Vindiciarum Plutarchearum liber

91쪽

Ἀναξαγόραν, nisi Moo ab Hialten dem ad aliorum scriptorum deui X conisectura nihil discr0pantibus libris additum, gravissimum lacero indicium aliud quid hic delitescoro, cum pra080rtim post sevcti qui interierit os si neque aliis nequo mihi exputar contigerit. Singulare etiam hoc, quod qui Anaxagora scitamsentum triti in8tar proverbii usurpant, non tantum lutarchus ipse est. p. 679 a), verum etiam lato instorg. p. 465 d, in haedone et quos Zellorus citavit in hist phil. gr. I p. 676 n. 2 Veluti Aristot playS. I, 44 187, 26,

p. 1069l 20, aliique quo nominant Schaia bachinnaXag. fragm. p. 65 sqq. Schor Anaxag et Di0gen. ΑΡ0llon stagm. p. 14 sq.Schw0gler ad Arist metaph. XII, 2 quibus ego addid0rim Aristid. II p. 372, 5 Diud. p. 287, 4 Iebb tantum non ubiquo ita hanc locutionem inserunt, ut Moo quippe graviori priorem adsignent locum, conStanti sere Su quaSi Sancitum, qui dominari solo in quotidiano dicteriorum usu, nec facile variatur nisi aliqua ration dissuadentu L0bech Paralip p. 5).' Ita sitiam placuit . Chryso8t. p. 172, 22 μου πύγι φύρειν κaὶ Ουγχεῖν, cuius loco Subtilius etiam crisSit Procopius h. a. p. 107, 20 ξυγχιῶν τε και ἀναθολουν πεφυκε πάντα. Accedit h0c' Ila, si haec conponere licet, apud Plutarchum definitum ordinomservari videmus in 1107 αλλω Lye 13 Sellor. 1 el quos citavit oboekl. l. p. 56, quibus addam Mor. p. 947 c Symp. p. 39 d. Semel quantum scio invorso ordine legitur in Smp. p. 44χ αλλως αλλοτε συμφερόμενος, quod librariorum incuria elapSUm SSe laluerim, cum praesertimido ordo obtinueri in Hor stilo cla Mor. p. 1045 c. e p. 9, etc. ;quibus exemplis adducor ut idem ponendum Su Spicer in Symp. p. 733 d. In elotis parecheseos generibus lutarchu persectam aequabilitatis nodi

mam non servavit, ut, cum sere par Sit Xemplorum numerUS, non la-

lulum habeas, uiri conlocationi causa si adiudicanda Immo inaequalitas haec lico lacillime removeri possit, lamen niSi gravior causa subsit, sustinenda eril. Ac videtur sano quo longius delaberis do pristinae graecitatis auctoribus, tanto plus de severitale illa remittendum esse, ut ab is qui traditas lectiones in hoc verborum conlocalionis genere apud Sequiores convellere non ausi sint, mollius consultum videatur, quam ab his qui parilitatis causa omnia ad perpendiculum severiorum allice cribentium legum exigere maluerint.

92쪽

gravissimum, quod cum in proximi praefracte seget aliqua

rerum proprietate graViSSimarum Olli communionem, consectarium est amaSiam S. Saltriam non potuisse dici in commimem usum amicorum ad cenam adhibitam fuisso, immo

in c0ntrariam haec partem efferri p0rtebat. Quod cum ructe iamdudum intollegeret et 8hiu S, eximius homo, lutarctrumdudisse Oxistimabat D κοινὰ τ&υι α φίλων. Sed inportune lopidum mihi h0 videtur et alia potius temptanda medicina, qua plani0 verborum On Structi et Sententia restituatur. 0rbis ni lenitur mutatis Plutarchum ita scripsisse suspicor αλλ' υd α ερωμένύν τις ζ φάλτριαν ἡ κ/ὶ κομίζων, κοινὰ ταυτα φίλων, να το μου πάντα χρήματα γένηται κατὰ τον υνα α γύρa h. e. Sed ne tum quidem quando quis

amasium vel psaltriam in oenum ad Xerit hue communia sunt amicorum, ut Su veniat illud nuXwarae omnes res unum sori.

Librariis articulus fraudem fecit, quem cum concoqueren0 908Sent, depra arunt in ac multo opinor facilior Mos adverbii post et erat omissio.')Minus lubrica, ut ad institutum Sermonem re ortar, UΡ-psitit m0dendi via, quippe aliorum locorum conparatione synemonstrata, veluti in hoc III 5, 2 p. 652b ταυτα εἶπεν '' ὁ Φλῶρος, αντικρυς ει τον Πυρρωνα διὰ του Πρωταγόρου φέρει μῶς. In his videntissimi unis μῆς-0bori scribis, in hoc genere interpolationis ultra modum luxuriatis. Eodemque modo lutarcho opitulandum in iusdum quaestionis loco p. 52M ι ὁ πίνοντες πολυν κρατον ἀμβλυτεροι προς

τὰς συνουσίας εἰσί, και σπείρουσιν Ουθ ἐν ις γένεσιν πυρὰν

' Similiter litubarunt librarii apud Nemesium p. 340 M., ubi in Od. Presd. 1 in verbis ύντα δὲ ν ἀληθῶς μου Οηματα duo poStrema a

manu recenti inSerta Sunt.'' Utrum rectius scribatur αὐτ πεν ταυὶ εἶπεν id genus alia, prout nunc Si res, plane inconpertum est apud Plutarchum. 9uamquam in eam magis incliti sententiam ut vocales, quae pronuntiand eli

debantur, in archetypo Plutarchi lilioris saepius expressas fuisse exiStimem, quam mi SSaS. Videntur autem Graeci ipsi in o genere nihil habuisseexum et definitum, sed ad suum quem quo arbitrium cum Summa licentia modo hoc modo illud praeoptasso. 9uod monendum duxi HirschigieauSa quern nimium fuisse in hiatus terminis vel coercendis vel prola-landi nunc quidem conflare pulo esr Bue elisonschuel in Philol. VlII,

p. 281 .

93쪽

τὰς γυναῖκας μιλίαι υ νων, in quibus nulla erat pro-n0minis aυτῶ addendi necessitas. Eadem aes scribarum licentia grassata st in addondo verbo SubstantiVo, indeprehensa sortassu nobis, nisi hiatus Daudem clamaret. Cuius rei unum nunc addere lubet 0Xomplum o libro VII, 8, 4 p. 13χ υ γαρ μόνον σοι ΓνGωTζρίαν οἴκοι και παρ αυτῶν χοντες ἄλλζν θέλουσιν

σιν, ἀλλα και σοι κτλ. in quibus ut hiatus devitetur, paulo tutius videtur delere /σιν, quam Ut transponatur ante

ἀβέλτεροι, id quod ensetur placuisse video. In aliis l0cis hiatus indicus sexistunt conclamata librariorum allucinationis in praepositionibus male permutatis, qua in re quantopor la SciVerint operae pretium est cognOScere.

πολλοὶ χ ριτας καλουσιν, τι επὶ τ α πλεῖστα μιγνύμενος κτλ. noli dubitare quin a lutarcho sit orι προ εα πλεῖστα μιγνυμενος, ut ScripSit in Symp. p. 33, a Tot

χεῖα μιγνύμενα προ αλληλα et Cat. mai. 4 p. 338ὶ προς πολλὰ μιγνυμέν ς. Itemque verba p. 701 πνεύματος υ χρου πεσόντος η υδατος , quo loco Wytteubachius d0dern επιπεσόντος, Vereor ne in hunc modum scribi obvant:

κaι υκ επιτήδεια καταμίγνυσθαι νομίζουσιν αυτῶν εἰς ιμα και πνευμα, οἴ γε κτλ., UOTUm OStrema antea Odicum obsequio ita conlocata erant aι υκ επιτήδε α καταμίγνυσθαι εις αἱμα και πνευμα νομίζουσιν αὐτῶν, in quibus tot commutaveris i πρό omnia firmissime insistunt. Expositis his ad alios quosdam exspatiari iuvat locos propter hiatum de vitio suspectos, in quibus corrigendis priores non sati recte rem administrasse videntur. In lepidissimo loco IV, 1, 1 p. 6604 υκ κραν ἀπόδειξιν εχ ει ναέρι καὶ δρόσφ λέγουσι, καθάἈερ ι τέττιγες, σιτουμενον, non animadversum est ab oditoribus o nihil essu nisi ditio graphiam, quam i in marginem reieceris, totum locum aptis sim ita refingendum esse intellege aκραν ἀπόδειξιν παρ-

94쪽

έχει τοι αέρι και ρόσω λέγουσι, καθύπερ ο τέττιγες, σιτούμενον i. e. gravis8imum irre tu te*timonium eis, ut aere et rcire Padarum instar eum uia praedicant, in quibus nemo amplius 19 0r0bit. Eadem ni salior quam Supra significavi praepositionum stragos gliscit in loco VII, 3, 3 p. 99 f υθἐ, id oυ πόρου δεῖται το περίττωμα της γρας τροφύς, ἀλλαεις αρκε και κοινὰς, σπερ ευδιαῖος ἀμφοτέροις ει ταυτοδι ταυτο, di mos , o M , σι ς. In his nisi pro εἰσκομμιζομένοις substituere qui Velit προσκομ ιζομένοις, quod quidem non suaserim, nihil aliud relinquitur quam ut restituatur συνεισκομιζομένοις, nam infirmius adeo os Bunsolori διεισκομιζομένοις ne rei quidem OBVeniento dictum. Hinc transitus ut ad iusdsem qua0stionis c. p. 98i, ubi in orbis ειπών Ουν τι του Εκτορος ὁ δειλ-λευς λασε λευκανίην, ἴνα τε ψυχ ς κιστος λεθρος Dra ' π σφάραγον μελίζ τάμε χαλκοβήρει A ὁντ φω ν ς ἴδιον ὀχετὸν και πνεύματo Olim conieceram ego OStoνTa XCidi 880 τον σφήρaro a idquo nunc a libro Vindobonsensi planissime confirmatum Video.Plus dubitationis habui locus V 2 p. 675i a TOυτ μεν, ετ ν, τυ νάγνωσμα ων υκ εν μέστ εστίν. In his en-Selerus invitatus pala00graphicae uitationis facilitat pro μέσφ pessim substituit Mμέσων. Quid potissimum requiratur lubrica si conisectatio. Itaque aut transponantur verba in

ου εν μέστ, Ut, qu0d praeserendum utO, εστιν quippe librariorum supplementum ad marginsem rel0g0tur os, Sintonis p. ad G0dofr. Hermantium p. XLIV Sq.)Αliquotiens dictum si cla. p. 42 non sumul elisionibus a Scribi temere obscuratis ipsa scriptoris verba in8ignem labem Suscepisso atque foedissimos adeo indu invito scriptoremVect08 88 hiatus, quod novo nunc exemplo inlustrare adgrediar ex libro III, 2, 1 p. 48ὶ και γε κaρπὼς αυτου του

ταρακτικὰ τω πυρουσθαι. δ δε λ μ λέγουσιν αυτοῖυ ώμεν0ν, σπερ εα ἐν πυρὶ ξυλα συνδιαστρέφεσθαι. In his qu0d uncis includitur a a Duobnsero demum quantumriS repugnantibus codicibus receptum sest. Ac videtur Sane quam maXὶ me nece8Sarium 880, ut, nisi quis opinandi temeritatem

95쪽

ex his do multis aliis suspitionem movere. Sic mihi non diffit00r, quae codicum ponto Seguentiens elisa inveni tu καπειτα κἀκεῖνος. meliora videri ac magis tu tarchea quam quae rariu multo Succurrunt aὶ πειra vel καὶ κεDoς, in quibus, ubicunque mundiore libri suadent, aut re aut lidi nocesse sit aut cum roXima oeuli pronuntiando coalescere. In ceteris cum in Qua0st Plut III p. 60 sq.

nunc subdubito, siquidum id quod usi durabam odum artificio intell0gi 0test, at tu in eo quod de olivis ut glandibus

sageis Surpatur ias of φηγός. Cuius rei memorabile X- sint documentum apud Plutarctium ipsum Mor. p. 24M σπεμ 'Mala et o amo TV ελαίας και ηγον τον πῖ ζ φ γου καρπον μωνυμως τοι φέρουσιν ονομάζομεν).Vorum ab his abeo ut 0rgam in eorum locorum recen-8i0ne, qui propto litatum aliquid vitii traxisso videantur. Quorum unus VII, 5, 2 p. 7054 και τ μετὰ πολλῶν θε Gasya τι και ἀκουσαι επιτερπέσTερόν εστι mutes Verborum ordine Sanandus videtur, ut ponatu θεήσασθαι και ἀκουσ&ί τι πιι εμπέστερόν σειν, in quibus ne qui damnet hiatum inter L e επιτερπεστερον, praecautum Si hi Similibu e. g. . 6734 a Tm τῶν τι ἀκουειν, p. 699α βλέπωνει ὀξυτερον, . 56 ἴδιόν τι ἐπιχειρήσομεν, quamquam ibi Vind. et Paris alto liberius, quam ut probari possit, traiciunt Verba eodemque pertinet μειρύκιον ει νι in Demetr. c. 28 S. f., Uamquam Vocabulo T liano licentiam concedere quis Verentur Ob eam causam, quod alia passim transpositum inVeni- ω ετ παις ω Similia Vel τι μικρὰν υσα ut in Anton. 53. Quae tamen non plus mirationis habent, quam quod inpune coniungitur Ουν, τί αν ἀνειλέγοι τις . 712 R, και τι ν

Quam salutaris sit huius rei bservati per8picitur eX

96쪽

και τους εργάμας ε ιότας ὁρῶ/tεν, oditores certatim corrigere adgressi sunt gaιρεis stat, nimirum quod prisca illius aetatis domustic0M non adeo sibi furaces fuisse persuaserunt, ut in caveas domitiorum b0ni malivo aliquid vini furandi causa descendissent. rodo ego omnes omnium aetatum domesticos ea8dem Semper incude tutudisse, qu0d perfacile est experiri cupienti Itaqu0 nihil prosecto mihi lii commissum Videtur, quare ad Verbum ἀφαιρεῖσθαι corrigendum perfugiatur, ut unus restet hiatus int0lorabilis intor aεἱ- ἀφαιρεῖσθαι, quem neScio an inepta Vocula ei remota ita recte regulae CCOm-m0da88 videar γλεύκους δε ζέοντός τι ἀφαιρεῖσθαι κτλ.Quod de serundo hiatu in nominibus pr0priis diri idem accipi voles de verbis VI, 7, 1 p. 692 0, ubi tonsentientibus

imm V0cis, quippe usu antiquatae titubasso testatum faciant disc0rdes a Eustathii aliorumqu0 xplicationes. Ἀd alteram certe interpretati0nem, quam principi posuimus, e0rum quae

97쪽

ineptum fuisse credibile est, ut dιατρύγιος alio Sensu adhibuerit vel adhiberi v0luserit, quarti qui pro re nata Simplici8SimVS SSet, quemque ad tymologiam, quam iure an iniuria nihil resert propositurus erat, plurimi promptum et expeditum visum iri speraret. Itaque de loco certe, qui dictus fuserit Jιατρύγιος, ne cogitavit quidem lutarchus. Ne illud quidem sine nota aut suspitione praetermittendum, uno quod sciam hoc loco prodi τρύγα a veteribus Surpatum SSed omni vino, cum potius unanimi omnium constet On Sensu τρύγα ignificare vinum nondum defaecatum . muStum Vel

etiam Plutarchi aetate vini genus secundurium, quod diciturl0ra nostratium Lauer apud Roman OS, ευτερίας . Γεμ- φυλέτης ἐνo apud Graecos est Nicias ad Geop. I, 457'), quod br0viter indicavit Husychius . v. τρυξ' ὁ νέος ἐνος παρὰ τρυγην καὶ λευκος διήθητον , qu0cum congruit

modo de hoc vocabulo narravit Galen de alim facult. II, 9p. 579 K, quem citavit Nicias ad Geop. l. l. τό γε μ ν φιστὰ μενον τοῖς of παχυ ι πολλοὶ των ἀττικιζόντων νομ - ζουσι τρυγa, et paulo 08υτο γαρ τοι των βρυτέων ἀπόβρεγμα

δευτερίαν στεμφυλίτζ est Geop. l. l. ἐπιχωρίως καλουσι μναν ουτος παρ ὴμῖν καλεῖται. Ut qui prautor Plutarchi locum adhibito Cratini ustimonio apud ollucum in Onoma8t. VI, 18 τον δε ἐνον και τρύγα ἐκ λουν. ἐν Πραις Κρατῖνος λέγει

tenderunt, verear ne inconsultius egisse cenSeantur. Num

lic0t 0nnihil dubii in hoc loco ut 0st Meinehi operam, viri mea laude long superioris, rolictum sit ob genetivum τρυγός ad οἰνάριον liberius indiunctum, cum licuerit sine' Huc quoque convenit quod in lanio vocabuli significatus ambitu nusquam de aliis rebus dicitur quam de cuiuscunque generis SedimentiSVel ὁποστύθμαις, qua de re doctissime adnotavii exemplaque congeSSi Lo-boe ad Phryn. p. 73.

98쪽

visse videtur, ut nuper h08 VerSu ita Scribere praeoptaret&λλ' ην ς ε φώσσων την ἴσην πων μεν εμου διῆγε μοῖραν, ελκων τύ τρυγός, hoc tamen, utcunque Statuitur, eXtra Omnem dubitationem

positum est, Cratinum Significare h0minem infimae sortis, qui praeterquam quod ili lintea VeSte indutus erat, vilissimam etiam biberet vappam , Ex hoc igitur loco nihil opinor concludi potorat o lati0re v0cabuli τρυξ significatu Has ob rationes unam Voculam errore librarii in Plutarchi vorbis

omissam suspic0 et huiusmodi fui88 Veram rationis formam o δε παλαιοὶ καὶ τρύγα τον νίον ἐνον αντικρυς κάλουν. Atque hic quidem erroris cau8a quoque manife8ta est in termination opiis p0sita, quarum quam facile hauriri p0tuerit alterutra nulla get demo Stratione.

ti m OSO atque exagitator, orbis arroχῆ χθύων. ut in certo ritu Solemnis nomine, nihil Mnsus si, in quo iudicio si quid Vide ViX quemquam, modo aliquam harum rerum habeat notitiam, adsuntientsem habebit. Prorsus enim alienae Sunt, ad Speciem quamvis similes, huiusmodi conpositiones unam quasi notionem formantes ac tam certo ubique foedere iunctae, ut legente facile pra0terlabantur, veluti TaκTικου καὶ ρμονικου νδρός . 618 c, ερωιέκου νδρός . 751 ερωτικὰς

θθισμβικου ανδρός 0mp. 24 0 γυμνικου γίνo p. 38 bVel etiam Toυ καλοῖ Ἀγύθωνος . 645 e cet. quorum Xempla omnibus prompta sunt et obvia a Bonsulero suasore merito in eiVitate retenta, sed qua cavendum ostis cum dissimilibus conp0nantur. In quo ad hoc p0tissimum diligenter animum adVerti necesse est, ut mutabilia disc0rnantur ab immutabilibus. Atque fixa qui dora illa iunctura quid momenti inserant litatui excusando optime c0gnoscitur Si quind0 Ssesii variaverit auctor qua rati0n id lactum sit, adcurate perscrutaberis. Cuius rei perquam mem0rabile exemplum

existi in Er0tie. p. 754 d, ubi cum leni verb0rum traiectione

99쪽

utp0t in laxior ac v0luntaria magis conpositi0ne, Scribi licebat δεινὰν ει γυνὴ νουν χουσα πρεσβυτέρα κυβερνήσει νέου νέων ανδρός. Idem c0ntra vocabulum ni fallor inpune cum nulla librorum dissensi0ne naturali u ut par erat Ordine retento, hiatum parere vides in Symp. III, 7, 1 p. 6bbi

Si p0rteret, ad codices corrigere potuisset oυ νέου μενοι νου Ἀθή νζσι ν ενδεκήτη μζνὰς κατόρχονται. Sed quominus in his quicquam novandum suspicor, tanto magi Videndum est, D licontia huius quid nim aliud adpellem)termini iusto latius propagontur, quod in priore loco accidiSSe Videtur ensetero. Ad quum qui conparaverit lut Demetr. 0 38 καὶ ποραλυειν ἀτρέμα af θεραπείας μελεία καὶ

bu Opportune aut secus pronuntiatis, post alia mentionem inicit pueri, qui genuino prorsus patriae more ei LUSUS, coram Mummio, Corinthi versore haud veritus sit hunc VerSum Odysseae scribere

φασι καὶ δακρύσαι και πήναπις - εῖναι λευθέρους τους τ παιδὶ πρ0σῆκονιας. In his ut intolorabilis rem veretur litatus sensetero inquisse inserere articulum ante ελευθέρους prope est ut indigner. Quid nulla Una est eaque certissima emendatio si λευγέρους plano iciatur. Quod additamentum si X eo genero, Cuius plurima libros Plutarchoos obsidoro sa0pius dictum est Cobet L p. 371 8qq ). Nempe non intellexit seriba, quomodo dφgii a per Se ignificare 90tuerit liberum Hluem dimittere, qui Sto Supplemento ad inlustrandam sententiam opus esse credebat vel memoria tonebat similes similiter c0nformatos locos apud lutarchum, voluti in vita semetr. 15 στε λευ9έρας ἀφιῶναι τὰς πόλεις. Geminus est locus commenticii ilutarchi de mul viri. p. 260 deth δε ιμόκλειαν ἀφῆκεν, αυχήν τε κaὶ πάντας σοι κατὰ γένος αυτῆ προσῆκονιες ευρέγ σαν.

100쪽

θε ογγίνω λόγου προσπεσόντος δεσποτου, τον υἱὸν επὶ ξένης τεθνάναι και το ἀληθἐς εχοντος εἰπεῖν Ουδῖανελεῖν Ο ποπτον, εἰσελθών συγκλ τικος ἀνὴρ τλ. Ita haec verba in vetustis editi0nibus leguntur, a quibus codices nihil, quod ad rem pertineat, deflectunt. Quae cum aperte iti0S Sint, editores certatim l0cum suspitionibu temptarunt, ex quibus Ruishius coniecit και οὐθενὴς Ουδἐ τἀλζθἐς ἐχοντος, Wyttenbachius a To λζθἐς Ου εχοντι ευρεῖν Vel ελεῖν, quod propter hiatum reiectaneum est, enseterv και τἀληθἐς οὐδ' ἐχοντος ειπεῖν. Licet quidnam horum conaminum praeoptaveris, ad sententiam non multum intersit, tamen nec Reishi suspitio praeter nece8Sitatem conplura turbantis Satisfacit sit ens0leri 0rrecti hoc incommodum habet gravi88imum, quod praeterquam quod, qu0nam casu interciderit negatio, ut in ceterorum Oniecturi S incas8um quaeris non satis perspicitur quo referendum Sit ποντος. Scribendum S autem elegantissima et aptissima orationis serma a τ ἀληθἐς' ου κ

qui de morio si verum loqui aut suspitionem diluere cudere etc. Libr IX, 13, 3 p. 43b in verbis oυν μνημόνει τωνυ αυτου ει ρη μένω Supersederi tranSpositione, quam commendaVerut enSelerus, posse arbitror, cum reputo in ea

scribarum festination qualis est in his libris, quam alia quoque exempla Sat multa pr0dunt, haud incredibile esse, ut a Plutarcho it των π αυεου διειρημένων. Item mihi suspiti est pr hisce IX, 13, 1 p. 42, πῶς οἶν, εφύν,

Megiriaco, qui praeterea laud inepte proponebat διέποι, Occupatum Video Nec dubitandum quin adum emendandi via ingredienda sit VI, 7, 1 p. 692 κω ον οἶνον υ ετ δεῖν ἐγχεiσθαι θημένον, ubi cum enseter quantociuSScribendum διηθημένον. Quae quidem scribarum facinora ad illud interp0lationi genus pertinent, quo accedente