Aldi Pii Manutii Institutionum grammaticarum libri quatuor. Addito in fine De octo partium orationis constructione libello Erasmo Roterodamo authore ..

발행: 1533년

분량: 555페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

441쪽

LIBER

m - υ υ ΙΕ - ecce lae syllaba remanet reces dictio ne patulae,&simul finit dictione,3c est principia pedis.& quoniam tenet de quinq; dimidium,nam duo,& semis bis, quinq; constituunt, Pethemimeres appellatur. Hephthemimeres autem sit,cum post treis primos pedes syllaba similiter relinqui

tur dictionem terminans,ut Tityre υ tu patue- U VIssi recu - Ο ὐ bans - ecce bans remanet ibsici

se dictione rechbans.& simul finit dictionem,&est principium pedis.& quoniam habet de septedimidium. nam bis tria & dimidium septem con stituunt, Hephthemimeres dicitur. ubi obiter no tandumo, per ἡτα scribi debere,& declinari o Mia

ες quod& Terentianus ostendit eo verni, Hoemedium de quinq; vocatur, τενθη μι μερες enim neutraliter protulit de Hephaestion,&caeteri,quos ipse legerim,per Smasculinii & fo mininum,& per ρες neutrum dicunt. Tum analo cia quoq; suffragatur, na sicut ἱ - Η ομοιομερης -

ab G & - ον de id sentis multa a neutris io: coposita sic o κοα uτο . alterum. enim a πεντε&ηψς,δc alterum ab επτα, & r ut si militer, &-componitur, unde rin θ transit propter aspirationem,qua inuenit super κ'ς. Perperam igitur puto haec nomina scribi per ἰωτα, errorest; inde natum, quia aetate nostra κτα & ιπτα eodem sono pronuntiatur. quaquam ne hoc qui/dem probo sed de hoc in fragmentis nostris.Versum ergo illum apud Terentianum censeo scribe dum. Hanc ru/θηυμερῆ numeri de parte vocaruti,

442쪽

Thochaica autem fit, post duos rimos pedes trochaeus remanet dictionem terminans, ut Nil

us est,abscisus , dictioe miseret post duos pedes simul finit dictionem,& incipit pedem, dactylu

scilicet,nam alium no potest. is vero est,re re mo- υ υ. Sunt qui quartam addunt Bucolicam, quam πετραποδιαν dicunt. Sed ea no est caesura. na nemsecat dictionem,neq; post quatuor pedes relinq/tur syllaba dictione terminans,sed est qualitas Bucolici carminis,ut pes quartus sit dactylus dictio/nem terminans, atq; ideo τετραποιρίαν appellam, utinio te -- Moeri pe-iaiades ani/-- qud

-υυ. Dicta est aut Bucolica, quia peculiaris est bucolici carminis. Ea sic frequenter Theocritus usus est, ut paucos apud illum inuenias versus,in qbus non sit dactyIus in quarta sede dictionem finiens; quales hi sunt statim in principio, αδμι το

τερον αελον α ra . sic caeteri fere omnes. id quod manifestius ostendemus stadendo αδυτY-υυ το

-οῦ---. ecce in tribus c6tinuis versibus dactylus in quarta sede dictionem terminat. De quo Seruius, Carmen autem bucolicum debet quarto pede terminare partem oratiois. qui pes si sit dactylus,meliorem efficit versum,ut Nos patriae fines,& dubcII linquimus arua. Primus etiam pes secundum Donatum,& dactylus ee debet,& terminare par tem orationis. quam legem Theocritus veheme

443쪽

LIBER i

ter obseruat Virgilius non adeo. Ille enim in paucis versibus ab ista ratione deuiauit,hic etia in paucis secutus est. haec Seruius. Terentianus de noemetro sic inquit,ubi etiam duos ex pdictis Theocriti versibus latinos fecit.

Pastorale volet cum quis componere carmen, Terrametrum absoluat,cui portio demitur ima, Quae solido a verbo poterit connectere versum. Bucolicon siquidem talem voluere vocari. Plurimus hoc pollet siculae telluris alumnus. . Ne graecum immittam vertum,mutabo latinum.

Dulce tibi Pinus submurmurat en ibi Pastor, Proxima fonticulis,& tu quoque dulcia pangis. Iugiter hanc legem toto prope carmine seruat. Noster rarus eo pastor Maro,sed tamen inquit, Dic mihi Damoeta,cuium t ecus 'an Meliboei

Non, veru Aegonis. nuper mihi tradidit Aegon. In tragicis iunxere choris hunc saepe diserti Annaeus Seneca,& Pomponius ante Secundus TaIe dedit nobis PomponiuS. Pendeat ex humeris dulcis chelys. Et numeros edat varios, qu7biis Adsonet omne virens nemuS, Et tortis errans qui flexIbus.

I n quibus omnibus, vides in quarto loco dactylum perficere dictionem. No est igitur Caesura, sed peculiare bucolici carminis. Hac Priscianus de duo/decim carminibus passionem quandam appellat. Sunt praeterea qui in quarto etiam loco trochaeucollocant, quod vix unquam inuenias. Terentia nus tamen videtur sibi finxisse hunc versum, quEN Diomedes citat, inuae pax longa remiserat arma,nduare parabant, ubi arma pes quartus tro

charus ea,quem sequens dictio nouare ficit da/

444쪽

ctylum, arman5. Versum aute, qlum praedictis nullam habet caesuram,non esse heroicum dicut non quia nusqua inueniatur, Nam Virgilii ille ta: sest, Magnanimi Iouis ingratum ascedere cubi ιe,in quem nulla species ex praedictis incidit,sed quia qua rarisimum est . Euitanduin igitur, quod perrarum est.nam,vtidem Terentianus ait, Nec est notandus vnns in tot millibus. Necesse est igi rur aut una,aut duas ex praedictis in versit esse cae eLaras. tres enim rarissime esse possunt,nam si semi inariam habet, trochaica raro habere potest nisi monotllaba dictio iterueniat, ut Munera clara dedi sidat eide debita patri dis,dat - troche'. cotra si tertiam trochaicam habet, semiquinaria raro habere potest. Si ergo tale quis cofingat carmen. Nuper quidam doctos cUepit scribere vero, Fus, vel tale, Dulcia docti carmina uates, culta que pangunt,imperitus existimabis, ac ridiculus. imile enim esset,ac siquis non vicissim mouedis

pedibus incedere sed faltuatim, vel iunctis pedi Dus, vel altero,ut qui monomeri di utur singulis uribus. Debet igis pedes inter se diuidere dictio

impi ubi Penthemimeres tantum comma inuenitur a domus - υ O. Formantur autem hae earsurae fi ris tribus, Simplici, Composita, Coniun.cta. Simplex est, cum una tantum sectio inuenitur in metro, ut in pcedenti versu. Panditur interea.

a a iii

445쪽

stico tamen metro contrarium fit. nam illud opti naum est,cuius sinsuli pedes partem oratiois finiunt, quale est, Simaleis - - nobis volumus υνυ - pueros V υ -- edere - υ υ matres se ,tu Ddquε- υ υ perge -.ld qd i caeteris metris vitiosum est.

E igura in metro est variatio pedum per singulas des. unde carmen heroidum duas dc triginta respere figuras potest. Iabicum mille, centum,& vi η nti qnq;. Figuras Heroici versus tres sui modia P rimus modus est μονοχκακτικος idest unius figurae. cum omnes vel spondei fuerint, spodaicus versus dicitur, balis ille Ennianus, Oli respUn/j- - dit rex alba - - i Isin gai - - qa vix viae iuuenias apud nostros, vel fuerint omnes dactyli Praeter ultimii, malis est ille, Sol ue me - rus. feret - υ υ haec Mi υ υ quam isb 1 - - fama sa - O O lutem - inqui versus dactylicus dicitur. habet igitur hic modus duas figuras,altera ex omnibus spondeis,altera ex quinq; dactylis,nu vium' semper spodeus esse debet,vel M spodeo trochaeus. S ecundus modus est πενταχ αατικος, idest figurara quini, cum versus vel est syllabarum sedecim,de quinq; pedibus unum habens spodeum varie per quinq; regiones percurretem, qualis ille est, A eg

decim de quinque pedibus unum habens dactylsi varie per quinq; re sies mutatum, qualis ille est,

υ O uultu -. habet hic modus figuras dece, sin i

cum unus spondeus inter quatuor da los varia

446쪽

tur, α rursus quinq;,cum unus dactylus inter quatuor spondeos. T ertius modus est ἐρεκαλκέιατικο Gidest figurarii de/cemdum versus vel est quindecim syllabarum de quinq; pedibus duos habens sp6deos promiscue per Fnq; regiones variatos, balis ille est, aro

ordecim de quinq; pedibus duos habes dactylos pre quinq, regiones Variatos, alis ille est, TU

Dor - - EO . Haber hic modus viginti figuras

decem cum duo spodei inter treis dactylos variatur,& rursus dece,cu duo dactyli inter treis spon deos. Sunt igitur figurae primo duae, inde decem deinde viginti atq; oes simul duae & triginta. - 'ε st etiam alia cognoscEdi figurarum ratio in omni mptro, videlicet cum computaueris,quot singula inca cuiustunque metri recipiant pedes, multiplica numerum pedum,quos singula priora loca acclariant,per numerii pedum,quos accipiunt loca sequentia,ut in Heroico, Primus locus duo admiratippedes, spondeum,& dactylum. Secundus item duos, bis duo,siunt quatuor. Tertius etiam duos, bis quatuobnunt octo. martias quoq; duos bis octo,siunt sedecim. Quintus item ditos,bis sede/cim, duas di triginta si ras constituunt. Eodem modo in iambico. PΩmus locus admittit pedes quinq; secundus treis,ter quinq; si ut quindecim, xertius item quinq; , quinquies quindecim, fiunt septuaginta quinq;. QVrtus treis,ter septuaginta quinque, fiunt figuraraucentae &vigintiquinque. intus similiter quinq;,quinquies ducentae dc

onti quinq; faciunt mille imas , dc viginu

447쪽

quin* figuras.Et sic in caeteris metris, quom lasca diuerχrum pedum sunt capacia, ut in Anapaestico,& trochaico inuenire si ras potetis. Sed, 't quod dicimus,appareat exemplo manifestius, Meroici versus duas 3c triginta figuras, breui, longo notatas accentibus subiungemus.

448쪽

--δ. - - --

DE DE sos ITIONE METRORUM. Depositio est, qua cognoscimus plenii ne sit meis,

an abundet, an minuatur aliqua syllaba. D epositionis gna sunt quatuor. ακαταληκτα,

Α κατάλκκτα dicunt metra,qii ultimii pede integruhnt, quale est pastoraleIllud Pytanii Secudi, Ucitat Teretian. . pendeat ex hiseras dulcis AEE.

449쪽

LIBER

I s. est n. tetrametrii e quatuor lienis pedibus. Ite illud,qd citat Hephaestion, μίσπλε - ιι

licum tetrametrum,cui nihil deest. Καταληκτικα vero dur,quibus in fine deest syllaba,

qualia sunt heroicaoia,q legitimos pedes habredactylos,sed minuuti fine una syllaba,ne,ut Prisfilanus ait,sitipedinacto sequest versui. Quale de illud Horatii, Mea renidet in domo lacunar.Est mi metrii senariu iatricii una stilaba minus, & sca

o nar υ. hic nilla syllaba pro integro pede ponit- sic apud graecosixιαροις -- --υ ρε μυ - δ''ολκμ - υ βρι υ, hic βρος hilaba pro integro ponit pede. Ubi notadu, qd cupes,ex quo conficis principaliter metrii, sistat e tribus syllidis, potversus et duabus esse syllabis minor,cuius qa non erat ad manus exeplu,tale si psinximus dactyli

tu timetru catalecticu, V ae tibi - υ υ si malus -

es. Ecce es prima syllaba tertii dactyli pro itegro ponis dactylo,& dicit hic versus terminalis in si Liaba. Na cum ex tribus syllabis una tin inuenit in metro,di terminale i syllaba-graece καταλ-τικονε συλλαβε sicli vero duae inueniuntur, ut in singalis heroicis, dicis terminale in duas syllabas,grae

ὐ συλλαβην, apud Hephaestione tale est, γ' si βω-- υ U θου ῆα - υ υ δοῦς - , ubi syllaba pro trium syllabarum dactylo ponitur.' Υπερκ αλ ocτα dicunt metra, qu una, aut duae sup

sunt syllabae quale est Boetii illusi Dactsicu Alemanui Trimyrii hypcatalectu, omne homi--υ

vero amplius est duabus syllabis, qd psit tueri

450쪽

ret hoc anapaesticia monometru hypcatalectu. Pereant υυ - h omines o υ - mali, i quo m&1 duae syllabae abundant. id vero nos confiximus, quia . nullum memineramus legere tale exeplum apud nostros. Hephaestio vero tale recitat,α δε-υ υ - πε ιις ω υυ- κόραυ- est enim carmen Anapaesti . eum Μonometrum Hypercatalectum abundans

duabus syllabis.

B ραχυκαταλκκ rae Sciantur metra, cum deest fines in/reger pes. Sed quia neque huius generis metrum. siccurrebat,iale ipse composui trimetrum iambicum brachycatalecton, Pauci bea --υ - ti nam boni υ - Pauci O-Deest enim sextus pes integer,ut sit iambicum perfectum.

S eansio in metro e st legitima metri in singulos pe/des distinctio,ac dimensio. Dicuntur autem scan/di metra πιταφορικως. quia sicut per scalarum gra/dus ascendentes vicissim mutando pedes incedi/mus,ita scandendo metrum incedere videmur diruptiendis, ac distinguendis pedibus . Et notan dum metra omnia binis pedibus scadi praeter da/ctylicum, quod graeci κατα dicunt, ut Bessitis B ω - υ - le,qui procul υ - ο - negotiis. JHine Ierentianus, sed ter feritur,hinc trimetrus dicitur, S candendo binos quod pedes coniungimus. Ideo autem da ctylicum excipitur, quia cum dactylus, de spondeus sint aequales temporibus, non est ti/mendum, cum singulis pedibus scanditui,aliud ri

deri metrum, qui, dactylicunt. Queod si sat in

SEARCH

MENU NAVIGATION