장음표시 사용
91쪽
liceat. Hac lite coram Rege in sanctiori Concilio agitata siti ipsius innocentiam a fictis calumniis & criminationibus illaesam praestat, productisque literis ex Hibernia transmissis, solidis documentis demonstrat, vix quenquam ex Antecetaribus aut benigniori animo aut clementiori aequitate , salvis Regia auctoritate & legum reverentia, cum Hibernis egisset neminem pro arbitrio oppressum , aut bonis aut libertate mulctatum rjustitiam omnibus pari iure, prout quisque vendicaverit, administratam rnihilque ex auctoritate sua, quod minus aequum videretur, nisi quod publica regni salus exegerit, ordinatum fuisse et tandemque universis calculis abselvitur. R. c. si Serenissimus Rex Carolus a Dominis Commissariis sanctioris Concilii. de abusi- quibus cura rerum Hibernica vim in Anglia concredita erat, graves &mali exempli abusus in istam Ecclesiam, non solum apud inferiorems s. h E. Clerum, in muniis secris obeundis non satis diligentem , sed etiam apud regimine quosvis Praesules, utpote sibi inque privatos suos usus dignitates Eccl tollendis siasticas & sacerdotia, quorum collationis arbitrium, quando vacaverint, sedium ipsis competebat, minus recte & praeter decorum arripiemtes, irrepsisse, fatis edoctus, literas ad D. Useri , uti & ad caeteros Archiepiscopos, sub eodem verborum tenore & formula conscriptas XII. die Aprilis MDCXXX. sexto regni anno transmitti curavit, in quibus, ruo majus auctoritati legibus stabilitae momentum & pondus inde acce-eret, iussit, ut, sublatis istis corruptelis, singuli, quod sui muneris esset, illis urgentibus inspicientibusque, gnaviter praestarent. Quod sane consilium a piissimo Rege duplici nomine institutum erat, tum ut Ro-ena superstitionis, quam sacerdotes, insano Zelo acti, indulgentia concessa, majori protervia an insipientia, incertum, abutentes, ubique inter Hibernos disseminarunt, incremento iretur obviam, tum ut in me. diis Ρuritanorum in An ta semina seditionis clam in plebis animis iacientium fictionibus, hic & in Hibemia publicae tranquillitati securius provideretur. Auctoramento hoc Regio munitus, acerrimisque m nitis incitatus D. Usperius, quod de reliquis pariter dicendum est 'novis viribus conscientiae & pastoralis curae obligationi inde superadditis, ad sanctum opus sese alacrius accingens, quod in Provincia &Dioecesi sua, perperam & praeter canonas Ecclesiasticos actum st rit , itertim resormare , inque integrum restituere selicitε studuit r deinde viros nobiles aliosque, Romanae communionis, quibuscum ami- Λ familiariter conversatus est, lenissimis colloquiis & argumentis
92쪽
ὸ scrip s sacris , Patribus, principiisque revelatae Religionis & saianae Rationis petitis , a sceda ista superstitione & erroribus , quibus ab ineunabulis fuissent innutriti, in viam Evangelicae Veritatis reducere aggressiis est. Nec huic methodo squam Stim aganeis reliquoque Clem sequendam proposuit utpotis in Christianae charitatis & sa pientiae regulis fundatae, stlix defuit successus. Denique cum n merosis E S ita in Ultumam coloniis introductis , quamplurimi disciplinae Presbyteranae essent addictissimi, quibus non pauci ex advenis Q , eodem schisinate infames , relictisque Ecclesiis in conventiculis coeuntes , mordicus adhaesere, hos immorigeros & pertinaces Se rarios , ut oves in deviis errantes ad caulam communem bonus benignusque Pastor , redigere, tum crebris collationibus cum illorum Μinistri, habitis, illorum scrupulis & objectiunculis respondendo , tum blandissimis sermonibus & paterno amore illos omnes ad unitatem E clesiae servandam invitando, omni occasione reata , maxima cum industria continenter laboravit. Sed pervicacissimi isti homines. pa cissimis exceptis, omnibus argumentis suasibusque impervii, licet o mutescentes & plane animo convicti, in sinum Ecclesiae atque ad publicos sacros coetus nolebant reverti. Eodem anno clim Serenissimus Princeps Mallia, magna Brita larum Princeps
spes in palatio S. Diam XXIX. die Μaii nasceretur . Rex optimus &pientissimus ex sensu divinae bonitatis erga se subditosque suos, hoc cla rissimo indicio palam omnibus ostensae , ut Deo solennes gratiae ob hoc auspicatissimum Qturae selicitatis in Regia Ebole stabiliendae omen stato die , ex praescriptis precum Ermulis, ubique per universim issa
Wrentur, iussit. Nec famae veloci, ultra mare cito transiturae, nudisque literis fidendum erat, nisi majoris tum benevolentiae tum honoris causa , ministri, ejusmodi muneribus obeundis deputati, hoc ipsis nomine , huc illuc, prout expedire visum erat, ex auctoritate publica legantur. Quidam igitur e Fecialium Collegio, Presto-s nomine , titulo vero Poricullis, n. e. a Cinaracta sve a porta dimissoria , nuncupatus singuli enim titulis distinctis gaudent) literis Regiis munitus , mittituae Diissimum , Justitiarios & Consiliarios Regios noe laetissimo nuncio de Principe rechns nato immiturus. Hi maximo saudio persus , literis R is mox e prelo publici iuris fictis, rem universae Genti
communicant, speciatim vero D. Usperio , qui rure aberat, nondum
integro rubori a periculosa, qua decubuerat, aegritudine restitutus; si-1 2 incl
93쪽
ga d. mul petentes, ut indicto die festo, quem ubique per universam Insu
causia in-lam magna cum selennitate celebrandum justhrant , Dublinii non solum& concionari vellet, si per valetudinem liceret. Ita sitae , i ii bonae existimationi consultum ivere Magnates isti. Illelennem vero onus istud perquam honoriscum , cui sustinendo imminutae Copci0- quassataeque vires vix pares viderentur, maxima cum animi luben-& alacritate in se suscepit & in ista augusta panegyri comparens, in illa verba Psalmographi Regii Psalm. XLV. I 6. Pro patribus tuis nari sunt tibi filii : constitues eos Principes super omnem terram , in Ecclesia Christi Dublinii praeclarissime peroravit. s.fit. Cum vexatissimae istae de praedes vione, praescientia, Paria, libero phalet & arbitrio, reliquisque connexis articulis , quibus Ecclesia Catholica. in graVissime assii gebatur, quaestiones diu sopitae , a quibusdam Phaed.n rhXOss Theologis , qui dogmatibus , subtilitatibusque scholasticis ,
tinati,- longd extra essentiam fidei positis, ex intemperanti zelo , mordaci ηX His protervia , de nimio disiputandi pluritu , indulgere , quam ad sobri tatem sapere maluissent, ante seculum , potissim tim in Batavia, resu Dedita. citatae & acerrima animorum contentione ab utrisque partibus, quasi pro summa Christianae Theologiae pugnantibus agitatae fuerint, Userius, in hisce mediis digladiationibus non otiosus spectator statvit , sed harum eventum communi Religionis causae senestum fore, tristi animo praesagiens , de iis placide componendis non parum crat Elicitus. Ideo severa in harum controversarum originem & progressum inquisitione facita, sa) post editos IIoanins L ii de Pelagianis
Semi-'DParis commentarios, ab anno DCXL. Ianne IV. Pontificatum Romanum ineunte, quo ille desiit, eandem telam pertexere aggressus, ingentem observationum molem in Adversariis suis coacem
vavit, ut, singulis methodo perspicua dispositis , juxtaque temporum seriem accurate digestis, quid Majores his in rebus senserint statuerintque , ad oculum quasi pateret, & repraesentaretur. Sed mox viri doctissimi, Ionis Gerardi Vossi . in lucem prodeunte to Histreta Pe ana, licui multa ab isto diligentissimo Auctore occupata suisse repermet, non tamen sbi a proposito supersedendum esse duxit ;ctim non modica aut contemncnda controversiae Praedestinatianae pars, aut omnino intacta ,. aut non satis diligenter discussa, relinqueretur, in
94쪽
IAco B IUSSERII qua illustranda pene infinitae lectionis, indefessae industriae. selidique judicii vires explicaret. Qua de causa librum & primum quidem, ut ille alibi retulit, preti Hiberinci partum Latinum J Got eschalcidestinariame controversia Historiam continentem, eidem Vbsio inscriptum , Dublimi A. MDCXXXI. edidit: in quo, omnes, licet in hisce controvertis articulis maxime diversi, consentiunt, multa lectu dignissima e codicibus MSS. & aliunde eruta, & quae vel oculatissimos hactenus latuissent, reperiri, novamque inferri lucem disputationibus, ubique per Galliam de Germaniam, pro vario partium studio, a viris summae dignitatis, &maximae ob reconditissimam, ut illa serebant tempora, eruditionem famae r squales certe suere , Hincmastus Temensis, Remigius Ligdunensis, Rabamvs Maurus Moguntinus Archiepiscopi ; Prudentius Tricensis Episcopus, Iannes Erigena Scotus , Razramnus, Monachus
Corbellensis, Harus, Lugdunensis Diaconus; λ & in multis synodis, puta Mogumina, Carisiaca, malimina, Lingonensi, aliisque, tempestatis istius sed ae causa habitis, flagrantissimo Zelo agitatis, quibus originem dederat Go ischastus iste, Orbacensis Monasterii Monachus, circa A. DCCCXL. utpote qui sibi totam vel intricatissimam de hisce dramatibus a J S. Augus i docti inam imbibisse visus est. In calce eiusdem Gotteschalci duas Confessiones, nunquam antea in lucem editas, adjici curavit D. Userius, ipsi ab eruditissimo viro, Pacobo Simonia , S. I.
communicatas e breviorem quidem ex MS. codice Abbatiae GHe e si, nunc in Bibliotheca Monasterii S. Germani apud Parisinos reperlandam, alteram vero prolixiorem, ex quodam pervetusto codice exscriptam,
quod in grati animi erga D. Simoniam testimonium, publice quoque, sicut in privatis literis ad Amicos beneficium illud D. Sirmondi benev lentiae deberi agnovit agnovisset Editor, nisi a modestissimo viro, ne in illius damnum & praejudicium apud Zelotas Romananses cederet, ut verisimillimum est, omnino suisset inhibitus. Unde cuivis candido Lectori perpendendum relinquo, an censura ista a D. Gilberto Mariuino in ' Vindiciis seris 'adesinationis ct Gratiae, rectὸ & probe D. Usseris e Dimpacta sit necne, quasi delusisset Sirmondum, quem tingit illarum co- γ' piam illi, ut sola privata lectione gauderet, secisse. Quod planc nugatorium est, & vix a quoquam, aut ingenioso, aut prudente, admittendum. Veterea A. MDCXXXII. Antiquitatum Patriarum , & praesertim Ec- Epistolae clesiasticarum, amore & studio incensus D. Userius, vererum Epistola-
95쪽
rum ubem rum Syllum, qua partim ab Hiismis, partim ad uberim, partim de Hibernia vel rebus Hiber-is simi conscripta, nimirum a tempo re Gregorii I. Pontificis Romani , ad finem duodecimi seculi, Dab edidit i quarum quidem aliae in libris variis sparis, ad fidem codicum
MSS. recognitae. & inde emendatiores redditae, occurrunt : aliae vero hactenus ineditae, quae rerum curiosarum veteris aevi notitiam complectuntur, E Bibliotheca Citioniana, & aliunde, erutae ; in quibus' multa de eomroversia Paschali, quae Britonibus & Hibernis, hac de causia comis munionis Ecclesiasticae violatae & Quartadecimanorum haereseos postulatis, de tempore, quo selenne istud Paschale festum esset celebrandum, cum Ramina Ecclesia intercesserat, habentur: ad cujus consuetudines ritusque observandos non nisi post laboriosissimas disceptationes longum protractis, aegre tandem persuadebanω. Quibus autem sopiendis non modicum pondus & momentum attulisse videtur erudita illa Cummi inberni ad Segienum, mensem Abbazem, a J Epistolia circa A. C. DCL. scripta, E membranis Cottonianis exscripta, & quae hodiὶ ibi sub hoc titulo , Epistola Cummiani Arecta Segiem Abbati de aes tarione Lunae, una cum aliis venerandae antiquitatis libellis, in eodem volumine comis prehensis, sub Vitellio Α. XII. exstat Epistolae sanE hae, quae, ab omnibus veterem statum, regimen, iurisdictionemque istius Ecclesiae penitius nosse cupientibus, legantur perquam dignae sunt: in quarum recensione doctissimus Editor judicium acre & solidum cum varia & multiplici lectione conjungit. Lites in- A. ΜDCXXXIV. non ita pridem renovabatur per duas tresve ann rum centurias propemodiim exstincta, contestatio de praecedentia inter ebm, Archimscopos Amachanum cst Dubliniensem. Dum enim hic honorem Ajma. primae sessis Μetropoli regni deberi contendebat, laserius, non nisi Manum, aversissima mente in arenam, quidem jussu Proregis, protrai s erat, nez,ἡ ἴ- Primitialis dignitatis iura quae tempore Antecessoris, amore Veritatis & ed. re 2 iustitiae incensus. olim vindicaverit, jam deserere, & sibi successori- cedentis busque deesse videretur. Quo Antagonistae ambitiosam vendicationem x melius iret eversum, re ista ab antiquitate remotissima & ab ipsis Ecclesiae sub S. Patricio, istius Gentis Apostolo, stabilitae initiis, ex archivis Ecclesiae Armachana & regni Tabulariis, Historice deducta, quicquid documentorum controversae elucidandae haberetur necessarium, in compendium redegit; quod licet in publicam lucem exire prae m
96쪽
destia noluerit , in Magnatum Praesulumque manibus versabatur, ut . quod judices integerrimi & Blent de debent, ex allegatis & probatis sententiam iuxta aequi & justi regulas pronuntiarent. Sed ne quicquam incommodi in Partimento & Convocatione mox indicendis ex hac ius, ceta lite , licet omni cum decore alterutrinque agitata , Ecclesia in istet. Serenissimus Rex, illius indulgentissimus Patronus Nutritiusque, intercedens, firmato sedis , quod per tot secula obtinuisset , iure , controversiae, nullo praetextu seculis venturis rursum suscitandae .literis in raberi m missis, finem imposuit, ac novo & maiori honoris gradu superaddito, ex Regio iussu , ut Cancellarium Regni publicis congressionibus , in suturum antecederet Antistes Am elantis, ut hac
ex parte Archiepiscopo , isthoc jure in inglia fruenti, par
Hoc anno ad finem vergente, illustrissimo viro, Tisma Vice-comi- Alterite mentire is, summis fidei, sapientiae, & sortitudinis elogiis Hibemmam gubernante, indicto Paclamento, simul pro more indicebatur g neralis Episcoporum & Cleri Synodus , in Ecclesia Cathedrali S. Pa- ό ό tricii Dublimi celebrata, in qua Articuli Ecclesiae -- Α. ΜDLXII. Convo--dim conditi, facili, placida & pend unanimi paucissimi enita in
alterutra domo dissidebant isuffragatione recepti erant: non quidem di- sertim conceptaque verborum sormula , abrogatis aut 'rasitis Tejecti que, de quibus in anno MCXV. convenerat, articulis, sed tamen ex consequenti, ctim deinceps nullius essent auctoritatis & usus. Hoc autem ab Adlataribus eo nomine factum erat, ut suam concordiam &ίμμαν cum Ecclesia P Γ-a, quam si non, uti matrem & Magis. tram , saltem ut sororem natu seniorem & nutricem , revereri oportuit, omnibus facerent manifestum. Ita se habet primus Canon , quem D. totidem verbis composuit.
De eomordia Melesie Anglicanae ct Hibemicae m pr fessione ejusdem Christiame resigionis.
97쪽
inter Archiepiscopos cst 'sopos cierum umissum is Synodo Londi ni A. MDLXII. ad rellendam svrio m dissenseonem 2 consensum in vera Religione firmandum. Si quis igitur posthac afimaverit, ullum
ex istis articulis in aliqua parte esse superstitioseum aut erroneum , aut e usmodi, ut is bona cum conscientia subscribere non possit , excommunicetur ille , neque ad solvasur , antequam sevum encirem publice revoca
Ab isthoc tempore Articuli Ausearati pristinum suum robur, quod . olim in Ecclesia Hibernica obtinuerant, repetiere. Neque enim dubitandum videtur, quin omnes, quotquot secris ordinationibus initiandi, & ad qualescunque dignitates Ecclesiasticas , aut curam animarum essent promovendi, iisdem, post quartum Reginae Elisabetha annum, chm Hibernia, tam in sacris, quia in civilibus, sub moderamine Regiae majestatis, ab Anglia tota dependeret, quasi ex debito ossicio subscripserint. D. Userium subscripsisse, ipse dilucide tes pag. 6-tatur in concione habita coram Senatoribus Paclamentariis supra memorata, in qua omnes ad unitatem & pacem Ecclesiasticam acer rime urget; ex hac iusta hypothesi, istos nimirum articulos comm nionis nostrae mensuram , regulam , & basin haberi debere & esse. Quibus articulis iam subinductis, & cum alteris Hibernicis smul receptis, horum, si qui sint contrarii, discordes, plane novi, duriores,& neutiquam cum illorum sensu conciliandi, vim cadere, alii dixerint. Non enim hanc controversam meam facio. Satis tamen consitat, reverendos viros, dum res haec ageretur, qui articulos istos in antecedente Convocatione stabilire ex nimio quorundam Calvinianarum
dogmatum amore & studio curarunt, hac ex parte parum sibi ca- 'isse, sive id ex subreptione, & minime perpensa consequentiarum Vl, sive ex Theologorum diverse partis sagaci industria & ingenio, qui unicam fidei Consessionem in utrisque Ecclesiiis sub eodem m- narcha florentibus, admitti debere , longe consultissimum esse dux nt, accidi siet. Quo famae & existimationi apud suos laesae aliquo modo consultum esset, D. Usserius, aliique ejusdem sententiae fautores, a sacri Ministerii Candidatis, ut utriusque Ecclesiae articulis subscriberent, primo exegerunt et sed mox cessatum est : cum id perridiculum, ne dic , scandalosium , videretur, duas Consessiones, in variis
dogmatibus Theologicis discordantes, in eadem Ecclesia haberi , aut fidem
98쪽
sdem & destrinam Ecclesae A glicanae mapna cum selennitate nuperrime receptam & probatam, istis prioribus dogmatibus admissis, cenuo reiiciendam & improbandam esse. Cum ergo vix quicquam praesidii in hoc effugio reperiendum esset, D. Proregem supplici oratione rogarunt, ut illius auspiciis, ope, & cura , articuli ubernici, ante novendecim annos conditi, lege & sanctione Partamentaria rati haberentur : ille autem huic propositioni inconcinnae aurem aut facilem, aut patientem, praebere nolebat, imo, cum illam paci publicae maxime nocituram esse pro sagacitate sua praesensisset, summa cum indignatione aversitus cst, &denique si fides Commissariis in acerbissimae criminationis, Partamento Anglicam Α. MDCXLI. advelsus D. Strosordum exta ibitae, articulis, sit adhibenda say, D. V Dio aliisque, se, ni abisthoc proposito absisterent, ut articuli isti infami publici Carnisicis manu flammis traderentur mandaturum, comminatus est.
Certissime constat, quod ab illius Ecclesiae Episcopis & P esbyterissaeph saepius accepi, a tempore restauratae Monarchiae & Ecclesiae sub R. Grolo II. A. MDCLX. Qios Ecclesiae Anglicine articulos jam apud ipses agnitos & in usu esse et Hiberrucor vero dudum obsolevisse,& ab omnium memoria pene excidisse, & incognitos latere, ac si nunquam exstitissent. In eadem Synodo, sive suggerente si ve proponente Viro doctissimo& praestantissimo, D. Danne Bramhallo, nuper D. Proregi a sacris domesticis, Episcopo Derens & postea Archiepiscopo Armachario, & de Ecclesia Hildmca, si quis unquam , uti etiam de Affsicana, optime merito, de integro Canonum & Constitutionum in Sy o, Londini A. MDCIII. & primo R. anno celebrata, conclusarum corpore in usum istius Ecclesiae admittendo, disceptatum erat e sed strenue admodum intercessere D. Usmus aliique : tandem vero, litibus istis cessantibus, pacis causa, omnes in unam hanc sententiam accessere, multos ex praelaudato libro Canonas seligi oportere; reliquis qui politeiae Ecclesiae & Gentis istius genio, indoli, moribusque magis convenirent , communi consultatione adicistis; e quibus simia commissis, novus ille Co uti--- --m Ecclisiasticino constatus liber D.
vii prodibat A. MDCXXXV. a Regia Majestate approbatus, & eius-Κ dem
a apud μιππι-n in historia judicii Ec sententiae feralis in D. Strafordiam
99쪽
dem auctoritate sub magno Hibernia sigillo munitus & promulgatus, uti
ex praefixo Instnimento liquet. . Non negandum est, D. Laudum, Archiepiscopum Cantuariensem,
virum sanε pacis & unitatis Ecclesiasticae, inter universos Regiae Majestatis subditos ineundae, amantillimum & studiosissimum, in ista Synodo causam Religionis, consiliis, studiis, 'literisque maxime iuvisse, qui omnia a D. Usseris edoctus, in literis responseriis decimo die Maii A.
MDCXXXV. a) scriptis, ipsi & Ecclesiae, itim de meliori Cleri
provisione auctoque reditu, tum de rerum in Synodo canonica & pacifica determinatione, sincerissimo cum affectu gratulatur r bona spe inde concepta, Ecclesiam Hibernicam, novis hisce sub dis imus δ extra
roboratam tandem iterum florere incepturam. Nolebat interim opinionem
suam in pectore celare, sibi longe melius & consultius suisse videri, si integros canonas, paucis emendationibus additis, cooptassent. Sed cum illis aliter visum fuisset, in illorum placitis acquiescens, sanctissimum Numen exorat, ut coelestem suam benedictionem iis impertiri dignaretur. opus u A. MDCXXXVIII. D. libellum ex concionibus, prilis delum F eodem argumento habitis, digζstum, mole quidcm exiguum, scd usu magnum, de M sterio incarnationis Filii Dei, sermone vernaculo Dubli-thei hi ' edidit. In quo sacrO-sanctum illud Mysterium, neglectis Scholastitionis Fi-corum argutiis, & absque omni abstrusae subtilitatis affictatione , exlii Opi. puris pinis divinarum scripturarum sontibus haustum dilucide explicatur, ut pii Lectores, vel mediocris captus, in doctrina & vita Christiana, ficili sapientique documen i um, quae passim suggerit, applicatione, ad
tibερ de ex desectu typothetarum ortas, d sideratum opus , cui per multos an- Ecclesia nos, pertinacem operam impenderat D. Userius , selici stimem 'in lucem prodiit: viz. de Britannicarum Ecclesiarum primordiis. In ori- - ν i ginibiis Christianarum Ecclesiarum , in hisce occiduis mundi a Patist ni ordiis na & tanta intercapedine dissitis regionibus, ab ultima antiquitate repetendis dissicilis admodum ponitur labor , tum ob vetcium historia.
rum desectum cxstincto, enim illo lumine , omnia spissis tenebris sepulta iacent tum ob sublestam traditionis fidem , quae fabulosa veris miscet , ne quicquam de mentiendi & ab omni vero alienissima finagendi libidine, a scriptoribus Monachisque sequioris aevi arrepta, di
100쪽
cim ut nihil certi. quod mentem priscorum seculorum gesta cognos.cendi desiderio anxiam sublevare possit, relinquatur. Quicquid vero Antiqui Scriptores, quicquid Recentiores de fide Christiana in haste Britamicas insulas primo introducta enarraverint , superstitiosis putidisque fabulis reiectis, utpote otiosorum hominum commentis, quod sp ciosiorem similitudinem veri prae se serat, Lectori dijudicandum relinquit. Sed postquam dissicultates hasce eluctatus, perruptisque dumetis in liberiorem patentioremque campum transiisset, ubi undique prospicere licet, h. e. ubi fides rerum ex historiis constare poterit, reliquias Antiquitatum ex omni librorum , sive typis exscriptorum , sive in membranis latentium, genere , ubicunque & qualitercunque sparsas indestia se industria & defaeeato iudicio in unum corpus collegit ; adeo ut opus istud universae Ecclesiasticae Antiquitatis Britanni gagophylacium meritissimo iure appellari mereatur. Ne illud aliqua defloratione deturpare videar , meminisse tantum oportebit, integram Pelagii Britanni haereseos , ab ipso introductae , jequaciumque suorum, Historiam illic optima fide insertam fuisse : item de Pictorum ex Scythia & Scotorum ex Hibernia in Britanniam deductis Coloniis, de illorum ad fidem Christianam conversione , deque illorum Doctoribus e tum denique de S. Pa- reicio, aliisque Hiberniae sanctis, quamplurima , hactenus aut parum ,
aut perperam cognita occurrete , quae ex tenebris eruta nova luce illusetravit. Quo vero haec Collectanea, in Saxonicis, Anglicis, & Scoticis
ad A. DCCCCXXXVII. in viis cis ad A. DCLXXVIII. passim producta , Legentibus utiliora fierent, ad calcem Indicem Chronologi eum apposuit diligentissimus Auctor, cujus beneficio, quid quovis seculo gestum fuerit, vel leviuscule inspicienti patet. Dum vero ea sequentibus annis sub incudem revocaverit, quod in recensione miscellaneorum frequenti usu venit, multa emendavit, multa quoque ex noviter repertis propria manu addidit , quae in editione Londisensi A. MDCLXXVII. reperiuntur. Hoc immortale opus Serenissimo Regi rati Ι. illius augustissimi Parentis Pacobi I. iussu & auspiciis susceptum . inscribit D. Vserius, quod in omnem seculorum memoriam illius celebeirimum erga Patriam amoris & observantiae monimentum perdurabit.
A. MDCXL. a D. Userius cum familia venit in Angliam , sedctim animo revertendi, utpote Hibernia, uti ille putavit, pacatissimosa-