Tuba magna mirum clangens sonum, ad sanctissimum D.N. Papam Clementem 11. imperatorem, reges, principes, magistratus omnes, orbemque universum. De necessitate longe maxima reformandi Societatem Jesu per eruditissimum dominum D. Liberium Candidum ...

발행: 1760년

분량: 549페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

391쪽

societatem Jesu. Clangor. XXI. 34 r

,, deineeps habeantur, dignique qui publice aliturentis aut purgentur, & qui a munere docendi in colle-M giis, ut sanae doctrinae & rebus publieis noxio pe- nitiis amoveantur; ne ad Poetae &. similium exemia ,, plum totius Orbis scholas, quibus per fas & nefas in- ,, hiant, avertant, indeque iuventutem & relignas ae- tates ac status inficiant: quod olim de hac Societate gravissimi viri praedixere, & hodie illustriores in se Ecclesia virorum doctorum coetus & Academiae eκ Societate ipsa, A rei veritate confirmant: & subp,, eribo ut infra. Magister FRaNCIsCUS ROALES. Paradigma sive Enemplum in speciem doctrinae Pogae & suorum. In dissertationis seu declarationis hujus exempIumen plurimis haec sint Themata. o Primum. Tot Apologias stare pro se, quot eκistant Concilia , ait Poga. Ostendam tot esse accusationum capita , & haeresis iudicia contra Pozam , ejusque Fautores, quot clausulas Cone illorum pro se adducunt, imo in pluribus tot esse delicta , quot verba, ct haec assertio omnium, quae a me eliponenda sunt, est fundamentum, basisque unde dicen dorum specimen & initium est capiendum. secundum. Reum se esse damnationis aeternae , nisi veritatem manifestet: item se seribere, ne Eceles a veritate privetiir, ait Ρoga. Ostendam , Poetam in hoc uno sibi constare, quod semper& ubique, etiam cum verissima dicit, falso loquitur αmenda κ est : in hoc item uno esse veracem, quod ipse mendaeem se prodit, ipse haereticum se ostentat.

ς, Tertium. Se de Ecclesiae cultu in Curia Romana judicari: nescire item an ullus sit doctor, qui magis Ecclesiam exornaverit illustraveritque, de semet-.; ipso ait Poga. ostendam omnium adversantium E clesiae Sanctae Dei Haereticorum nunc temporis, &P 3 is retro,

392쪽

Tu necessitate reformandi j

o retro, pessim tam impudentissimumque Poetam evisse. ., , re: quod eXemplis Haeresiarcharum Lutheri &Euty-- Phetis , cum quibus ipse Fuga se componit; atque ,, etiam ex aliorum parallelo palam fit., , Quartum. Se , quae Sanctissimam Dei param ma- , , Ni me eDmmendant, docere : ile puritate Virginisse judicari a Sacra Congregatione Eminentissimorum ,, 'Cardi talium , ait Poeta. Oitenda in nullum umquamis exstitisse pietatis pitrissimae conceptionis adversa- , , ritimaeque noXium, ac Poga impius: cui si fides ad-M hibenda est , Sanctissima Virgo Dei para causam quod absit) perdidit: Poga & ejus fautores soc9- , , que justitiam ea uste pietatis specie prodiderer in q*o; erimen laetae Μajestatis divinae & humanae commit

uintum. Adversari antiquae Ecclesiae Dei, Chri- ,, sto & Μatri Sanctissimae, eos, qui scripta sua dam-

, , nant, ait Poza. Ostendam omnes & singulos qui pra- , va damnataque scripta PoZae, aut ipsum per apologias . se defensante in , defenderunt, DV erunt, approba , , rUnt , commendarunt nisi eos excuset innocentia' ,: ex deceptione aut ignoranti ab suspectos fore de ,, fide : correctione aut monitione maxime indigere,' , , Destendam & propius ad haec Themata, eXem Γ, pli gratia, ad allegationem Conciliorum: per deca- ,, 'des 9 hecatonda das delicta Poaae R fautorum enu

, , merybo; nec enim minori ius numeris capiuntur. Ia, , uno Conditio sexto generali, centies, his centies &,, amplius delinquitur. In eodem unico Concilio qua-M dragesies verba Haereticorum pro verbis, ductrina

, , & sententia Concilii falso allegat & repetit Poeta sui, que. I ii uno Concilii unius Hispani XV. Toletani M uXemplo rcferendo quod incredibile dictu eli) hisis centies peccant, correctione damnatione digniis sunt. Item in unico Tractatu primo lib. Εluci- darii supra vigesies falso aut praue allegat PoZa Ccn- eilia. Dicam aliquid majus , in uno fato Elucidarii ,, lib. q. trach. 3. cap. I. pag. 9o9. &2IO. in compluta

Disiti i

393쪽

potestatem iactangor XXI. 34

se editione quod ineipit, pertinent, usque ad finem f.,, ubique, quadragesies & amplius conditiorum loca &,, sensa falso citat & refert in favorem Haereticorunt, is ab Haereticis palam, & ex eorum sententia contra ,, Ecclesiam Catholicam: ita ut in eodem folio unicopis ferὸ his centies redarguatur Falsum docere es innuere pro haereticis . contra veritatem rei mente Conciliorum & S. Romanae Ecclesiae authoritatem: ,, qmd ex collatione ipsa textuum conelliorum cum

is Pom palam facio. Neque hyperbolice haed scribo, o, , sed Christiana fideli veritate, quod testor Deum ,

M juroque. Loquor e uim coram Deo, coram sum-s ,, mo Pontifice , coram Principibus totius Ecclesiae &Universae Reipublicae, quos omnes iterum atque M iterum per venerandam Sanctissimam Trinitatem dem mole olim Ecclesiae conjuro , haec humilitatis mἡde, , non sespicere, nec me unum ex pusillis expositum - ,,lOMusoni contemnere. Iudicio sto, lege & iuxe ais, e ,, in luce Sanctae Ecclesiae me inique compellantibus,, pro causa fidei satisfacto , atque ut inimici veritatiso se confundantur; minimus inter Salmanti censes tria gi- ,, stros, quo sanae doctriiive Romanae Ecclesiae faciem,ι hac disputatione adversariis praeluceam , illis adstim. F, In ea sic me geram, ut nonnisi manifesta illis obji- , , clam , brevibus enth Smematis, hrevioribus interrο- ν,, gatiunculis experior: eisdem autoribus, eisdem Eo- ,, dicibus utar, quos PoZa, ct sui, commendant Ialla. dantque. Quin potius ipsis testimoniis & lo eis fide- ,, liter allegatis ibidem, quibus illi errores adstruunt,

ι , , ipsos Vincam, nec Poetam sine ipso umquam con ,, veniam. Insuper omnes conditiones ab ipso accis

ιν ,, piam, quae possint eum ipsius doctrina subsist cre , etiam si communes eum Lutheranis & Protestantis, , bus comminiscitur. Nullum Tribunal in Ecclesia, ,, hullos judices retula: nullius in me injuriam me

,, tuo, nee timeo ubi non est timor. Humanum fi ,, Vorem non ambio: puniri si merear, non deprecor.

,, Adsint vel sub impunitate quae jam diu in Curia ,, Romana illis offertur, sed eriminis consulentia di

394쪽

-ΑGril mi interest os interim me arbitrius e-riorum , ditari timem , hanc, & quae illam ponsequuntur, submitto publici iuris facio & subscribo. - Mediqiani tettio nonas Oct . Is 33.

Refornmndis dolosa artes, oceuum tethnae, malignarum p funestionum etiniculi, catiranniosa impostiones, iniquis .c a molitiones, ου turbulenta media, quitas Molinisarum A defendere ac propagare Socii is saeculo Mnituntur.

B eo tempore quo Μolinae defensionem universa. 4 L fuseepit Sopietas meditataeque in Μolinianae doc-aximisundemnationem Bullae solemniter promissam a se promulgationem in aliud tempus differre visum est Paulo V. vix enarrare quis sussiciat natas exinde turbas S mala magna in Euclesia; nee enim Socre destite- .:xunt dolosis artibus, fraudulentis suggestionibus, ea iunniosa adversiis innocentes declamationibus, malignis Bais mationibus Ecclesiasticarum & Civilium Potestallim ψι aliisque tu utentis mediis molinis imam suam defendere aςσropagare. Iudicet aequus rerum arbiter talibusne mediis defendi amet causa bona 2 Et Mn dolosa artes, fraudes, calumniae & turbulenta me. Hia tiominibus conveniant sinceris, veritatisque, aequi- statis, S pacis Amatoribus 7 i ci. Nec mirum quod iisdem artibus Μolinismum deis .ffendere pergant, quibus , inceperunt. Nam uti demonstrat Celeberrimus Author Historiae Congregat num de Auxiliis, tametsi sapientissimis Viris Μolinie 'dogmata viderentur admodum peripulosa , eoriamque defensio Societati parum honorifica; nulla non arte, nullis non strophis usi sunt Societatis Theologi , in eorum defensionem , nec ullis amicorum consiliis inde

Nullis quippe iussionibus in congregationibus ηd

395쪽

Deieratem Iesu. clangor XXII.

Eminentissimo Cardinale Mailrutio, Congregationum

Praeside, saepius ac vehementitis admoniti , moras ad divertienta quaesierunt. Ut Pelagianismi notam eis vaderent, Calvini sinum Praedicatoribus perperam Objecerunt. Clementi VIII. ad definiendum a coincto tur harum magnarum timorem injecerunt, si Μolinam damnaret, Romanamque Curiam clamoribus su is impleverunt. Thom ista ruin doctrinam invidiose , alfierquam se habet , exposuerunt. Ipsamque de Auxiliis Congregationem calumniati sunt ; ipsi quoque suramo Pontifici calumulis ac querimoniis suis indeoum lesti, ut intimo dolore affectus conquereretur Iesu itas ibatnia audere. De generali Concilio a Regibus, ad causam illam decidendam postulando rumorem spur- Ierunt per Urbem & Orbem. Totam pene Europam, in sui patrocinium haud talenter commoverunt. Misanum Pontificem in decidendis factorum non redelatorum controversiis fallibilem esse palam ipsi objecerunt &c. ut jam vidimus Clangore XVi I. Ne assimili hiis strophis & artibus ab eo tempore destiterunt. Siquidem gratiae per se emcacis, Horatisque Evangvi licae defensores, velut Jan lanistas, Baianistas, haereticos, S. Sed is contemptores , & Novatores , apud Prita ei pes , Magistratus, & populum depingunt, Omni calumniarum genere famam ipsorum proscindunt, sui Lque illis dolosis & calumniosis artibus ipsos a dignia talibus, ossiciis & muniis Ecclesiasticis arcent. Et quibus non dolis, technis, falsis criminationibus verissimae catholicissimaeque S. Augustini de gratia doctrinae Defensores apud summos Pontifices persecuti sunt 3 Primo namque videntes actum estis de

lelo inter Μolinis mum & Semipelagianismum curreret , propositiones quinque ambiguas , aequivocas, pravum sensum primo aspectu praeferentes , per devotum sibi Doctorem Cornetum Εκjes uitam fabricarunt, easque totidem verbis in Iansenti Augustino contineri Annatus & alii contra veritatem sparserunt. Deinde

396쪽

christianissimi Regis Aulam, Galliarumque Episcopos sibi devotos quani multos , per ipsosque Romatiam Cu-

Innocentium X. Alexandrum

xiam , Urbanum VIII.

FII. orhena denique universum circumvenientes, pro

'Mositiones a Jansenio' in libro illo) Ω ab iis qui se Au-

.g tufini Defensores dicebant, Calviniano sensu defendi; ipsos proinde Calvini as esse, haereticosque pernicio-ῆ sssimos , qui Christiante Religionis fundamenta sub- verte hant. Quod tam frequenter, D tanta calliditate quaquaversum Regibus, Principilius, Episcopis, Romanae Curiae Aulicis , Eminentissimis Cardinalibus, ac per ipsus laudatis Romanis Pontificibus , ipsi etiam moderno Pontifici inculcarunt, ut persuaserint. Et indς factum quod Innocentius X. illis fidem adhibenseas ex Jansenti Augustino decerptas, narrati vh, non desinitive dixerit in prooemio ct clausula Constitutionis suae, milla ipsis mentione facta in ipsarum proposi-

ionum definitiva condemnatione. Nec enim libri Ian- senii examen Censoribus, seu Cons ultoribus injunX G. lxat, sed propositionum duntaxat in abstracto, id estat quocumque proserente abstrahendo; prout ex ipsi iam et Censoribus nonnulli testifizati sunt; nec ex ullo actu authentico oliendi potest, juridicum libri illius examen ab Innocentio X. cuiquam iniunctum fuisse. Dum autem propositiones a Consultoribus Ω Cardina- Iibus examinarentur, ipsis contra veritatem Jesultae. Persuaserunt, eos qui dicebantur Augustini Defensores Romae quidem defendere Augustinum, ast in Gallia Calvinum ; dumque Romae simulabant sese pro se sagratiae per se effoacis necessitate laborare, ipsorii massectae plenis in Gallia huedis gratiam conclamabant Ia ecessitantem, ali solutam mandatorum impossis, ilitatem, Christi pro sola electorum salute mortem ad quos errores damnandos necessaria foret Innocentium Constitutio. Huiusce narrationis veritatem ab Eminentissimo cardinaIe Rapaceioli sese accepisse, tres Undecim Gallicanorum Episcopurum ad S. Sedem deputati , in sua ad Episcopos illos Relatione fidem Reerunt

397쪽

Societatem Iesu. clangor XXII. 347

Clim nihilominus Innoeentiam Constitutio ab omnibus, etiam ab ipsis Ian laniani libri defenseribus , promptissima submissione esset recepta, ab omnibus proinde quinque illae propolitiones damnarentur, Ie suitae , quos oportebat de tam prompta obedientia sis gratulari, deque sopitis fidei controver8is conga de rei, cum Augustinianae gratiae deis oribus pacem habere nescientes, novam.adversus ipsos adorti lunt litem, de Iansenti sacto , nihil ad fidem pertinente, quamque ideo rem supersuam nulliusque momenti Pelagius I. de II. cumque ipsis Gregorius Magnus de quaestione simillima loquentes dixerunt. Atque utinam intra limites ejusmodi quaestiolium se continiuilent I inquit Artium Jesu iticarum Autor pag. 46O. edit. a. se Verum moleste ferentes quod Molinae Advertam sese sua ilΙa prompta obedientia ) ipsorum manibus subduxissent, inani illa controversia avule arreptae, se tota primum Gallia, deinde Romae conclamare eceperunt, ab ipsis decipi Pontificem inutilem reddari Constitutionein. Certissime id erat a veritate alie num ... quomodo enim inutilem , cum turbas cUmposuisset, pacem restituisset, si iei depositum iis tu- to posuisset, fidelibus omnibus in fidei unitate, lea

Ecclesiae communione permanentibus , damnatumque quioque propositionum sensum velut haereticum se sese damnare, corde & ore prostentibus . Hoc Ina- nifeste satis erat ad custodiendum fidei depulitnm , , Sed satis non fuit Iesu itis, quorum intererat , ut . suis e manibus Molinismo adversantes non elabe entur. Pacem ergo ut supra restitutam turbarunt, super inutili quaestione illa litem ipsi denuo susese tantes & clamoribus magnis ubique spargen es , ab se Innocentio X. definitum esse , quod quinque pro-' positiones totidem verbis in Janiemi Augustino e , tarent, nec id ab istius libri defensorii, iis bona sidoneaeiri. sed intentione perversa damnatas propositi

., nes opportuno tempore suscitandi. . Erat calumnia manifesta , Iudicium omnino. t merarium S malignum , cum eX uua parte, nulla perin

398쪽

uer Iae istius intentionis indicia appareant; nee in definitiva parte Inni,centianae Constitutionis . qua singi Iae propositiones damnatae fuerant , Jan senii mentipfacta fuisset, sed in prooemio duntaxat & clausula

. quae juXta Canon istas ad narrationem potius quamia Idefinitionem pertinent : Ex alia vero parte in Ecelesti Novum sit, ac prorsus insolitum , haeretieas propositiones Authori in Ecelesiae Communione defuncto definitive tribuere, tanquam eri libro ipsius extractas, nisi totidem verbis in eo exstent ; cuivis vero legenti manifestum es et, quatuor saltem propositionum V em ia in Jansenti Augustino non exstare. Denique verili mile non esset, sed ab Ecclesiae more prorsus alienum ,

ab ipsa definitive damnari sensum n librum alicujus authoris, in materia difficili & controversa, absqtie juridico libri examine, nec auditis saltem dum aud ri postulant libri defensis ibus, qui tune Romae aderant & in judicio contradictorio audiri postulabant , cum hoe sit contra juris ordinem & aequitatem nati Talem , quae non permittit, ut quisquam in libris su isds haeresi condemnetur. vita proinde civili spolietur inauditus, dum per se vel per sui Defensores audiri postulat. Unde ne a Romanis quidem, adhuc Gei tilibus, id factum est, cum Ach. is . scriptum sit:

Z on es Romanis con estido , dum uare alienem hom meis , privj quavi is qtii condemnatur proesentes habeat accusatores, locumque defendendi ait abluenda crimina.

Quapropter in Congregatione de Auxiliis utque septies, etiam in judicio contradictorio, per decem prope ar nos, auditi fuerunt libri Holinae Defensores, antequam rintra eum quidquam definiretur. Et ante trium C vitulorum damnationem , utriusque partis Episcopos Lonstantinopoli congregaevit Vigilius Papa , suasque Tationes utrimque scripto proferre jussit, ut utraque Parte audita, consideratis omnibus ad judicium definiativum procederetur. Idque ipsa ratio & justitia di tale videtur , dum fieri potest, ct partes postulant, ad vitandum periculuna damnandi librum innocentem ,

399쪽

eietatem . Uti. clangor. XXII.

dissemInantem. nod profecto periculum, in se imtellectu dissiciti, obseura', Ω controversa, absque et miradictorio examine, sive utriusque partis auditione dum fieri potest) vix aut ne vix quidem vitari potest , iiqne maximὸ in east praesenti absque dicto perieulbfieri non potuit; cum Jan senii liber intellectu admiadum dissicilis sit, nec haereti eae propositiones de quil, agitur excepta taltem prima a suo contextu avulsa)eo contineantur quoad verba, nec clare & absque eo

troverita quoad sensum damnatum. Quod libri deserit res eκ lihri scopo S contextu parati erant dem0IN strare, a se utique, & aliis non paucis aeutissimi iubgenii Doctoribus magno studio quaesitas quinque dant natas propositiones , in eo a se non inventas, sed si Iam de gratia 'per se efficaci doctrinam. Quod & 'hes. die vel ipsi Iesu itae , Liberius utique Gratianus, ct alii palam attestantur, istamque Augustini de gratia per Nemeaci doctrinam in illis propositionibus damnati Contendunt. Sed quiim temere 2 quanta cum EccMasae & plusquam viginti Romanorum Pontificum 'MSS. Patrum , ipsiusque Apostoli Pauli, st totius Atrigustinianae ac Thom istieae seliolae injurili, lapius drumonstratum est.

Jesultae ergo videntes pariam veristini te esse arguamentum ex Iuno centiana Constitutione pro stahili eiudo Μolinismo petitum, Augustini d efensoribus pala in profitentibus se absque restrictione damnare qui mi propositiones, in omni sensu quo eas Innocentirudamnaverat; per pulpita, per domos privatorum, per palatia Episcopo um ac Principum, per Aulas Regum ipsiusque Romani Pontificis, prim b insusurrare, deluc de palam clamare coeperunt, sinceram non esse illam fidei professionem, nec quinque propositiones ab ipsis eorde damnari, sed voce & ore duntaxat, ut hoc veluti pallio suam tegerent haeresim , ore & scriptis ma nifestandam tempure opportuno ; idque hanta calliditate divulgarunt, ut pluribus Episeopis Gallicanis, ipsique Regi Christianiis ino , ac per ipsos AleXandro V M. Cleme uti XI. persuaserint, atque ita in

400쪽

Aleκandro V II. per sub & i ouxeptionem obtinuerint constitutionem Ad Doram in qua S. Au-

.gultini defensores propterea vocat Lias iniquitatis & a S. D. N. Clemente XI. Constituti em Vineam.Tomiui Subaoth, in qua propterea etiam declarat quod per illam fidei professionem non deponitur error, sed

sconditur 3 vulnus tegitur , non curatur 3 Ecclesia i

luditur, non paretur 9 css lata demum filiis inobιdientiιο via Remittιr , ad fovendam silentio haereo . POL tremum istud ad fovendam flentio harsim, Sua Saq-ctitas dicit, quia Iesu itica obreptione persuasum habuit, quod Auguitini, & facti Jansentani defensores, nse hona sed pessima fide profitebantur se quinque Pr0φ'- Titiones damnare in sensu naturali, quem secundum se ferunt; nec bona sed pessima fide protestabantur te Alexandrinam Constitutionem propositiones iIlas Jan-

senii libro attribuentem revereri, atque in reveren tiam & obedientiam es debitam contra istam attribu tionem quam faetiim vocant Iaalanianum non obi tquuturos, sed religiosum servaturos silentium. Istami vero Protestationem malignam esse, nec bonae sed pessimae fidei, Sanctissimo D. N. clementi XI. per su Teptionum cuniculos, callide persuaserunt Iesu itae, nee manibus sis is ipsi elaherentur. Lausae namque ipsorum intererat, ut praetextu in semper haberent, V*ilut Jan senistas persequendi eos, qui Hollitismo suo ad- ersabantur. Persuaserunt, inquam , Iansentani facti defensores praetendere, qubd religioso illo silentio Ἀ-tisfieret Constitutionibus Innocentii X & Alexandri VII. tam quoad jus, quam quoad factum , ab ios Proinde quinque propositionum haeretis ore quidem abjurari, non mente. Quod si verum esset, silentiymistud impium profecto foret & malignum , fideique i&Ecclesiae Authoritati eκjtiosum. A Sanctissimo proinde D. N. Clemente XI. merito. condemnatum , velut quo non depellitur error, seu absconditiar &c. verum

ejul modi lileutium Jansentani facti desensoribus Per

summam malignitatem & calumniam imposuerunt Ie- sui , nes umidi in Probarunt . cle Polluervant,

SEARCH

MENU NAVIGATION