Observationes et conjecturae in numismata quaedam antiqua, parergon Laurentii Begeri, ... Accedunt duae ill. Ez. Spanhemii ad authorem epistolae, iisque interjecta authoris ad priorem responsoria

61쪽

Q. FABII MAXIMI

Prudens cunctavo. Cum omnes sere Maximi, praenomine usi sint, ad quem

pertineant haec numismata, divinare non licere, Ursinus ait: posse tamen arbitratur referri ad Fabium Maximum, qui anno VC. Og. COS fuit cum C. Trebonio. Aversarum Cornucopia fulmen oe corona isticarum cum culmo quo pertineant, nomdum se assecuinin ingenue fatetur Ill. Patinus: Ut neque, quid subi Clio velit, quam adversus denarius cum Cithara ostendit. m. U-

62쪽

M. Liceat in re obscura divinationibus ageret Vastitatis su I& ubertatis, imo potius Pacis Bellique notas hic inter se conium chas, ipse Patinus agnoscit. Fulmen belli symbolum est, Cornm

copiae si non Pacis, certe rerum in orbe Romano ubertatis & bundantiae. Notissimaest Q. Fabii Maximi cunctatio. Notissimum est, ea & Hannibalem fractum, dc perditas Romanorum res restit os olim fuisse. Hanc egregii Ducis laudem, quin aliquis ex P steritate adumbrare his in nummis voluerit, nullus dubito. Vel

hostis eam laudavit, quidni & Cithara dignam judicarent Amuci Et quid si eodem schemate & Augusto subpalpatus Berit quem & ipsum non minus ac Fabium Cunctatorem in Duce Bellico temeritatem legimus damnasse Eodem sane stratagemate& Aquillius usiis est, in dedicanda restitutioneSiciliae. Quicquid sit, Fabio addicit instriptio, de cujus cunctatione& judicio de temeritate Magistri Equitum haec seppeditat Livius: Annibal, inquit, quod tunc demum, edocti malis Romani parem sibi ducem quasi sint, prudentiam quidem, non vim Dicta

toris extemplo timuit, Constantiamque eiur haud dum expertur agitare, ac tentare animum, movendo crebro castra, populamisque in oculis ejus agros sociorum, carpit: Ex movio citato agmine e constectu abibat, modo repente in aliquo sexu via si excipere digressem in aequum posset, occultus subsistebat. Fabius per

loca alta agmen ducebat, modico ab hoste intervasio, ut neque omitteret eum, neque congrederetur. Castris, nisi quantum msus necessarsi cogeret, tenebatur miles. Pabulum re lygna nec pauci petebant, nec passim, se /tum levisque armatura

flatis composita, instructaque in subitos tumultus, s sim militituta omnia, cr infesta est iis hostium populatoribus praebebat. Ea Λ

63쪽

Neque unimerso periculo fimnma rerum comittebatur: Et par va momenta levium certaminum ex tuto coeptorum timor ceptu , Uuefaciebant territum pristinis cladibus mihtem, minus iam tandem aut Cirtutis aut fortuna poenitere sua. Sed non

Hannibalem magis infestum tam sanis consiliis habebat, quam Magistrum Equitum, qui nihil aliud, quam quod non imper bat, mora adpraecipitandam Rempublicam habebat, ferox rapidusque in Consiliis, ac lingvά immodicus, primo inter paucos, deinde propalam in Huluae pro cunctatore segnem, pro cauto timidum, a gens vicina Hirtutibus vitia, compellabat. En utriusque genium t Sed quo eventu 3 Magister L itum, dum incautius in aciem progreditur, internecionis periculam adiit: Fabius laborantem videns: Ita es inquit, non celer usquam timui deprehendit fortuna temeritatem l Inde in auxilium proseimis extorsit & hosti Victoriam, & Collegae erroris consessonem: imo & sbi simul aeternam paravit hellicae prudentia gloriam.

I sinus hoc numisma ad Trajectum Sulpicii Cos restringit, Philippum & Macedones

terrestri navalique robore presse.

64쪽

de quo Livus L. 3L c. l . Ego traiectrum hunc non excludo, Numismatis autem radios latim exiendo. Non trajectus tantum eo videtur abumbrari, sed omnis contra Philippum & Macedones expeditio, non navalis tantum, sed & terrestris. Navalem sub Nare, Acrostirio, Temone & Anchora agnoscimus, terrestrem etiam sub adstantibus Captivis. P. Sulpicius ab initiosta in ta vino Cos ad classem missus est, indeque prorogato imperio AEt los juvit, nobilissuriumque inter Sicyonem & Corinthios agrum vastavit, & ad Elim, Regem in Romanos incurrentem, lapsita e saucium in fugam conjecit, tandemque Oreum cepit, namibus ipso, terra autem Attalo oppugnationem urgente. Omnia haec ante prae die tum in Macedoniam trajedium. Pax intervenit, Sed eam Atheniensium preces dirimerunt,ipi Subpicio II. Cos. id est decem annis, postquam HStolorum in Pra sidium duxerat classem. Tunc, cum ei mandata Macedonia esset, secundum vota in Capitolio nuncupata, paludatus cum Lictoribus profectiis ab Urbe, Brundusium venit, & Veteribus Voluntariis ex Africano exercitu in Legiones descriptis, navibusque ex classe consulis Cornelii lectis, altera die, quam a Brundusio solvit, in Mac doniam trajecit. Nec trajecit tantum, imo etiam Philippum Te

ra persecutus est ipse, Mari persequendum Claudio Centoni

permissi. Gloriosa utriusque facinora latius videre est apud Livium dicto Ebro. Florus rem succincte, & quamvis tecto Sulpitii nomine, appositis tamen ad propositum verbis: Laevino inquit,

consile Populus Romanus Jonium mare ingressus, tota Graecia sitora velut Triumphante classe

65쪽

C. ABIRIUS

Auxiliorum, Contra Perseum rogandorum,

gratia cum aliis

ad Masinissam & Carthaginenses,

Mercurii instar, quasi a Diis missus, Martium Gentis Robur Micanique Herculis auxilium

Romanis conciliavit.

C. Aburium, qui his in Numismatibus descriptus est, eum designari, qui P. Licinio Crasse re Cassio Longino Cos In-

66쪽

ter alios ad Massinissam & Carthaginenses legatus fuit, Ursini

sententia est. Verba Livii ex L. a. c. 33. talia citantur : si eam

rem ad Numidos Equitesse. Elephantosilue contra Perseum p tendoso Legati ad Massanissam Carthaginensesque missiL. Postumius Aloinus, s erentius Culleo, C. Aburius. Ex his Livii verbis Legationem C. Aburii distimus; Sed ex

numismatibus discimus etiam Aburii mentem, quam Ursinus inmisit. Mercurium expressum cernimus, eumque alatum cum caduceo. Mercurius Deorum Nuncius credebatur, alasque gerebat ob celeritatem,Caduceum autem, ob amicitiam inter eos, a quihus& ad quos mittebatur, vel conciliandam vel conservandam.

micitiam inter Romanos & Carthaginenses hoc tempore fuisse, ex Historia constat. Celeritatem Legatos spopondisse, verisimile est. Sed C. hic Aburius ulterius tendit. Sub Mercurii simul cro non munus tantum suum celebrare videdur, sed& subpalp re Senatui. Non acquiestebat Cineae sententia, quia Pyrrho Epirotarum Rege de Romanis interrogatus, Senatum consessum Re tum sibi visum edixit; Sed ornatum habitumque celebravit l, mano Augustiorem, Majestatemque simillimam Diis, quae & au cibus Gallorum animis venerationem expresserat. Ab his cum mimis esset, se Mercurium mentitus est, eodemque Symbolo etiam senatum Consessum Deorum nuncupavit. Ne tamen vel in omnibus Mercurio similis crederetur, vel faustum Legationi deesset omen, navim in avcrsa addidit: Her culis imaginem in altero expressit: Expressit & in tertio Martem juxta tropaeum rapidis insistentem quadrigis. Navim ad Maritimum Legatorum iter reserimus, Neque e tam aereas potuerunt findere plagas, quod Mercurius solet, Sed navibus ire necesse habuerunt, cum medium aequor Carthaginen-

67쪽

ψα ses a Romanis dividat. Omen sub Hercule & Marte contemplamur. Hercules inter Deos Carthaginensium .d utelares censetur, eorumque a Tyro Originem ostendit, Mars autem Beli rum arbiter credebatur. Utrumque de Equitum Numidarurn, Elephantorumque de Herculeo robore, & Martio ardore & su cessii interpretamur, quibus in futuro contra Perseum & Mac dones bello Carthaginensium effiilsura fuerim auxilia.

EFFigiena propositam ursimus Fausto tribuit Sullae filio: Ss

t inus,& eum secuti sit Patinus & Oselius non Faustia bitrantur, sed Jugurtha , ea potissimum ratione ducti, quod tambarum quid sapiat hoc caput, & Diademate cinetiim sit, quod nec Civi Romano conveniat, nec filio Sullae, cum in Patre, R manorum siti temporis potentissimo, nilail tale occurrati Ratio nes has satis ego graves arbitror, cur Sullae filio abjudicetur haecessi es , an autem ideo Iugurthae tribui debeat, licebit bona coleberrimae hujus Antiquariorum tris e cum venia Passise penitius

inquirere.

68쪽

Tres in eo figurae sunt, & sne dubio notae: Sedens Sullam

O lius nullum, ait, esse dubium, quia Regis Iugurthae

facies hic expresta sit. Sed est, & sane non contemnendum. Quis credat, Imperatorem Romanum ejus effigiem Regio in oria tu signasse, qui quoad imperitavit, magno Romani nominis cum dedecore imperitavit 3 qui Victoris pedibus advolutus est 3 qui pertus catenis Romam vidit, quam olim venalem pronunciau tat 3 Qui post victoris Triumphum carceri mancipatus, tani cmque cum filiis in eo necatus legitur 3 Quis credat, hunc Regio inornatu vel ad tempus modicum, ne dicam ad aeternitatem fuisse donatum 3 Ego sane, ut credam, adduci non possum. Sapiat barbaricum quid haec est les , Barbarus fuit & Bocchus Iugurthae gener Numidiae Rex. Hic non eo tantum Sullae gratiam iniit, quod Jugurtham Populi Romani hostem ejus manibus obtulit; Sed & eo, quod facinoris memoriam aureis in Capitolio statuis dedicavit. Utroque certe meritus videri potest, ut honos ei h beretur, non ad exiguum tempus, scd aeternitatis quoque, quam in aversa vides, destinatione. Factum id est, & confirmato Regiae dignitatis solio, quod ex diademate agnosciq. & dedicata ad posteros ejus eisgie, quam in numismate hsisse, ex inscriptione colligitur. Huic nostrae conjecturae non allatae tantum semulantur rationes, sed & sequens numisma

69쪽

AN haec effgies Mallecti sit,

ut tribuatur, Malleus fortassis suadeat Galeae impostus. Eo certe cognominis rationem indicari. nemo dubitare potest. FL

Sura nuda ante tropaeum vel thoraci, vel alii cuidam basi, dextrum pedem

. repraetentat,Ramum porrigens Bocchum, vineta Iugurtham: Omnes exiguis quidem lineamentorum ductibus, non tamcn uS-que adeo obscuris, ut non jugurtham longi ima barba constricuum, Bocchum autem. qualis edam in superiore essi e est, imberbem agnoscere possimus, quae uti hactenus Observata non sunt, ita conlecturam nostram, qua propositam essigiem Iugurthae Ba bato abjudicamus, Boccho autem imberbi adscribimus, eSrmae firmare videntur.

Dolabellae in Asia Quaestor

rapinas sitas

Speciose Victoriarum & Parsimoniae velo

texit.

70쪽

pedem imponens, ad Quaestorium in Asia munus videtur respicere, quod Malleolus siri Cn Dolabella gessit. A tergo navis prora est, ut navibus advectum, vel etiam navali potentiae praefectum agnoscas. Ante pedes Tropaeuna cernitur, ut Victoriarum gratia se Galeatum , hastaque armatum ostendat. An haec de Malleolo3 an de Dolabella 3 an de Gentilis cujusdam terrestri navalique Vict

ria, intelligi debeant 3 videbimus, cum de expeditione in Asiam C ceronis verba adscripserim,quae &Ursinus dedit: C. Aeolo inquit l. 3. in verrem, maestore Cn. Dolabelia occisi, Verres duas sibi har ditates venisse arbitratus est, unam Ouaesto procurationi rama Doubesiastatim Proquestor ussus es esse; Alteram tutelae, nam eum Pupilli Mallioli tutor esset, in bona ejus impetum fecit. mMalliolus in provincia sic copiose proseritus erat, ut Domi omsus nihil relinqueret: Praeterea pecunias occuparat apud P

pulos, ου Syngraphas fecerat: Argenti optimi cartiti Vand pondus sicum luserar nam illi quoque sodalis istius erat, in hoc morbo oe cupiditate ) grande pondus argenti, familiam magnam, multos artifices, multos formosos Homines resiqvit. Formosbs inquit homineS reliquit, Et in nummo galeata

facies forinosa est, an inde conjectura eases Malleolo addicat 3 P pillum reliquit, quidni igitur virili adhuc aetatis flore decetaerit quae & ipsa in hoc numisinate elucet. Sed quid locusta navis prorae insidens3 An quod divitias suas parsimoniae providentiaeque adscriberet 3 Locustas ejus virtutis symbolum esse, nemo nescit;& Verris similem Malleolum sutile, imo in expeditionem provide sibi prospexisse, modo ex Cicerone audivimus. Nec obstat, quod hac ratione Vitia sua expresserit; cum eum in finem id egisse . di debeat, ut sub virtutis vclo ca commendaret, obducat velum virtutis. Iloquentia Ciceronis, itia prodidit,