장음표시 사용
241쪽
Liber I. Tin XVII. De Pallio artat . agrPapa solus . Aliis in partem sollicitudinis pontificalis , non in potet latis plenitudinem vocatis facultas est eo utendi sollemnioribus duntaxat diebus sa) inter missarum sollemnia
b) in quavis prouinciae suae ecolesia , extra illam secus e) .
Commodari cuiuis alteri alterius pallium nequit, nec transire ad successorem dignitatis , sed cum eo quisque sepellitur , J: neque ab una ad alteram Sedem cum translato archiepiscopo transferri , nouum pallium rite accepturo , dum ad aliam transiit ecclesiam se .
XII. Singulari priuilegio' Ostiensis episcopus Cardinalis, dum Romanum Pontificem consecrat, pallio inperinduitur, quod ei indulsisse Marcum S. Sylvestri successorem tradit A. nastasius bibliothecarius . Innocentius III Quinqueccle. sensem in Hungaria episcopum , ' summique Pontifices alii alios episcopos speciali extra ordinem beneficentia pallio decorarunt . '
a Gl. in eap. ad honorem 4 da aus. ει Uu pallii, hos numerat dies ad rem
hane sollemniores: Natiuitatem Domini, S. Ioannis, S. Stephani, Circumcisionem, Epiphaniam, Dominicam Palmarum, Feriam V eoenae Domini, Sabatum sanctum, Pentecostes , S. Ior Baptistae. SS. Apostolorum , tres sestiuitates B. Uirginis omnium Sanctomm , Dedicationis ecclesiae. Patroni prinei palis, dies tardinationum clericorum & episcoporum & anniuersarium consecrationis suae. Ioannes VII in synodo Rauennenti. can. 3 item iuisit, ne extra praecipuas selliuitates & missarum solemnia pallium adhiberent metropolitani. Verum medici ciris, citer feeulo X Agapetus II Brunoni archiepiscopo Coloniensi sanctitate conspicuo pallium misit eum insolito priuilegio , quoties vellet ,' utendi, uti Rotgerus monachus tradit is vita S. Bemnonis east. 23. apud Surium die II Octobris. b n. contra morem 8 dit . ioo. c) Caem. IH in cap. cim super I ti Innoc. III in cap. ad honorem de aves. σ u pallii. Cv. ad fise 2 eod. sit. e Innoe. III in eop. bona memoria 4..ie ροβι uti proau . o Iu in ιιιιιentMe II pyxismin.
242쪽
. I Apostolorum fuccessores vere funt episcopi . . . et Hos a presbieris nil differre in ius haeresiarcha deliirauis . 3 Prolata ab co Scripturarum, Patrumque xsimonia, quae a , eommunem. sacerdotii cum episcopis potestarem specitant , nil adimunt episcopis peculiarem consi mandi ' ordinandi M.
4 A Chri di Apostoli non ad certas diuisiim ecclesias missi fed,
generatim ad mundum Uniucritim opiscopos ubique ordium runt episcopales ecclesias erexi runt . . ' .
In eccloae iucunabulis Drme' promiscua fuisso oe indiuise
i Gidetur episcopo in soliicitudo . . , ' ἰ6 Mox moribus paulatim. oe canonibus instituta parochiarum ioecesumque diuiso.. 7 Tum Patres Sardiscnses in metuis tantum urbibus episcopos fore , in paruis' presburos mali crunt. 8 Va, in 'inde multitudo vel raritas rivitrium in aliis regnis frequentiores episcopos in alii rariores produxit. Regnum hoc Neapolitanum Sedes episcopales centum s sex Una cum metropolitanis nunc habet, quum aliae antiquiores mei suppressae omnino vel alio translatae , vel unita cum aliis iandudum snt. Io Profugos ab urbibus captiuis episcopos apso a Sedes con- fueuit vacantibus catholicorum ecclesis praeficere , alios -- 'cantes ae peregrinos tueri cum lege postliminii , mox ritulares
a DUcopi graere.. Demiatores latine dieuntur a S.Isdominean. eliror THR. 2I: vel superintendentes nam σκοτων intendere significat. quo edc praelati vocitantur, quod ante omnes stant primi in eeclesia, citi can. cleros. Romani olim idolatrae episcopos appellabant magistratus , qui rebus ad ei m. potumque pertinentibus intendebant. I. manerum fin. D. de mu=urib. o honori
Episco, inquit ibi Ictus si praesunt pani o uteris venalibus rebus, qua ciuitatum populis quotidiamus vi tum suggerunt.. Diuitiaco by Coos
243쪽
lares eortivrim successores ordiu.ire , ex quibus oe' mis impii ci l hali, nuntimust apostolici deliguntur . II Ordinis episcop. is potestas a Christo profluens episcopis triabuit primnriam Sacramcutorum administrationem, praesertim vero Consimiationis cy Ordinis , adnexorumque secramen-
I et Altera iurisdictionis potesate episcopi docent, iubem , ἰudia aut , corrigunt, administrant. Ia Haec diuiditur in spiritontem , spiritualibus adnexam , c temporalem ' oe rursus in ordiuariam delegatam. I Potestatem iurisdictionis est scopos a Chriso immediate hibere alii tenent ex pluribus S. Scriptu e fontentiis. Is Alii eos mediate per Papae organum obtinere tuam contemdunt isdem ferme rationibus , quae monarchiam o primmitim in Petri Sede Ucndunt.16 Inter episcopos ordine ac dignitate pares antiquior ordine praecedit aliis , non ditior vel illustrior. I Plurimas in episcopo virtutes postulat onus ipsus graui simum. I 8 Ad residentiam episcopi ob ringuntur aure diuino ct humano. Is Eis tamen indulgetur ex legitimis causis tres fere menses abesse quotannis , O quandoque ' amplius donec cause pi blica postulauerit. ao Non residentes etiam Cardinales ' peccant grauiter , fructus non faciunt suos, eosque debent in ecclesiae utilitatem vel
et I Visitare dioecesim quotannis debent, subditosque paterno m re corrigere appellatione, quae decreta suspendat , remota. 22 Personali visitationi subfunt omnes curam animarum fmcramenta adminiserantes , regulares etiam oe exempti . L eali autem omnes intra dioecesm ecelesiae , iis exceptis , quae
sub immediata Regis protectione sunt ; o quod ad spiria
rualia tantum loca etiam pia Dicalia.
23 Sacrificia pro popula debent episcopi erre , diebusquefesis
244쪽
a 3 Institutionum Iuris Camonicἰa Ecclesiis necessitatibus prospisere.
23 Timi pauperes eleem Fuis alere. 26 Episcopo vicissim debentur cathedrarisum , expense visit riovis, subsidium charitatis , quartae obuentiouum, d cimarum o funerum. et Ius ciuile episcopos eximit a patria potesate , ab oneribus , o foro laicorum, oe multa eis Principes indulserunt. 23 Plura eis priuilegia ius canonicum largitur.
29 Solio pontiscio QNeutes aliis quoque priuilegiis fruwatur.3o Peculiaribus vestimentis utuntur , eorumque vos indicitur.
IN Apostolorum locum successisse episcopos a , quos Spi
ritus Sanctus posuit regere ecclesiam Dei b) , constans est orthodoxorum sententia. Patres miss fvnx Apsoli , ait S. Augustinus se , pro Apostilis Alii nati sunt tibi , consitim ii sunt episcopi. Hodie enim episcopi, qui sunt per totum mumdum , Unde nati sut Z Iua ecclesa patres illos appellat , ipse illos genuit, ipsa illos constituir in sedibus patrum . Non ergσre putes defertam , quia non vides Petrum , quia non υides Paullum, quia non vides illos, per quos nata es: de prole tua
sibi creuit paternitas , pro patribus tuis nati sunt tibi fili. Apostolico aeuo episcopos quandoque Apostolos H , aliquando presbyteros promiscue appellatos in sacris litteris: tum
Q Trid. fess. 23 de Sare. Ord. eap. 4 id aperte doeet. Sane apostolatum Iudae roditoris propheta David episcopatum appellauit U. los υers 7 : in hebraeo pecuda, quod ab inoisisndo & visitanti deductum mouet Bellarminus ibidem . Quam
ergo praedixisset regius psaltest episcopatum eius accipiat alter e S. Petrus nouum subrogaturus Apostolum in locum Iudae laqueo suspensi , hanc impleri Scripta tam oportere ostendit Actor. cap. l. bὶ Actor. ιυ. χo verg. χ8. . ce S. Aug. in Wal. 44. 4 Apostolus est. x ad Romau. east. vit. υerfr, Andronicum & Iuniam cogna tos, concaptiuosque suos, & nobiles in Apollolis, qui ante fuerunt in Christo appellat. vid. Euseb. lib. i his. eap. I a. B. Hieronymus contra Luciferianos: Quod autem, ait, exceptis duodecim quidam vocentur Apostoli, illud in eaussa es , omnes , qui Dominum viderunt eum postea praedieauerant. fui se Apostolos appeIlaros paulatim vero tempore procedente ρο alii ab his, quεν Dominus elegerat. ωὸinati sunt
Apostoli, Dan roditas, Silas, o Iudas Apostoli ab Aps, ιοι Anaminari sum . Diuitiaco by GO
245쪽
L bis I. Tin XVIII. De Episcopis . et 33
Apostolatus nomen veris Apostolis relictum, episcopatus autem successoribus Apostolorum duntaxat attributum, ut a presbyteris simplicibus distinguerentur, obseruant probissime The
doretus si0, & S. Hieronymus f. II. Aerius presbyter primum Arianae sectator , post
nouae haeresis auctor nullum omnino discrimen esse delirauit inter episcopum & presbyterum . Ese enim , aiebat , amborum unus ordo, par oe idem honor ac dignitas . Manus imponit episcopus, imponit o presbter I bapti κ. at episcopus , idem facit oe presbur; diuinum omnem cultum admini irat epist pus , non minus id facit oe' presbter ς episcopus in throno δε- det, sederoe presbter H. Furiosum in tanto errore Aerium sectati sunt Witelessus, Caluinus, Salmasius , mondellus , ceteri eterodoxi: Multis abutuntur isti S. Scripturae locis. I , quod Apostolus ep. ad Titum cap. I , Titum Cretensem episcopum , & simul presbyteros ab eo ordinandos vocabulo presbyteri nuncupauerit. et, quod idem Apostolus ad Philippeu. cap. I , episcopos tantum di diaconos unius ecclesia Philippensis memorauerit praetermissis presbyteris. 3, quod . I ad Timoth. 4, episcopatus gratiam Timotheo impositione manuum presbyteri datam dixerit. 4, quod eiusdem . cap. I , qui bene praesunt presbyteri , duplici honore dignos iudicauerit: praeesse autem magis episcopi, quam pres-
a) Theodoret. in comment. ad east. 2 est. I ad Timoth. . b In Comment. ep. ad Philippenses . Olim idem erat c aiebat idem B. Hi ronymus in ean. olim 3 dis. 63 presbro, qui . episcopus y pinea in totombe decretum est, ut unus superponeretur. Hisce verbis respexit fortasse Doctorctor maximus ad can. 6 Sarricensem, de uiro in serius num. 7. Hac tamen in re fide dignior est S. Cyprianus Ch rtaginentis episcopus , qui ep. 9 ad Cisrumbum data redarguit aeriter quosdam presbyteros auctoritatem episcopi sibi aris rogare ausos in reconciliatione lapsorum, spreta ecclesiae & maiorum consuet dine. Quod enim ait γ non periculum mιtuere debemus de offenia Domini, δuando aiisaei da presbyteris nee euangelii , nee loci sui memores , sed nequa futuram Domini iudicium , neque nune sbi praepositum episcopum eogit intes: quod nunquam omnino sub anteeessoribas Iastiam es , cum contumelia σ comtemtu Praepositi totum sibi vindieaut '. . Q Aerianam haeresim ita describit S. Epiphanius haeres. 73.
246쪽
IUitutionum Iuris Canonici byteri est. 5, quod diuus Petrus ep. I cap. 3, seniores obsecrauerit, qui pascerent gregem Dei. is, quod Actor. cap. a Ners. II, cI 28, ecclesiae Ephesinae maiores natu plures uno eodemque tempore a Spiritu Sancto positos epilcopos regere ecclesiam Dei scriptum sit . Pluribus praeterea interpolatis , mutilisque testimoniis sanctorum Patrum Polycarpi, Ignatii,
Iustini, Irenaei, Cypriani, Hilarii, Basilii, Hieronymi, Augustini, itidem Clementis Alexandrini, Tertulliani, Origenis,
Eusebii impudentissime contendunt nomine ac re compresbyteros, comministros, collegas, fratres episcoporum fuisse presbyteros prioribus ecclesiae seculis, nouellaque institutione distinctam a presbyterati episcopalem dignitatem. III. His inquam locis ac testimoniis abutuntur quam deformissime, quum verbis solum & cauillis ludant eaeci &caecorum duces: dum totis viribus inaniter conantur euert
re dogma fidei adeo certum , adeo perspicuum , ut nihil supra . Enimvero laudata modo scripta Apostolorum & acta nomen presburi , senioris , maioris natu promiscuum & commune epi scopis perinde dederunt, ac generis nomen passim datur speciei , seu perinde ac logici prisdicatum subiecto ad. iungunt. Omnis profecto episcopus est presbyter : secus comtra , eadem si vertatur sententia ; non omnis presbyter est episcopus. Ad singula vi respondeam : S. Paulli epistola ad Titum in primis luce clariorem ostendit episcopalem dignitatem supra presbyteros, quin & ordinandi & constituendi per urbes presbyteros, quam Tito ipsi uti episcopo Cretae relicto Apostolus contulisse scribst. Ad a, ex episcopis unius ecclesiae Philippensis plurali numero ab Apostolo salutatis una cum diaconis sine ulla presbyterorum mentione minime concluditur presbyteros ibi episcopali honore ac nomine praeditos e quia quum Philippi urbs esset Macedoniae metropolis & colonia Romanorum H, ad plures per totam illam prouinciam epiri
a Constat ex Acta Apost. cap. rs vers. ra. Nauigantes sunt sic i
247쪽
Libeν L Tin XVIII. De Episcopis . a 37
episcopos verosimillime respexit Apostolus, vel ad duos saltem in ipla metropoli constitutos diuersi id iomatis , alterum gr
cum pro graecis , laranum alterum pro colonia latinorum. Nec presbyteris ea fortasse urbs necesse tunc habuit , quum nonnullis in locis episcopum cum diacono eo seculo stetisse
tradat S. Epiphanius faJ. Ad 3, Titum impositione manuum presbyteri non simplicis , sed episcopi ordinationis gratiam accepisse intelligunt interpretes quemadmodum Sc Timotheum Paullus ipse suarum impositione manuum ordinasse libteris mandauit se . Ad 4, bene praeesse possunt utrique &episcopi, & presbyteri : hi tamen subordinate , limitateque , illi eminenter. Ad 1, pariter pascere partem gregis episcopalis datur presbyteris sub episcoporum praesidentia. Ad 6, to tam praedicationis diui Paulli historiam qui percurrerit in actis, facile intelliget plures per A siam episcopos ad Ephesinam
ecclesiam pertinuisse ab Apostolo commonitos : nec ideo esse cur confundant in actorum textu Aeriani cum presbyteris motores natu episcopos ecclesiam Dei regentes . Denique Patres omnes unanimi consensione tradunt distinctos in hierarchia gradus episcopi & presbyteri ex Apostolorum moribus: quorum sententias ab elerodoxis detortas, corruptasque ad lucem integrius reuocatas potius aduersari illis , quam fauere commonstrat uberrime N. Alexander d) post Petauium se . Si vero quis dixerit episcopos non esse presbieris superiores , vesnon habere potestatem coormandi oe ordinandi , υA eam, quam habent , illis esse eum presisteris communem , anathemari obn
xius fit a Patribus Tridentinis D.
rextus verba autem a Troade , recto euro venImus Samothraeiam,qsequentὲ die Neapolim ι inde Philippos . que est prima partis Μνcedonia eiuι as, colonia. Tum vers at , o χχ. Hi immines . . . annuucianι morem, quem nom
248쪽
IV. Apostolos Christus Dominus non ad certas regena ldum ecclesias, sed ad mundum misiit uniuersum - . Eorum tamen singuli ubique praedicare euangelium quum nequiuis- issent: varias diuism regiones ipsi peragrarunt, in quibus epi- lscopos ordinauere cum potestate alios ordinandi si ), & Sedes lepiscopales constituerunt . Diui Petrus δc Paullus bis in Ita- lliam uterque seiunctim appulere sc) , plurimasque huius potissimum regni Neapolitani prouincias peragrare ipsi consueue- lrunt ι' , epticopos permultis in urbibus ordinando. Praeseris l
tim Brund sit, Hydrunti, Tarenti se , Barii, Trani, Uriae, Andriae , Cuper sani si , Siponti, Rhegii, Crotone , Neapo- lli , Puteolis, Capuae, Suessae , Atinae, Beneuenti; in caeteris interiacentibus urbibus. Vetusta enim traditio seri a diuo ipso l
a Μarei cap. t 6 vers. I 6. Euntes in mundum uniuersum praedicate euan gelium omni erratura. Illi autem profesti praedicauerant υbique , Domino cooperante re sermonem confirmante sequentibus signis.
bὶ Paullus Apollotus ad Titum Cretae episeopum scribens eap. I vers. 3 r lm quae defunt ait nigas, o conjitiuas per ciuitates presisteios, Aut ego disposui tibi. Chrysostomus iam. in hane epili. ad Titum. Discopor inquit hic intemsi vult, neque enim profecto vult Insulam tot m vni viro pirmitti. e Petrus ipse sibi testis est Romae filis se , dum sita epistola I cap. falutat vos scripsit ecclesia, qua est in Babione collecta , o Marcus filius metis.
Hane enim eptilolam in urbe scriptam tradunt unanimes PP. in qua sub nomine Babylonis Roma significatur. Priori aduentu suo Simonem magum deiecit, secundo autem permansit, quousque martyr oeeubuit. Diui Paulli priorem hue aecessum traditio sola profert: posteriorem euidentissime demonstrat infallibile testimonium Lueae Actorum eap. 28 vem. Ia. Quum Uenissemias Syrac am, mansimus ibi triduo. Inde deuenimus Rhegium. Et pos tim diem stante ausrooecun do die venimus Pureolos. Vbi inuentis fratribus regati sumus manere apud eos dies f ptem, o sic venimus Romam. Hucusque textus sacer. Ochinnis hine iure meis ritissimo exoepti sunt Salmafius , & Ioannes Ouenus cum Wielesso somniantes Apostolorum Prineipem Romam nunquam aduenisse.
d S. Epiphanius hin. 27 tradit , n . Petrum o Patilum . postqvix Roma sedem Mosent episcopalem . varias inde Orbis regiones peragrare sotitos,o' na Roma deesset episeopus, partes fuas Lim er Cleto demandasse. G Io: Iuvenis de antiquit. σ varia Tarentinorum fort. lib. 8 east. T ,& Ant. Galateus lib. de situ Iapigia , apud Dominieum Iordanum in dele ἰώ
Seriptorum reram Neapolitanarum .
f) Paullus Ant. de Tarsia lib. 3 hisῖον. Cupersanen. apud eit. Iordanum tradit a B. Petro per Apuliam transeunte Cuperianum & Christi fidem & l
249쪽
Liber I. Tis. XVIII. De Episcopis . a 39 Petro datum Neapolitanis primum episcopum S. Aspremum , Resinensibus prope Neapolim Ampellonem, Puteolanis S. Patrobam, Capuanis S. Priscum, Suessanis S. Simissium , At,
nensibus S. Marcum , Beneuentanis S. Photinum , ceteros, quorum nomina temporum iniuria interluere . A diuo item Paullo in Peucetia , quae modo Calabria vocitatur , a Brumdusio usque ad Tarentum patens, fidem euangelii an nunci,
tam , & episcopos inibi plures ordinatos serunt: & praecipue S. Stephanum Nicaenum Rhegii, B. Suedam Locride , alios Hieracii , ceteros ignotos Taurianae, Metauri, Medanae , Vibonae, Veliae. A diuo Marco Euangelista Aut alium in ecclesia S. Marci, alias Argentani, & Amasianum Tarenti H. V. Prioribus nascentis ecclesiae seculis communem episcopi sollicitudinem habebant informandi ad fidem non modo suas, sed aliorum etiam episcoporum ecclesias . Sanctus Ignatius martyr Antiochenus episcopus secundo ineunte saecu- Io multas dedit epistolas dogmaticas ad Ephesios, Magnesios, Trallienses , Romanos, Philadelphios, Smyrnaeos b) . Samctus Polycarpus martyr Smyrnae a S. Ioanne Apostolo epi
scopus institutus scripsit ad Philippenses cθ . Episcopatus unus es , ait S. Cyprianus d) , cuius pars a sngidis in s-
lidum. tenetur. Et rursus alibi se), episcopatus υσus es , idem Sanctus ait , episcoporum multorum concordi uniuersitate
diffusis. Praelaudatus martyr Ignatius ad Philadelphios inter alia scripsit, eorum episcopum non a se ipse, neque per homines a) Videns ad id Ughellius in Ital a Sae- , P. Io: Flore Capuecinus
tom. 1 della Cettabria iliti irata , A ubertus in notiα episeopat. Orbis Chribliani, Philipp. Ferrarius in eatalogo Sanctorum Italia, Petr. de Natalibus in catalogo. B. Chi careti. de episc.. er arebi . Neaρ. b Eas genuinas probat contra Dallaeum N. Alex. hi'. fee. t differt. 13. e ὶ De S.Polyearoi epiliola meminere S. Irenaeus lib. 3 aduersus haereses cap. I, & S. Hieronymus in eatalogo Seriptor. eceles B. Dionysii Areopagitat Athenientis episcopi epistolas ad Romanos . Lacedaemones , Athenienses , Nicomedienses, Smyrnaeos, Cnossi praetereo, non nescius acerrimae inter eruditos concertationis, veri ne latus B. martyris sint. au spurii , qui ei inseripti sunt libri. d In can. Aquitis Dominus i8 C. et σώ. i , ex libro de υnit. eccles ea Id. S. Cyprianus ep. 32, alias H ad Antonianum.
250쪽
et .s Brintvtionum Iur s Canonici - mines ad eam digmtatum eiiectimi ese , ut fusciperet mia se rium communis eccle=iae . S. Alexander Patriarcha Alexandri s in epistola ency/Hica de ortu A; ianae haerescos inquit: quum iis furis literis si unum corpus et Albi e catholicae nobis tradiarum s praeceptum , vx concordiae ac pacis vinculum firmum e neamus . Eam ob rem plures catholicos qua diaconos &presbyteros, qua episcopos a B. Athanasio Alexandrino, &Eusebio Samosatensi ordinatos in ecclesiis extia eorum dioec ses sitis , ibi ut fidem orthodoxam cultodirent contra Arianos earundem epilcopos in haeresim prolapsos, tradunt Socrates sa), 3c Theodoretus b; . Et S. Epiphanius ad Ioannem Hierosolymitanum scribens de Cypri prouincia, musii episcopi
communionis nostrs, ait, presby/teros in nostra ordinauerunt pro
VI. Moribus interea introducta sensim quum esset diuisio parochiarum, dioecesum, prouinciarumque episcopalium, factum est , ut intra suos quisque fines, subditosque potestatem contineret episcopalem , & iniuriam facere aliis putaretur, eam si ultra extenderet . Id inde iure scripto primum locali, tum generali cautum est. Concilium Eliberitanum in Hispania anno 3 3 can. 24 sanciuit , ne baptizatus in una prouincia ad ordines in alia promoueretur , quod eius vita alibi esset incognita . Post cecum enica synodus Nicaena iussit eo. I 3, 16. oe I7, ut de ciuitate in ciuitatem ne transiret unquam vel episcopus vel presbyter vel diaconus , contraria omnino aboleta consuetudine : alias cogerentur ad suam re dire ecclesiam , & irrita esset cuiusque ordinatio sne sui episcopi consensu . Hos contra canones agere nequaquam licuit , nisi quando urgens ecclesiae necessitas vel utilitas aliter
VII. In magnis tantum urbibus stare Sedes episcopales
Soerates lib. et hist. eap.ra b Theodoretias tib. 4 cap. 1. e S. Epiphan. to. et ep. ad Io. Iemsolymitanum 4, Probatur idipium ean. 33 vulgo AposMoram, quo cautum, episcopo, quill