장음표시 사용
101쪽
tu , reli 'a : quem non multo post facilitatis suae serio , S: quidem d lentissime , poenituit , ibi nimii lina crumpente scidissima rebellione i tu XXIII. die Octobris A. MDCXLI. qua centena naillia hominum re-Hih m. sermatae Religionis, planc inermium & promiscue cum vicinis Pontifi-rum re- ciis secure & tranquille degentium , crudelissime & immanissime inte-hς ii* riere. Sed in , quo appulerat, partim Londini, partim acomi, In M.tia partim Cantabrigia , studiorum causa , commoratus, Puritani seditiosidi Anglia res novas moliendi opportunitatem diu expetitam tandem laeti arripuerunt,iςdixi confoederatis Scotis, quibuscum clam inierunt consilia, issam numerosio exercitu invasuris. Hisce dissicultatibus pressiis Serensimus Rex ordines regni iterum hoc anno mesimonasterii Novembris tertio convenis re iussit, concepta spe , illorum ope & subsidio Scoticanam rebellioncm exstingui, tumultusque domesticos & exacerbationes populi, a Minisitellis Presbyteranis, horrendum in moelum delusi, secari potuisse ; sed per horum & per Demagogorum in Senatu nefandas artes , pacificis optimi Principis consiliis in ludibrium versis, omnia in pejus abiere , &ingruentia mala remediis nussis , aut sisti aut sanati poterant. Pusii, Puritana fustione in inferiori Camera Partamenti, dominante , de renorum sermanda Ecclesia saepe deliberatum erat. Aliqui integrum Episcopa--..ὸζ -ordinem , tanquam disciplinae veteri Apostolicae adversum , imGgeelesita Papisti cum & Antichristianum , penitus eradicandum & evertendum es- consilia. se , fanatica rabie perciti contendebant: alii vero , de Puritanis loquor, nam multi aderant, licet numero inferiores, qui fidem erga Regem& Ecclesiam intemeratam servavere in sed longe moderatioris mitiorisque ingenii, iurisdictionem & potestatem Episcoporum , quam gravamen onusque intolerabile caussati sunt, minuendam , & intra arctiores te minos cogendam esse voluerunt. Et fortasse hac ex parte boni quidem viri & strenui ordinis Episcopalis assertores . ad malum istud satale , quod neutiquam aliter evitari poterat , averruncandum , quippiam concedi posse censuere et in quorum numero inseristi recensendus est. Urserii Cum vero hac de re , sive a Serenissimo Rege , aut a Senatoribus k ix z-rogatuSque sive propria sponte sententiam dixisset, male festini ine riati quidam homines , Presbyteranae & paritatis introducendae Episco- studiosi , non modicum robur & auctoritatem in se suamque causam de-P- 'n' rivaturi, libellum ex apographo surreptilio scede exscriptum & interpolatum sub illius nomine publicarunt: via. Archie scopi armachani COUA
102쪽
λ Dis elions Partimento exhibita de Litur a ct regimine Disivali Archiepiscopus vero de hac violatione juris & laesa fama apud Adsess,
res inferiori Camprae acetrime questus est , qui de exemplaribus iam ex stantibus, aut exstituris, ne divulgaremur , supprimendis brevi con- .sulto providerunt, illos , qui secus fecerint, censeura ejusdem Camera o noxios fore statuentes. Sed hac ex parte D. Usserium , ex vehementi . . ineundae pacis & concordiae studio , schismaticis nimium indulsisse , ex igenuino exemplari , quod in gratiam Presbyteranorum ex autographo A. MDCLVIII. edidit D. Bernardus hoc titulo : Reductis Epistopatus ad Synodici regiminis in veteri Ecclesia recepti formam A. MDCXLI. a
reverendissimo re doctissimo hujus Ecclesia Patre , D. Jacobo Usserio . Archiepiscopo Armachano , ct totius Hiberniae Primare , satis liquet : in quo , quatuor propositiones regimini & disciplinae Presbyterali , a sexto reliquisque furiosis istius Ecclesiae Rea
formatoribus introductae , maxime conformes , nisi quod sus-fraganeos sive Chorepiscopos ,. Decanalibus ruralibus numero pares iuxta statutum XXVI. anno R. Henrici VIII. sancitum . & postea primo R. Eliseletha renovatum , restituendos Vellet conciliator , utrum- . que regimen Ecclcsiasticum in unum coniuncturus, continentur. Sed
annon , potestate, sive ordinis, sive jurisdietionis, ipsis peculiari , exuti Episcopi , merum & inane nomen & umbra fiunt i utpote isto sive Episcoporum sive superimendentium csic enim illos promiscue nuncupare ad libitum licebat sive Praesidum sive in Synodis Ecclesiasticis Modera reum titulo relicto. Ita indebita hac συγκατα soli fieritis se in istis turbulentissimis temporibus Episcopalis Ordinis, quae imminebat, & mox secuta est , subversioni obviam iturum sperabat, quem, hoc pio proposito candide admita, omnes aequi rerum aestimatores excusabunt. Haec vero tum serenissimi Regis tum illius pacifica consilia, tunc te raris, uti & postea in Collatione in . M li Insula , cui Regio jussu, ille cum aliis reverendissimis Episcopis & Theologis itidem illuc accersitis, interfuerat, A. ΜDCXLVIII. ad finem vergente inter Regem & Commissarios Paclamentarios habita, sprevit rebellium schismaticorum suror, qui eversa, quantum in illis erat, Ecclesia Anglicana , triumphatisque Episcopis, soli regnare , imo nefariam tyrannidem exercere cupiebant: quoa , Deo permittente, tristissimus rerum eventus mox demonstrabat. Hae autem, quibus Episcoporum dignitas imminuebatur , concessiones ex necessitate temporum or-
103쪽
tae, Usserio figidὸ imputari non debent. Quam enim erecto animo, quanta eruditione , & quam sincerissima mente hoc ipsis tempore Apos. tolicam Episcoporum originem & institutionem ille propugnaverit, ex libris editis, mox videbimus. Indicto selenni jejunio, die Decembris vicesimo secundo A. MDCXLI. coram Dominis superioris Camerae Partamenti concionem habuit Userius, in qua , quin ille ossicio suo probe iunctus fuerit, vix dubitandum videtur e quam clim Bibliopola quidam Londine is , notis compendiariis ab ipsius ore exceptam lucri causa publicaverit hoc titulo : mox rabernia r scd crasse, imperfectd, & sine debita aut verborum aut sensus comnexione ; ille de turpi hac injuria, ipsius semae inflicta, querelas. libellis supplicibus comprehensas, apud Magnates, qui interfuerant, irrterponere, sua interesse duxit; qui brevi scito edito, Praesectis societatis Bibliopolarum Lo nensium iniunxere , ut supposititius iste libellus supprimeretur. Haec duo scita in sui vindicias Ulterius ad calcemtionis de Lyaeana A. MDCXLIII. Omnis impressae publici juris
Quomo' In causa vero Si ordi. D. Usserium humanis affectibus nimium d0stgς quant tim , contra quam virum bonum decuerat, indulsisse, dum unus alter scriptis editis mala fide contenderent, paulo enucleatius, &pauea uia cis quidem neque enim renim gestarum in Anglia commentarios scribo C r se', unde haec calumnia originem duxerit, in gratiam exteri Lectoris hic reseram.
Clim fatale interneci numque odium sibi apud Puritanos factiososque Anglos , & Scolos , illustrissimus D. Comes Strafraeae Hibernia Proia rex, Vir excelsi animi, & constantissimae & inconcussae erga Regem& Ecclesiam fidci, forti, ne dicam, re in Hibe carum administratione, conscivisset, partium adversarum , in Camera inferiori C ryphaei Monarchiae jura minui, aut Ecclesiae fa s ritus, cultum , &
gisciplinam pessi indari non sacile posse , nisi post exstinctos perditosque
D. Strofriuum & D. Laudum, Archiepiscopum Camuariensem , pro comperto habentes, ambos horrendis criminationibus oneratos oppressosque, quasi inductis arbitraria potestate & Roma a superstitione , fundamentales regni constitutiones & jura essent eversuri, in Comitiis Pari mentariis tertio Novembris Α. MDCXL. indictis, laesae majestatis reos peregere. Comes vero numerosis articulis coram Paribus suis, ad quorum tribunal in soro kKimonasterie in , maximo cum apparatu,
104쪽
Rege & Regina praesentibus, permultos dies sistebatur, pmmptis animo & lingua, prudentissime respondens, sese criminibus, ab inferioris Camerae Commissariis objectis intentatisque, purgat& si quid peccatum fuisset, quod vix humana sapientia praecaveri poterat, dum
Hiberniam summa potestate rcgeret, totum illud in censum laesae ma jestatis venire neutiquam per leges aut posse aut debere ostendit. . Reiecta igitur hac methodo , aliam, si non omnino novam, saltemper centum annos desuetam & perniciosiorem, Actores isti inicrq, vi E. per Aliam vitiis lura, ut phrasi nostra municipali utar, ex .vi legi si -
tionis: quam tandem, post acerrimas concertationes, malis artibus,maiori suffragiorum numero obtinuere. Hac quoque ad alteram Dominorum Cameram delata plures ibi, aut odio Sc invidia perciti, aut blanditiis irretiti, aut minis consternati, cessere. Sed utriusque Camerae scita absque Regio assensu, in quo summa, propria, imo Ae unica potestatis legislativae ratio consistit, ni tui valenticui procurando intercessere distis cultates non adeo facile superandae. Rex enim fideli Isimum ipsius A4- ministrum, istius criminis, quod nos vernacula lingua nuncupamu Trosen, non rite, imo& perperam insimulatum suilla, animo & conscientia convictus, Bilia calculum suum adjicere nolebat. Quomodo vero ad id, a quo tantopeie abhorruit, adigi potuerit, cxplorare De magogorum erat labor & opus. Primo igitur civςs, pliique ex infinxifaece populi incitati, inconditis clamoribus Sirae risum ad caedom aspostularunt, quasi esset hominum scelestissimus, δή universae Gentis
Britannica placulum, libcllis editis, illa supersute, publicam pacem periclitari , omnia ad interitum ruere, & de Republica protenus actum iri, congestisque in piissimum & clementissimum Regem spurcis convitiis, vociferantes, de ipsius, deque Regiae familiae salute non aliter esse prospiciendum. Quid autem in hac difficillima rerum perplexitate agendum
erat ἰ Non enim illius c scientia verbis minae ibus, atroci violentia,
insanientisque plebis ad portas Aulae & ubique in plateis comminationibus, sed gravissimis rectae Rationis & Theologiae sanae, de ab omni seculari politica integrae, principiis sedari potuit. Α Paribus igitur ad
Regem mittuntur quatuor Episcopi, Uiserius Armat unus, Minto smnelmensis, Gribe iues Lincolate , -α Poturus Carispissis , qui ex ipsius animo scrupulos eximerent; abludit enim ab omni verisimilitudine, Regem unum & alterum ex bis, pnesertim Guisielmidem, quem maxime infesto erga Sir oraum animo esse, auraque populari post nu
105쪽
peram ex diuturno carcere liberationem tum temporis afflatum noverat, inter Consultores nominari voluisse. Nono die Maii, qui Dominicus erat, tres Episcopi convenerant, quibus Rex Juxonum Londisensim adjungi iussit, absente Usseris, quem quidam ex domesticis Regiis ad accersendum missus, in Ecclesia S. Pauli Convent-Gardo in media concisne perorantem sibi enim diebus Dominicis sacro isto munere fungi consuevit reperit: sed redit incomitatus: resipondente, se jam Dei negotiis occupatum, iis consectis, ad Aulam properaturum. Potuit sa- Userius, ut ego facit E inducor, ut credam, sine offensa Dei & bono- Tum hominum scandalo, imo debuit, relictis rostris, stitisse cursum orationis, in re maximi momenti, qualis erat anxiae mentis pientissimi Principis tranquillitas, procuranda. Cum in argumentis propositis, tamquam inanibus Rex minime sibi acquiescendum esse pro pietate sua duxerit, res ista ad disceptationem alteram vespere habenAmprorogatur. Userius tunc aderat, una cum reliquis, qui, inter se consultationibus prilis habitis, Regi pori sinata haec, de quibus convenisset, D. suacm sententiam non intcrponente, ut rem fam ct legis esse distinguendam cr secernendam : quod ad rem facti spe tat, de illo Regem posse judicare, si ipsi constet; isorum criminum Comitem non esse reum, im-remia ferali nullo modo consentiri jure posse e quod vero ad rem legis spestat, 'h. e. de natura & ratione criminis laeuae majestatis, an hoc aut illud D tum in isto ream involveretur, illum in sententus Baecum, quorum est interpretari legem, & qui jurejurando adstringuntur, ut justos & aequos arbitros erga omnes, nullo discrimine habito, sese gerant, acquiescere oportere. Hinc postea in infamiam Useriani nominis spargebatur calumnia isthaec, quasi ille ex simultate in mente olim contra Siramia um obteiectos ex consequenti per articulorum Ecclesiae sicanae admissionem articulos Hibernicos, olim concepta, Regi ad consentiendum caedi Strafford ana persuasisset. Quod ille praesi actissimὶ negavit omni tempore,& praesertim instante periculo mortis, dum in xcirca A. MDCXLV. moratus sit, a D. Parro, ipsi a sacris domesticis, an res ita se haberet, interrogatus, appellavitque ad Regem, qui illum, ut dixit, ab hoc crimine impacto vindicare potuerit, si vellet. Et sane voluit Rex, quod Userius exspectavit. 'Clim enim de morte Armachani rumor inanis brevi percrebuisset, dixit Rex, hoc nuncio audito, non sine debitis pietatis & meritorum illius elogiis admistis, se dolere et cui cum quidam
ex praesentibus Aulicis responuisset, se quoque doliturum, si Majest,
106쪽
tem vestram adsignandam contra D. Strassordium Asiam suasionibus suis non induxisset, Rex . non parum commotus, id esse sal .m replicavit; addens, Archiepiscopum , illum mox adeuntem, lacnrymis obortis interrogasse : Ah Domine, quid fecisti s vereor , ne situm hoc ingentemerascientia vestra molestiam deinceps δει illinurum: Deumque veneror, ne ex hoe consensi sextorto plane) quippiam mali , inde orituri , Majestati
Non conveniebat ingenuis , placidis , sinctisque D. Usserit, quo Hae ex nemo erat ab omni dissimulatione alienior, moribus inimicitiam in imis praecordiis reposuisse , & per tot annos tempus vindictae opportunum praestolari r in quo convitio plane ficto & perperam supposito , post rivi. invictum istud D. Regis testimonium , quod nemo sinus in quaesti nem vocare poterit, refellendo , non est , quod multis Lborem. Abisthoc tempore , dum ambo in Hibernia manserint, sincera inter Pr regem & Archiepiscopum intercessit amicitia . sine vel minima laesae bonae voluntatis suspicione alterutrinque orta. Postea autem , clim in ipsis motuum civilium , in cruentam rebellionem cito erumpentium, initiis illustrissimus Comes sub praetextu auctoritatis Partamentariae , & libertatis populi vindicandae in Turrim Londisensim coniiceretur , illum ibi saepe tum ad testandum affectum , tum honoris & veteris amicitiae causa , piis salutaribusque consiliis illum ad cruentam monem Christiane & sortiter oppetendam adjuvans, & in animae solatium coelesti vi tico & sacerdotali abselutione muniens, invisere selebat, & cum fatalis hora instaret, ad serale istud pegma , illum comitatus est , illius me tem adversus mortis metum , in isto extremo agone, si opus fuisset sed non opus erat: nemo enim ρ veteribus Rcimaris heroibus, nemo EChristianis, aut majori constantia & sortitudine , aut meliori pietatis sensu tristissimae isti ac immeritae neci succubuit) Christianis docume
A. MDCXLI. Cum famosi libelli, insulsi , indocti, & spurcissi. Libri inmis mendacissimisque convitiis sufferti, contra sacrum Episcopalem ordinem , quem Sciasmatici Μinistelli radicitus evellendum esse , tanquam Antichristianum , fanatica rabie efferati, cupiebant, per univer- piscopasam Aritam volitarent, venerandi Praeseles, omnesque benὶ morati'. Ecclesiae filii, libris editis, concionibus, colloquiis, suasi busque cum omni mansitetudine adhibitis, populum , ad insaniam usque misere delusum , ad pacem de unitatem Ecclesiasticam servandam
107쪽
- allicere pro virili studuerunt. Sed si us fra : pestis enim immanissime saeviens nullis remediis erat expugnanda. Inter quam plures alios didacticos , suasorios, & apologeticos libros pro Episcopatu editos , quorundam opusculorum a viris , tam pictati & orthodoxae fidei, quam eruditionis fama insignissimis, puta Richardo mo ero , LancelottoAndrea , Episcopo , & E ardo Breem odo , conscriptorum Sylloge Etiam prodiit Oxonu ; in qua etiam comparent duo D. et serii tradiatus, quo- ab se- inscribitur : De Discoporum Agetropolitanorum origine, prae
. Up. missis quibusdam breviculis ex Arartino Bucero & Po ne Rainotri de
partim eodem argumento eXcerptis. Ille enim a reverendistimo viro D. Is Met βρρ' pho Hali, tunc omniensi , mox Nora tacensi Est pra , qui non minus S strenue , quam argute & scite sacram Episcoporum causam contra tumultuantes schismaticos tutatus fuerat, rogatus , in priori s
riem & successionem Episcoporum a lcmporibus Apostolorum deducendam esse , ex veterum Patrum , secundi nimirum & tertii seculi, scriptis clare ostendit : item Angelos septem Ecclesiarum Asiis fuisse virosti singulares , qui istis Ecclesiis praesidebant , & Episcopos propriὸ &distinctim a Presbyteris secundi ordinis dictos: hasce denique septem urbes, ubi primaevi isti Episcopi suas sedes habuere , fuisse metropo-les , quibus vicinae urbeculae 8 oppida subjacebant , aliasque sedes metropoliticas per Romapum Imperium sparsas, iuxta formam & distributionem civilis juris legibus imperatoriis stabiliti , olim obtinuisse memorat , ut nulla iusta de hac supercminenti Archiepiscoporum dignitate &potestate , ad canonas Eccles allicos exigenda, in animo oriri possit du-D ,qui si bitatio. Alter vero , huic connexus , hoc titulo insignitur , Gog rioue I -phica st Historica Disquisitio de Lydiana sve Proconsulari Asia, s de 4 μ ν es iens Intropoliticis Urbibus in lint comprehensis: & postea novis curis recognitus & amplior redditus , Oxonis 11 DCXLIII. cujus compendium olim a me Anglice scriptum . & in vita ipsius grandi Epistolariim collectioni praefixa ἀυτιλδ, i insertum, hic Latine interpreta tr. Postquam reverendissimus Auctor, admirandam plane in Geographia veteri & Legibus imperialibus peritiam , ut melius istorum temporum historiae Ecclcsiasticae & civiles intelligerentur , utpote ex quibus varias minoris provincias , puta As stam , Cirn , &Lydiam , sub quarum postrema vicinae Ionia & GEObdis regiones
erant comprehensae desinivit & determinavit, in initio hujus opusculi ostendisset, ille statim demonstrat:
108쪽
3. Agiam in Novo Instrumento memoratam intra limites L . contineri, unamquamque ex his septem Urbibus suisse Μetropolim:& ideo juxta hanc civilis regiminis partitionem , in sedes eminentissimarum Ecclesiarum suis se adaptatas. a. Romanas provincias non semper suisse easdem , sed prout ratio politices exigebat , & ut facilius & securius administi arentur , saepe variasse , & varias subinde mutationes admisisse : certum est enim partitionem imperii sub Augusto longe aliam esse ab illa, quae sub Constantino obtingebat: quo tempore AVia Proconsularis soli L. danae A ia astringebatur et grandi ista iurisdictione , quam olim obtinuerat, jam valde contracta, & discrimine inter Proconsularem
iurisdictioni Proconsulis subditam, & Assiae Dioecesin , , Vicario seu Comite AM, sive A ana Dioecestos administratam , invecto r in
temporibus etiam sequentium Imperatorum novas quoque mutationes
contigisse, in illa vero dispositione sub Constantino ordinatum suisse, non nisi unam metropolim in singulis distinctis provinciis admitti
debere e cum earundem numerus antea suisset multiplex. Dicendum
est tamen , legem hanc sub illius successoribus non semper invariatam mansisse : hi enim interdum, ne quorundam Episcoporum , actiter de titulo isthoc ob opulentiam & amplitudinem civitatum . quibus praesiidciant , contendentium , ambitioni satisfieret , duos Metropolitanos in una provincia nuncupari & esse permisere. 3. Respectu ad hanc constitutionem, Ephesum ubi Depuistati istarum provinciarum, το ινον sive Comm me Concilium cons
tituentes , solennes conventus habuere, & quae olim praecipua Urbs habita fuisset huius novae Proconsularis Asiae factam duisse solam meia tropolim e cujus Proconsul ab auctoritate & iurisdictione Praesecti Praetorio erat immunis. Ac proinde in Ecclesiastica rerum administratione , ad conciliandum majorem huic inclytae sedi splendorem, Episcopum Ephesi non solius Proconsularis Ayia, sed etiam omnium Provinciarum in totius Asara Dioecestos i de qua amplum in modum disserit ambitu comprehensarum Primatem sive Exarchum habitum fuisse , illumque quandam iurisdictionem Patriarchalem , ipsi ex comsequenti collatam, interdum exercuisse.
Denique non modicam inter civilem & Ecclesiasticam iurisdicti nem harmoniam fuisse, de proinde ex justa illatione cuiusque Pr vinciae Episcopos Μetropolitano, i. e. Λrchiepiscopo, subditos & su L 1 o,
109쪽
ordinatos fuisse, sicut reliquarum inferiorum civitatum Magistratus Praesidi, sive summo istius Psovinciae Rectori , subiacebant.
Μ XLI. Exeunte hoc anno, frequentes ex advolarunt nuncii desci dissima illa Hibernorum Pontificiorum rebellione nuperrime exorta , de
his. lanienis & caedibus Protestantium, de rapinis , de incendiis, deque horrendis stragibus ubique perpetratis, adeo ut de ista Insula, excusso Anglorum imperio, omnino actum videretur. In istis Patriae ruinis pravissima mala perpessus est D. Userius. In Ultoma, ubi teterrima ista pestis maxime grassata est , praedia aedesque illius serro & igni vastatae, frumentum praeteritae messis in horreis repositum , boumque de ovium ingens copia perduellibus in praedam cessere et reditus, quos adsumptus in Anglia faciendos a Colonis Tenentibusque ipsius solvendos
exspectaverat, intermissi, imo , & perditi, nec deinceps percipiendi; nihilque jam in quod sui juris esset, relictum, praeter Bibli
thecam, de qua postea dicendum erit, non nisi singulari divinae bonitatis indicio , integram servatam : nec in Anglia quicquam ad alendam familiam in peculio habuit, praeter supellectilem argenteam gemmasve,
Quomo- quas aut vendere, aut saltem oppignerare cogebatur. Omnia haec incommoda sorti & vere Christiano animo sustinuit Sed clanii, ,ε Ianuario sequente e vivis excessisset , serenissimus Rex , addicto damnum illud aliquo modo sublevandum , Episcopatum Carseolo succurri- iam vacantem a D. Usseris in Commenda , uti Iuris periti loquuntur, t nendum concessit. Sed Scotis militibus, post nuperam in Aetliam irruptionem , provincias istas septentrionales insidentibus , quorum continuis depraedationibus erant obnoxiae, nec longe aberat exercitus Regius, vix quicquam certi aut magni emolumenti percipere potuit. Post, ora dine Episcopali penitus everso Patrimonioque sacro a sacrilegis schismaticis occupato , & suis sequacibus vilissimis conditionibus & longe instavaiorem , distracto & vendito , D. Ueris, quem ob suam pietatem, eruditionem & moderationem , revereri prae se tulerint, quadringentas libras stertingicas ex fisco in annuam pensionem assignari curarunt: Sed non diu duravit haec quasi extorta liberalitas. Soeibit Bernardus, circa hoc tempus D. Userium, in tanta rerum perinplexitate positum, a Cardinale Rutilio , qui res istius regni summa, ne dicam, . arbitraria, potestate, & pene solus moderaretur, in Galliam invitatum suisse , ut Anglia iam motibus intestinis agitata , illic ab omni
periculo & molestia liber, nulla vi conscientiae in sacris illata, Regia -
110쪽
niticentia suffultus, enimum studiis intenderet. Sed nescio qua fide hoc ille asseruerit. Non vanus autem suspicor , errorem inde profluxisse, qu9d idem amplissimus Cardinalis post acceptum D. Myrii de Mel
flarum Britin carum primoratiis librum, ante duos annos editum , honoris & observantiae causia, illum numismate aureo, cui incisum erat ipsius caput, donaverit. Ulserius vero gratum hoc & insigne munus canibus Leporariis, quales parit , utpote ubivis gentium famigeratos, re endendum, sortasse id rogatus, curavit. Constat sane ca) serenissimam Reginam Annam A bivam , illum ad regnum istud florentismmum poli decennium vocasse : sed quibus conditionibus, id mihi plane inexploratum est. Penes eundem Auctorem fides esto, an eodem quoque tempore Curatores Atademiae Lug o-Basaeva Userio Professoris honorarii munus obtulerint, nec ne r quod lic)t summi viari, Isephus Scalere & Cla uitus Salma s suscipere & amplecti non
dedignati fuerint, ille supereminentem illam , quam nactus est in Ecclesia , dignitatem inani isthoc titulo dedecorare nolebat. Quaevis gens de tanto hospite excipiendo merito contenderet: in istis tamen turbulentissimis temporibus apud interioris admissionis amicos domi latere & consenescere, quam prodire seras, & quasi in Theotro comparens, exterorum plausibus excipi, longὶ potius & expetibilius duxit. ΜDCXLII. Rege ab Urbe, in qua per seditiosos semcientesque ci-ris eis ves, citra periculum diutius morari non licebat, discedente, nullaque spe dissidia, inter Regem & Senatum mes Mineriensim orta, aut candi aut tollendi iam relicta, Urserius, impetrata venia, in Mui π pro moratur.' peravit, ut ibi mentem publicis malis sauciam repetitis literarum studiis leniret & selaretur. Vergente versus finem anno . post praelium in campis Tein Miamsprope Ed hisi in provincia Mamicensi inter Regios & Paclament rios commissum, Rex, comitante exercitu, recta Oxomum petiit , ibi castra stativa habiturus. Sequente Dominica coram Regia Μa. testate concionatus est D. Userius, qui argumentum sacrae orationis ad res in . turbatissimis istis temporibus subinde enatas attemperare minrat z nee semel tantum, sed frequenter, Rege iubente , isto sacro munere isthic defungi consuevit.