lentriis mecum philosophare Belgica aut Germania non donet, quod istic habes. Sed etiam aemulos, inquies. Et credis hic non esse vetus magna fama vix sustinet quid nouella& assurgens Si mihi libere, remoto velo te pandis, consilium non deerit,
Mauxilium qua potero. Confide interim. Deo, te nitere, animum pro ingenio habe id est, magnum, altum. Στεργε ' u. τοχαπαρουσι donec Fortuna alibi sinum pandit Louanij vii. Idus April. IDCV. Postquam scripsi em tuas nouitias accepi, Tesseras te tias. Sunt sane bonari argilla in ijs sed iudicium, aut consilium potius,non muto;&laudem mihi e maioribus pete. I-vAM nostram acceptam ibi, bene est,is debet in talia quid censes in Batauia Napulo. scripta in me&hbelli etiam e Gallia nunc,neque holninis indocti, ut apparet Nosti partium factionem. Nos Batauo aliquid reposuimus in finem v AESICHEMIENs Is quae iam editur de Gallo, videbo. Etsi litigare scis quam nos abhorremus sed obijciunt ea, quae religionem famam meam tangunt. Oeuum, in quo bonis mo- denisque multa serenda sunt Qusmodo Z stomacho seceronis; riori enim licet, animo catonis. Tibi etiam suggero, Ter, feruorem ingenij aut artatis compesce Laxa autem omnia iii meti amorem. v Idus April. anni scripti.
Tv As Legati litteras accepi,is illis quoque respondi,
ut hic videsis. At tuas caras habui, non solum quia prumas, sed quia amiceri orudenter scriptas. Duo earum capita. prius de excursione mea Lutetiam huic rei stimulos vel incitamenta adfers. Qua tamen opus crat, si valetudo iraena mihi laxaret, cum sponte propendeam Liamdiu animo illuc
77쪽
adspirem Sed reuera vltimus iste morbus de quo audisse te video sic me adflixiti deiecit, ut suscipere longiusculum
paullo iter non audeam, vacuus virium, deui momento tasse collapsurus. Alioqui Lutetia quomodo me non trahati quomodo non ille, qui sic amanter inuitat, quem tanti facio' Sed, momentum, fateri debeo, tua talptio habeat; quae
omnibus illicij illisis blandith suggestis, oleum in hunc
ignem, ut sic dicam, addit Sed differre debeo. spe me pascere, ac cogitatione interea loca atque homines illos usurpare. Caput altetum , de aduersario illo in Diliamis me scripto. Cuius auctorem adhuc quaero sed quicumque sit, consilio tuo nimis acquieseo, de silendo, contemnendo. Et sunt tamen, etiam graues ii viri, qui aliter volunt, velut clastico me
excitant ad pugnandum. Sed cum naturam meam,cum ipsarn rem, cum finem fructumque video, inclino quo tu ducis N tura sane mea mitis destranquilla est, vehementiori omni affectui aliena, Mab ingenio meo deserat si irasci velim aut litigare. Respondi quibusdam , fateor,sed comiter, non acerbe, de commissionem aut ludum magis dicas, quam pugnam. Non est meum Thyestaeo more, quod hodie obtinet, furere aut saeuire Deinde ipsa res, uti tu verissime , quid est duplex, vel in me, vel in Diuam. Hanc Theologi vindicabunt, aut potius iamdiu vindicarunt. Quid enim ille homoadsert, quod non a triginta amplius annis refutatun, At in me quae dicit, duo ite ira sunt quod Tullius simi Iulianus siue caul Iam d seruerim, S religionem De caussa, parum est: numquam in eam me dedi, nec publice aliquid attigi, quod scio te quoque scire. De religione, ab annis triginta tribus, id est omni mat riore meo aevo, constans & firmus in ista fui: nec vel in Batauia id est inter medios aduersarios , vacillaui. At in Adole scentia meia volunt aliter. Primum, scito illos augereri fortiter mentiri, praesertim quod ad seripta in dictis aut factis, siquidna communi Europae motu titubavi, abeat & bis estimemini ait ille heu μmus mini. In aliena religione,in aestu adolescentiae, inter blandientes aut terrentes, facile fuit in speciem culpae venire, si non culpam. Ad Prudentiorem aliquem, id estrui similein appello Denique fac me respondere,in haec
78쪽
omnia'bterere ac profligare: quis finis, aut fructus erit Tinis imo principium litigiorum: pro uno meo scripto tria rescripta Gaudent homines his pugnis, iraesertim in nomen aliquod illustre, quale benignior Fama fortasse mihi dedit. Fruetus autem, illeipse quem dixi, odia, pugnat. Non enim illos meliores ita facimus, aut causs aenourae amiciores contra est, &alienamus. Quid autem bonos deme scio& sentio, offendimus, superbiae aut contumaciae taciti nos damnant. Heus, heus, Christiani simus sacerdotes pacis, ut Tertullianus ait: siquid peccatum est, paenitere malimus quam desendere. Haec mea mens est, erit: in qua suffragium me tuum habere, Vir Reu uc Clar'' gaude, tu me inter an iis ciuientes. Louanij XVI Kal. Sextil. IDCU.
paene deficiunt an non te animus, in tam assiduo μα- petito Fortunae icti Non opinor, ut tua prudentia est: quae robur sumpsisse iam ab usu debet Tiro aliquis miles ad prii num vulnus collabitur . veteranus sine motu sanguinem suum spectat. Et quid mirum, si consideras,Fortunam in te vires suas saepe experiri materiam habet,& numerosam florentemque familiam Deus tibi dedit Tela in unum alterumque missa, a errant ubi turba est, laedunt etiam quem non petunt. Fortunae causiam agere videor, Ampi' Domine,tuam ago quia unum alterumque si tulit, habes in quo spes tuas reclines, Ac solatium in omni luctu petas. Ecce proles reliqum,ecce tot nepotest bene fundata domus est, rarescere potest, exstingui nisi inopinabit aliquo fato in non potest. Et vis robustum unum solatium promam Cogitatam multos non habuit se Olim inter vota erat, M legibus munerata felicitas, tres liberos sortiri quid litus bis tres etiamnunc potes & longum opto)numerare. Et addo,quod tuus iste qui oeriit,ascitus in familiam tantum, gener non filius, amore non sanguine iunctus fuit. Quid, quὀd nec ipse totus
Perii, prolem e carissima filia tua Ai, nobilissimae familiae
79쪽
έs irps I EPIST. germen, relinquit Adolescat, de ac matrem magis magisque oblectet. At pater ipse quomodo periit ut militari viro iacti pe illa dignit in erat, in acies, in armis, spiritum suum patriae ac Principi impendit. Patienter me audi labes etiam in quo glorieris,etsi tristi casu. Ecce duos iam e tuis,filium ac generum, pro publica salute paene dicam immolasti Certe consecrasti &a tam honesto fine, pia caussa non solum in memoriam homianum sed ad beatas sedes aeterna fruituri gloria lucrunt. Haec te solentur: siquid addam stimidum in tertio filio reddant, quὁ
meus quidem timor te vocat Antonium nostrum,qui unicum
Richardotorum fulcrum, propago, emen ,subtrahe ab inceretis istis bestiivi satis sit gloriar vel fidei, Martem duos iam pignerasse. Hoc te rogo,& simul paullo post cogitare de honesta eius
copii la & nouis gaudiis haec ac praeterita mala obliterare Apud te, spero, audiar, simodum dolori prudentia tua ac ratio da bunt: dies apud filiam, cuius primis affectibus cruda ha cauulso accidit,& frustra suadeamus non lugere. Mulier etiam est: te sortes viriles curae decent, te Respublica, Princeps vocant. neque otium indulgent moerori. Mane in hac statione quani
Deus aflignauit, Ampi '& obit' Domine,& diu in ipsa vita
hac mane,publico bono Louanh, I v.Kal. Septemb. IDCV
EPIST. LXIX. CAROLO PHILIPPO RODO AN Episcopo Brugos LICEN TIATVM hunc nostrum, canonicum tuunt
abeuntem a nobis ut animori fauore prosequor, ita commendatione mea comitari, iterumque sistere Reu D. tuae
volui. Ostendisti iam animum, laevinxisti illum ac me beneficio rogo ut exhibere eumdem porro digneris, & benium lentia tua meriturum complecti Certe a me praecepta illa siue monita habet, Deo Viuinis pie operari, Antistiti suo obsequi, cum collegis tranquille, modeste versari. Confido facturum,&Ecclesie: utilem futurum. Audio Poenitentiariam,quam dicunt, vacare; quae de more dari Canonicis affectis solet. Si iudicas hunc idoneum , audeo commendare sic tamen ut i tam eam rem prudentiae tuae merito permittam. Deum rogo,
80쪽
Reu in Christo pater ac Nobilissime Domine, diuturnum te in Ecclesia&republica,atque utinam meliore aevo,esse Lou nij, prid. Kal. Septemb. - . IDCU.
DvPLIC nomine&epistolam tuam caram,& ipsum te habeo priore quis me, altero quod QRubenium
meum sic ames Qu' utrumque ex epistola tua cum didic rim, merito grata accidit Zin in utroque vesperseueres, te rogo. Nam ego certe affectum hunc iam in te indui,& fide ac candore, quem Amicitiae deberi scio, seruabo. Sed de Rubenio, Mipse tibi debet, ac coram vel soluet, ves certe agnoscet; quod te sic prompte 4ndustrie agente, in familiam Principis illius viri venerit. Et quamquam res auctoritate Ill Seraphin pera- έha sit tamen te quoque affectu, dexteritate illa contulille,&scimus,& fatemur. Enimuero benefecisse tam bono, merenti viro Rubenitam dico no poenitebit te umquam mi Beccateller& si vitam Numen ei largitur,sparget, ipse ingeniisui lumen,&ad exteros ac posteros diffundet. Fiat, voveo Scd illud me etiam in epistola tua delectauit, de Cardinali Pataoto , bcatae memoriae viro in tΗus familia esissest scribis quem ego vivum colui, Mamari ab eo me sensi,&defuncti nomen etiam apud me est sanctum. Fecisti iacturam in ea morte dicam, an non fecisti λ Transhsti enim in huius viri domum, quem ego inter primo Europae esse scio, sicuius benignitas in me quoque affectum largiter ostendit. Ut diu frui possis, meum votum est,ri ut inter nos amemus vale vir RM', Nobilis. Lou nij, m. Kal Octobr. o. IDCv. EPIST. a XXI. Per tam
Ricia in epistola rea, qua Laconismum uouc a quia dicam imitari te virgines, qua formosae, modestia quadam tbrmam optant, tacito sensu sciunt laudent set Ii 3 bere
