Historiae Frisingensis ... cum erudito orbe communicantur a P. Carolo Meichelbeck ... tomus 1. 2. Augustæ Vindel. et Græcii sumptibus Philippi, Martini et Joannis Veith, fratrum, 17241729 Posteriora quinque ab adventu S. Corbiniani 1. episcopi sæcula

11쪽

REVERENDISSIME

SERENISSIME

PRINCEPS,

singensis Historiae, Serenitatis Tuae fulgidis radiis illustrandus , SERRNISSIME PRINCEPS Tuus

est, quia de Ecclesiae Tuae nobilissimae rebus, actis

12쪽

actis, & fulgoribus agit. TuuS est, quia eius scriptionem, mox ut clavum Regiminis felicissimhsuscepisti, benignissima dignatione, atque faustissimo futuri felicissimi Regiminis omine ratam gratamque habuisti. Tuus est, quia insuper clementissimam approbationem, & quidem ab uno Reverem dissimo ac Nobilissimo Cathedralis Collegii &Consilii Ecclesiastici membro, jam antehac a Celsissimo Decessore Tuo, ac postea a Reverendissimo Capitulo Regnante delecto, adjici praecepisti. Reverendissimus ac Celsissimus clarae memoriae Episcopus ac Princeps Joannes Franciscus, cum in vivis degeret, omnibus consiliis & votis egit, ut Ecclesiae suae curae in humeros tuos post mortem suam tramferrentur, idque etiam praemonito & annuente Summo Pontifice Innocentio XIII. comprobante Augustissimo Maximoque Caesare Carolo VI. nec non applaudente Reverendissimo Sc Illustrissimo Collegio Cathedrali felicissime est consecutus. Quis vero hodie ignorat, prudentissimo illi ac sapientissimo Principi

inter curas fere primores fuisse Historiam Ecclesia suae ὶ Ergo Meam curam in Te transfudit: factum que est, ita disponentibus horis Superis, ut ab Gus ex hac vita ad meliorem transitu Serenissimo No

et mini

13쪽

mini Tuo Tomus hic II. inscribi debuerit, ac novo Titulo iterum Tuus sit. Dignare itaque Revere dissime &Serenissime Princeps librum hunc, e praelo tandem eluctatum, Clementissimo obtutu respicere, intra pluteos os recipere, & aliquando etiam in gratiosissimas manus admittere. Id faciendo, ScAntecessorum Tuorum res gestas perlustrando imitaberis Illustrissima Serenissimorum Majorum Tu rum exempla, quippe quibus semper jucundum fuit, congestas ab Aventinis, Velseris, Hundiis, GeWol-dis, Brinneris & aliis Scriptoribus Majorum Sumrum Historias legere, volvere, e endere. Procul equidem a me est, ut meam ego tenuitatem magnis illis nominibus comparare audeam, nedum am-hiam. Quia tamen Reverendissimus cumprimis DG cessor Tuus in re antiquaria versatissimus, illiusque

dignissimus Nepos Excellentissimus, laustrissimus &

in omni literatura dudum consummatus D. Baro Echerus, Serenitatis nunc Tuae summo suo merito Minister, operam suam copiose adjungere dignati sunt, plane non deerit, quod Serenissimis oculis gratum accidere valeati Sane quod hic liber non prodeat locupletior, veniam clementissimam mihi promittere ausim. Feci ego, quantum potui, solatioque

mihi

14쪽

mihi est illa Varronis sententia, qua aiebat, neminem fuisse reprehensem, qui gulam reliquisset adspicilegium. Quod confirmans Columella de re rustica: in magnas Dis, inquit, boni venatoris es, feras indagare, quam

plurimas capere: neque cuiquam culpaefuit, non omnes

cepisse, praesertim cui subdit Joannes Baptista Marus

cum munere suo quisquis bene fungitur ,s avido Laeori

umem utcunque jedat, quamvis non penuus eximat.

Superest , REVERENDISSIME ET SE RENISSIME PRINCEPS , ut labores

meos qualescunque pro gloria amplissimae Dice- cessis Tuae impensos clementissime suseipias, &quoniam praecipue Abbas meus, Reverendistinius D. Magnus, Serenitatis Tuae obsequiis constanter manet addictissimus, Monasterii hujus Benedicto-Burani totiusque ordinis, apud singenses ab ipsis Episcopatus cunabulis notissimi, semper Clementissimus fautor ac Protector esse benignissime pergas: dum interim Serenitati Tuae cumulatissimam Dei gratiam , Divini Spiritus charismata, & omnem coelestem benedictionem devotissimo spiritu apprecor, atque cum bonis omnibus coelo supplico, ut, quemadmodum e Serenissima Domo Tua originaria προ

telipachia jam octo Serenissimi praestantissimique

15쪽

Principes Frisingens Ecclesiae ultra I9o. annoS praefuerunt, ita etiam TU inlustra plurima gloriOSe pro- vivas, & ejusdem Ecclesiae gubernacula felici1Iime modereris. Daham in Monasterio Benedicto-Burano, die ii. Jut Translationi Divi Benedicti sacra.

humillimus

P. Carolus Melchelbeck,

Pros Benedictoburanus.

16쪽

CENSURA.

ussus a Reverendi mo ac Serenistas D

mino, Domino prime Theodoro h Duciabus Bavariae, m. m. Discopo ac Prim

cipe siri gensi s Rathbonensi, legi etiam hunc secundum Tomum H oriae Frisimgensu a principiis Regiminis Geroldi Episcopi usque ad finem Regiminis Iannis Francisci, accedente initio Regia minis Re rendissimi ac Serenissimi Iamnis Theodori,

authore Reverendi mo P. Carolo Melchedera, m. In quo tantam eruditionem, scribendi gravitatem, ac profundam Hs G, aliarumque mentiarum peritiam im ni, ut crepetitis, quae in primo Tomo dixi, paucis multa addendo ) elogium, quod ab undequaque Insignibus, eruditifimis, in Cathedris celeberrimis, ac etiam mitrasu gentibus Viris primo hujus Hi ria Tomo ipsemet dari audivi, confirmare, s etiam in hoc Secundo Tomo, Iure merito, repetere adigar, quod nempe sit opus

17쪽

prorsus incomparabile, es inimitabile, ac magnum lumen & decus Ecclesiae Frisingensis. Et quia infu- per nihil deprehendi, quod Fidem Catholicam, Principes, aut bonos mores omendere possit, ideo etiam hunc secum dum rimum publico praelo dignisimum censeo. Legat

illum Eruditus, s set memor verborum Salomonis ' verb. Cap. I. vers. s. Audiens Sapiens Sapientior erit,

& intelligens Historia) gubernacula possidebit.

S. R. I. Eques & Nob. Dominus de Fraporta, J. U. D. Eccles Catheci. Frisingensis Canonicus Capitularis, alte fati Reverendissimi ac Sereni L. simi Ioannis Theodori, e Ducibus Bavariae, &c. &C. Episcopi ac Principis Frisingensis, &c. Consiliarius Ecclesi

18쪽

HISTORIT

DISSERTATIONES

IN QUIBUS PARTIM AGITUR DE QUIBUSDAM DUBIIS, OCCASIONE TOMI I. HACTENUS OBORTIS , PARTIM AFFERUMI UR ALIQUA, QUE AD ILLUSTRAN DUM TOMUM II. PERTINENT

Prima tractat de Antiquitate Ecclesiarum Salisbu genia atque Frisingensis. Secunda agit de Antiquorum Episcoporum atque

Monachorum Frisingensium Sacro , ac novo cum aliis foedere: item de Monachorum industria. Tertia exhibet adjutores Tomi ΙΙ. ac Censores Tomi Ι. extraneos : ac plura alia Lectorem

monet.

19쪽

PRO LEGOMEN A.

De Antiquitate Ecclesiarum Salisburgensis,

atque Fristi ensu. N vita S. Ruperti. a diversis constripta, plures periculosas fatebras reperiri, certum est inter Scriptores. Illud tamen inter mode noS minime controvertitur, Eum obiisse die ar. Martii , in quam Pascha Domini inciderat. Id igitur contigit aut anno Domini 623. aut anno Christi γα. annis enim intercurrentibus Pascha nunquam in diem 27. Martii incias rim ', ut. Videre est apud Franciscum Pagium Tom. I. a pag. .... 634. ubi de Fastis Consularibus agit. In Distertatione Secunda Protegomena Tom. I. nostrae Historiae a pag. Xl. ex accuratissimis Scriptoribus Mabillonio, ac Anti Pagio adduximus argumenta quaedam non minimi ponderis . quae S. Ruperti obitum non ad Pascha anni 623. sed 718. reponendum esse indicare visa sunt. Neque defuere Viri quidam doctissimi , qui argumentorum illorum vim ac robur adverterent, ita tamen , ut antiquae nihilominus traditioni insistendum esse existimarent. Recte hoc. Ast hic Rhodus, hic festa. Videamus , quid habeat sincera antiquitatis traditio 3 In Codice quodam Salisburgensi , saeculo octavo scribi capto, & a nobis antehac saepius laudato, quem oculis nostris conspeximus, a tempore S. Ruperti usque ad tempora S. Virgilii videntur statui Praesules septem, nempe Rupertus, Vitalis, An sologus, Savolus, EZEius , Flobargissis & Joannes, ita. ut Ioannis Successor Virgilius iuxta literam censendus sit ordine octavus Epistopus & Abbas Salisburgensis.

Verum Di iii od by Cooste

20쪽

Dissertatio prima Protegomena. De Antiquitate Sc. III

Verum haec quomodo accipienda sint, indigemus anti quo interprete , qualem in Monumentis S. Emmerammi Ratisbonensibus Saeculo IX. scriptis deprehendit Mabillo nius. Vixit ille Scriptor sub Annone Frisingensi Episcopo n qui anno Christi 87s. mitram ac vitam posuit ut patet ex9α 'iis verbis:

Ecce pius sedens praesens nunc Anno gubernat.

Hic Poeta non solum seriem Salisburgensium , verum etiam Comprovincialium Praesulum, puta Ratisbonensium, Frisingensium , Pataviensium ac Sahionensium accurate conscripsit. Et de Salisburgensibus quidem ita canit et

Dicta 'Damo fuit quondam Metropolis sis.

Quam primo fundans Hrodbertus rexerat almus. Pos hunc Vitalis Antisses rexit eamdem.

Ipsius inde Roburgifus qui est fultus honoris.

Quartus Joannes fuerat Sedemque regendo. Advena Virgilius fatuens quam plurima quintus.

Ubi vides, Lector , ex classe Salisburgensium N B. Episcoporum manifeste expungi Ansologum, Savolum , atque EZZium ς ac proinde S. Virgilium non dici octavum , sed quintum Episcopum Salisburgensem; veluti deinceps Arnovocatur sextus: Adairamus septimus: Liuphrammus octavus. Et in hoc Liuphrammo, qui post medium saeculum nonum decessit, desinit Poeta, uti recensendo Frisingenses Episcopos desinit in Annone, quod ex versu supra allegato perspicuum est. Ergo juxta sententiam hominum saeculi IX. Virgilius inter Salisburgenses Episcopos non censebatur octavus, sed quintus. Id tanto redditur credibilius , S. Virgilius qui diu post annum Christi a. Sedem Salisburgensem adeptus est ad huc viderit & allocutus sit discipulos quosdam S. Ruperti.

uti manifestum est ex alio Instrumento domestico & coaevo, quod Henricus Canisius Tom. 6. antiq. Lest. pag. IIS . prod cit. Sic enim ibi habetur: me omnia Virgilius Episcopus a viaris valde s ibi atque meracibus perquirere studuit, posterisque ad memoriam scripta dimisit. Suidam vero ex eis, qui ista dixerunt, disicia puli S. Ruperti fuerunt. impossibile autem videtur haec ita fieri

potuisse, si S. Rudbertus jam obiisset anno Christi 623. alias M a dicenis