장음표시 사용
251쪽
Libri I. Tit. XVIIL De Episcopis . a r
eonstituit concilium Sardicense quasi oecumenicum anno 3 reo. 6, ne in paruarum Vrbium , Vicorumque ecclesiis, quarum regimini sat est presbyter, vilesceret episcopi nomen Se auctoritas sa). Tum S. Leo M., epifc Aia gubernacuta , inquit , nonnisi maioribus populis , oe frequetutioribus rivi Mibur praesidere oportet: ne honor , cui debent excellentiora committi , fui numerositate vilescat b) . VIII. Ciuitates itaque in aliis regnis & prouinciis frequentiores, rariores in aliis caussa suerunt, ut alicubi redundaret episcoporum numerus , alibi deficeret . Sane in augustioribus orientis, aegypti, Asiae, Graeciae, Italiaeque prouinetis immensam seculo ab inde IV fuisse episcoporum multitudinem , patefaciunt subscriptiones conciliorum , sanctorumque Patrum epistolae . Nam soli Constantinopolitano Patriaruchae parebant octoginta metropolitae, quorum nonnulli suffraganeos triginta , alii sub se plures quoque habebant . In Africa anno 4 II numeratas 37o Sedes episcopales patet ex synodq Carthaginensi. Secus in Gallia, Hispania & Germania, ubi pauciores ob ciuitatum raritatem fuere olim , & nunc etiam sunt episcopi. IX. Hoc in regno Neapolitano centum & sex episco. pi , archiepiscopis etiam connumeratis , nunc sunt, quorum sngulas iam recensui Sedes, dum XX metropolitas cum eo- TomI. . Η h rum
qui parochiam suam dereliquit, alterὲ infitise nefas esse, tiret a plurἰbus ad Aoe eompeiatituro nis rationabilis aliqaa caussa subsit , quae Me ipsum fuere υi adigat. Hue spe. Elant exempla diui Athanasii & Eusebii famosatensis iam relata num. 3. Ita additur aliud diui Epiphanii Salaminae in Cypro epistopi . qui quum Paulinianum B Hieronymi fratrem in monasterio ad Palestinae dioecelim spectante ordinasset diaeonum & presbyterum , eonquerenti ea de re Ioanni episcopo Hierosolymitano, haee inter alia respondit: etsi singuli ecclesiarum episcopi habent sub se ecclesias, quibus curam videntur imstende e , o nemo super alienam mem. Dram extenditur : tamen prae nitur omnibus charitas Christ, in qua nulla sis mutatio est ; nee considerandum quid factam si , sed quo tempore or quomodo CT in quibus o quare fas tim hi. a Hune canonem non ubique seruatum, plurimosque episeopos in paruis etiam vieis, nedum urbibus sedisse movet Binghamus lib. a oris. cap. 13 I.
bὶ S. Leo in cap. epimpatia a de priuilesiis.
252쪽
r et Institutioniιm Iuris Canonici ruiti sust aganeis retuli faJ . , Quam plurimas alias in aliis quoque ciuitatibus constitisse episcopales cathedras commonstrant quum acta conciliorum eorumque subscriptiones si , tum
divi Gregorii M. 0) , aliorumque Pontificum epistolae d) ,
cetera monimenta , quas seculis sequioribus ob temporum
iniurias , populorum flagitia , bellorumque clades Romani Pontifices vel omnino supprimere , vel alio transferre , vel cum aliis adhuc exstantibus uni re saepius subiective , quam aeque principaliter duxerunt . Quandoquidem ex septuaginta& amplius episcopalibus iandiu suppressis se J per unionem, uti corticere licet , subiectivam , quorum nomina in antiquitatis ruderibus latent; vix sexdecim stipersunt, quibus unio aeque principalis primaeva nomina & iura seruauit usque modo . - Scilicet Acheruntinus cum Materano, Tursianus cum Anglonensi, Adriensis cum Pennensi , Ualuensis cum Sulmo nensi , Montis Coruini cum Vulturariensi , Rauellensis cum Scalensi , Camplensis cum Ortonensi , Pontis corvi cum Aquinatensis, Frequentinus cum Abellinensi, Bilaciensis cum S. An-Lombardorum, Satrianensis & Cancianensis cum Campuno, Rapollensis cum Melphiensi, Gerentianus cum Cariatensi,
Tabernensis cum Catacensi, Stilensis cum Squillacensi ).
- X. Dum ad Supra rit. Is num. ad y. b γ Nieaenae I Synodo subscripsit Marens Calabriae episeopus. e S. Greg. 2 ρ. t 3, ad Importunum epascopum scribit. Lib. 3 ep. a , Paullam in Callello Lucullano meoiscopum laudat. t 4ῖ , seribens Foelici Asr olitano episcopo, visitandas Iniungit vaeantes tunc ecclesias Velioam , Eus tm- , mandanam ei finitimas. Lib. 3 ερ. 9, ecclesiam Cariis em Rhegiensi adnectit. Lib. i est. 39 , Paullino scribit Tatiria n, episcopo. Lib. 3 ep. 49 Rufio episcopo Vi onensi . Lib. It ep. i8, Venantio item Vibonensi episcopo. d) Pelagius I Iuliano episcopo Grumentiis c nune della Saponara dedit epistolam, qua probat electionem diaconi Grumemini in episcopum Ma cellurnensis ecclesiae, can. litteras dist. γ. e) Eos numerat Abbas Troyli D. 4 deti' distria di Napoli par. I pag. 4t 6 seqq. De Cumano episcopatu eum Misenatensi, & Trium in marum eum Velite no uniones conseeit S. Gregorius M. ean. σ temporis, o ean. ρο iquam XVI qu. r.
253쪽
Libre L Tit. XVIII. De Discopis. 24 IX. Dum Christianorum urbes iugo inii delium subastas
cogebantur episcopi derelinquere, nonnullos eorum aliis inter Chri itianos vacantibus ecclesiis praeficere δc incardinare Sedes apostolita consueuit eo tamen pacto , ut ad priorem cessante
captiuitate Sedem redirent quasi iure postliminii sa). i
vero aliam non obtinebant permanentem Sedem , dicebantur
que titulum episcopatus a m. ilae Sed is, ciuitatisque retinebant sine plebe ac sine pastoralis muneris exercitio . Tum ne periri ret ecclesiarum eiusmodi in partibus infidelium memoria, nec voluntas eas Deo propitio in libertatem vindicandi: epuscopi titulares ordinari caeperunt & ordinantur in diem. ab ecclesia Romana, quae eos voto, non re ecclesiis paganorum tyrannide oppressis praeficit. ; quemadmodum & quatuor Patriarchas titulares iam supra memoratos se) . Horum nilii-
diuisa & nouiter erectis eathedralibus ecclesiis & dioeeesibus episeopalibus statuit , ut integer maneat singulis locis uel unitis vel diuisis antiquus status beneficiorum & iurium , & ante eam concessae gratiae & collationes debitae execi: rioni mandentur etiam post illas &e. Videsis dicta in trac . de benem. iit.
a S. Gregorius M. Iohanni episeopo seillatino, alias Squillaeens seribens.
propterea te , ait, Iol annem ab hostibus captiuatae Liaeitanae Atiitatis In Mauruanta episcopum in Scillatina ecclesia Cardinalem necesse duximus construere facet dotem , Ut sceps am semel animarum curam intuitu futura retributionis impleas: o licet arua ecclesia sis hine imminente depulsus , aliam, qne pastora vacat, ecclesiam debes gubernare et ita tamen ut si riuitatem illam ab hos lux liberam esset, Do mino protegente ad priorem flatum contigerit reuocari, ad eam, in qua prius es οὐ natus, ecclesiam revertarιs. Sin autem praedicta rivitas continna captiuitatis alamitate premitur, in hae, in qua a nobis incardinMus es , debes ecclesia permanere. Huc conserunt quoque luperius dicta tit. II de Cardinatibus num. 3 ,σ ibidem in notis sit. d. b Ut in Cone. Antiocheno cap. I 6. cὶ Communio hine peregrina dicta est, quam alienae dioeceseos episeo. pi & clerici intra altaris eancellos sumebant ex cone. Nicaen, can. 8, Sardicen. c r. 24, er is, Constantinop. I can. a. d) Ex eone. Cabilonen. II ean. 43. Nam σκώrios graece incertum, vagum , fugitiuum apud latinos significat ex Cironio observ. lib. I cap. 13.
e Benedict. XIV in litteris ad Cardinalem delis Lanete datis die 4 Aug. 1747, ro. 1 Bullar. eon'. 36 f. hine sequitur e Sedes t ait amsolisa iurisdietionem suam deri adipasores in illis uelisis dimittere noluit, nις ullo modo pati debuiι, ut tuarum memoria ne obliuione deleretur .
254쪽
a 4 Institutionum Iuris Canon eilominus alii reapse in longingua mittuntur ad praedicandum infidelibus & haereticis euangelium cum facultatibus amplissimis, quos missionarios dicimus apostolisos; alii Nuntios & Legatos apostolicos apud christianos Reges, resque publicas mgunt ; alii alia obeunt in urbe & per orbem munera , quae obire nec inseriores presbyteros decet , nec episcopos residemtiae obstrictos ablegari ad ea sinit publica ecclesiarum utiliatas. A titularibus quidem differunt honorarii episcopi ; quos honoris causa aliquando creatos sine ullo episcopatus titulo
testantur Sozomenus ι0, Nicephorus Callistus DbJ, & Christianus Lupus se J . B. Anselmus frequentissimas in Hibernia
electiones episcoporum sine certo episcopatus loco meritissime improbauit fit J. In concilio Viennensi Clemens v vehementer eos improbat episcopos in ecclesiis clero & populoehristiano carentibus institutos praesertim religiosos, qui nec ut expediret prodesse , nec praeesse ut deceret valentes , instabilitate vagationis O mendicitatis opprobrio serenitatem pontificalis obnubilant dignitatis se . At Gersonius ab aequo &. recto declinat , dum vanum & monstrosum in ecclesia putat quemlibet episcopalem sine plebe statum, & inanem esse potestatem sine operatione jJ . Quod ecclesia tot tantisque illustribus exemplis 3c canonibus probauit in usu episcoporum titularium quam vetustissimo, id nec vanum nec monstrosum , sed utillimum& probum sit oportet. Synodus autem Tridentina eorum neque statum neque numerum esse resormandum censuit:
ut ambo post ereabantur episcopi non urbis alicuius, sed honoris causis , qui υeluti piae anteactae vita compensuιio in proprais monasteriis illis deferebature ad queFmodum Laetarus quoqMe , de quo supra diximus , episcopus fuit. b Nieeph. lib. ii cap. 4. eὶ Chliii. Lup. in ean. 6 Coneit. Chaleedon. 4 S. Anseliri. ιib. 3 ep. 147. e Clementina A plerisque 3 de elestione. f Gerson. i. tr. de statibus ecelef. rensid. 8 da statu Praelat. Status Ucopalis inquit lieri esse possiι in aliquo sine plebe o sne usu vel exe eitio , Me fieri non conuenit, quia vaniam ρο monstruosum in ecclesia videre-tar o quoniam stora es potesas. cui non obes operatis .
255쪽
sed solum potestatis abusum , dum sanxit, ne titulares episcopi clero & populo chriltiano carentes ossicia quaevis pomtificalia in alterius dioecesi , nisi de expressa dioeceiani licentia, exercerent; neque alienum subditum praetextu etiam familiaritatis continuae in quovis loco exemto aut nullius dice. 'te sis ad ordines sine ordinarii consensu, litterisque dimitariis promouerent. Benedictus XIV in ea sententia semper suit , Uentaneum valde esse , s tituli in partibus aliquando con rantur , nempe s iusta intercesserit eausa, s non ambitioni se uianx illius , qui solum episcopi dignitatem evelit, omni negotio oe animarum cura vacuam o immunem p s denique episcopus in partibus aliquam eccloae Dei asserre pust viillimum , O iis muneribus perfungi debeat , quae characterem episcopalem necessario requirunt, o quae reclinastico regimini ' desse maxime iudicantur a . A S. Pio V lancitum in concistorio seri Fagnanus, ut titulares episcopi ne ordinentur, neque sustraganei dentur nisi cathedralibus Cardinalium ecclesiis , quae ipsos habere consueuerint, cum perpetuo certo stipendio ducentorum saltem ducatorum auri de Camera super earundem ecclesiarum fructibus auctoritate propria percipiendis ;iique nulli bi possint sine expressa licentia Sedis apostolicae pontificalia exercere , nisi illis in dioecesibus , quarum ipsi
cap. 6 num. 12, o eap. 8 num. 1 eommonet visum Patribus Tridentinis satius corrigere corruptelas episcoporum titularium, quam eos delere , ipsosque deinceps fore nonnili ex legitima causa utilitatis vel necessitatis e lesiae omisnandos. Cooeori in ea sententia fuit Petrus Alliacus in traii. de necessitata reformationis in coneιlio Uniu' ali eaρ. a. a) Bened. XIV in tanti. etim a nobis 36 f. t to. a. Bullarii sui, nimirum epistola deeretali ad Carolum Victorium Amedeum diaconum Cardinalem deue Lame, Sardiniae Capellanum maiorem datas, qua declarauit non in congruum neque absurdum in ecclesiastica hierarehia esse , ut S. R. E. Cardianalis diaconus vel presbyter ad episeopatum titularem in partibus infidelium prumoueatur, munia episcopalia in susceptis legationibus & essetis olliturus rquemadmodum Cardinalibus Isidoro, Bessarioni ae Riario Patriarchatum Cou. stanti olitanum contularant Pius II, & Xystus IV, dein Cardinalem de Gu
vara Clemens VIII titularem episcopum Philippensem creaverat sonoralem in Hispania Inquisitorem.
256쪽
a 6 Institutionum Iuris Cano vici. ia in stiffraganei sint . Addit eos ipsos postea datos suffraganeos epit copis etiam non Cardinalibus, alictamque ipsor idotem ad tercentos dii catos auri de Camera ex decreto S. Congr. rerum concistorialium sa). XI. Duplicem habet episcopus potestatem ordinis & ii ν ictionis. Potestate ordinis , omnium Sacramentorum ordinarius, primari utque minister est eniscopus. Presbyteris etiam tradita quidem facultas est ad minimandi Baptismum , Poenitentiam , Eucharistiam, Extremam Vnctibnem & Matrimonium , uti vel Iubordinatis & inferioribus , vel extraordinais ins ministris, de qua fusius in seqtiemi Lbro . Sacros tamen Ordines soli conserunt epit copi , praeterea ne ino fl/J. Episcopus iccirco solus foecunditatem habet, qitia ut Patres ecci: siae ipsi met alios epilcopos & presbyteros generant: presbyteri autem
sunt omnino inscecundi , inquam cum S. Epiphanio se . Patet id ex antedictis num. a, & 3 . Sacramentum Confirmationis ilire proprio & vi characteris episcopalis admini. strat episcopus : sacerdos autem non nisi ex speciali pontificia delegatione d) . Ad eandem ordinis episcopalis potestatem spectant confectio Chrismatis, oleique sancti, consecratio ec
in serm. permisisse Cardinalibus , ut episcopos titulares pro sui traganeis haberent suis in Melas is r addens in pontificiis litteris , quibus titulares nune episcopi ereantur, hanc adiici clausulam , Dfringentur talibus, donee m. ne nullum de titularibus episeopis Cardinalsum episcoporum sui Iraganeis verbum apparet in eo decreto Lateranens, quod ita eoncepeum habet Leo X in eois L superna , to. r. Bullarii f. 2I. Volumus etiam ut ecclesiis di dem , quae nimirum Cardinalibuς commendantur , cathedralibus dlevor o idoneos V: carios seu sit Maganeos, prout consuetudo fuerit, eum diagna competenti mereede apponant. Nunquid quae Cardinalibus commendantur maiores ecelesiae eathedraisses , episcopos eiusdem prouineiae suffraganeos , vicinosque non habent , qu rum opera & ministerio probe utantur ad tempus, ut omnino titulares suffraganeos adscire sibi Cardinales cogantur
da Uidesis dicenda inierias lib. a tis. 3 num. seq.
257쪽
clesiarum, altarium, sacrorumque lapidum LM; benedictiones calicum & patenarum, sacrarumque vestium sacerdotalium; praeterea benedictio abbatum & abbatissarum , Regum, Reginarumque se , & sacrae virginum sanctimonialium velationes DH; tum sollemnis benedistio populi in ecclesia
se J . Reliquae item benedi mones sacerdotalium ornamentorum, sacrae supellectilis, crucum, imaginum , campanarum,
oratoriorum, coemeteriorum, ecclesiarumque pollutarum recon-
cIliationes, quae lolent etiam presbyteris delegari. Istam ordinis potestatem in episcopos a Christo Domino immediate profluere, concordi animo propugnant catholici contra haereticos s f J. XII. Iurisdictio vis epilcopalis munia summatim sunt quinque, scilicet docere , iubere, iudicare , corrigere, administrare . Ad I docendi munus attinet nedum explicatio verbi Dei tam 1 cripti quam traditi , praesertim synodica : verum etiam praedicatio, quam nemo nisi ab episcopo missus , probatusve antea sit , obire potest fgJ; exceptis Parochis, quibus ad animarum curam semel probatis perpetuum ius est conesonandi . Per seipsos quidem episcopi euangelium praedicare tenentur : quum vero sunt legitime impediti , viros idoneos debent ad sanctae praedicationis officium adlumere ibJ,
n Trident. Le. cit. In hoc regno ex nupero Regis rescripto an. 744, lautum est, licere uniuertitatibus locorum, quae eleem is am concionatoribus praestare soleant, tres episcopo dioecesino examinandos nominare ad ultimum usque Nouembris diem, ex quibus unus episcopo eligendus concionabitur in futura Quadragesima. Si quando autem negligat uniuersitas iatra praefinitum tempus n mina ionem , solius episcopi arbitrium erit tunc eligere contionatorem ab eadem uniuersitate consuetam laboris inercedem accepturum. Si tamen aere suo mamluerit episcopus honorarium sotu re, concionatorem arbitratu suo depinabit sine
ulla nominatione. Tum regio rescripto die a Oct. i 743 ad Curiam Capeli. Maio dato publieata fuit Benedicti XIV eonst. aratissimtim die 8 Sept. eiusdem anni edita pro sacris missionibus hoc in regno peragendis.
258쪽
2 8 Insistitionum Iuris Ce-jici ac mittere ad singula dioecesiis loca diebus praesertim Quadragesinae, nisi maluerint gratis parochi conciones habere. Eam ob rem episcopomam Sedem in ecclesia cathedram vetustissimo vocabulo appellant , quia ex illa docent: quemadmodum & thronum , quia ex ea ipsa imperant sid . II, imperant quidem & iubent, quoniam leges edictis temporaneas, synodis perpetuas serunt de iis , quae populi mores & sacrorum ministrorum ossicia, sacrosque ritus dirigunt fbJ. Is
ci reo dicti sunt principes facerdotum , ecclesiae praeposti , , pontifces , quibus obedire subiectos oportet feJ . HI, ad iudicandi quod attinet potestatem; ordinarii sunt ipsi iudices
caussiirum omnium ad forum ecclesiae quomodolibet pertinen
tium sit cum iure definiendi vel per temetipsos vel per alios
quum ordinarios tum delegatos cognitores arbitratu suo de
ligendos DH; pro tribunali sedent in quovis dioecesis loco non exempto UJ; & synodos concelebrant la). IV , corrigendi po
testa- a S. Epiphanius haer. num. 7. loquens de B. Iacobo Ierosolymorum episeopo, Primus ιlle ait γ episcopalem cathedram caepit , cui primo sciam
ia terris thronum Dominus tradidit.
b S. Cyprian. m. 6, alias 69 ad Magnum. Statuit , inquit, quod putat unusquisque Praepostus. astus sit rationem mmino redditiarias. εὶ ordo enim hierarchicus sine saperioruna imperio, & obsequio subi ctorum nequit e sistere, S. Greg. M. in ean. ad hoc C. πυε qu. I. d De quibus uberrime i. b. 3 tit. de foro competenti seo . t t. e De quibus dicam inerius tit. de Osio Ordinarii de obuio delegoti. Boni f. VIlI in eap. cum episcopus 7 de osse. ordin. in o. g onam ritu synodi hoc in regno promulgentur, regiumque placitum super iis nunc expediatur , iam superius dixi tis. 6 eap. num 4ς. An liquam eiusmodi placiti eoncedendi formam .mbi omissam liceat heie exhibere . Ioannes de Torrcs archiep. Salernitanus die 8, & o Maii rosi, Alexandro VII Pontifice , quum dioeeesinam Synodum celebrasset e Paulus Abastianus archiepistopi negotiorum gestor libello supplici petiit a Proreste licentiam typis eam vulgandi . Collaterale Consilium in primis rescripsit : Sprelabitis Regens Iacobhs Capietus Galeota Repens de supplicatis relistionem faciat in Re pio CoιL C insilio. Tum die io Febr. a 66a , facta relatione S. E. in Reeio CVI. Cong. de eomentis in retrafer re memoriale per Spectat. Reg. Iacobiam Capieitim Galeota Commissariam Rogalis Iurisdictionis , Illustri . O' Meeliensis. D. M. με - , Loeumtenens er Capitaneus emeralis mouidet. decernit atque mandat , quia isnodus facta per Reu. in Christo Patrem Archiepiscopum ciuitatis Salemni
259쪽
testate erimi nolos 3c contumaces coercent centuris, poeniique canonicis & poenitentiis talutaribus a); ac poenitentibus vicis. si in reconciliationem, indulgentiamque largiuntur. V, ius denique administrandi vertatur in ecclesiasticis prouentibus, praebendis, dignitatibus, beneficiis, officiisque dispensandis & com serendis fi J , in ecclesiarum , titulorumque erectione , uni ne, supprestione ac dispositione scJ. Vt autem arbitraria episcopi iurii dictione, eis in aedificationem data ne abuterentur in destructionem ; eam canones qua vetuiti qua recentiores multis limitarunt modis, & censurae superiorum subegerunt. XIII. Episcopalis iurisdictio triplex est Dirituali adnexa, & remporalis. A potestate clauium ortum ducit spiritualis , secus temporalis . Rursus vel voluntaria vel eomtentios est . Prior extra dioecesim quocunque sere in loco potest exerceri f/q cum subditis suis, puta collatio beneficioqrum , abiblutio criminum , remissio censurarum , datio iud, cum feJ : Ordines tamen conserre extra dioecesim, nisi ac cesserit permissio dioece lani, haud licet jJ. Secus est in comtentiosa , cuius extra tribunal proprium nullus est usus , & e tra territorium sutim cuique ius. dicenti non paretur impune fg J. Diuiditur item iurildictio in ordinariam & delegatam. Tom. I. I i Hanc
vi imprimatur , in piabluatione feruetur Regio Pragmatica . me suum cre. Fuit inde typis lo. Franc. Paeli vulgata Neapoli anno 1661 , una cum eius. modi re .criptis Regii C. ll. Cons. ad calcem impressis. a) S. Pius V in conss. muneras nostri Iaiso. 2 Buli. statuit , ut episeopi utriunque Sie jiae citra vitta pharum quotannis inuentarium actorum criminalium conficiant 3c custodiant, quod suo obsignatum sigillo debent ipsi morientes consessario suo concredere, eaute seruandum , donec nouus aduenerit praesul. b Cone. Aurelian. I in ean. omnes basilica io C. XVJ qu. 7. c Can. unaquaque IX qu. 3 , can. regenda X qu. I, can. sanctorum dist. o. σ ωρ. sevi unire de excels. praelator. d Quemadmodum ei uilis voluntaria iurisdictio extra tribunal de plano, extra territorium ubicunque etiam in transitu exercetur; uti manumissio. ad prio , emancipatio , a D. de osse. Procons. I. apud Proeonfutem D. de m numi . vindicta , I. vlt. C. de emanc σt. e Cap. yos elemonem de conress. praeb., east. qua fronte de appellat.Gl.in cap. nouit de osc. tegat. , Germ . de induit. Cardinat. 3. tibi quoad υixeris n.78.
260쪽
diso Institumnum Drἰs Canonis; Hanc auctoritate Sedis apostolicae , illam proprio iure episco.
XIV. Vtrum iurisdimonis potestatem immediate a Christo Domino , an mediate per Papam habeant episcopi , lis adhuc sub iudice est, diu multumque inter Patres Tridentiis nos agitata , minimeque diremta faJ . Priori sententiae fauet Apostolus , dum ait Attendite vobis oe uniuerso gregi ,
in quo mos Spiritus Sanctus posis episcopos regere ecclesiam μὰ Huc conserunt alia factae Scripturae testimonia de auctoritate Apostolorum , episcoporumque successione se J. S. Cypria. nus in eos scripsit, qui non credebant Deo episcopum comstituenti . S. Bernardus feJ ad Eugenium III, erras , inquit, si ur summam , ita cor suam instrusam a Deo vestram vos lieam potestarem exissimas . Si hoc soris , disseniis ab eo , quians: Non est potestas nisi a Deo ... Idem ait: omnis anima potestatibus sublimioribus subdita sit. Non ait sublimiori tanquam in υno ,sed sublimioribus tanquam in multis. Non ergo ruasota potestas a Domino ; funx oe mediocres, sunt ρο inferiores. XU. Posteriorem sententiam eae comprobant rationes, quibus Papae in ecclesia primatus & monarchicum regimen ostenditur f J. Cur enim Christus Dominus Petro soli ci ues tradidit, curamque pascendi a nos & oues cunctas demandauit , nisi ut ceteri ecclesiae praesules δc pastores ab ipso a ciperent clauium potestatem & ouilium regimen Z Soli Petro, inquam cum diuo Thoma fgJ, promisto tibi dabo claues regni caelorum I ut ostenderetur potestas clauium per eum ad alios