Iusti LipsI Epistolarum selectarum centuria prima quinta miscellanea 5

발행: 1607년

분량: 138페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

91쪽

o I. 4IPs I EPIST. Parum refert praecipua modo sint notata cincisa Censes tutam accurate haec examinari Utinam faciant & magis illa, quae scribimus: semper candide,ac bona fide. Hanc quoties in multis requiro 3 occasio sicaussa est,cur dicam. Incidi nudiustertius in nouellum librum,in quo mei perhonorifica mentio sed alibi nota L sium Orchada Stoechadas insulas confundere quod non puto usquam in somnio me secisse. Alij etiam oesique aliquid Vir doctissimus in Tacitum. Non tu censeas incesse neque ob elogium, sed auctorem. Quaere tamen, notam aut vestigium non reperies in meis scriptis. Talia plui: peccant, S praesertim isti nouelli, Mut sic dicam, mustei Critici: qui cruent, qui erumpunt, laudem suam alienam criminationem censent. A de,quod Lipsius non Mi . Quis tibi dicit, non vidisse a iudicio fortasse, cum satis testium esset, omisit. Sed non viderit: quae culpa est, aliquid non secisses O millium hic potestae, non commisium nec magis culpandum quam si a te exigam kconsistam, in Homerum non scripsisse. O vanitates , 5 ambitiunculas At ego ad haec talia sileo &s lui; magno animo ostendo tales iniurias vel calumnias intra me stetisse. Est quidam, qui in Scholis, ut audi, materiem etiam me fecit,4 in verba ac litteras, quis accentus etiam inquirit. Ille ipse, ut rem magnam, ter quater in scriptis iterauit, ipsium censuisse tessera rumeturias eplumbo, aut tali metan fortasse fit se: 6 flagitium iligno iaci in fuerunt,4 Dio dicit. Dic 5 bono, ubi hoc Dioὶ Ille de tesseris ludorum asserit, nusquam de istis S diuersa sane ratio est cur ut geminum aut idem obiecta. Cur etiam obiectas iam ego diserte scripsit potuisse e ligno esse. Ecce in his talibus docti, arguti sumus vetus simplicitas ubi J Sceptici olim sectam secerunt faciant nunc sectici, magna manus erit. Ego illud serio posteros rogem, siqui mea aut aliena legent, ut etiam conserant nec fidem statim habeant, hoc aut illud obiectanti aut refellenti. Aliter saepe scripsi 5 mente aut verbis aliis sepe 5 non scripsi. Et fac,age,in tam variis opusculis meis te materie aberrasse quid magni, aut noui est Fecerunt veteres, nouitisisti magis in Criticis certe, ac diuinatorio genere, paene est necessum. Si cutisqui clericiunt, sortem exspectant, Sescrpe truncum ain lapidem, propi Le

ducunt:

92쪽

ducunt: tale in istis opinio inponit,& addam cupiditas aliquid praeter alios dicendi, aut iudicandi. At in scriptis mei stili aut argumenti, uti Mantia, Politis, talibus, audacter dicam paucos naeuos aut naevulos este si sunt, eulpari nihil abnuo,

imisvi mulctari. Quidquid est & hoc fine laribormodestiam

amo aeneo numquam ad rescripta veniam, nec remedia amabo periculis peiora. t usquis me carpit, vel hoc ipso sentia bono viro iniuriam se recisse. En, mi amice, pluscula, quae calor iste scriptionis subiecit tum cogitatio de quibusdam, quos in hoc genere non stare scio, auferri. Nominasti, nec repeto sapiamus, pro dignitate litteras tractemus. Vale Loua-aiij, xH. Kal Decembr. o. IDCV.

OvAEsro hodie denique ad me misit antea absci

de responderat pecuniam aliquam paratam fore, mitterem uxorem. Fiet iam a prandio. Qu9d ad historiam patriae, non miror illum vestrum haud nimis probare quia nec institutum fortasse meum nouit atque ego ista nouitia nunc quidem non tangam Diuis in duas partes veteres nostros Duces tum istos Austriacos, qui a Maximiliano successerunt. Vsque ad illum, quid periculi aut suspicionum est imo pleraque laudum plena, generosi ac minime Tiberiani imperihquod sine suco aut metu denarres. Ego, cum Deo dicam, inscriptis cautionem irouidentiam, si quisquam habeo &in hac ceria aetate, sistatu etiam rerum, habebo. Sed res gestas fideliter posteris tradere, diuinum si non praeceptum, exem-llum est;&Moyses alij que Pontifices aut sacerdotes, pace acello fecerunt. Vide libros sacros. Quid etiam regius Uates D memoria aeterna erit iustus iniustus autem cum misiumme ignominiά recitabitur. Hi sunt stimuli bonis Principibus, fraena improbis: fuere ab aeuo , atque erunt, nec ulla saeuitia tollet aut abolebit Equidem inclino in hac aetate, quae aliquid prudentiae habere debet, & potest scriptis inspergere atque go Historiam veramin legitimam, ipsar esse prolemri for- Ll tum

93쪽

81 I. 4IPs EPO tum Philosophiae censeo,quod prisci illi scriptores dicant.Nam illi nouitii meras nugas agunt in umbram pro re habent. De Riuio, spero te amomi optime Oud arte. Cuanh IX. Kal.

Deccmbres. o. I CV.

PI S T. a X X X III. Antuerpiam. Lo. NOVERI meo. AVDEo, gaudeo, melius iam tibi esse. Sit longum, o sit post me aetatcm,in in te vivam. Quid destinaueris dei magii, emea,4 adscriptione, vidi. An intercedam non faciam do fraena affectui, in me Honestum a te amario bis sciat. Si non ego tantus, quid refcres esse volui, in bono conatus etiam sufficit, cum occasio deficit aut facultas Prochnicij illius ardentem etiam animum agirosco, vidcbo ut liquore aliquo ita iusto non exstinguam, sed alam . Intra duos auttic menses sermonis copia inter nos crit; aut ego ad vos veniam, aut te istuc inuitabo . Tum de eo quod suggeris, aliis-EPE que Scilicus,his diebus fui in scriptore superioris, nec ' remoti 2 nimis aeut .. latibae Parisiensi, qui Historiam Anglicam scripsit,industrie, inquisite, si non eleganter aut scite. Sed multa in eo bonari libera iudicia: mireris, si legas. Vnum, quod volui ad te referre super studiis hodierni arui: 'apa considerans cinnocentius Quartus liberales artes iam in D mechanicas paenefuisse conuersas propter lucrum ut vere possit aeci da

is Prostat, in pretio pro meretrice sedet: AHquὸdiumsere omnes se lares, intactis Grammatica rudimentis, is Auctori sin Philosephis,ad Leges properant audiendas,quas conflatis non esse denumero artium liberalium. Artes mi propterse appetunturia, Lestes autem ut salaria adquirantur. Imo etiam,Ῥt ommbus liquet,ado- ,,lescentes aetate fientiastis simplices, ex quo nouerunt in paucis, Sopbsematibus.perHrepentibus palmis congarrire cathedras ascendiweri magistrales, ut nomine in usurpato tumeant eleuati fieri venera

se biliores ne fundamento secandunt ad culmina celsiora cum melius see tibus, Scholarum prius bobus experientia, e sic transieniare

94쪽

CENTURIA V. MISCELLANE A. 83

Addit deinde Papam elegamem si per hac re epistolabripssse qua

re med uim adferreta sed eam non intexuit quod doleo, Δ velim vidisse Examina, te aulcm quaeso, verba illius Monachi putes de suo an noluo aeuo scriptiaci Sane eo ventum est, mi Noueti, ut omnis vetus do trin i logi sint, desipere censeantur qui secti satur Robore opus elicontra iudiciorum hos luctus,vi clauo recti iudici j, qui dirigat inter undo obstantes Ordines Patriae mecum agi iusserunt de Brabantiae Historia scribenda: neque abhorreo, rutiliter ac more vetcri fortali e possim. Ta- meo nihil etiam addixi, Vale mi optime Louanh, iii Kal Decembres M. IDCV.

EPIST. a XX XIIII. Neapolim.

Io. ANDREAE PROCHNICIO, Legato Ser' Regu Poloniae.

Si vita epistola ex animo scripta est staec erit rogo te audi.

Accepi Sc legi tuas bina enim fuerunti quibus, praeter beniuolcntiam , etiam ben cficentiam adiungis, munera mittis a sui pretio, sed quanto magis ab animo aestimandes Lectis tuis litteris,non aliud subiit mihi,quam exclamare, amicula pectus o animum prisci S aurei thus aeui Et rem dixi. Quis hodie virtuti sidoctrinae aut affectum aut pretium hoc poni MEt habeo amicos tamen fateor, atque etiam beneficos: scd osticiis nempe prouocatos. De te autem,quid ego pririatim merui, nisi quia publica beneficia tibi inscribis, alienum aes tuum facis Sed profecto magis deinceps animus hic meus .affectus se exserent, polleri scietat talem virum vixisse, talem in me litterae ac Sapientie studia fuisse. Hoc sine iam nunc concepi,quod publicabo, si Deus vitam in paucos menses mihi d nat. Sed ad tuas litteras. Scribis te illa Lilla mittcre, distincter nondum habeo, ita longa est,in praedonibus etiam ac periculis exposita sed tamen ut si habeam gratias ago, reseram: quia non ipsa mulacra, sed animum pcndere soleo, reserre in acceptum Edidi iam dcnique Senecam,in Summo Pontifici nostro inscripsi: ut vel sic orbi constet, auctra caput Religionis in orbe es e ve im. Diu me tenuit, grande ac diffusim fuit, addo

95쪽

AMOR tuus V. C. dona grata. Ille, quia a tali , id esse

amando, aestimandb: istaec, quia talia, & pretium pre tecto ac bonitarem in se habent Opulchra illa olim mei in metrijlo pulchriora paene dicam magni Zamoscij Semper mighi ille vir inter Europae lumina, nunc magis apparet, curis in vltimo illo effato, ubi simulatio & ambitib cessant, tam Δ-

firmantis. Quam sorte illud, quana sanctum Non nascistiacquam in hae non mori Dicam iterum , scitii semper, habui Zamoscium inter prima virorum iunc apis certiusque haberibo, a paucis verbis ultimis ad primam lineam eum ducat De filio, opto imbibere haec praecepta aurea,4 illinc petere uia ore exempla Sane pater docuit quid litterae, doctrina possint ubi in bonam naturam cadunt: quam utiles eae ad pacis lique artes Epistolam meam ibi editam non nimis gauddeo: displicet exemplum. Munus libri gratum, remun 'ror ecce, si non pretio, affectu pari. Amarae v. C. ego te dei ceps Louanq,IIl.Idus Decembr. o. IDCv.

EPIST. D XX XVI. - . tinviam. MIOANNI NovERIO S. D. IRAE DAE mihi optimes ueri , animo meo in E Mctumst, cum audiui iterato in vulnere percrassimi

96쪽

millo fratre, qui familiae velut columen erat, quem nouia probitate Mindustria, atque ideo amo. Doleo tecum quid ergo etiam iaceo, aut, quod tu, langueo Absit mi amice: erigere mecum , ne supra humanam sortem aliquid velis aut tentes. Quid vis hominem Deum esse Soli illi aeternitas: nos ex quo nati sumus, non dicam mori possumus, sed morimur & omnis hora, omne monentum ad metam illam ducit Alijs est alia, si tempus spectes eadem, si finem. Et quod tempus rideo cum cogito discrimen est dierum, mensium, paucorum annorum:& pons plurimos,saeculum dices Quam 'breue istud quam citis abijt, quam cito aliud aduenit Sed muniti animi,& qui magna non cogitant;qui Naturam rerum, quod caput est, non pervident; hae chabent in magnis Pueri Saturnalia celebrant , Reges aut Antistites imitantur agunt breue ludicrum est, mos ridemus; sed illi sic amplectunturvi aestimant, ut longus annus sit, donec dies ille illucescat. Quid non simile facimus iati sumus spes, vota di ponimus, in uxorem, inopes, in honores: dum scaena instruitur, ecce Mors superuenit, kobliquo oculo ridet, ii terrumpit. Ita est illa damnamur &cui nasci contigit, restat mori. O nostra imbecillitas Homeri versum Pyrrho Philosophus in admiratione, ore semper habebat istum: Merito nihil potuit aut verius, aut euidentius dici, n hanc

seriem. Vides arborem illam quae vere primo solia induit3Pul παchra est,in viret, imbram, speciem gratam sui praebet: quid tamenesta mox ventus aut ictiis folia pauca decutit, tum aestus aut siccitas,denique hiems omnibus spoliat, nudat Enhumanum genus t virent,vigent: ille atque ille moritur, morbo, vi, fraude; cum hiems senisse peruenit, omnes naturae lege. Miserias nostras narras, inquies: ego solatia exspecto.Iam accipe,& seria Non dicam illa ex Epicuri diilirio, 'mortem nihil est, ipsaque mors nihil:

hoc sapienter, pie dicam, Hors intermittit vitam, non eripitrveniet iterum, mnos in lucem reponat dies Agnoscis Senecam, sed Christianum ei sensum quo verba ducunt hetiam adde.

Quid est haec visa a nihil, nisi ad illam aditus praeparatio,

Lici illam

97쪽

rum in utero statum mortem autem, partu in Nerum vitam, in

filicem quidem is qui recte1ini biblophati Eli mira sontentia. ie arcanis nothrae religionis prompta. Quid haec vita clut formamur in utero, praeparamur ad illam aeternam itaque Mors nomen ta trium est nobis: cillam timeat, qui non spe rat vivere post mortem. Audis haec mi 'oueri ρadmitte etiam:& vis aliquid pro cauea s Cogita abiisse amicos, sed Achabere te hic amicos Parentes omitto , aliosque fratres en consor tem vitae: rerum duxisti uxorem s& ut alios sileam sine inter amicos habes, cui solacium, consilium Mauxilium es: ume eadem exspccstes Cur, quasi conclamatis rebus te abiicis, lkilluc oculos non rescctio ille abijes nos supersumus erige te vel nostra caussa, scito in hac graui iam aetate, laudii in valetudine, usum mihi tui esse. Suacere dicam, patientius ego idiem meum exspecto, quia te superstitem dcilino, eorum etiam quae post mortem volo curatorem. Hoc cogita: sicut Seneca noster de Paullina, ego ιibi vadetudinem meam commendem l& scito in hoc iuuene senem etiam viuere , cui fatum sine cui jpa non accelares. Haec ex animo scripsi animiis corporis vires itibi reddi, Deum precor Lovanij, Idibus Decemb. m. DCv. Ad Prochnicium nostrum has mitto, qui valde de te etiam amice scripsit. An non Senecam una placet quomodo reta soluam me vinculo illo beneficiorum , qu .e in dies accum ii Ilat O virum ab aureo aeuo Iam nunc parata est Centum piasotirumselecta uams id mihi continget, in arcati a reperies a te edendam, illi ex mea deliinatione inscribendam: quod sinc fraude rogo te faceres, trinque nulla epiliolam seria aut immutata. In Praefatione dic, quae ego deberem.

R ii. AvBM AN S. M. D. A tuum veteres nostras delitias accepissed nunc tuum, notari decora illa facie a te perpolitum Oor

98쪽

tum acceptumque donum non dicam dolo. Certe industria

Metegantia simul ingeni tui in concinnando hoc opere sic

apparent, Vt alij omnes qui conati, ad tuam accurationem lucem ulcitiosi videantur. Non percutio te palpo, ne Verere: ex peis eo more sum M apud amicum amice id est, vere ἡ-

quor Debeo tibi pro hoc dones dicatione: quid verbis

opus est cum ipso Comico; Do tibi omnia facta cupio, cupiamque q- moles. Sed dic sodes, quis iste sacer& Germanicus liber est, de quo perviam memoras Vidi equidem anno, nisi fallor, editum, sed Anonymum , qui calumniose&inclementeonulta in medicit. Talis iterum aliquis pilum inijcitὶ contemno: delirent, saeuiantque isti laruarum pleni homines, stabula malitiae, c Limina audaciae, non hilum me concuti uiat , iusque dequo habebo, quod scribant, non scribant Modestiam natura mihi conciliauit a vita abire cupiam , cum ab hac abibo. vilmeus SENECA, quam .quietum de istis me esse iubet huic ego insistam crederespotius,& res alias prei Sapientia relictas habere. Quem tu Senecam in breui me mittente, videbis,ihabebis in fronte amicitiaetcssieram inscri am. Nundinis proxii is fiet, neque ante video tuto posse. At tu homo hominum in illo tractu litteratissimc, ouoniam hoc Plautinum negotium sic sub manus successit, adde porro operam consimilcm,4 in alio argumento uc scripto iuuentuti bene consultum eas, optimas artes productum atque illustratum. Praesens igiturri posterum amum debebit, di nos melius nati aut facti favebimus, plausum, vires, animosque addcinus ad candidam calcem currenti Delphis hoc tibi dictu credito, & dicenten, ama. ouans, Idib. Deccmbr. IDCv.

EPIST. a XXXVIII. mediolanum.

FREDERICO BOR ROMAE S. . . Cur ui. π M denique serio intellexi ex benignis tuis ad me litteris com

I silium quod usui publico suscepisti, neque taleis tantum id

cile animo praesumebam. De Bibliothpca suspicabar, eaque st-

lactari simul copiosa: sed addis etiam Collegium,atque id noui

99쪽

8 IPs I EPIST. tuo staenum aliquod dare, qui nuper incitabas ad respondendum Laesit enim Diuam ac, inquiebas Diuam non pote ibilla est extra ictum Me nec id quidem sagittas in me misit,

sed in aere haesuras, nec ad animum istum peruenturas. Miseros

nos si talibus configi necessum habeamus,quoties illi Massagetae aut Scythae iaculantur. Cur non is appellem fimo omnibus barbaris immaniores sunt, qui nos modeste, grauiter, dine cuiusquam iniuria scribentes inuadunt,ac lacessunt. Atmui iniuria est in religione dissentire. Itaneῖ&eo ventum Illi, Liij & nuper nati nec ipsi negent regnum capient,& veteranos possessione iustissima pellent O LlBERTAs, quam praestriti Dunt vi pro qua armantur Indignor haec fieri, mecum boni sed mederi aliorum est, Q. responsione nostra frustra id speres Irritabimus sicut ignem qui gladio sodit, scintillas in se plures, stricturas clicit tale in isti. caede, distipa, actius insurgunt. Est hoc ingenium contumaciae, subi jci polle non do mari. At enim quae famam tuam spectant obijcit. Quae illi Iena sui e Publice dudum sum fastus. Quid etiam Orationes ibi habuisse Vel vicenas,non nego. Tales illas improbas rimpias Hoc nego, hoc pernego: & palam edita Epistola ostendi

falsimonias istas meras esse. Tamen iterum aiunt. Quid ergo relevis faceres ora ijs claudere non possum. Parum cauti aut probi sunt,ut rem dicam,qui attendunt: occulte cupiunt aut esse tale aliquid nouimus ingenia aut simulant ambigere, ut in Arenam me proliciant, voluptati eorum pugnem. Ego faciam a page, honestior sum, non violo edictum Augusti Pos. sum alioqui,fateor:&ostendi,ubi res aut usus fuit hic non committar,& cum his, 222c quos nulla mea gloria vincam. Uno verbo, breuiter. In freto illo adolescentiis nam haec obijciunt, Mab annis triginta quinque circiter repetunt in illo inquam,aestu ac seruore ingenitaliquid fortasse inconsideratius dictum,aut factum quid iam es 3 Ex veteri sententia, Hinc aestimemurdum nostrisumi . Postquam curae alienae non fui, cum solidae mentis, steti in solido cetera Poenitentia defendat cuius portus ex facili hanc cymbam admittet,quae Reges, Principes, Ecclesiae ipso apices non exclusit.

100쪽

meam vitam a tot annis ibi vacillat, aut fluctuat meque nescio quorumdam hodie prauam sapientiam esse, frigus pra .serre, medios agere ut de i)s Homericum illud iure efferas tamihi displicuit. Factis, scriptis . dictis ostendi, dYtra i nouiso . i. et turbidis aritebat e quid amplius poscunt Inimicitias Σά

conciliaui: ctiamne lites,4 quidem perpetuas, volunt Nam hic finis non siit,&oriantur Tufica iurgia, quod vetus verbum dixit Ama me, haec omitte de Div Is nostris securiis,quae fremente impietate vivent, nostet in Nurncia cultus. Louani, postrid. Idus Novembr. o. IDCv.

P I. S edistinum. Io BAPTIsTAE SILvATICO S. M. D. T BRos a te accepi, etsi non litteras quid etiim ijs opus uerat 3 nam ipsa Praefatio epistola est, qua labores tuos .vtilas, doctos, ita me Deus mihi dedieatu avis, nomen meum tua etiam luce illustratum. Ita sentio,ita accipio: quam qua in in hac aetate ambitioni alicnior, gaudco vel in testimonio vel in beniuolentia quae utraqu erga me promis Remotus a vobis sum locorum spatijs: atque utinam nunc propior sim,& Pega se aliquo polumsubvehi videres mi Siluatice in vultu, oculis, voce affectum erga te, tuo merito susceptum:qui non, ut alij, elicere amorem meum, sed pignerare voluisti obligor,hoc fateor: pande viam qua resoluam,.videbis Ingrati dicam scriptum mihi iure numquam iri. Dum id fiat,affectu gratus certe ero,&te in animi isto sinu geram: foueboauquaeso quem ultro am-llexus es, ne dimitte, litteris me appella quoniameae, in hac

ocorum intercapedine, sermonis vicem debent possuntque obire: Fac,&te rogo. Louanij XII. l. Deccmbres. ω IOCv.

REMrττο, quae misisti De numeris in conestiuerse , Edcbo si pictor poterit: & dubito, quia breue est tempus.

Parum

SEARCH

MENU NAVIGATION